Gálatas 2

¹ สิบสี่ปี๋ต่อมา ข้าพเจ้าตึงบารนาบัสได้ขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม แล้วปาทิตัสไปตวยแหมคน

¹ Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.

² ตี้ไปนั้นก็ย้อนว่าพระเจ้าได้เปิดเผยหื้อฮู้ว่า ข้าพเจ้าควรจะไป ข้าพเจ้าได้เล่าหื้อผู้นำคริสตจักรฟังเป๋นก๋านส่วนตั๋ว เรื่องข่าวดีตี้ข้าพเจ้าได้บอกแก่คนต่างจ้าด ถ้าบ่อู้หื้อผู้นำหมู่นี้ฟังก็กั๋วว่า งานเกี่ยวกับก๋านบอกข่าวดีต่อคนต่างจ้าดตี้เกยเยียะมากับตี้ก่ำลังเยียะอยู่นั้น จะเสียไปบ่ดายๆ

² Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.

³ เถิงแม้ว่าทิตัสตี้อยู่ตวยข้าพเจ้านั้นเป๋นจาวกรีก ก็บ่ได้ถูกเขหื้อเข้าพิธีสุหนัต

³ Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.

⁴ ตี้เฮาบอกเรื่องนี้ ก็ย้อนว่ามีบางคนตี้อ้างว่าเป๋นปี้น้องของเฮา ได้ลักเข้ามาสอดแนมอยู่ในหมู่เฮา เปื้อมาลู่เอาอิสระตี้เฮามีในพระเยซูคริสต์ไป แล้วเยียะหื้อเฮาเป๋นขี้ข้าของฮีตเก่าฮอยเดิมของจาวยิวแหม

⁴ Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,

⁵ แต่เฮาบ่ยอมอ่อนข้อหื้อเขาเลย เปื้อฮักษาข่าวดีแต๊ๆ หื้อกับต้านตังหลายต่อไป

⁵ mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.

⁶ ส่วนคนสำคัญตี้เป๋นผู้นำคริสตจักรในกรุงเยรูซาเล็ม ก็บ่ได้เพิ่มอะหยังลงไปในเรื่องตี้ข้าพเจ้าสอน (เถิงเขาจะเป๋นคนสำคัญในคริสตจักรก็ต๋าม ก็บ่ใจ้เรื่องสำคัญสำหรับข้าพเจ้า ย้อนว่าพระเจ้าบ่ได้หันแก่หน้าใผเลย)

⁶ Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.

⁷ หมู่เขาหันว่า พระเจ้าได้มอบหมายหื้อข้าพเจ้าไปบอกข่าวดีหื้อคนต่างจ้าดฟัง เหมือนพระองค์ได้มอบหมายหื้อเปโตรบอกข่าวดีในหมู่จาวยิว

⁷ Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.

⁸ ย้อนว่าพระเจ้าผู้ตี้ดลใจ๋เปโตรหื้อเป๋นอัครทูตไปบอกข่าวดีกับจาวยิว ก็ได้ดลใจ๋ข้าพเจ้าหื้อไปบอกแก่คนต่างจ้าดเหมือนกั๋น

⁸ Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.

⁹ เมื่อยากอบ เปโตร กับยอห์น ตี้เป๋นเหมือนผู้นำของหมู่ผู้เจื้อ หันพระคุณตี้พระเจ้าได้หื้อก๋านนี้กับข้าพเจ้าแล้ว หมู่เขาก็จับมือข้าพเจ้ากับบารนาบัส แสดงว่าหมู่เฮาเป๋นเปื้อนฮ่วมฮับใจ๊ตวยกั๋น แล้วตกลงกั๋นว่าหื้อเฮาไปบอกข่าวดีกับคนต่างจ้าด แล้วหมู่เขาก็จะไปบอกกับหมู่จาวยิว

⁹ De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.

¹⁰ สิ่งเดียวตี้หมู่เขาขอคือ หื้อเฮาจ้วยเหลือคนตุ๊กคนจ๋น เรื่องนี้ข้าพเจ้าก็ตึงตั้งใจ๋จะเยียะอยู่แล้ว

¹⁰ Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.

¹¹ แต่ต่อมาเมื่อเปโตรมาเถิงเมืองอันทิโอก ข้าพเจ้าว่าหื้อเขาต่อหน้าย้อนเขาเยียะผิดแน่ๆ

¹¹ Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.

¹² คือต๋อนแรกเขาได้กิ๋นได้อยู่กับผู้เจื้อคนต่างจ้าด แต่ปอผู้เจื้อจาวยิวตี้ยากอบส่งมานั้นมาแผว เขาก็แยกตั๋วออกจากผู้เจื้อคนต่างจ้าดเหีย ย้อนกั๋วผู้เจื้อจาวยิวหมู่นี้ ตี้มีกำกึ๊ดว่าผู้เจื้อคนต่างจ้าดจะต้องเข้าพิธีสุหนัต จะว่าหื้อ

¹² No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.

¹³ ผู้เจื้อจาวยิวคนอื่นๆ ตี้อยู่ตี้หั้น ก็ก๋ายเป๋นคนหน้าซื่อใจ๋ก๊ดตวยเปโตร แม้แต่บารนาบัสก็ยังหลงไปกับหมู่เขาเหมือนกั๋น

¹³ Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.

¹⁴ เมื่อข้าพเจ้าหันว่า หมู่เขาบ่ได้เยียะตั๋วต๋ามความจริงของข่าวดี ข้าพเจ้าจึงได้ว่าหื้อเปโตรต่อหน้าคนตังหลายว่า “ถ้าต้านตี้เป๋นจาวยิวยังเยียะต๋ามอย่างคนต่างจ้าด บ่ได้เยียะต๋ามฮีตเก่าฮอยเดิมของจาวยิว แล้วเป๋นจาใดต้านไปบังคับคนต่างจ้าดหื้อเยียะต๋ามจาวยิว

¹⁴ Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?

¹⁵ “หมู่เฮาเกิดมาเป๋นจาวยิว บ่ใจ้คนต่างจ้าด ตี้จาวยิวถือว่าเป๋นคนบาป

¹⁵ Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.

¹⁶ หมู่เฮาจาวยิวตี้เป๋นผู้เจื้อยังฮู้ว่า บ่มีใผจ้วยตั๋วเก่าหื้อเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมได้ โดยก๋านเยียะต๋ามบทบัญญัติของโมเสส แต่เป๋นได้โดยความเจื้อในพระเยซูคริสต์เต้าอั้น หมู่เฮาก็ได้เจื้อวางใจ๋ในพระเยซูคริสต์เปื้อหมู่เฮาจะได้เป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมโดยความเจื้อ บ่ใจ้โดยก๋านเยียะตวยต๋ามบทบัญญัติ ย้อนว่าบ่มีใผเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมโดยก๋านเยียะตวยต๋ามบทบัญญัตินี้ได้

¹⁶ E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.

¹⁷ ถ้าต๋อนตี้เฮายอมเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมผ่านตางพระคริสต์ แต่จาวยิวถือว่าเฮาเป๋นคนบาปย้อนบ่เยียะตวยต๋ามบทบัญญัติ สิ่งนี้หมายความว่าพระคริสต์สนับสนุนหื้อเฮาเยียะบาปกา บ่ใจ้แน่ๆ

¹⁷ Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!

¹⁸ ถ้าข้าพเจ้าปิ๊กมาเยียะตวยต๋ามสิ่งตี้ข้าพเจ้าได้เกยละไปแล้วนั้น ก็แสดงว่าข้าพเจ้าได้เยียะบาป

¹⁸ Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.

¹⁹ ย้อนก๋านเยียะตวยต๋ามบทบัญญัติ เยียะหื้อข้าพเจ้าฮู้ดีว่าเยียะหื้อพระเจ้ายอมฮับบ่ได้ ข้าพเจ้าก็ได้ต๋ายจากบทบัญญัติแล้ว เปื้อมีจีวิตฮับใจ๊พระเจ้า

¹⁹ Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.

²⁰ ตั๋วข้าพเจ้านี้ได้ถูกเขิงอยู่บนไม้ก๋างเขนตวยพระคริสต์ กับได้ต๋ายไปแล้ว บ่าเดี่ยวนี้พระเยซูก็อยู่ในตั๋วของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าใจ๊จีวิตต่อไปโดยก๋านเจื้อวางใจ๋ในพระคริสต์ ผู้เซิ่งเป๋นพระบุตรของพระเจ้า พระองค์ฮักข้าพเจ้ากับได้สละจีวิตเปื้อข้าพเจ้า

²⁰ Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.

²¹ ข้าพเจ้าบ่ละขว้างพระคุณของพระเจ้า ย้อนว่าถ้าก๋านเยียะต๋ามบทบัญญัติเยียะหื้อเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรม ก๋านตี้พระคริสต์ต๋ายนี้ก็บ่เกิดประโยชน์อะหยัง”

²¹ Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia