João 5

¹ หลังจากนั้น พระเยซูก็เตียวขึ้นไปตี้กรุงเยรูซาเล็ม เปื้อไปฮ่วมงานของจาวยิว

¹ Depois disto havia uma festa entre os judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.

² ในกรุงเยรูซาเล็มมีสระน้ำอยู่ใก้ๆ ปะตู๋ตี้จื้อว่า ปะตู๋แกะ ภาษาฮีบรูฮ้องว่า “เบธซาธา” ตี้หั้นมีศาลาห้าหลัง

² Ora, em Jerusalém há, próximo à porta das ovelhas, um tanque, chamado em hebreu Betesda, o qual tem cinco alpendres.

³ แล้วก็มีคนเจ็บคนป่วยนักขนาดตี้นอนอยู่ในศาลาต่างๆ นั้นคือ คนต๋าบอด คนเป๋นง่อย กับคนเป๋นอัมพาต

³ Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados, esperando o movimento da água.

⁴ — ausente —

⁴ Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; e o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.

⁵ ตี้หั้นมีป้อจายคนนึ่ง บ่สบายได้สามสิบแปดปี๋แล้ว

⁵ E estava ali um homem que, havia trinta e oito anos, se achava enfermo.

⁶ เมื่อพระเยซูหันเขานอนอยู่ตี้หั้น พระเยซูก็ฮู้ว่าป้อจายคนนี้บ่สบายมาเมิน พระองค์ก็เลยอู้กับเขาว่า “ใค่อยากหายก่อ”

⁶ E Jesus, vendo este deitado, e sabendo que estava neste estado havia muito tempo, disse-lhe: Queres ficar são?

⁷ ป้อจายคนนี้ก็ตอบว่า “ต้านครับ เมื่อน้ำเป๋นคลื่น ก็บ่มีใผจ้วยเอาเฮาลงไปสักคน ต๋อนเฮากั๊นจะลง คนอื่นก็ลู่ลงไปเหียก่อนกู้เตื้อ”

⁷ O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho homem algum que, quando a água é agitada, me ponha no tanque; mas, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.

⁸ พระเยซูก็เลยตอบว่า “ลุกขึ้น แล้วแบกตี้นอนของเจ้าเตียวไปเต๊อะ”

⁸ Jesus disse-lhe: Levanta-te, toma o teu leito, e anda.

⁹ ป้อจายคนนี้ก็หายบ่าเดี่ยวนั้นเลย แล้วแบกตี้นอนเตียวไป

⁹ Logo aquele homem ficou são; e tomou o seu leito, e andava. E aquele dia era sábado.

¹⁰ ผู้นำจาวยิวก็อู้กับป้อจายคนตี้หายว่า “ตี้ต้านแบกตี้นอนเตียวไปเตียวมาในวันสะบาโต ฮู้ก่อ มันผิดบทบัญญัติ”

¹⁰ Então os judeus disseram àquele que tinha sido curado: É sábado, não te é lícito levar o leito.

¹¹ ป้อจายคนนั้นก็ตอบว่า “คนตี้ฮักษาเฮาบอกหื้อเก็บตี้นอนเตียวไปเต๊อะ”

¹¹ Ele respondeu-lhes: Aquele que me curou, ele próprio disse: Toma o teu leito, e anda.

¹² หมู่ผู้นำจาวยิวถามแหมกำว่า “ใผเป๋นคนอู้จาอั้น”

¹² Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito, e anda?

¹³ แต่ป้อจายคนนั้นบ่ฮู้ว่าคนตี้ฮักษาเขาจื้ออะหยัง ย้อนพระเยซูเตียวหายเข้าไปในหมู่คนตี้อยู่ตี้หั้นแล้ว

¹³ E o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se havia retirado, em razão de naquele lugar haver grande multidão.

¹⁴ หลังจากนั้น พระเยซูก็ปะเขาแหมเตื้อในพระวิหาร พระองค์ก็อู้กับเขาว่า “ต๋อนนี้ต้านก็หายดีแล้ว หื้อย้างเยียะบาปเหีย เปื้อบ่หื้อความตุ๊กนักเหลือนี้เกิดขึ้นกับต้านแหม”

¹⁴ Depois Jesus encontrou-o no templo, e disse-lhe: Eis que já estás são; não peques mais, para que não te suceda alguma coisa pior.

¹⁵ แล้วป้อจายคนนั้นก็ไปบอกหมู่ผู้นำจาวยิวว่าพระเยซูเป๋นคนฮักษาเขาหื้อหาย

¹⁵ E aquele homem foi, e anunciou aos judeus que Jesus era o que o curara.

¹⁶ จาอั้นหมู่ผู้นำจาวยิวก็ตั้งเก๊าค่ำพระองค์ ย้อนว่าพระองค์เยียะสิ่งหมู่นี้ในวันสะบาโต

¹⁶ E por esta causa os judeus perseguiram a Jesus, e procuravam matá-lo, porque fazia estas coisas no sábado.

¹⁷ พระเยซูก็บอกว่า “พระบิดาของเฮาเยียะก๋านอยู่ตลอด แล้วเฮาต้องเยียะก๋านตลอดตวย”

¹⁷ E Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.

¹⁸ ย้อนจาอี้ หมู่ผู้นำจาวยิวก็ซ้ำกึ๊ดจะฆ่าพระองค์ ย้อนพระองค์บ่ได้ย้างเยียะก๋านในวันสะบาโต ป๋ายบ่ปอพระองค์ยังฮ้องพระเจ้าว่าเป๋นพระบิดาของตั๋วเก่าแหม ก็เต้ากับเป๋นก๋านยกตั๋วเก่าเต้ากับพระเจ้า

¹⁸ Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só quebrantava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.

¹⁹ พระเยซูบอกกับหมู่ผู้นำจาวยิวว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า พระบุตรเยียะต๋ามใจ๋ตั๋วเก่าบ่ได้ พระองค์เยียะได้ก้าสิ่งตี้หันพระบิดาเยียะเต้าอั้น ย้อนว่าอะหยังตี้พระบิดาเยียะ พระบุตรก็เยียะตวย

¹⁹ Mas Jesus respondeu, e disse-lhes: Na verdade, na verdade vos digo que o Filho por si mesmo não pode fazer coisa alguma, se o não vir fazer o Pai; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.

²⁰ ย้อนว่าพระบิดาฮักพระบุตร เลยหื้อพระบุตรหันกู้สิ่งกู้อย่างตี้พระบิดาเยียะ แล้วพระองค์จะหื้อพระบุตรหันสิ่งตี้ยิ่งใหญ่นักเหลือนี้แหม เป๋นสิ่งตี้พระบุตรจะเยียะ แล้วหมู่ต้านก็จะงืด

²⁰ Porque o Pai ama o Filho, e mostra-lhe tudo o que faz; e ele lhe mostrará maiores obras do que estas, para que vos maravilheis.

²¹ เหมือนกับตี้พระบิดาเยียะหื้อคนต๋ายแล้วเป๋นขึ้นจากความต๋าย พระบุตรก็จะหื้อจีวิตกับใผก็ได้ตี้พระองค์ใค่โผดหื้อเหมือนกั๋น

²¹ Pois, assim como o Pai ressuscita os mortos, e os vivifica, assim também o Filho vivifica aqueles que quer.

²² พระบิดาบ่ตัดสินใผ แต่พระองค์มอบสิทธิอำนาจตึงหมดในก๋านตัดสินหื้อพระบุตร

²² E também o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o juízo;

²³ เปื้อหมู่คนตึงหมดจะหื้อเกียรติพระบุตรเหมือนตี้หมู่เขาหื้อเกียรติพระบิดา คนตี้บ่หื้อเกียรติพระบุตร หมู่เขาก็บ่หื้อเกียรติพระบิดาผู้ตี้ใจ๊พระบุตรมาตวย

²³ Para que todos honrem o Filho, como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.

²⁴ “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า คนตี้ฟังกำเฮาและเจื้อวางใจ๋พระองค์ผู้ตี้ใจ๊เฮามา เขาก็มีจีวิตนิรันดร์ กับจะบ่ถูกตัดสินลงโต้ษ ย้อนว่าเขาได้ป๊นจากความต๋าย ไปมีจีวิตนิรันดร์แล้ว

²⁴ Na verdade, na verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna, e não entrará em condenação, mas passou da morte para a vida.

²⁵ เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า เวลานั้นก็ใก้มาแผว บ่าเดี่ยวนี้ก็มาแผวแล้วตวยตี้คนต๋ายจะได้ยินเสียงพระบุตรของพระเจ้า คนตี้ได้ยินแล้วเจื้อฟัง ก็จะมีจีวิตนิรันดร์

²⁵ Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.

²⁶ พระบิดาเป๋นบ่อเกิดของจีวิตตึงหมด กับได้หื้อพระบุตรของพระองค์เป๋นบ่อเกิดของจีวิตเหมือนกั๋น

²⁶ Porque, como o Pai tem a vida em si mesmo, assim deu também ao Filho ter a vida em si mesmo;

²⁷ พระบิดามอบสิทธิอำนาจตี้จะเป๋นผู้ตัดสินลงโต้ษหื้อพระบุตรของพระองค์ ย้อนว่าพระบุตรก็เป๋นบุตรมนุษย์ตวย

²⁷ E deu-lhe o poder de exercer o juízo, porque é o Filho do homem.

²⁸ หมู่ต้านบ่ต้องงืดในเรื่องนี้ ย้อนว่าเวลาใก้จะมาแผวแล้วตี้คนต๋ายจะได้ยินเสียงบุตรมนุษย์

²⁸ Não vos maravilheis disto; porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz.

²⁹ แล้วปากั๋นออกมาจากอุโมงค์ฝังศพ คนตี้เยียะดีก็เป๋นขึ้นมาเปื้อฮับจีวิตนิรันดร์ คนตี้เยียะบ่ดีก็จะเป๋นขึ้นมาเปื้อถูกตัดสินลงโต้ษ

²⁹ E os que fizeram o bem sairão para a ressurreição da vida; e os que fizeram o mal para a ressurreição da condenação.

³⁰ “เฮาจะเยียะอะหยังต๋ามใจ๋ตั๋วเก่าบ่ได้ พระเจ้าสั่งจาใด เฮาก็ตัดสินไปจาอั้น แล้วกำตัดสินของเฮาก็ยุติธรรม ย้อนว่าเฮาเยียะต๋ามความต้องก๋านของผู้ตี้ใจ๊เฮามา บ่ใจ้ต๋ามใจ๋ของตั๋วเก่า

³⁰ Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma. Como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade do Pai que me enviou.

³¹ “ถ้าเฮาเป๋นพยานหื้อตั๋วเก่า กำพยานของเฮาก็เจื้อถือบ่ได้

³¹ Se eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.

³² แต่เฮามีผู้นึ่งเป๋นพยานหื้อเฮา เฮาฮู้ว่ากำพยานของพระองค์เรื่องเฮานั้นเป๋นความจริง

³² Há outro que testifica de mim, e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.

³³ “หมู่ต้านได้ส่งคนไปหายอห์น แล้วยอห์นก็ได้อู้กำพยานเรื่องเฮาตี้เป๋นความจริง

³³ Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.

³⁴ ตี้เฮาอู้จาอี้บ่ใจ้ว่าเฮาต้องหื้อคนมาเป๋นพยานหื้อ แต่เปื้อจ้วยหื้อหมู่ต้านเจื้อเฮา แล้วรอดป๊นบาปโต้ษ

³⁴ Eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto, para que vos salveis.

³⁵ ยอห์นเป๋นเหมือนโกมไฟตี้ต๋ามส่องแสง หมู่ต้านปอใจ๋ตี้จะฮับแสงของยอห์น แล้วจื้นจมยินดีกับแสงนั้นได้กำนึ่ง

³⁵ Ele era a candeia que ardia e alumiava, e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.

³⁶ “แต่เฮามีกำพยานตี้ยิ่งใหญ่นักเหลือกำพยานของยอห์น ย้อนว่าก๋านตี้พระบิดามอบหื้อเฮาเยียะจ๋นแล้ว คือกำสั่งสอนกับหมายสำคัญตี้เฮาก่ำลังเยียะอยู่ ก๋านนี้เป๋นพยานหื้อเฮาว่าพระบิดาเป๋นผู้ตี้ใจ๊เฮามา

³⁶ Mas eu tenho maior testemunho do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que eu faço, testificam de mim, que o Pai me enviou.

³⁷ พระบิดาผู้ตี้ใจ๊เฮามาก็เป๋นพยานหื้อเฮาตวย หมู่ต้านบ่เกยได้ยินเสียง บ่เกยหันฮูปฮ่างของพระองค์

³⁷ E o Pai, que me enviou, ele mesmo testificou de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes o seu parecer.

³⁸ กำอู้ของพระองค์ก็บ่อยู่ในใจ๋ของหมู่ต้าน ย้อนว่าหมู่ต้านบ่เจื้อวางใจ๋ผู้ตี้พระบิดาส่งมา

³⁸ E a sua palavra não permanece em vós, porque naquele que ele enviou não credes vós.

³⁹ หมู่ต้านตั้งใจ๋ฮ่ำเฮียนพระคัมภีร์ ย้อนกึ๊ดว่าหมู่ต้านจะปะตางตี้จะได้ฮับจีวิตนิรันดร์ในนั้น พระคัมภีร์นี้ละมีกำเขียนเถิงเฮา

³⁹ Examinais as Escrituras, porque vós cuidais ter nelas a vida eterna, e são elas que de mim testificam;

⁴⁰ แต่หมู่ต้านก็บ่ยอมมาหาเฮาเปื้อฮับจีวิตนิรันดร์

⁴⁰ E não quereis vir a mim para terdes vida.

⁴¹ “เฮาบ่สนใจ๋กำยกย่องของคน

⁴¹ Eu não recebo glória dos homens;

⁴² ย้อนเฮาฮู้จักหมู่ต้านกับฮู้ว่าในใจ๋หมู่ต้านบ่ได้ฮักพระเจ้าแต๊ๆ

⁴² Mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.

⁴³ เฮามาในนามของพระบิดา หมู่ต้านก็บ่ยอมฮับเฮา แต่ถ้ามีคนมาอู้ในนามตั๋วเก่า หมู่ต้านก็จะยอมฮับเขาเหีย

⁴³ Eu vim em nome de meu Pai, e não me aceitais; se outro vier em seu próprio nome, a esse aceitareis.

⁴⁴ หมู่ต้านจะเจื้อเฮาได้จาใด ย้อนหมู่ต้านซอบยกย่องกั๋น แต่บ่สนใจ๋เซาะหากำยกย่องตี้มาจากพระเจ้าองค์เดียว

⁴⁴ Como podeis vós crer, recebendo honra uns dos outros, e não buscando a honra que vem só de Deus?

⁴⁵ บ่ต้องกึ๊ดว่าเฮาจะฟ้องหมู่ต้านต่อหน้าพระบิดา หมู่ต้านหวังจะรอดป๊นบาปโต้ษโดยเจื้อฟังบทบัญญัติของโมเสส แต่โมเสสคนเนียะ จะเป๋นคนฟ้องหมู่ต้าน

⁴⁵ Não cuideis que eu vos hei de acusar para com o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.

⁴⁶ ถ้าหมู่ต้านเจื้อโมเสสแต๊ๆ ต้านก็จะเจื้อเฮาตวย ย้อนโมเสสได้เขียนเถิงตั๋วเฮา

⁴⁶ Porque, se vós crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim escreveu ele.

⁴⁷ แต่ถ้าต้านบ่เจื้อในสิ่งตี้โมเสสเขียนแล้ว ต้านจะเจื้อกำอู้ของเฮาได้จาใด”

⁴⁷ Mas, se não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia