Atos 7

¹ มหาปุโรหิตถามสเทเฟนว่า “เรื่องตี้เขาฟ้องมานี้ แต๊กาว่าบ่แต๊”

¹ Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: "São verdadeiras estas acusações? "

² สเทเฟนก็ตอบว่า “ต้านคนเฒ่าคนแก่กับปี้น้องตังหลายฟังหื้อดีก่อน พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ป๋ากฏตั๋วต่ออับราฮัมป้ออุ๊ยแม่หม่อนเก๊าเหง้าของหมู่เฮา ต๋อนนั้นต้านยังอยู่ตี้ดินแดนเมโสโปเตเมียก่อนจะย้ายไปอยู่ตี้เมืองฮาราน

² A isso ele respondeu: "Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a Abraão, nosso pai, estando ele ainda na Mesopotâmia, antes de morar em Harã, e lhe disse:

³ พระเจ้าอู้กับอับราฮัมว่า ‘หื้อเจ้าออกจากประเทศของเจ้า ออกจากญาติปี้น้องของเจ้า ไปดินแดนตี้เฮาจะบอกหื้อเจ้าฮู้’

³ ‘Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.

⁴ แล้วอับราฮัมก็ออกจากดินแดนของจาวเคลเดียมาอาศัยอยู่ตี้เมืองฮาราน หลังจากป้อของต้านต๋ายแล้ว พระเจ้าก็ส่งต้านออกจากตี้หั้นมาดินแดนตี้หมู่ต้านอาศัยอยู่บ่าเดี่ยวนี้

⁴ "Então, ele saiu da terra dos caldeus e se estabeleceu em Harã. Depois da morte de seu pai, Deus o trouxe a esta terra, onde vocês agora vivem.

⁵ “ในต๋อนนั้นพระเจ้ายังบ่หื้ออับราฮัมเป๋นเจ้าของตี้ดินตั๊ดนี้แม้แต่วาเดียว แต่พระเจ้าสัญญาตี้จะยกแผ่นดินตึงหมดนี้หื้อต้านตึงลูกหลานต๋านเต๊าของต้าน แต่ต๋อนนั้นอับราฮัมยังบ่มีลูกสักคนเตื้อ

⁵ Deus não lhe deu nenhuma herança aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Mas lhe prometeu que ele e, depois dele, seus descendentes, possuiriam a terra, embora, naquele tempo, Abraão não tivesse filhos.

⁶ พระเจ้าอู้กับต้านจาอี้ว่า ‘ลูกหลานของเจ้าจะเป๋นคนแปลกหน้าในแผ่นดินอื่น จะเป๋นขี้ข้า คนตี้หั้นจะเยียะบ่ดีต่อหมู่เขาเป๋นเวลาสี่ร้อยปี๋

⁶ Deus lhe falou desta forma: ‘Seus descendentes serão peregrinos numa terra estrangeira, e serão escravizados e maltratados por quatrocentos anos.

⁷ แต่เฮาจะลงโต้ษคนจ้าดนั้น ตี้เยียะหื้อลูกหลานของเจ้าต้องตกเป๋นขี้ข้า’ พระเจ้ายังอู้แหมว่า ‘หลังจากนั้นหมู่เขาก็จะออกจากดินแดนนั้น แล้วมานมัสก๋านเฮาตี้สถานตี้นี่’

⁷ Mas eu castigarei a nação a quem servirão como escravos, e depois sairão dali e me adorarão neste lugar’.

⁸ พระเจ้าก็มอบหื้ออับราฮัมเยียะพิธีสุหนัต เปื้อเป๋นเครื่องหมายพันธสัญญาไว้หละหว่างพระองค์กับต้าน เมื่ออับราฮัมมีลูกบ่าวจื้ออิสอัคอายุแปดวัน อับราฮัมก็เยียะพิธีสุหนัตหื้อเขา ต่อมาอิสอัคมีลูกบ่าวจื้อยาโคบ แล้วยาโคบก็มีลูกบ่าวสิบสองคนตี้เป๋นต้นผะกุ๋นต่างๆ ของหมู่เฮา

⁸ E deu a Abraão a aliança da circuncisão. Por isso, Abraão gerou Isaque e o circuncidou oito dias depois do seu nascimento. Mais tarde, Isaque gerou Jacó, e este os doze patriarcas.

⁹ “หมู่ลูกบ่าวของยาโคบปากั๋นขอยโยเซฟน้องบ่าวของตั๋ว จึงขายโยเซฟหื้อไปเป๋นขี้ข้าในประเทศอียิปต์ แต่พระเจ้าก็อยู่ตวยโยเซฟ

⁹ "Os patriarcas, tendo inveja de José, venderam-no como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele

¹⁰ พระองค์จ้วยหื้อโยเซฟป๊นจากความตุ๊กกู้อย่าง พระเจ้าเยียะหื้อโยเซฟมีปั๋ญญา กับหื้อฟาโรห์ (แป๋ว่ากษัตริย์ของอียิปต์) เปิงใจ๋โยเซฟขนาด เถิงกับแต่งตั้งหื้อเป๋นผู้ปกครองประเทศอียิปต์ตึงในวังของฟาโรห์ตวย

¹⁰ e o libertou de todas as suas tribulações, dando a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito; este o tornou governador do Egito e de todo o seu palácio.

¹¹ “ต่อมาตี้ประเทศอียิปต์ตึงดินแดนคานาอันเกิดกั๋นดารอดอยาก เยียะหื้อเดือดฮ้อนกั๋นอย่างหนัก ป้ออุ๊ยแม่หม่อนเก๊าเหง้าของหมู่เฮาก็บ่มีอาหารกิ๋น

¹¹ "Depois houve fome em todo o Egito e em Canaã, trazendo consigo grande sofrimento, e os nossos antepassados não encontravam alimento.

¹² เมื่อยาโคบได้ยินว่าในประเทศอียิปต์มีของกิ๋น ก็ส่งป้ออุ๊ยแม่หม่อนเก๊าเหง้าของหมู่เฮาไปตี้หั้นเตื้อตี้นึ่ง

¹² Ouvindo que havia trigo no Egito, Jacó enviou nossos antepassados em sua primeira viagem.

¹³ ต๋อนไปเตื้อตี้สองนั้น โยเซฟก็เปิดเผยตั๋วหื้อปี้น้องของต้านฮู้จัก ฟาโรห์ก็ฮู้จักครอบครัวญาติปี้น้องของโยเซฟตวย

¹³ Na segunda viagem deles, José fez-se reconhecer por seus irmãos, e o faraó pôde conhecer a família de José.

¹⁴ โยเซฟส่งคนไปฮับยาโคบป้อของต้านตึงญาติปี้น้องของต้าน รวมตึงหมดตึงเสี้ยงเจ็ดสิบห้าคนหื้อมาอยู่ตวยกั๋นในประเทศอียิปต์

¹⁴ Depois disso, José mandou buscar seu pai Jacó e toda a sua família, que eram setenta e cinco pessoas.

¹⁵ ยาโคบก็ปากั๋นย้ายไปอยู่ตี้ประเทศอียิปต์ แล้วยาโคบกับป้ออุ๊ยแม่หม่อนตี้เป๋นเก๊าเหง้าของหมู่เฮาก็ต๋ายตี้ประเทศอียิปต์นั้น

¹⁵ Então Jacó desceu ao Egito, onde faleceram ele e os nossos antepassados.

¹⁶ มีคนเอาศพของต้านหมู่นั้นมาตี้เมืองเชเคม แล้วฝังไว้ในอุโมงค์ฝังศพตี้อับราฮัมใจ๊สตางค์จ๋ำนวนนึ่ง ซื้อมาจากลูกบ่าวของฮาโมร์ในเมืองเชเคมนั้น

¹⁶ Seus corpos foram levados de volta a Siquém e colocados no túmulo que Abraão havia comprado ali dos filhos de Hamor, por certa quantia.

¹⁷ “เมื่อใก้เถิงเวลาตี้พระเจ้าจะฮักษาสัญญาตี้หื้อไว้กับอับราฮัม จ๋ำนวนจาวอิสราเอลในประเทศอียิปต์ได้เพิ่มขึ้นนักขนาด

¹⁷ "Ao se aproximar o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, aumentou muito o número do nosso povo no Egito.

¹⁸ เวลานั้นประเทศอียิปต์มีกษัตริย์ใหม่ขึ้นปกครองประเทศองค์นึ่งตี้บ่เกยฮู้เรื่องเกี่ยวกับโยเซฟเลย

¹⁸ Então outro rei, que nada sabia a respeito de José, passou a governar o Egito.

¹⁹ กษัตริย์องค์นี้ใจ๊อุบายหลอกลวงตึงเยียะบ่ดีต่อป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮา โดยเขหื้อเอาลูกหน้อยของหมู่เขาไปขว้างตังนอกหื้อต๋าย

¹⁹ Ele agiu traiçoeiramente para com o nosso povo e oprimiu os nossos antepassados, obrigando-os a abandonar os seus recém-nascidos, para que não sobrevivessem.

²⁰ โมเสสก็เกิดมาในหละหว่างเวลานั้น ต๋อนเป๋นหละอ่อน ต้านมีฮูปฮ่างงามน่าฮักขนาด ป้อแม่ก็เลี้ยงดูต้านไว้ในบ้านจ๋นอายุได้สามเดือน

²⁰ "Naquele tempo nasceu Moisés, que era um menino extraordinário. Por três meses ele foi criado na casa de seu pai.

²¹ แล้วก็ต้องเอาไปขว้างไว้นอกบ้าน ลูกสาวของฟาโรห์ก็ปะใส่ แล้วเอาต้านไปเลี้ยงไว้เป๋นลูกเก็บ

²¹ Quando foi abandonado, a filha do faraó o tomou e o criou como seu próprio filho.

²² โมเสสจึงได้ฮับก๋านศึกษาวิชาความฮู้ตึงหมดของจาวอียิปต์ กับต้านก็เก่งในเรื่องกำอู้กำจ๋าตึงงานต่างๆ ตวย

²² Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e veio a ser poderoso em palavras e obras.

²³ “เมื่อโมเสสอายุได้สี่สิบปี๋ ต้านกึ๊ดใจ๋ใค่ไปแอ่วหาปี้น้องจาวอิสราเอลของต้าน

²³ "Ao completar quarenta anos, Moisés decidiu visitar seus irmãos israelitas.

²⁴ เมื่อต้านซัดต๋าหันจาวอิสราเอลคนนึ่งถูกจาวอียิปต์คนนึ่งค่ำ ต้านก็เข้าไปจ้วย แล้วฆ่าป้อจายจาวอียิปต์คนนั้นต๋าย เป๋นก๋านแก้แค้นหื้อ

²⁴ Ao ver um deles sendo maltratado por um egípcio, saiu em defesa do oprimido e o vingou, matando o egípcio.

²⁵ โมเสสกึ๊ดในใจ๋ว่าปี้น้องจาวอิสราเอลคงฮู้แล้วว่า พระเจ้าจะใจ๊ต้านนี่ละมาจ้วยปล่อยหื้อหมู่เขามีอิสระ แต่ว่าหมู่เขาบ่เข้าใจ๋ไปจาอั้น

²⁵ Ele pensava que seus irmãos compreenderiam que Deus o estava usando para salvá-los, mas eles não o compreenderam.

²⁶ วันถัดมาโมเสสเตียวก๋ายมาหันจาวอิสราเอลสองคนก่ำลังผิดหัวกั๋น หันท่าบ่ดี ต้านก็ฮิเข้าไปห้าม แล้วอู้หื้อเขาคืนดีกั๋นเหียว่า ‘เป๋นปี้น้องกั๋นแต๊ๆ เยียะหยังตี๋กั๋นจ๋นเลือดตกยางออก’

²⁶ No dia seguinte, Moisés dirigiu-se a dois israelitas que estavam brigando, e tentou reconciliá-los, dizendo: ‘Homens, vocês são irmãos; por que ferem um ao outro? ’

²⁷ แต่ป้อจายคนตี้ค่ำนั้นยู้โมเสสออกไป แล้วอู้ว่า ‘ใผตั้งหื้อเจ้าเป๋นผู้ปกครองกับตัดสินหมู่เฮา

²⁷ "Mas o homem que maltratava o outro empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?

²⁸ เจ้าจะมาฆ่าเฮาเหมือนตี้ฆ่าจาวอียิปต์เมื่อตะวานี้กา’

²⁸ Quer matar-me como matou o egípcio ontem? ’

²⁹ เมื่อโมเสสได้ยินกำอู้จาอั้น ก็หนีไปอาศัยอยู่ในแผ่นดินจาวมีเดียนในฐานะคนแปลกหน้า แล้วต้านก็มีลูกป้อจายสองคนตี้หั้น

²⁹ Ouvindo isso, Moisés fugiu para Midiã, onde ficou morando como estrangeiro e teve dois filhos.

³⁰ “หลังจากอยู่ตี้หั้นได้สี่สิบปี๋ วันนึ่งทูตสวรรค์ผู้ฮับใจ๊ของพระเจ้าต๋นนึ่ง มาป๋ากฏหื้อโมเสสหันในเปล๋วไฟตี้ก่ำลังไหม้คุ่มไม้ ในดินแดนทุรกั๋นดารใก้ดอยซีนาย

³⁰ "Passados quarenta anos, apareceu a Moisés um anjo nas labaredas de uma sarça em chamas no deserto, perto do monte Sinai.

³¹ เมื่อโมเสสซัดต๋าหันใส่ก็เกือบบ่เจื้อสายต๋าตั๋วเก่า งืดแต๊ๆ เมื่อเตียวเข้าไปใก้ๆ เปื้อจะหันถี่ๆ ก็ได้ยินเสียงของพระเจ้าอู้ว่า

³¹ Vendo aquilo, ficou atônito. E, aproximando-se para observar, ouviu a voz do Senhor:

³² ‘เฮาเป๋นพระเจ้าของป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเจ้า เฮาเป๋นพระเจ้าตี้อับราฮัม อิสอัค กับยาโคบนับถือ’ โมเสสกั๋วจ๋นตั๋วสั่นถาบๆ บ่ก้าผ่อตี้คุ่มไม้นั้น

³² ‘Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Moisés, tremendo de medo, não ousava olhar.

³³ แล้วพระเจ้าก็อู้กับโมเสสแหมว่า ‘ถอดเกิบออกเหียก่อน ย้อนตี้เจ้ายืนอยู่นี้เป๋นตี้ศักดิ์สิทธิ์’

³³ "Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.

³⁴ พระเจ้าอู้ต่อไปว่า ‘เฮาหันความตุ๊กคนจ้าดของเฮาตี้อยู่ในประเทศอียิปต์แล้ว เฮาได้ยินเสียงฮ้องป่นปี้ตีนังของหมู่เขา เฮาจึงลงมาเปื้อจะปล่อยเขาหื้อมีอิสระ มาเต๊อะ เฮาจะส่งเจ้าปิ๊กไปประเทศอียิปต์’

³⁴ De fato tenho visto a opressão sobre o meu povo no Egito. Ouvi seus gemidos e desci para livrá-lo. Venha agora, e eu o enviarei de volta ao Egito’.

³⁵ “โมเสสคนนี้ละตี้จาวอิสราเอลบ่ยอมฮับโดยอู้ว่า ‘ใผตั้งเจ้าหื้อเป๋นผู้ปกครองกับตัดสินหมู่เฮา’ พระเจ้าส่งต้านมาเป๋นผู้ปกครองกับผู้จ้วยหื้อป๊นความตุ๊ก โดยอู้ผ่านทูตสวรรค์ตี้ป๋ากฏหื้อต้านหันในคุ่มไม้ตี้ไฟไหม้อยู่

³⁵ "Este é o mesmo Moisés que tinham rejeitado com estas palavras: ‘Quem o nomeou líder e juiz? ’ Ele foi enviado pelo próprio Deus para ser líder e libertador deles, por meio do anjo que lhe tinha aparecido na sarça.

³⁶ โมเสสก็คือคนตี้ปาจาวอิสราเอลออกมาจากประเทศอียิปต์ ต้านเยียะปาฏิหาริย์ตึงหมายสำคัญต่างๆ ในประเทศอียิปต์ ตี้ทะเลแดง กับเป๋นเวลาสี่สิบปี๋ในดินแดนทุรกั๋นดาร

³⁶ Ele os tirou de lá, fazendo maravilhas e sinais no Egito, no mar Vermelho e no deserto durante quarenta anos.

³⁷ “โมเสสคนนี้ละเป๋นผู้ตี้อู้กับจาวอิสราเอลตังหลายว่า ‘พระเจ้าจะนำคนนึ่งในหมู่ปี้น้องของต้านตังหลายหื้อเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระองค์เหมือนอย่างข้าพเจ้า’

³⁷ "Este é aquele Moisés que disse aos israelitas: ‘Deus lhes levantará dentre seus irmãos um profeta como eu’.

³⁸ โมเสสคนนี้อยู่กับจุมนุมจาวอิสราเอลป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาในดินแดนทุรกั๋นดาร ฮ่วมกับทูตสวรรค์ตี้อู้กับโมเสสในดอยซีนาย ตี้หั้นต้านฮับถ้อยกำแห่งจีวิตมาหื้อเฮาตังหลาย

³⁸ Ele estava na congregação, no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos antepassados, e recebeu palavras vivas, para transmiti-las a nós.

³⁹ แต่ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาบ่ยอมเจื้อฟังต้าน หมู่เขาบ่ยอมฮับต้าน ใค่ปิ๊กไปประเทศอียิปต์

³⁹ "Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer-lhe; pelo contrário, rejeitaram-no, e em seus corações voltaram para o Egito.

⁴⁰ ต๋อนตี้โมเสสขึ้นไปบนดอยซีนายได้หลายวันแล้ว หมู่เขาอู้กับอาโรนอ้ายของต้านว่า ‘ขอจ้วยแป๋งพระหื้อหมู่เฮากำเต๊อะ เปื้อจะหื้อมานำตางหมู่เฮา ย้อนหมู่เฮาบ่ฮู้ว่าเกิดอะหยังขึ้นกับโมเสสคนตี้นำเฮาออกมาจากประเทศอียิปต์’

⁴⁰ Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos conduzam, pois a esse Moisés que nos tirou do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu! ’

⁴¹ ในเวลานั้นหมู่เขาก็ปากั๋นเอาคำตี้ติดตั๋วมาหล่อเป๋นฮูปงัวก๊อกขึ้นมาตั๋วนึ่ง แล้วถวายเครื่องปู่จาฮูปเคารพนั้น หมู่เขาก็ปากั๋นกิ๋นเลี้ยงฉลองสิ่งตี้หมู่เขาแป๋งขึ้นมากับมือ

⁴¹ Naquela ocasião fizeram um ídolo em forma de bezerro. Trouxeram-lhe sacrifícios e fizeram uma celebração em honra ao que suas mãos tinham feito.

⁴² แต่พระเจ้าบิ่นหน้าหนีจากหมู่เขาเหีย พระองค์ปล่อยหื้อหมู่เขานมัสก๋านหมู่ดาวในต๊องฟ้า อย่างตี้มีเขียนไว้แล้วในหนังสือของผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าว่า

⁴² Mas Deus afastou-se deles e os entregou à adoração dos astros, conforme o que foi escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês apresentaram sacrifícios e ofertas durante os quarenta anos no deserto, Ó nação de Israel?

⁴³ บ่ใจ้ แต่หมู่เจ้าขนเอาแต้นปู่จาของพระโมเลค

⁴³ Ao invés disso, levantaram o santuário de Moloque e a estrela do seu deus Renfã, ídolos que vocês fizeram para adorar! Portanto, eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.

⁴⁴ “ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาก็มีเต็นท์ศักดิ์สิทธิ์แห่งสักขีพยานตี้ดินแดนทุรกั๋นดาร เป๋นเต็นท์ตี้พระเจ้าบอกหื้อโมเสสแป๋งขึ้นมาต๋ามฮูปแบบตี้พระองค์เยียะหื้อต้านหันนั้น

⁴⁴ "No deserto os nossos antepassados tinham o tabernáculo da aliança, que fora feito segundo a ordem de Deus a Moisés, de acordo com o modelo que ele tinha visto.

⁴⁵ เมื่อป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาได้เต็นท์นั้นจากป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เขามาแล้ว ต้านหมู่นั้นขนเต็นท์ตวยโยชูวาเข้าไปไว้ในดินแดนตี้ยึดมาจากจ้าดต่างๆ ตี้พระเจ้าไล่ออกไปต่อหน้าต่อต๋าป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮา แล้วเต็นท์นี้ก็อยู่ตี้หั้นตลอดมาจ๋นเถิงสมัยของกษัตริย์ดาวิด

⁴⁵ Tendo recebido o tabernáculo, nossos antepassados o levaram, sob a liderança de Josué, quando tomaram a terra das nações que Deus expulsou de diante deles. Esse tabernáculo permaneceu na terra até a época de Davi,

⁴⁶ “พระเจ้าเปิงใจ๋กษัตริย์ดาวิดขนาด ต้านขอแป๋งพระวิหารหื้อพระเจ้าของยาโคบ

⁴⁶ que encontrou graça diante de Deus e pediu que ele lhe permitisse providenciar uma habitação para o Deus de Jacó.

⁴⁷ แต่กษัตริย์ซาโลมอนลูกของกษัตริย์ดาวิดเป๋นผู้แป๋งพระวิหารสำหรับพระเจ้า

⁴⁷ Mas foi Salomão quem lhe construiu a casa.

⁴⁸ “แต่พระเจ้าผู้สูงสุดก็บ่อาศัยอยู่ในพระวิหารตี้แป๋งจากมือของมนุษย์ อย่างตี้ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าอู้ไว้ว่า

⁴⁸ "Todavia, o Altíssimo não habita em casas feitas por homens. Como diz o profeta:

⁴⁹ ‘สวรรค์เป๋นบัลลังก์ของเฮา แผ่นดินโลกก็คือแต้นตี้ฮองตี๋นของเฮา

⁴⁹ ‘O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que espécie de casa vocês me edificarão? diz o Senhor, ou onde seria meu lugar de descanso?

⁵⁰ ซะป๊ะซะเป้ดหมู่นี้เฮาสร้างขึ้นมาด้วยมือของเฮาตึงหมดบ่ใจ้กา’ ”

⁵⁰ Não foram as minhas mãos que fizeram todas estas coisas? ’

⁵¹ สเทเฟนอู้ต่อไปว่า “หมู่ต้านเป๋นคนหัวแข็ง หลึ่ง ตึงหูหนวก ต้านตังหลายขัดขวางพระวิญญาณบริสุทธิ์อยู่สะลวด หมู่ต้านเยียะเหมือนป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่ต้าน

⁵¹ "Povo rebelde, obstinado de coração e de ouvidos! Vocês são iguais aos seus antepassados: sempre resistem ao Espírito Santo!

⁵² มีคนตี้เป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าคนใดพ่องตี้ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่ต้านบ่ได้ค่ำหือ ส่วนหมู่คนตี้ตวายตั๊กก๋านมาของผู้ถูกต้องต๋ามธรรมคือพระเยซู ป้ออุ๊ยแม่หม่อนก็ฆ่าหมู่คนนั้นต๋ายตวย แล้วบ่าเดี่ยวนี้หมู่ต้านหักหลังพระเยซู แล้วฆ่าพระองค์ต๋าย

⁵² Qual dos profetas os seus antepassados não perseguiram? Eles mataram aqueles que prediziam a vinda do Justo, de quem agora vocês se tornaram traidores e assassinos —

⁵³ หมู่ต้านนั้นละเป๋นคนตี้ฮับบทบัญญัติของพระเจ้าตี้ทูตสวรรค์ของพระเจ้าเอามาหื้อ แต่หมู่ต้านก็บ่ยอมเจื้อฟังบทบัญญัตินั้น”

⁵³ vocês, que receberam a Lei por intermédio de anjos, mas não lhe obedeceram".

⁵⁴ เมื่อผู้นำจาวยิวได้ยินจาอั้นก็ปากั๋นโขดยั้นเขี้ยวหยั้นกางเข้าใส่สเทเฟน

⁵⁴ Ouvindo isso, ficavam furiosos e rangiam os dentes contra ele.

⁵⁵ แต่สเทเฟนก็ฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์ ต้านแหงนผ่อขึ้นบนต๊องฟ้าก็หันรัศมีของพระเจ้า กับหันพระเยซูยืนอยู่ตังเผิกขวาของพระเจ้าหั้น

⁵⁵ Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, levantou os olhos para o céu e viu a glória de Deus, e Jesus de pé, à direita de Deus,

⁵⁶ แล้วสเทเฟนอู้ว่า “ผ่อหั้นลอ ข้าพเจ้าหันสวรรค์เปิดออก กับหันบุตรมนุษย์ยืนอยู่ตังเผิกขวาของพระเจ้า”

⁵⁶ e disse: "Vejo o céu aberto e o Filho do homem de pé, à direita de Deus".

⁵⁷ หมู่เขาก็ปากั๋นฮ้องเสียงดังเอามือตึดหู แล้วปากั๋นงอมเข้าใส่สเทเฟน

⁵⁷ Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, lançaram-se todos juntos contra ele,

⁵⁸ ปากั๋นลากสเทเฟนออกไปนอกเมือง เอาบ่าหินขว้างจ๋นต๋าย หมู่ตี้เป๋นพยานก็ปากั๋นแก้เสื้อคุมของตั๋ว ฝากไว้ฮิมตี๋นป้อจายหนุ่มคนนึ่งจื้อเซาโล

⁵⁸ arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas deixaram seus mantos aos pés de um jovem chamado Saulo.

⁵⁹ ต๋อนตี้หมู่เขาปากั๋นเอาบ่าหินหลุ้มขว้างอยู่นั้น สเทเฟนก่ำลังอธิษฐานว่า “พระเยซูองค์พระผู้เป๋นเจ้า ขอฮับจิตวิญญาณของข้าพเจ้าตวยเต๊อะ”

⁵⁹ Enquanto apedrejavam Estêvão, este orava: "Senhor Jesus, recebe o meu espírito".

⁶⁰ แล้วสเทเฟนก็คุกเข่าฮ้องออกปากเสียงดังว่า “พระองค์เจ้าข้า ห้ามเอาโต้ษหมู่เขาเน่อ ตี้หมู่เขาปากั๋นเยียะบาปนี้” เมื่ออู้จบแล้วสเทเฟนก็ต๋าย

⁶⁰ Então caiu de joelhos e bradou: "Senhor, não os consideres culpados deste pecado". E, dizendo isso, adormeceu.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia