Gálatas 2

¹ สิบสี่ปี๋ต่อมา ข้าพเจ้าตึงบารนาบัสได้ขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม แล้วปาทิตัสไปตวยแหมคน

¹ Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.

² ตี้ไปนั้นก็ย้อนว่าพระเจ้าได้เปิดเผยหื้อฮู้ว่า ข้าพเจ้าควรจะไป ข้าพเจ้าได้เล่าหื้อผู้นำคริสตจักรฟังเป๋นก๋านส่วนตั๋ว เรื่องข่าวดีตี้ข้าพเจ้าได้บอกแก่คนต่างจ้าด ถ้าบ่อู้หื้อผู้นำหมู่นี้ฟังก็กั๋วว่า งานเกี่ยวกับก๋านบอกข่าวดีต่อคนต่างจ้าดตี้เกยเยียะมากับตี้ก่ำลังเยียะอยู่นั้น จะเสียไปบ่ดายๆ

² Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.

³ เถิงแม้ว่าทิตัสตี้อยู่ตวยข้าพเจ้านั้นเป๋นจาวกรีก ก็บ่ได้ถูกเขหื้อเข้าพิธีสุหนัต

³ Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.

⁴ ตี้เฮาบอกเรื่องนี้ ก็ย้อนว่ามีบางคนตี้อ้างว่าเป๋นปี้น้องของเฮา ได้ลักเข้ามาสอดแนมอยู่ในหมู่เฮา เปื้อมาลู่เอาอิสระตี้เฮามีในพระเยซูคริสต์ไป แล้วเยียะหื้อเฮาเป๋นขี้ข้าของฮีตเก่าฮอยเดิมของจาวยิวแหม

⁴ Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.

⁵ แต่เฮาบ่ยอมอ่อนข้อหื้อเขาเลย เปื้อฮักษาข่าวดีแต๊ๆ หื้อกับต้านตังหลายต่อไป

⁵ Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.

⁶ ส่วนคนสำคัญตี้เป๋นผู้นำคริสตจักรในกรุงเยรูซาเล็ม ก็บ่ได้เพิ่มอะหยังลงไปในเรื่องตี้ข้าพเจ้าสอน (เถิงเขาจะเป๋นคนสำคัญในคริสตจักรก็ต๋าม ก็บ่ใจ้เรื่องสำคัญสำหรับข้าพเจ้า ย้อนว่าพระเจ้าบ่ได้หันแก่หน้าใผเลย)

⁶ E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.

⁷ หมู่เขาหันว่า พระเจ้าได้มอบหมายหื้อข้าพเจ้าไปบอกข่าวดีหื้อคนต่างจ้าดฟัง เหมือนพระองค์ได้มอบหมายหื้อเปโตรบอกข่าวดีในหมู่จาวยิว

⁷ Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.

⁸ ย้อนว่าพระเจ้าผู้ตี้ดลใจ๋เปโตรหื้อเป๋นอัครทูตไปบอกข่าวดีกับจาวยิว ก็ได้ดลใจ๋ข้าพเจ้าหื้อไปบอกแก่คนต่างจ้าดเหมือนกั๋น

⁸ Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.

⁹ เมื่อยากอบ เปโตร กับยอห์น ตี้เป๋นเหมือนผู้นำของหมู่ผู้เจื้อ หันพระคุณตี้พระเจ้าได้หื้อก๋านนี้กับข้าพเจ้าแล้ว หมู่เขาก็จับมือข้าพเจ้ากับบารนาบัส แสดงว่าหมู่เฮาเป๋นเปื้อนฮ่วมฮับใจ๊ตวยกั๋น แล้วตกลงกั๋นว่าหื้อเฮาไปบอกข่าวดีกับคนต่างจ้าด แล้วหมู่เขาก็จะไปบอกกับหมู่จาวยิว

⁹ Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.

¹⁰ สิ่งเดียวตี้หมู่เขาขอคือ หื้อเฮาจ้วยเหลือคนตุ๊กคนจ๋น เรื่องนี้ข้าพเจ้าก็ตึงตั้งใจ๋จะเยียะอยู่แล้ว

¹⁰ Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.

¹¹ แต่ต่อมาเมื่อเปโตรมาเถิงเมืองอันทิโอก ข้าพเจ้าว่าหื้อเขาต่อหน้าย้อนเขาเยียะผิดแน่ๆ

¹¹ Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.

¹² คือต๋อนแรกเขาได้กิ๋นได้อยู่กับผู้เจื้อคนต่างจ้าด แต่ปอผู้เจื้อจาวยิวตี้ยากอบส่งมานั้นมาแผว เขาก็แยกตั๋วออกจากผู้เจื้อคนต่างจ้าดเหีย ย้อนกั๋วผู้เจื้อจาวยิวหมู่นี้ ตี้มีกำกึ๊ดว่าผู้เจื้อคนต่างจ้าดจะต้องเข้าพิธีสุหนัต จะว่าหื้อ

¹² De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.

¹³ ผู้เจื้อจาวยิวคนอื่นๆ ตี้อยู่ตี้หั้น ก็ก๋ายเป๋นคนหน้าซื่อใจ๋ก๊ดตวยเปโตร แม้แต่บารนาบัสก็ยังหลงไปกับหมู่เขาเหมือนกั๋น

¹³ E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.

¹⁴ เมื่อข้าพเจ้าหันว่า หมู่เขาบ่ได้เยียะตั๋วต๋ามความจริงของข่าวดี ข้าพเจ้าจึงได้ว่าหื้อเปโตรต่อหน้าคนตังหลายว่า “ถ้าต้านตี้เป๋นจาวยิวยังเยียะต๋ามอย่างคนต่างจ้าด บ่ได้เยียะต๋ามฮีตเก่าฮอยเดิมของจาวยิว แล้วเป๋นจาใดต้านไปบังคับคนต่างจ้าดหื้อเยียะต๋ามจาวยิว

¹⁴ Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”

¹⁵ “หมู่เฮาเกิดมาเป๋นจาวยิว บ่ใจ้คนต่างจ้าด ตี้จาวยิวถือว่าเป๋นคนบาป

¹⁵ O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.

¹⁶ หมู่เฮาจาวยิวตี้เป๋นผู้เจื้อยังฮู้ว่า บ่มีใผจ้วยตั๋วเก่าหื้อเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมได้ โดยก๋านเยียะต๋ามบทบัญญัติของโมเสส แต่เป๋นได้โดยความเจื้อในพระเยซูคริสต์เต้าอั้น หมู่เฮาก็ได้เจื้อวางใจ๋ในพระเยซูคริสต์เปื้อหมู่เฮาจะได้เป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมโดยความเจื้อ บ่ใจ้โดยก๋านเยียะตวยต๋ามบทบัญญัติ ย้อนว่าบ่มีใผเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมโดยก๋านเยียะตวยต๋ามบทบัญญัตินี้ได้

¹⁶ Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.

¹⁷ ถ้าต๋อนตี้เฮายอมเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมผ่านตางพระคริสต์ แต่จาวยิวถือว่าเฮาเป๋นคนบาปย้อนบ่เยียะตวยต๋ามบทบัญญัติ สิ่งนี้หมายความว่าพระคริสต์สนับสนุนหื้อเฮาเยียะบาปกา บ่ใจ้แน่ๆ

¹⁷ Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!

¹⁸ ถ้าข้าพเจ้าปิ๊กมาเยียะตวยต๋ามสิ่งตี้ข้าพเจ้าได้เกยละไปแล้วนั้น ก็แสดงว่าข้าพเจ้าได้เยียะบาป

¹⁸ Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.

¹⁹ ย้อนก๋านเยียะตวยต๋ามบทบัญญัติ เยียะหื้อข้าพเจ้าฮู้ดีว่าเยียะหื้อพระเจ้ายอมฮับบ่ได้ ข้าพเจ้าก็ได้ต๋ายจากบทบัญญัติแล้ว เปื้อมีจีวิตฮับใจ๊พระเจ้า

¹⁹ Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.

²⁰ ตั๋วข้าพเจ้านี้ได้ถูกเขิงอยู่บนไม้ก๋างเขนตวยพระคริสต์ กับได้ต๋ายไปแล้ว บ่าเดี่ยวนี้พระเยซูก็อยู่ในตั๋วของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าใจ๊จีวิตต่อไปโดยก๋านเจื้อวางใจ๋ในพระคริสต์ ผู้เซิ่งเป๋นพระบุตรของพระเจ้า พระองค์ฮักข้าพเจ้ากับได้สละจีวิตเปื้อข้าพเจ้า

²⁰ Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.

²¹ ข้าพเจ้าบ่ละขว้างพระคุณของพระเจ้า ย้อนว่าถ้าก๋านเยียะต๋ามบทบัญญัติเยียะหื้อเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรม ก๋านตี้พระคริสต์ต๋ายนี้ก็บ่เกิดประโยชน์อะหยัง”

²¹ Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia