João 20

¹ เจ๊ามืดวันติ๊ด มารีย์จาวมักดาลามาเถิงอุโมงค์ฝังศพก็หันว่าบ่าหินใหญ่ตี้ตึดปากอุโมงค์นั้นกิ้งออกไปจากปากอุโมงค์แล้ว

¹ No primeiro dia da semana Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora removida do sepulcro.

² นางก็ฟั่งล่นไปหาซีโมนเปโตร กับสาวกแหมคนนึ่งตี้พระเยซูฮัก และบอกหมู่เขาว่า “มีคนเอาศพองค์พระผู้เป๋นเจ้าไปจากอุโมงค์แล้ว บ่ฮู้ว่าเขาเอาศพไปไว้ตี้ไหน”

² Correu, pois, e foi ter com Simão Pedro, e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.

³ เปโตรกับสาวกคนนั้นก็ไปตี้อุโมงค์ฝังศพ

³ Saíram então Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.

⁴ ตึงสองคนล่นไปตวยกั๋น แต่สาวกคนนั้นล่นเวยเหลือเปโตร จึงไปเถิงอุโมงค์ก่อน

⁴ Corriam os dois juntos, mas o outro discípulo correu mais ligeiro do que Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro;

⁵ แต่บ่ได้เข้าไปตังใน ได้ก้าก้มส่องเข้าไปแล้วก็หันผ้าปันศพวางอยู่

⁵ e, abaixando-se viu os panos de linho ali deixados, todavia não entrou.

⁶ บ่ากองซีโมนเปโตรตี้ตวยก้นสาวกคนนั้นมาเถิง เขาก็เข้าไปในอุโมงค์ฝังศพ แล้วก็หันผ้าปันศพวางอยู่ตี้หั้น

⁶ Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro e viu os panos de linho ali deixados,

⁷ แต่ผ้าปันหัวของพระเยซูบ่ได้วางอยู่กับผ้าลินิน แต่พับวางไว้แยกแหมต่างหาก

⁷ e que o lenço, que estivera sobre a cabeça de Jesus, não estava com os panos, mas enrolado num lugar à parte.

⁸ — ausente —

⁸ Então entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu e creu.

⁹ — ausente —

⁹ Porque ainda não entendiam a escritura, que era necessário que ele ressurgisse dentre os mortos.

¹⁰ แล้วสาวกตึงสองคนก็ปิ๊กไปบ้าน

¹⁰ Tornaram, pois, os discípulos para casa.

¹¹ มารีย์จาวมักดาลายังยืนไห้อยู่ตังนอกอุโมงค์ฝังศพ ต๋อนตี้ก่ำลังไห้อยู่นั้นนางก็ก้มส่องผ่อตังในอุโมงค์ฝังศพ

¹¹ Maria, porém, estava em pé, diante do sepulcro, a chorar. Enquanto chorava, abaixou-se a olhar para dentro do sepulcro,

¹² แล้วก็หันทูตสวรรค์สององค์ใส่เสื้อสีขาวนั่งอยู่ตั๊ดตี้ศพพระเยซูเกยวางอยู่ องค์นึ่งอยู่ตังหัว แหมองค์อยู่ตังตี๋น

¹² e viu dois anjos vestidos de branco sentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.

¹³ ทูตสวรรค์ก็ถามมารีย์ว่า “เจ้าไห้เยียะหยัง” นางก็ตอบว่า “มีคนเอาองค์พระผู้เป๋นเจ้าของข้าเจ้าไปแล้ว ข้าเจ้าบ่ฮู้ว่าเขาเอาพระองค์ไปไว้ตี้ไหน”

¹³ E perguntaram-lhe eles: Mulher, por que choras? Respondeu-lhes: Porque tiraram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.

¹⁴ บ่ากองมารีย์อู้จาอั้นแล้ว ก็งว้ายหลังมา ก็หันพระเยซูยืนอยู่ตี้หั้น แต่นางบ่ฮู้ว่าเป๋นพระเยซู

¹⁴ Ao dizer isso, voltou-se para trás, e viu a Jesus ali em pé, mas não sabia que era Jesus.

¹⁵ พระองค์ก็ถามนางว่า “เจ้าไห้เยียะหยัง ตวยเซาะหาใผอยู่กา” มารีย์กึ๊ดว่าพระเยซูเป๋นคนเยียะสวนก็เลยอู้กับพระองค์ว่า “ต้านเจ้า ถ้าต้านเอาพระองค์ไป ขอบอกข้าเจ้าเต๊อะว่าต้านเอาไปไว้ตี้ไหน ข้าเจ้าจะได้ไปฮับพระองค์”

¹⁵ Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, julgando que fosse o jardineiro, respondeu-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.

¹⁶ พระเยซูก็เลยอู้ว่า “มารีย์เหย” มารีย์ก็งว้ายหลังมาผ่อพระองค์แหมเตื้อแล้วก็ฮ้องเป๋นภาษาฮีบรูว่า “รับโบนี” (แป๋ว่า อาจ๋ารย์)

¹⁶ Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, virando-se, disse-lhe em hebraico: Raboni!-que quer dizer, Mestre.

¹⁷ พระองค์ก็อู้กับนางว่า “บ่ต้องเกาะเฮา เฮายังบ่ได้ปิ๊กไปหาพระบิดาของเฮาเตื้อ แต่หื้อไปบอกหมู่ปี้น้องตี้ติดต๋ามเฮาว่า เฮาจะปิ๊กไปหาพระบิดาของเฮา ตี้เป๋นพระบิดาของต้านตังหลาย ก็คือไปหาพระเจ้าของเฮาตี้เป๋นพระเจ้าของต้านตังหลายตวย”

¹⁷ Disse-lhe Jesus: Deixa de me tocar, porque ainda não subi ao Pai; mas vai a meus irmãos e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.

¹⁸ มารีย์ จาวมักดาลาก็ไปบอกหมู่สาวกของพระเยซูว่า “ข้าเจ้าได้หันองค์พระผู้เป๋นเจ้าแล้ว” และมารีย์ก็ได้เล่าว่าพระองค์อู้อะหยังกับนางพ่อง

¹⁸ E foi Maria Madalena anunciar aos discípulos: Vi o Senhor!-e que ele lhe dissera estas coisas.

¹⁹ เมื่อแลงวันติ๊ด ต๋อนหมู่สาวกอยู่รวมกั๋น หมู่เขาก็หับปะตู๋ใส่ก๋อนห้อง ย้อนกั๋วหมู่ผู้นำจาวยิว พระเยซูก็มายืนอยู่ต้ามก๋างหมู่เขาแล้วก็อู้ว่า “ขอหื้อหมู่ต้านมีสันติสุขเต๊อะ”

¹⁹ Chegada, pois, a tarde, naquele dia, o primeiro da semana, e estando os discípulos reunidos com as portas cerradas por medo dos judeus, chegou Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco.

²⁰ เมื่อพระองค์อู้จาอั้นแล้ว พระองค์ก็เอามือกับขี้ข้างหื้อหมู่เขาผ่อ หมู่สาวกก็ปากั๋นดีอกดีใจ๋ตี้ได้หันพระองค์

²⁰ Dito isto, mostrou-lhes as mãos e o lado. Alegraram-se, pois, os discípulos ao verem o Senhor.

²¹ แล้วพระเยซูก็อู้แหมว่า “ขอหื้อหมู่ต้านมีสันติสุขเต๊อะ ต๋อนนี้เฮาจะใจ๊หมู่ต้านไปเหมือนกับตี้พระบิดาใจ๊เฮามา”

²¹ Disse-lhes, então, Jesus segunda vez: Paz seja convosco; assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.

²² บ่ากองพระเยซูอู้จาอั้นแล้ว ก็เป่าลมหายใจ๋หดหมู่เขาแล้วก็อู้ว่า “ฮับพระวิญญาณบริสุทธิ์ไปเต๊อะ

²² E havendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.

²³ ถ้าหมู่ต้านยกโต้ษความบาปหื้อใผ คนนั้นก็ได้ฮับก๋านยกโต้ษ แต่ถ้าหมู่ต้านบ่ยอมยกโต้ษหื้อใผ คนนั้นก็บ่ได้ฮับก๋านยกโต้ษตวย”

²³ Àqueles a quem perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; e àqueles a quem os retiverdes, são-lhes retidos.

²⁴ โธมัส ตี้เขาฮ้องกั๋นว่าแฝด เป๋นสาวกคนนึ่งในสิบสองคน เขาบ่ได้อยู่กับหมู่สาวกต๋อนตี้พระเยซูมาหา

²⁴ Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.

²⁵ สาวกคนอื่นมาบอกเขาว่า “หมู่เฮาได้หันองค์พระผู้เป๋นเจ้าแล้ว” แต่โธมัสก็อู้กับหมู่เขาว่า “ถ้าเฮาบ่ได้หันฮอยเหล็กกนตี้มือของอาจ๋ารย์ และบ่ได้เอานิ้วแหย่เข้าไปในฮูเหล็กกนกับแผลตี้ขี้ข้างอาจ๋ารย์ เฮาตึงบ่เจื้อ”

²⁵ Diziam-lhe, pois, ou outros discípulos: Vimos o Senhor. Ele, porém, lhes respondeu: Se eu não vir o sinal dos cravos nas mãos, e não meter a mão no seu lado, de maneira nenhuma crerei.

²⁶ เมื่อผ่านไปได้ติ๊ดนึ่ง ต๋อนตี้หมู่สาวกของพระองค์มาจุมกั๋นอยู่ในบ้านนั้นแหม โธมัสก็อยู่ตวย เถิงแม้ว่าปะตู๋หับใส่ก๋อนแล้ว แต่พระเยซูก็เข้ามาอยู่ต้ามก๋างหมู่เขาแล้วก็อู้ว่า “ขอหื้อหมู่ต้านมีสันติสุขเต๊อะ”

²⁶ Oito dias depois estavam os discípulos outra vez ali reunidos, e Tomé com eles. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, pôs-se no meio deles e disse: Paz seja convosco.

²⁷ แล้วพระองค์อู้กับโธมัสว่า “โธมัสเหย เอานิ้วมาแหย่ตี้นี่กับผ่อมือของเฮา แล้วก็เอามือซวามขี้ข้างของเฮาเหีย บ่ต้องสงสัยแหม หื้อเจื้อเต๊อะ”

²⁷ Depois disse a Tomé: Chega aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; chega a tua mão, e mete-a no meu lado; e não mais sejas incrédulo, mas crente.

²⁸ แล้วโธมัสก็ฮ้องขึ้นมาว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า พระเจ้าของข้าพระองค์”

²⁸ Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu, e Deus meu!

²⁹ พระเยซูก็อู้กับเขาว่า “ย้อนต้านได้หันเฮา ต้านเลยเจื้อกา คนตี้บ่หันเฮาแต่เจื้อนั้น ก็เป๋นสุข”

²⁹ Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.

³⁰ พระเยซูได้เยียะหมายสำคัญแหมหลายอย่างหื้อหมู่สาวกหัน แต่บ่ได้เขียนไว้ในหนังสือเล่มนี้

³⁰ Jesus, na verdade, operou na presença de seus discípulos ainda muitos outros sinais que não estão escritos neste livro;

³¹ แต่ตี้ได้เขียนสิ่งหมู่นี้ลงไปก็เปื้อหมู่ต้านจะเจื้อว่า พระเยซูเป๋นพระคริสต์ คือพระบุตรของพระเจ้า และถ้าใผวางใจ๋พระองค์ ก็จะมีจีวิตนิรันดร์

³¹ estes, porém, estão escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia