Atos 7

¹ มหาปุโรหิตถามสเทเฟนว่า “เรื่องตี้เขาฟ้องมานี้ แต๊กาว่าบ่แต๊”

¹ O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?

² สเทเฟนก็ตอบว่า “ต้านคนเฒ่าคนแก่กับปี้น้องตังหลายฟังหื้อดีก่อน พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ป๋ากฏตั๋วต่ออับราฮัมป้ออุ๊ยแม่หม่อนเก๊าเหง้าของหมู่เฮา ต๋อนนั้นต้านยังอยู่ตี้ดินแดนเมโสโปเตเมียก่อนจะย้ายไปอยู่ตี้เมืองฮาราน

² Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O

³ พระเจ้าอู้กับอับราฮัมว่า ‘หื้อเจ้าออกจากประเทศของเจ้า ออกจากญาติปี้น้องของเจ้า ไปดินแดนตี้เฮาจะบอกหื้อเจ้าฮู้’

³ E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”

⁴ แล้วอับราฮัมก็ออกจากดินแดนของจาวเคลเดียมาอาศัยอยู่ตี้เมืองฮาราน หลังจากป้อของต้านต๋ายแล้ว พระเจ้าก็ส่งต้านออกจากตี้หั้นมาดินแดนตี้หมู่ต้านอาศัยอยู่บ่าเดี่ยวนี้

⁴ Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.

⁵ “ในต๋อนนั้นพระเจ้ายังบ่หื้ออับราฮัมเป๋นเจ้าของตี้ดินตั๊ดนี้แม้แต่วาเดียว แต่พระเจ้าสัญญาตี้จะยกแผ่นดินตึงหมดนี้หื้อต้านตึงลูกหลานต๋านเต๊าของต้าน แต่ต๋อนนั้นอับราฮัมยังบ่มีลูกสักคนเตื้อ

⁵ Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.

⁶ พระเจ้าอู้กับต้านจาอี้ว่า ‘ลูกหลานของเจ้าจะเป๋นคนแปลกหน้าในแผ่นดินอื่น จะเป๋นขี้ข้า คนตี้หั้นจะเยียะบ่ดีต่อหมู่เขาเป๋นเวลาสี่ร้อยปี๋

⁶ Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”

⁷ แต่เฮาจะลงโต้ษคนจ้าดนั้น ตี้เยียะหื้อลูกหลานของเจ้าต้องตกเป๋นขี้ข้า’ พระเจ้ายังอู้แหมว่า ‘หลังจากนั้นหมู่เขาก็จะออกจากดินแดนนั้น แล้วมานมัสก๋านเฮาตี้สถานตี้นี่’

⁷ — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”

⁸ พระเจ้าก็มอบหื้ออับราฮัมเยียะพิธีสุหนัต เปื้อเป๋นเครื่องหมายพันธสัญญาไว้หละหว่างพระองค์กับต้าน เมื่ออับราฮัมมีลูกบ่าวจื้ออิสอัคอายุแปดวัน อับราฮัมก็เยียะพิธีสุหนัตหื้อเขา ต่อมาอิสอัคมีลูกบ่าวจื้อยาโคบ แล้วยาโคบก็มีลูกบ่าวสิบสองคนตี้เป๋นต้นผะกุ๋นต่างๆ ของหมู่เฮา

⁸ Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .

⁹ “หมู่ลูกบ่าวของยาโคบปากั๋นขอยโยเซฟน้องบ่าวของตั๋ว จึงขายโยเซฟหื้อไปเป๋นขี้ข้าในประเทศอียิปต์ แต่พระเจ้าก็อยู่ตวยโยเซฟ

⁹ Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele

¹⁰ พระองค์จ้วยหื้อโยเซฟป๊นจากความตุ๊กกู้อย่าง พระเจ้าเยียะหื้อโยเซฟมีปั๋ญญา กับหื้อฟาโรห์ (แป๋ว่ากษัตริย์ของอียิปต์) เปิงใจ๋โยเซฟขนาด เถิงกับแต่งตั้งหื้อเป๋นผู้ปกครองประเทศอียิปต์ตึงในวังของฟาโรห์ตวย

¹⁰ e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.

¹¹ “ต่อมาตี้ประเทศอียิปต์ตึงดินแดนคานาอันเกิดกั๋นดารอดอยาก เยียะหื้อเดือดฮ้อนกั๋นอย่างหนัก ป้ออุ๊ยแม่หม่อนเก๊าเหง้าของหมู่เฮาก็บ่มีอาหารกิ๋น

¹¹ Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.

¹² เมื่อยาโคบได้ยินว่าในประเทศอียิปต์มีของกิ๋น ก็ส่งป้ออุ๊ยแม่หม่อนเก๊าเหง้าของหมู่เฮาไปตี้หั้นเตื้อตี้นึ่ง

¹² Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.

¹³ ต๋อนไปเตื้อตี้สองนั้น โยเซฟก็เปิดเผยตั๋วหื้อปี้น้องของต้านฮู้จัก ฟาโรห์ก็ฮู้จักครอบครัวญาติปี้น้องของโยเซฟตวย

¹³ Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.

¹⁴ โยเซฟส่งคนไปฮับยาโคบป้อของต้านตึงญาติปี้น้องของต้าน รวมตึงหมดตึงเสี้ยงเจ็ดสิบห้าคนหื้อมาอยู่ตวยกั๋นในประเทศอียิปต์

¹⁴ Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.

¹⁵ ยาโคบก็ปากั๋นย้ายไปอยู่ตี้ประเทศอียิปต์ แล้วยาโคบกับป้ออุ๊ยแม่หม่อนตี้เป๋นเก๊าเหง้าของหมู่เฮาก็ต๋ายตี้ประเทศอียิปต์นั้น

¹⁵ Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.

¹⁶ มีคนเอาศพของต้านหมู่นั้นมาตี้เมืองเชเคม แล้วฝังไว้ในอุโมงค์ฝังศพตี้อับราฮัมใจ๊สตางค์จ๋ำนวนนึ่ง ซื้อมาจากลูกบ่าวของฮาโมร์ในเมืองเชเคมนั้น

¹⁶ Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.

¹⁷ “เมื่อใก้เถิงเวลาตี้พระเจ้าจะฮักษาสัญญาตี้หื้อไว้กับอับราฮัม จ๋ำนวนจาวอิสราเอลในประเทศอียิปต์ได้เพิ่มขึ้นนักขนาด

¹⁷ — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.

¹⁸ เวลานั้นประเทศอียิปต์มีกษัตริย์ใหม่ขึ้นปกครองประเทศองค์นึ่งตี้บ่เกยฮู้เรื่องเกี่ยวกับโยเซฟเลย

¹⁸ Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.

¹⁹ กษัตริย์องค์นี้ใจ๊อุบายหลอกลวงตึงเยียะบ่ดีต่อป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮา โดยเขหื้อเอาลูกหน้อยของหมู่เขาไปขว้างตังนอกหื้อต๋าย

¹⁹ Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.

²⁰ โมเสสก็เกิดมาในหละหว่างเวลานั้น ต๋อนเป๋นหละอ่อน ต้านมีฮูปฮ่างงามน่าฮักขนาด ป้อแม่ก็เลี้ยงดูต้านไว้ในบ้านจ๋นอายุได้สามเดือน

²⁰ Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.

²¹ แล้วก็ต้องเอาไปขว้างไว้นอกบ้าน ลูกสาวของฟาโรห์ก็ปะใส่ แล้วเอาต้านไปเลี้ยงไว้เป๋นลูกเก็บ

²¹ Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.

²² โมเสสจึงได้ฮับก๋านศึกษาวิชาความฮู้ตึงหมดของจาวอียิปต์ กับต้านก็เก่งในเรื่องกำอู้กำจ๋าตึงงานต่างๆ ตวย

²² E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.

²³ “เมื่อโมเสสอายุได้สี่สิบปี๋ ต้านกึ๊ดใจ๋ใค่ไปแอ่วหาปี้น้องจาวอิสราเอลของต้าน

²³ Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.

²⁴ เมื่อต้านซัดต๋าหันจาวอิสราเอลคนนึ่งถูกจาวอียิปต์คนนึ่งค่ำ ต้านก็เข้าไปจ้วย แล้วฆ่าป้อจายจาวอียิปต์คนนั้นต๋าย เป๋นก๋านแก้แค้นหื้อ

²⁴ Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.

²⁵ โมเสสกึ๊ดในใจ๋ว่าปี้น้องจาวอิสราเอลคงฮู้แล้วว่า พระเจ้าจะใจ๊ต้านนี่ละมาจ้วยปล่อยหื้อหมู่เขามีอิสระ แต่ว่าหมู่เขาบ่เข้าใจ๋ไปจาอั้น

²⁵ Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.

²⁶ วันถัดมาโมเสสเตียวก๋ายมาหันจาวอิสราเอลสองคนก่ำลังผิดหัวกั๋น หันท่าบ่ดี ต้านก็ฮิเข้าไปห้าม แล้วอู้หื้อเขาคืนดีกั๋นเหียว่า ‘เป๋นปี้น้องกั๋นแต๊ๆ เยียะหยังตี๋กั๋นจ๋นเลือดตกยางออก’

²⁶ No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”

²⁷ แต่ป้อจายคนตี้ค่ำนั้นยู้โมเสสออกไป แล้วอู้ว่า ‘ใผตั้งหื้อเจ้าเป๋นผู้ปกครองกับตัดสินหมู่เฮา

²⁷ — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?

²⁸ เจ้าจะมาฆ่าเฮาเหมือนตี้ฆ่าจาวอียิปต์เมื่อตะวานี้กา’

²⁸ Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”

²⁹ เมื่อโมเสสได้ยินกำอู้จาอั้น ก็หนีไปอาศัยอยู่ในแผ่นดินจาวมีเดียนในฐานะคนแปลกหน้า แล้วต้านก็มีลูกป้อจายสองคนตี้หั้น

²⁹ Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.

³⁰ “หลังจากอยู่ตี้หั้นได้สี่สิบปี๋ วันนึ่งทูตสวรรค์ผู้ฮับใจ๊ของพระเจ้าต๋นนึ่ง มาป๋ากฏหื้อโมเสสหันในเปล๋วไฟตี้ก่ำลังไหม้คุ่มไม้ ในดินแดนทุรกั๋นดารใก้ดอยซีนาย

³⁰ — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.

³¹ เมื่อโมเสสซัดต๋าหันใส่ก็เกือบบ่เจื้อสายต๋าตั๋วเก่า งืดแต๊ๆ เมื่อเตียวเข้าไปใก้ๆ เปื้อจะหันถี่ๆ ก็ได้ยินเสียงของพระเจ้าอู้ว่า

³¹ Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:

³² ‘เฮาเป๋นพระเจ้าของป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเจ้า เฮาเป๋นพระเจ้าตี้อับราฮัม อิสอัค กับยาโคบนับถือ’ โมเสสกั๋วจ๋นตั๋วสั่นถาบๆ บ่ก้าผ่อตี้คุ่มไม้นั้น

³² “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.

³³ แล้วพระเจ้าก็อู้กับโมเสสแหมว่า ‘ถอดเกิบออกเหียก่อน ย้อนตี้เจ้ายืนอยู่นี้เป๋นตี้ศักดิ์สิทธิ์’

³³ Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.

³⁴ พระเจ้าอู้ต่อไปว่า ‘เฮาหันความตุ๊กคนจ้าดของเฮาตี้อยู่ในประเทศอียิปต์แล้ว เฮาได้ยินเสียงฮ้องป่นปี้ตีนังของหมู่เขา เฮาจึงลงมาเปื้อจะปล่อยเขาหื้อมีอิสระ มาเต๊อะ เฮาจะส่งเจ้าปิ๊กไปประเทศอียิปต์’

³⁴ Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”

³⁵ “โมเสสคนนี้ละตี้จาวอิสราเอลบ่ยอมฮับโดยอู้ว่า ‘ใผตั้งเจ้าหื้อเป๋นผู้ปกครองกับตัดสินหมู่เฮา’ พระเจ้าส่งต้านมาเป๋นผู้ปกครองกับผู้จ้วยหื้อป๊นความตุ๊ก โดยอู้ผ่านทูตสวรรค์ตี้ป๋ากฏหื้อต้านหันในคุ่มไม้ตี้ไฟไหม้อยู่

³⁵ E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.

³⁶ โมเสสก็คือคนตี้ปาจาวอิสราเอลออกมาจากประเทศอียิปต์ ต้านเยียะปาฏิหาริย์ตึงหมายสำคัญต่างๆ ในประเทศอียิปต์ ตี้ทะเลแดง กับเป๋นเวลาสี่สิบปี๋ในดินแดนทุรกั๋นดาร

³⁶ Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.

³⁷ “โมเสสคนนี้ละเป๋นผู้ตี้อู้กับจาวอิสราเอลตังหลายว่า ‘พระเจ้าจะนำคนนึ่งในหมู่ปี้น้องของต้านตังหลายหื้อเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระองค์เหมือนอย่างข้าพเจ้า’

³⁷ Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”

³⁸ โมเสสคนนี้อยู่กับจุมนุมจาวอิสราเอลป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาในดินแดนทุรกั๋นดาร ฮ่วมกับทูตสวรรค์ตี้อู้กับโมเสสในดอยซีนาย ตี้หั้นต้านฮับถ้อยกำแห่งจีวิตมาหื้อเฮาตังหลาย

³⁸ Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.

³⁹ แต่ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาบ่ยอมเจื้อฟังต้าน หมู่เขาบ่ยอมฮับต้าน ใค่ปิ๊กไปประเทศอียิปต์

³⁹ — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.

⁴⁰ ต๋อนตี้โมเสสขึ้นไปบนดอยซีนายได้หลายวันแล้ว หมู่เขาอู้กับอาโรนอ้ายของต้านว่า ‘ขอจ้วยแป๋งพระหื้อหมู่เฮากำเต๊อะ เปื้อจะหื้อมานำตางหมู่เฮา ย้อนหมู่เฮาบ่ฮู้ว่าเกิดอะหยังขึ้นกับโมเสสคนตี้นำเฮาออกมาจากประเทศอียิปต์’

⁴⁰ Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”

⁴¹ ในเวลานั้นหมู่เขาก็ปากั๋นเอาคำตี้ติดตั๋วมาหล่อเป๋นฮูปงัวก๊อกขึ้นมาตั๋วนึ่ง แล้วถวายเครื่องปู่จาฮูปเคารพนั้น หมู่เขาก็ปากั๋นกิ๋นเลี้ยงฉลองสิ่งตี้หมู่เขาแป๋งขึ้นมากับมือ

⁴¹ Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.

⁴² แต่พระเจ้าบิ่นหน้าหนีจากหมู่เขาเหีย พระองค์ปล่อยหื้อหมู่เขานมัสก๋านหมู่ดาวในต๊องฟ้า อย่างตี้มีเขียนไว้แล้วในหนังสือของผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าว่า

⁴² Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.

⁴³ บ่ใจ้ แต่หมู่เจ้าขนเอาแต้นปู่จาของพระโมเลค

⁴³ Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”

⁴⁴ “ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาก็มีเต็นท์ศักดิ์สิทธิ์แห่งสักขีพยานตี้ดินแดนทุรกั๋นดาร เป๋นเต็นท์ตี้พระเจ้าบอกหื้อโมเสสแป๋งขึ้นมาต๋ามฮูปแบบตี้พระองค์เยียะหื้อต้านหันนั้น

⁴⁴ — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.

⁴⁵ เมื่อป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาได้เต็นท์นั้นจากป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เขามาแล้ว ต้านหมู่นั้นขนเต็นท์ตวยโยชูวาเข้าไปไว้ในดินแดนตี้ยึดมาจากจ้าดต่างๆ ตี้พระเจ้าไล่ออกไปต่อหน้าต่อต๋าป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮา แล้วเต็นท์นี้ก็อยู่ตี้หั้นตลอดมาจ๋นเถิงสมัยของกษัตริย์ดาวิด

⁴⁵ Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.

⁴⁶ “พระเจ้าเปิงใจ๋กษัตริย์ดาวิดขนาด ต้านขอแป๋งพระวิหารหื้อพระเจ้าของยาโคบ

⁴⁶ Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.

⁴⁷ แต่กษัตริย์ซาโลมอนลูกของกษัตริย์ดาวิดเป๋นผู้แป๋งพระวิหารสำหรับพระเจ้า

⁴⁷ Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.

⁴⁸ “แต่พระเจ้าผู้สูงสุดก็บ่อาศัยอยู่ในพระวิหารตี้แป๋งจากมือของมนุษย์ อย่างตี้ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าอู้ไว้ว่า

⁴⁸ — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:

⁴⁹ ‘สวรรค์เป๋นบัลลังก์ของเฮา แผ่นดินโลกก็คือแต้นตี้ฮองตี๋นของเฮา

⁴⁹ “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?

⁵⁰ ซะป๊ะซะเป้ดหมู่นี้เฮาสร้างขึ้นมาด้วยมือของเฮาตึงหมดบ่ใจ้กา’ ”

⁵⁰ Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”

⁵¹ สเทเฟนอู้ต่อไปว่า “หมู่ต้านเป๋นคนหัวแข็ง หลึ่ง ตึงหูหนวก ต้านตังหลายขัดขวางพระวิญญาณบริสุทธิ์อยู่สะลวด หมู่ต้านเยียะเหมือนป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่ต้าน

⁵¹ E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.

⁵² มีคนตี้เป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าคนใดพ่องตี้ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่ต้านบ่ได้ค่ำหือ ส่วนหมู่คนตี้ตวายตั๊กก๋านมาของผู้ถูกต้องต๋ามธรรมคือพระเยซู ป้ออุ๊ยแม่หม่อนก็ฆ่าหมู่คนนั้นต๋ายตวย แล้วบ่าเดี่ยวนี้หมู่ต้านหักหลังพระเยซู แล้วฆ่าพระองค์ต๋าย

⁵² Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.

⁵³ หมู่ต้านนั้นละเป๋นคนตี้ฮับบทบัญญัติของพระเจ้าตี้ทูตสวรรค์ของพระเจ้าเอามาหื้อ แต่หมู่ต้านก็บ่ยอมเจื้อฟังบทบัญญัตินั้น”

⁵³ Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.

⁵⁴ เมื่อผู้นำจาวยิวได้ยินจาอั้นก็ปากั๋นโขดยั้นเขี้ยวหยั้นกางเข้าใส่สเทเฟน

⁵⁴ Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.

⁵⁵ แต่สเทเฟนก็ฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์ ต้านแหงนผ่อขึ้นบนต๊องฟ้าก็หันรัศมีของพระเจ้า กับหันพระเยซูยืนอยู่ตังเผิกขวาของพระเจ้าหั้น

⁵⁵ Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.

⁵⁶ แล้วสเทเฟนอู้ว่า “ผ่อหั้นลอ ข้าพเจ้าหันสวรรค์เปิดออก กับหันบุตรมนุษย์ยืนอยู่ตังเผิกขวาของพระเจ้า”

⁵⁶ Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o

⁵⁷ หมู่เขาก็ปากั๋นฮ้องเสียงดังเอามือตึดหู แล้วปากั๋นงอมเข้าใส่สเทเฟน

⁵⁷ Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.

⁵⁸ ปากั๋นลากสเทเฟนออกไปนอกเมือง เอาบ่าหินขว้างจ๋นต๋าย หมู่ตี้เป๋นพยานก็ปากั๋นแก้เสื้อคุมของตั๋ว ฝากไว้ฮิมตี๋นป้อจายหนุ่มคนนึ่งจื้อเซาโล

⁵⁸ Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .

⁵⁹ ต๋อนตี้หมู่เขาปากั๋นเอาบ่าหินหลุ้มขว้างอยู่นั้น สเทเฟนก่ำลังอธิษฐานว่า “พระเยซูองค์พระผู้เป๋นเจ้า ขอฮับจิตวิญญาณของข้าพเจ้าตวยเต๊อะ”

⁵⁹ Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!

⁶⁰ แล้วสเทเฟนก็คุกเข่าฮ้องออกปากเสียงดังว่า “พระองค์เจ้าข้า ห้ามเอาโต้ษหมู่เขาเน่อ ตี้หมู่เขาปากั๋นเยียะบาปนี้” เมื่ออู้จบแล้วสเทเฟนก็ต๋าย

⁶⁰ Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia