João 20

¹ เจ๊ามืดวันติ๊ด มารีย์จาวมักดาลามาเถิงอุโมงค์ฝังศพก็หันว่าบ่าหินใหญ่ตี้ตึดปากอุโมงค์นั้นกิ้งออกไปจากปากอุโมงค์แล้ว

¹ Domingo bem cedo, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi até o túmulo e viu que a pedra que tapava a entrada tinha sido tirada.

² นางก็ฟั่งล่นไปหาซีโมนเปโตร กับสาวกแหมคนนึ่งตี้พระเยซูฮัก และบอกหมู่เขาว่า “มีคนเอาศพองค์พระผู้เป๋นเจ้าไปจากอุโมงค์แล้ว บ่ฮู้ว่าเขาเอาศพไปไว้ตี้ไหน”

² Então foi correndo até o lugar onde estavam Simão Pedro e outro discípulo, aquele que Jesus amava, e disse: — Tiraram o Senhor Jesus do túmulo, e não sabemos onde o puseram!

³ เปโตรกับสาวกคนนั้นก็ไปตี้อุโมงค์ฝังศพ

³ Então Pedro e o outro discípulo foram até o túmulo.

⁴ ตึงสองคนล่นไปตวยกั๋น แต่สาวกคนนั้นล่นเวยเหลือเปโตร จึงไปเถิงอุโมงค์ก่อน

⁴ Os dois saíram correndo juntos, mas o outro correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro.

⁵ แต่บ่ได้เข้าไปตังใน ได้ก้าก้มส่องเข้าไปแล้วก็หันผ้าปันศพวางอยู่

⁵ Ele se abaixou para olhar lá dentro e viu os lençóis de linho; porém não entrou no túmulo.

⁶ บ่ากองซีโมนเปโตรตี้ตวยก้นสาวกคนนั้นมาเถิง เขาก็เข้าไปในอุโมงค์ฝังศพ แล้วก็หันผ้าปันศพวางอยู่ตี้หั้น

⁶ Mas Pedro, que chegou logo depois, entrou. Ele também viu os lençóis colocados ali

⁷ แต่ผ้าปันหัวของพระเยซูบ่ได้วางอยู่กับผ้าลินิน แต่พับวางไว้แยกแหมต่างหาก

⁷ e a faixa que tinham posto em volta da cabeça de Jesus. A faixa não estava junto com os lençóis, mas estava enrolada ali ao lado.

⁸ — ausente —

⁸ Aí o outro discípulo, que havia chegado primeiro, também entrou no túmulo. Ele viu e creu.

⁹ — ausente —

⁹ (Eles ainda não tinham entendido as Escrituras Sagradas , que dizem que era preciso que Jesus ressuscitasse.)

¹⁰ แล้วสาวกตึงสองคนก็ปิ๊กไปบ้าน

¹⁰ E os dois voltaram para casa.

¹¹ มารีย์จาวมักดาลายังยืนไห้อยู่ตังนอกอุโมงค์ฝังศพ ต๋อนตี้ก่ำลังไห้อยู่นั้นนางก็ก้มส่องผ่อตังในอุโมงค์ฝังศพ

¹¹ Maria Madalena tinha ficado perto da entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, ela se abaixou, olhou para dentro

¹² แล้วก็หันทูตสวรรค์สององค์ใส่เสื้อสีขาวนั่งอยู่ตั๊ดตี้ศพพระเยซูเกยวางอยู่ องค์นึ่งอยู่ตังหัว แหมองค์อยู่ตังตี๋น

¹² e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde tinha sido posto o corpo de Jesus. Um estava na cabeceira, e o outro, nos pés.

¹³ ทูตสวรรค์ก็ถามมารีย์ว่า “เจ้าไห้เยียะหยัง” นางก็ตอบว่า “มีคนเอาองค์พระผู้เป๋นเจ้าของข้าเจ้าไปแล้ว ข้าเจ้าบ่ฮู้ว่าเขาเอาพระองค์ไปไว้ตี้ไหน”

¹³ Os anjos perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Levaram embora o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram!

¹⁴ บ่ากองมารีย์อู้จาอั้นแล้ว ก็งว้ายหลังมา ก็หันพระเยซูยืนอยู่ตี้หั้น แต่นางบ่ฮู้ว่าเป๋นพระเยซู

¹⁴ Depois de dizer isso, ela virou para trás e viu Jesus ali de pé, mas não o reconheceu.

¹⁵ พระองค์ก็ถามนางว่า “เจ้าไห้เยียะหยัง ตวยเซาะหาใผอยู่กา” มารีย์กึ๊ดว่าพระเยซูเป๋นคนเยียะสวนก็เลยอู้กับพระองค์ว่า “ต้านเจ้า ถ้าต้านเอาพระองค์ไป ขอบอกข้าเจ้าเต๊อะว่าต้านเอาไปไว้ตี้ไหน ข้าเจ้าจะได้ไปฮับพระองค์”

¹⁵ Então Jesus perguntou: Ela pensou que ele era o jardineiro e por isso respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga onde o colocou, e eu irei buscá-lo.

¹⁶ พระเยซูก็เลยอู้ว่า “มารีย์เหย” มารีย์ก็งว้ายหลังมาผ่อพระองค์แหมเตื้อแล้วก็ฮ้องเป๋นภาษาฮีบรูว่า “รับโบนี” (แป๋ว่า อาจ๋ารย์)

¹⁶ — Maria! — disse Jesus. Ela virou e respondeu em — “Rabôni!” (Esta palavra quer dizer “Mestre”.)

¹⁷ พระองค์ก็อู้กับนางว่า “บ่ต้องเกาะเฮา เฮายังบ่ได้ปิ๊กไปหาพระบิดาของเฮาเตื้อ แต่หื้อไปบอกหมู่ปี้น้องตี้ติดต๋ามเฮาว่า เฮาจะปิ๊กไปหาพระบิดาของเฮา ตี้เป๋นพระบิดาของต้านตังหลาย ก็คือไปหาพระเจ้าของเฮาตี้เป๋นพระเจ้าของต้านตังหลายตวย”

¹⁷ Jesus disse:

¹⁸ มารีย์ จาวมักดาลาก็ไปบอกหมู่สาวกของพระเยซูว่า “ข้าเจ้าได้หันองค์พระผู้เป๋นเจ้าแล้ว” และมารีย์ก็ได้เล่าว่าพระองค์อู้อะหยังกับนางพ่อง

¹⁸ Então Maria Madalena foi e disse aos discípulos de Jesus: — Eu vi o Senhor! E contou o que Jesus lhe tinha dito.

¹⁹ เมื่อแลงวันติ๊ด ต๋อนหมู่สาวกอยู่รวมกั๋น หมู่เขาก็หับปะตู๋ใส่ก๋อนห้อง ย้อนกั๋วหมู่ผู้นำจาวยิว พระเยซูก็มายืนอยู่ต้ามก๋างหมู่เขาแล้วก็อู้ว่า “ขอหื้อหมู่ต้านมีสันติสุขเต๊อะ”

¹⁹ Naquele mesmo domingo, à tarde, os discípulos de Jesus estavam reunidos de portas trancadas, com medo dos líderes judeus. Então Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:

²⁰ เมื่อพระองค์อู้จาอั้นแล้ว พระองค์ก็เอามือกับขี้ข้างหื้อหมู่เขาผ่อ หมู่สาวกก็ปากั๋นดีอกดีใจ๋ตี้ได้หันพระองค์

²⁰ Em seguida lhes mostrou as suas mãos e o seu lado. E eles ficaram muito alegres ao verem o Senhor.

²¹ แล้วพระเยซูก็อู้แหมว่า “ขอหื้อหมู่ต้านมีสันติสุขเต๊อะ ต๋อนนี้เฮาจะใจ๊หมู่ต้านไปเหมือนกับตี้พระบิดาใจ๊เฮามา”

²¹ Então Jesus disse de novo:

²² บ่ากองพระเยซูอู้จาอั้นแล้ว ก็เป่าลมหายใจ๋หดหมู่เขาแล้วก็อู้ว่า “ฮับพระวิญญาณบริสุทธิ์ไปเต๊อะ

²² Depois soprou sobre eles e disse:

²³ ถ้าหมู่ต้านยกโต้ษความบาปหื้อใผ คนนั้นก็ได้ฮับก๋านยกโต้ษ แต่ถ้าหมู่ต้านบ่ยอมยกโต้ษหื้อใผ คนนั้นก็บ่ได้ฮับก๋านยกโต้ษตวย”

²³ Se vocês perdoarem os pecados de alguém, esses pecados são perdoados; mas, se não perdoarem, eles não são perdoados.

²⁴ โธมัส ตี้เขาฮ้องกั๋นว่าแฝด เป๋นสาวกคนนึ่งในสิบสองคน เขาบ่ได้อยู่กับหมู่สาวกต๋อนตี้พระเยซูมาหา

²⁴ Acontece que Tomé, um dos discípulos, que era chamado de “o Gêmeo”, não estava com eles quando Jesus chegou.

²⁵ สาวกคนอื่นมาบอกเขาว่า “หมู่เฮาได้หันองค์พระผู้เป๋นเจ้าแล้ว” แต่โธมัสก็อู้กับหมู่เขาว่า “ถ้าเฮาบ่ได้หันฮอยเหล็กกนตี้มือของอาจ๋ารย์ และบ่ได้เอานิ้วแหย่เข้าไปในฮูเหล็กกนกับแผลตี้ขี้ข้างอาจ๋ารย์ เฮาตึงบ่เจื้อ”

²⁵ Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Nós vimos o Senhor! Ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, e não tocar ali com o meu dedo, e também se não puser a minha mão no lado dele, não vou crer!

²⁶ เมื่อผ่านไปได้ติ๊ดนึ่ง ต๋อนตี้หมู่สาวกของพระองค์มาจุมกั๋นอยู่ในบ้านนั้นแหม โธมัสก็อยู่ตวย เถิงแม้ว่าปะตู๋หับใส่ก๋อนแล้ว แต่พระเยซูก็เข้ามาอยู่ต้ามก๋างหมู่เขาแล้วก็อู้ว่า “ขอหื้อหมู่ต้านมีสันติสุขเต๊อะ”

²⁶ Uma semana depois, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos ali com as portas trancadas, e Tomé estava com eles. Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:

²⁷ แล้วพระองค์อู้กับโธมัสว่า “โธมัสเหย เอานิ้วมาแหย่ตี้นี่กับผ่อมือของเฮา แล้วก็เอามือซวามขี้ข้างของเฮาเหีย บ่ต้องสงสัยแหม หื้อเจื้อเต๊อะ”

²⁷ Em seguida disse a Tomé:

²⁸ แล้วโธมัสก็ฮ้องขึ้นมาว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า พระเจ้าของข้าพระองค์”

²⁸ Então Tomé exclamou: — Meu Senhor e meu Deus!

²⁹ พระเยซูก็อู้กับเขาว่า “ย้อนต้านได้หันเฮา ต้านเลยเจื้อกา คนตี้บ่หันเฮาแต่เจื้อนั้น ก็เป๋นสุข”

²⁹ — Você creu porque me viu? — disse Jesus. — Felizes são os que não viram, mas assim mesmo creram!

³⁰ พระเยซูได้เยียะหมายสำคัญแหมหลายอย่างหื้อหมู่สาวกหัน แต่บ่ได้เขียนไว้ในหนังสือเล่มนี้

³⁰ Jesus fez diante dos discípulos muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.

³¹ แต่ตี้ได้เขียนสิ่งหมู่นี้ลงไปก็เปื้อหมู่ต้านจะเจื้อว่า พระเยซูเป๋นพระคริสต์ คือพระบุตรของพระเจ้า และถ้าใผวางใจ๋พระองค์ ก็จะมีจีวิตนิรันดร์

³¹ Mas estes foram escritos para que vocês creiam que Jesus é o Messias , o Filho de Deus. E para que, crendo, tenham vida por meio dele.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia