João 5

¹ หลังจากนั้น พระเยซูก็เตียวขึ้นไปตี้กรุงเยรูซาเล็ม เปื้อไปฮ่วมงานของจาวยิว

¹ Passadas essas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus foi para Jerusalém.

² ในกรุงเยรูซาเล็มมีสระน้ำอยู่ใก้ๆ ปะตู๋ตี้จื้อว่า ปะตู๋แกะ ภาษาฮีบรูฮ้องว่า “เบธซาธา” ตี้หั้นมีศาลาห้าหลัง

² Existe ali, junto ao Portão das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pórticos.

³ แล้วก็มีคนเจ็บคนป่วยนักขนาดตี้นอนอยู่ในศาลาต่างๆ นั้นคือ คนต๋าบอด คนเป๋นง่อย กับคนเป๋นอัมพาต

³ Nestes jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos

⁴ — ausente —

⁴ [esperando que a água se movesse. Porque um anjo descia de tempos em tempos, agitando-a; e o primeiro a entrar no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].

⁵ ตี้หั้นมีป้อจายคนนึ่ง บ่สบายได้สามสิบแปดปี๋แล้ว

⁵ Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.

⁶ เมื่อพระเยซูหันเขานอนอยู่ตี้หั้น พระเยซูก็ฮู้ว่าป้อจายคนนี้บ่สบายมาเมิน พระองค์ก็เลยอู้กับเขาว่า “ใค่อยากหายก่อ”

⁶ Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou:

⁷ ป้อจายคนนี้ก็ตอบว่า “ต้านครับ เมื่อน้ำเป๋นคลื่น ก็บ่มีใผจ้วยเอาเฮาลงไปสักคน ต๋อนเฮากั๊นจะลง คนอื่นก็ลู่ลงไปเหียก่อนกู้เตื้อ”

⁷ O enfermo respondeu: — Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada. Quando tento entrar, outro enfermo chega antes de mim.

⁸ พระเยซูก็เลยตอบว่า “ลุกขึ้น แล้วแบกตี้นอนของเจ้าเตียวไปเต๊อะ”

⁸ Então Jesus lhe disse:

⁹ ป้อจายคนนี้ก็หายบ่าเดี่ยวนั้นเลย แล้วแบกตี้นอนเตียวไป

⁹ Imediatamente o homem se viu curado e, pegando o leito, começou a andar. E aquele dia era sábado.

¹⁰ ผู้นำจาวยิวก็อู้กับป้อจายคนตี้หายว่า “ตี้ต้านแบกตี้นอนเตียวไปเตียวมาในวันสะบาโต ฮู้ก่อ มันผิดบทบัญญัติ”

¹⁰ Por isso, os judeus disseram ao que tinha sido curado: — É sábado, e neste dia você não tem permissão para carregar o seu leito.

¹¹ ป้อจายคนนั้นก็ตอบว่า “คนตี้ฮักษาเฮาบอกหื้อเก็บตี้นอนเตียวไปเต๊อะ”

¹¹ Ao que ele lhes respondeu: — O mesmo que me curou me disse: “Pegue o seu leito e ande.”

¹² หมู่ผู้นำจาวยิวถามแหมกำว่า “ใผเป๋นคนอู้จาอั้น”

¹² Perguntaram-lhe: — Quem é o homem que disse a você: “Pegue o seu leito e ande”?

¹³ แต่ป้อจายคนนั้นบ่ฮู้ว่าคนตี้ฮักษาเขาจื้ออะหยัง ย้อนพระเยซูเตียวหายเข้าไปในหมู่คนตี้อยู่ตี้หั้นแล้ว

¹³ Aquele que tinha sido curado não soube responder, porque Jesus tinha se retirado, por haver muita gente naquele lugar.

¹⁴ หลังจากนั้น พระเยซูก็ปะเขาแหมเตื้อในพระวิหาร พระองค์ก็อู้กับเขาว่า “ต๋อนนี้ต้านก็หายดีแล้ว หื้อย้างเยียะบาปเหีย เปื้อบ่หื้อความตุ๊กนักเหลือนี้เกิดขึ้นกับต้านแหม”

¹⁴ Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse:

¹⁵ แล้วป้อจายคนนั้นก็ไปบอกหมู่ผู้นำจาวยิวว่าพระเยซูเป๋นคนฮักษาเขาหื้อหาย

¹⁵ O homem se retirou e disse aos judeus que tinha sido Jesus quem o havia curado.

¹⁶ จาอั้นหมู่ผู้นำจาวยิวก็ตั้งเก๊าค่ำพระองค์ ย้อนว่าพระองค์เยียะสิ่งหมู่นี้ในวันสะบาโต

¹⁶ E por isso os judeus perseguiam Jesus, porque fazia essas coisas no sábado.

¹⁷ พระเยซูก็บอกว่า “พระบิดาของเฮาเยียะก๋านอยู่ตลอด แล้วเฮาต้องเยียะก๋านตลอดตวย”

¹⁷ Mas Jesus lhes disse:

¹⁸ ย้อนจาอี้ หมู่ผู้นำจาวยิวก็ซ้ำกึ๊ดจะฆ่าพระองค์ ย้อนพระองค์บ่ได้ย้างเยียะก๋านในวันสะบาโต ป๋ายบ่ปอพระองค์ยังฮ้องพระเจ้าว่าเป๋นพระบิดาของตั๋วเก่าแหม ก็เต้ากับเป๋นก๋านยกตั๋วเก่าเต้ากับพระเจ้า

¹⁸ Por isso, os judeus cada vez mais queriam matá-lo, porque além de desrespeitar o sábado, também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.

¹⁹ พระเยซูบอกกับหมู่ผู้นำจาวยิวว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า พระบุตรเยียะต๋ามใจ๋ตั๋วเก่าบ่ได้ พระองค์เยียะได้ก้าสิ่งตี้หันพระบิดาเยียะเต้าอั้น ย้อนว่าอะหยังตี้พระบิดาเยียะ พระบุตรก็เยียะตวย

¹⁹ Então Jesus lhes disse:

²⁰ ย้อนว่าพระบิดาฮักพระบุตร เลยหื้อพระบุตรหันกู้สิ่งกู้อย่างตี้พระบิดาเยียะ แล้วพระองค์จะหื้อพระบุตรหันสิ่งตี้ยิ่งใหญ่นักเหลือนี้แหม เป๋นสิ่งตี้พระบุตรจะเยียะ แล้วหมู่ต้านก็จะงืด

²⁰ Porque o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vocês fiquem maravilhados.

²¹ เหมือนกับตี้พระบิดาเยียะหื้อคนต๋ายแล้วเป๋นขึ้นจากความต๋าย พระบุตรก็จะหื้อจีวิตกับใผก็ได้ตี้พระองค์ใค่โผดหื้อเหมือนกั๋น

²¹ Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.

²² พระบิดาบ่ตัดสินใผ แต่พระองค์มอบสิทธิอำนาจตึงหมดในก๋านตัดสินหื้อพระบุตร

²² E o Pai não julga ninguém, mas confiou todo julgamento ao Filho,

²³ เปื้อหมู่คนตึงหมดจะหื้อเกียรติพระบุตรเหมือนตี้หมู่เขาหื้อเกียรติพระบิดา คนตี้บ่หื้อเกียรติพระบุตร หมู่เขาก็บ่หื้อเกียรติพระบิดาผู้ตี้ใจ๊พระบุตรมาตวย

²³ para que todos honrem o Filho assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.

²⁴ “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า คนตี้ฟังกำเฮาและเจื้อวางใจ๋พระองค์ผู้ตี้ใจ๊เฮามา เขาก็มีจีวิตนิรันดร์ กับจะบ่ถูกตัดสินลงโต้ษ ย้อนว่าเขาได้ป๊นจากความต๋าย ไปมีจีวิตนิรันดร์แล้ว

²⁴ — Em verdade, em verdade lhes digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.

²⁵ เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า เวลานั้นก็ใก้มาแผว บ่าเดี่ยวนี้ก็มาแผวแล้วตวยตี้คนต๋ายจะได้ยินเสียงพระบุตรของพระเจ้า คนตี้ได้ยินแล้วเจื้อฟัง ก็จะมีจีวิตนิรันดร์

²⁵ Em verdade, em verdade lhes digo que vem a hora — e já chegou — em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.

²⁶ พระบิดาเป๋นบ่อเกิดของจีวิตตึงหมด กับได้หื้อพระบุตรของพระองค์เป๋นบ่อเกิดของจีวิตเหมือนกั๋น

²⁶ Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.

²⁷ พระบิดามอบสิทธิอำนาจตี้จะเป๋นผู้ตัดสินลงโต้ษหื้อพระบุตรของพระองค์ ย้อนว่าพระบุตรก็เป๋นบุตรมนุษย์ตวย

²⁷ E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.

²⁸ หมู่ต้านบ่ต้องงืดในเรื่องนี้ ย้อนว่าเวลาใก้จะมาแผวแล้วตี้คนต๋ายจะได้ยินเสียงบุตรมนุษย์

²⁸ Não fiquem maravilhados com isso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a voz dele e sairão:

²⁹ แล้วปากั๋นออกมาจากอุโมงค์ฝังศพ คนตี้เยียะดีก็เป๋นขึ้นมาเปื้อฮับจีวิตนิรันดร์ คนตี้เยียะบ่ดีก็จะเป๋นขึ้นมาเปื้อถูกตัดสินลงโต้ษ

²⁹ os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.

³⁰ “เฮาจะเยียะอะหยังต๋ามใจ๋ตั๋วเก่าบ่ได้ พระเจ้าสั่งจาใด เฮาก็ตัดสินไปจาอั้น แล้วกำตัดสินของเฮาก็ยุติธรรม ย้อนว่าเฮาเยียะต๋ามความต้องก๋านของผู้ตี้ใจ๊เฮามา บ่ใจ้ต๋ามใจ๋ของตั๋วเก่า

³⁰ — Eu nada posso fazer por mim mesmo; assim como ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.

³¹ “ถ้าเฮาเป๋นพยานหื้อตั๋วเก่า กำพยานของเฮาก็เจื้อถือบ่ได้

³¹ Se eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.

³² แต่เฮามีผู้นึ่งเป๋นพยานหื้อเฮา เฮาฮู้ว่ากำพยานของพระองค์เรื่องเฮานั้นเป๋นความจริง

³² Outro é o que dá testemunho a respeito de mim, e sei que o testemunho que ele dá a respeito de mim é verdadeiro.

³³ “หมู่ต้านได้ส่งคนไปหายอห์น แล้วยอห์นก็ได้อู้กำพยานเรื่องเฮาตี้เป๋นความจริง

³³ Vocês mandaram mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.

³⁴ ตี้เฮาอู้จาอี้บ่ใจ้ว่าเฮาต้องหื้อคนมาเป๋นพยานหื้อ แต่เปื้อจ้วยหื้อหมู่ต้านเจื้อเฮา แล้วรอดป๊นบาปโต้ษ

³⁴ Eu, porém, não recebo testemunho humano, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.

³⁵ ยอห์นเป๋นเหมือนโกมไฟตี้ต๋ามส่องแสง หมู่ต้านปอใจ๋ตี้จะฮับแสงของยอห์น แล้วจื้นจมยินดีกับแสงนั้นได้กำนึ่ง

³⁵ — João era a lâmpada que estava acesa e iluminava, e, por algum tempo, vocês quiseram se alegrar com a sua luz.

³⁶ “แต่เฮามีกำพยานตี้ยิ่งใหญ่นักเหลือกำพยานของยอห์น ย้อนว่าก๋านตี้พระบิดามอบหื้อเฮาเยียะจ๋นแล้ว คือกำสั่งสอนกับหมายสำคัญตี้เฮาก่ำลังเยียะอยู่ ก๋านนี้เป๋นพยานหื้อเฮาว่าพระบิดาเป๋นผู้ตี้ใจ๊เฮามา

³⁶ Mas eu tenho maior testemunho que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.

³⁷ พระบิดาผู้ตี้ใจ๊เฮามาก็เป๋นพยานหื้อเฮาตวย หมู่ต้านบ่เกยได้ยินเสียง บ่เกยหันฮูปฮ่างของพระองค์

³⁷ O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram a sua forma.

³⁸ กำอู้ของพระองค์ก็บ่อยู่ในใจ๋ของหมู่ต้าน ย้อนว่าหมู่ต้านบ่เจื้อวางใจ๋ผู้ตี้พระบิดาส่งมา

³⁸ Também não têm a palavra dele permanente em vocês, porque não creem naquele a quem ele enviou.

³⁹ หมู่ต้านตั้งใจ๋ฮ่ำเฮียนพระคัมภีร์ ย้อนกึ๊ดว่าหมู่ต้านจะปะตางตี้จะได้ฮับจีวิตนิรันดร์ในนั้น พระคัมภีร์นี้ละมีกำเขียนเถิงเฮา

³⁹ Vocês examinam as Escrituras, porque julgam ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.

⁴⁰ แต่หมู่ต้านก็บ่ยอมมาหาเฮาเปื้อฮับจีวิตนิรันดร์

⁴⁰ Contudo, vocês não querem vir a mim para ter vida.

⁴¹ “เฮาบ่สนใจ๋กำยกย่องของคน

⁴¹ Eu não aceito glória que vem de pessoas;

⁴² ย้อนเฮาฮู้จักหมู่ต้านกับฮู้ว่าในใจ๋หมู่ต้านบ่ได้ฮักพระเจ้าแต๊ๆ

⁴² sei, entretanto, que vocês não têm o amor de Deus em vocês.

⁴³ เฮามาในนามของพระบิดา หมู่ต้านก็บ่ยอมฮับเฮา แต่ถ้ามีคนมาอู้ในนามตั๋วเก่า หมู่ต้านก็จะยอมฮับเขาเหีย

⁴³ Eu vim em nome de meu Pai, e vocês não me recebem; se outro vier em seu próprio nome, vocês certamente o receberão.

⁴⁴ หมู่ต้านจะเจื้อเฮาได้จาใด ย้อนหมู่ต้านซอบยกย่องกั๋น แต่บ่สนใจ๋เซาะหากำยกย่องตี้มาจากพระเจ้าองค์เดียว

⁴⁴ Como podem crer, vocês que aceitam glória uns dos outros e não procuram a glória que vem do Deus único?

⁴⁵ บ่ต้องกึ๊ดว่าเฮาจะฟ้องหมู่ต้านต่อหน้าพระบิดา หมู่ต้านหวังจะรอดป๊นบาปโต้ษโดยเจื้อฟังบทบัญญัติของโมเสส แต่โมเสสคนเนียะ จะเป๋นคนฟ้องหมู่ต้าน

⁴⁵ Não pensem que eu os acusarei diante do Pai; quem acusa vocês é Moisés, em quem puseram a sua esperança.

⁴⁶ ถ้าหมู่ต้านเจื้อโมเสสแต๊ๆ ต้านก็จะเจื้อเฮาตวย ย้อนโมเสสได้เขียนเถิงตั๋วเฮา

⁴⁶ Porque, se vocês, de fato, cressem em Moisés, também creriam em mim; pois ele escreveu a meu respeito.

⁴⁷ แต่ถ้าต้านบ่เจื้อในสิ่งตี้โมเสสเขียนแล้ว ต้านจะเจื้อกำอู้ของเฮาได้จาใด”

⁴⁷ Se, porém, não creem nos escritos dele, como crerão nas minhas palavras?

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia