João 20

¹ เจ๊ามืดวันติ๊ด มารีย์จาวมักดาลามาเถิงอุโมงค์ฝังศพก็หันว่าบ่าหินใหญ่ตี้ตึดปากอุโมงค์นั้นกิ้งออกไปจากปากอุโมงค์แล้ว

¹ No primeiro dia da semana, bem cedo, estando ainda escuro, Maria Madalena chegou ao sepulcro e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.

² นางก็ฟั่งล่นไปหาซีโมนเปโตร กับสาวกแหมคนนึ่งตี้พระเยซูฮัก และบอกหมู่เขาว่า “มีคนเอาศพองค์พระผู้เป๋นเจ้าไปจากอุโมงค์แล้ว บ่ฮู้ว่าเขาเอาศพไปไว้ตี้ไหน”

² Então correu ao encontro de Simão Pedro e do outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: "Tiraram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o colocaram! "

³ เปโตรกับสาวกคนนั้นก็ไปตี้อุโมงค์ฝังศพ

³ Pedro e o outro discípulo saíram e foram para o sepulcro.

⁴ ตึงสองคนล่นไปตวยกั๋น แต่สาวกคนนั้นล่นเวยเหลือเปโตร จึงไปเถิงอุโมงค์ก่อน

⁴ Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro.

⁵ แต่บ่ได้เข้าไปตังใน ได้ก้าก้มส่องเข้าไปแล้วก็หันผ้าปันศพวางอยู่

⁵ Ele se curvou e olhou para dentro, viu as faixas de linho ali, mas não entrou.

⁶ บ่ากองซีโมนเปโตรตี้ตวยก้นสาวกคนนั้นมาเถิง เขาก็เข้าไปในอุโมงค์ฝังศพ แล้วก็หันผ้าปันศพวางอยู่ตี้หั้น

⁶ A seguir Simão Pedro, que vinha atrás dele, chegou, entrou no sepulcro e viu as faixas de linho,

⁷ แต่ผ้าปันหัวของพระเยซูบ่ได้วางอยู่กับผ้าลินิน แต่พับวางไว้แยกแหมต่างหาก

⁷ bem como o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus. Ele estava dobrado à parte, separado das faixas de linho.

⁸ — ausente —

⁸ Depois o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, também entrou. Ele viu e creu.

⁹ — ausente —

⁹ ( Eles ainda não haviam compreendido que, conforme a Escritura, era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos. )

¹⁰ แล้วสาวกตึงสองคนก็ปิ๊กไปบ้าน

¹⁰ Os discípulos voltaram para casa.

¹¹ มารีย์จาวมักดาลายังยืนไห้อยู่ตังนอกอุโมงค์ฝังศพ ต๋อนตี้ก่ำลังไห้อยู่นั้นนางก็ก้มส่องผ่อตังในอุโมงค์ฝังศพ

¹¹ Maria, porém, ficou à entrada do sepulcro, chorando. Enquanto chorava, curvou-se para olhar dentro do sepulcro

¹² แล้วก็หันทูตสวรรค์สององค์ใส่เสื้อสีขาวนั่งอยู่ตั๊ดตี้ศพพระเยซูเกยวางอยู่ องค์นึ่งอยู่ตังหัว แหมองค์อยู่ตังตี๋น

¹² e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde estivera o corpo de Jesus, um à cabeceira e o outro aos pés.

¹³ ทูตสวรรค์ก็ถามมารีย์ว่า “เจ้าไห้เยียะหยัง” นางก็ตอบว่า “มีคนเอาองค์พระผู้เป๋นเจ้าของข้าเจ้าไปแล้ว ข้าเจ้าบ่ฮู้ว่าเขาเอาพระองค์ไปไว้ตี้ไหน”

¹³ Eles lhe perguntaram: "Mulher, por que você está chorando? " "Levaram embora o meu Senhor", respondeu ela, "e não sei onde o puseram".

¹⁴ บ่ากองมารีย์อู้จาอั้นแล้ว ก็งว้ายหลังมา ก็หันพระเยซูยืนอยู่ตี้หั้น แต่นางบ่ฮู้ว่าเป๋นพระเยซู

¹⁴ Nisso ela se voltou e viu Jesus ali, em pé, mas não o reconheceu.

¹⁵ พระองค์ก็ถามนางว่า “เจ้าไห้เยียะหยัง ตวยเซาะหาใผอยู่กา” มารีย์กึ๊ดว่าพระเยซูเป๋นคนเยียะสวนก็เลยอู้กับพระองค์ว่า “ต้านเจ้า ถ้าต้านเอาพระองค์ไป ขอบอกข้าเจ้าเต๊อะว่าต้านเอาไปไว้ตี้ไหน ข้าเจ้าจะได้ไปฮับพระองค์”

¹⁵ Disse ele: "Mulher, por que está chorando? Quem você está procurando? " Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: "Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu o levarei".

¹⁶ พระเยซูก็เลยอู้ว่า “มารีย์เหย” มารีย์ก็งว้ายหลังมาผ่อพระองค์แหมเตื้อแล้วก็ฮ้องเป๋นภาษาฮีบรูว่า “รับโบนี” (แป๋ว่า อาจ๋ารย์)

¹⁶ Jesus lhe disse: "Maria! " Então, voltando-se para ele, Maria exclamou em aramaico: "Rabôni! " ( que significa Mestre ).

¹⁷ พระองค์ก็อู้กับนางว่า “บ่ต้องเกาะเฮา เฮายังบ่ได้ปิ๊กไปหาพระบิดาของเฮาเตื้อ แต่หื้อไปบอกหมู่ปี้น้องตี้ติดต๋ามเฮาว่า เฮาจะปิ๊กไปหาพระบิดาของเฮา ตี้เป๋นพระบิดาของต้านตังหลาย ก็คือไปหาพระเจ้าของเฮาตี้เป๋นพระเจ้าของต้านตังหลายตวย”

¹⁷ Jesus disse: "Não me segure, pois ainda não voltei para o Pai. Vá, porém, a meus irmãos e diga-lhes: Estou voltando para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês".

¹⁸ มารีย์ จาวมักดาลาก็ไปบอกหมู่สาวกของพระเยซูว่า “ข้าเจ้าได้หันองค์พระผู้เป๋นเจ้าแล้ว” และมารีย์ก็ได้เล่าว่าพระองค์อู้อะหยังกับนางพ่อง

¹⁸ Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: "Eu vi o Senhor! " E contou o que ele lhe dissera.

¹⁹ เมื่อแลงวันติ๊ด ต๋อนหมู่สาวกอยู่รวมกั๋น หมู่เขาก็หับปะตู๋ใส่ก๋อนห้อง ย้อนกั๋วหมู่ผู้นำจาวยิว พระเยซูก็มายืนอยู่ต้ามก๋างหมู่เขาแล้วก็อู้ว่า “ขอหื้อหมู่ต้านมีสันติสุขเต๊อะ”

¹⁹ Ao cair da tarde daquele primeiro dia da semana, estando os discípulos reunidos a portas trancadas, por medo dos judeus, Jesus entrou, pôs-se no meio deles e disse: "Paz seja com vocês! "

²⁰ เมื่อพระองค์อู้จาอั้นแล้ว พระองค์ก็เอามือกับขี้ข้างหื้อหมู่เขาผ่อ หมู่สาวกก็ปากั๋นดีอกดีใจ๋ตี้ได้หันพระองค์

²⁰ Tendo dito isso, mostrou-lhes as mãos e o lado. Os discípulos alegraram-se quando viram o Senhor.

²¹ แล้วพระเยซูก็อู้แหมว่า “ขอหื้อหมู่ต้านมีสันติสุขเต๊อะ ต๋อนนี้เฮาจะใจ๊หมู่ต้านไปเหมือนกับตี้พระบิดาใจ๊เฮามา”

²¹ Novamente Jesus disse: "Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio".

²² บ่ากองพระเยซูอู้จาอั้นแล้ว ก็เป่าลมหายใจ๋หดหมู่เขาแล้วก็อู้ว่า “ฮับพระวิญญาณบริสุทธิ์ไปเต๊อะ

²² E com isso, soprou sobre eles e disse: "Recebam o Espírito Santo.

²³ ถ้าหมู่ต้านยกโต้ษความบาปหื้อใผ คนนั้นก็ได้ฮับก๋านยกโต้ษ แต่ถ้าหมู่ต้านบ่ยอมยกโต้ษหื้อใผ คนนั้นก็บ่ได้ฮับก๋านยกโต้ษตวย”

²³ Se perdoarem os pecados de alguém, estarão perdoados; se não os perdoarem, não estarão perdoados".

²⁴ โธมัส ตี้เขาฮ้องกั๋นว่าแฝด เป๋นสาวกคนนึ่งในสิบสองคน เขาบ่ได้อยู่กับหมู่สาวกต๋อนตี้พระเยซูมาหา

²⁴ Tomé, chamado Dídimo, um dos Doze, não estava com os discípulos quando Jesus apareceu.

²⁵ สาวกคนอื่นมาบอกเขาว่า “หมู่เฮาได้หันองค์พระผู้เป๋นเจ้าแล้ว” แต่โธมัสก็อู้กับหมู่เขาว่า “ถ้าเฮาบ่ได้หันฮอยเหล็กกนตี้มือของอาจ๋ารย์ และบ่ได้เอานิ้วแหย่เข้าไปในฮูเหล็กกนกับแผลตี้ขี้ข้างอาจ๋ารย์ เฮาตึงบ่เจื้อ”

²⁵ Os outros discípulos lhe disseram: "Vimos o Senhor! " Mas ele lhes disse: "Se eu não vir as marcas dos pregos nas suas mãos, não colocar o meu dedo onde estavam os pregos e não puser a minha mão no seu lado, não crerei".

²⁶ เมื่อผ่านไปได้ติ๊ดนึ่ง ต๋อนตี้หมู่สาวกของพระองค์มาจุมกั๋นอยู่ในบ้านนั้นแหม โธมัสก็อยู่ตวย เถิงแม้ว่าปะตู๋หับใส่ก๋อนแล้ว แต่พระเยซูก็เข้ามาอยู่ต้ามก๋างหมู่เขาแล้วก็อู้ว่า “ขอหื้อหมู่ต้านมีสันติสุขเต๊อะ”

²⁶ Uma semana mais tarde, os seus discípulos estavam outra vez ali, e Tomé com eles. Apesar de estarem trancadas as portas, Jesus entrou, pôs-se no meio deles e disse: "Paz seja com vocês! "

²⁷ แล้วพระองค์อู้กับโธมัสว่า “โธมัสเหย เอานิ้วมาแหย่ตี้นี่กับผ่อมือของเฮา แล้วก็เอามือซวามขี้ข้างของเฮาเหีย บ่ต้องสงสัยแหม หื้อเจื้อเต๊อะ”

²⁷ E Jesus disse a Tomé: "Coloque o seu dedo aqui; veja as minhas mãos. Estenda a mão e coloque-a no meu lado. Pare de duvidar e creia".

²⁸ แล้วโธมัสก็ฮ้องขึ้นมาว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า พระเจ้าของข้าพระองค์”

²⁸ Disse-lhe Tomé: "Senhor meu e Deus meu! "

²⁹ พระเยซูก็อู้กับเขาว่า “ย้อนต้านได้หันเฮา ต้านเลยเจื้อกา คนตี้บ่หันเฮาแต่เจื้อนั้น ก็เป๋นสุข”

²⁹ Então Jesus lhe disse: "Porque me viu, você creu? Felizes os que não viram e creram".

³⁰ พระเยซูได้เยียะหมายสำคัญแหมหลายอย่างหื้อหมู่สาวกหัน แต่บ่ได้เขียนไว้ในหนังสือเล่มนี้

³⁰ Jesus realizou na presença dos seus discípulos muitos outros sinais miraculosos, que não estão registrados neste livro.

³¹ แต่ตี้ได้เขียนสิ่งหมู่นี้ลงไปก็เปื้อหมู่ต้านจะเจื้อว่า พระเยซูเป๋นพระคริสต์ คือพระบุตรของพระเจ้า และถ้าใผวางใจ๋พระองค์ ก็จะมีจีวิตนิรันดร์

³¹ Mas estes foram escritos para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus e, crendo, tenham vida em seu nome.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia