Atos 7

¹ มหาปุโรหิตถามสเทเฟนว่า “เรื่องตี้เขาฟ้องมานี้ แต๊กาว่าบ่แต๊”

¹ E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?

² สเทเฟนก็ตอบว่า “ต้านคนเฒ่าคนแก่กับปี้น้องตังหลายฟังหื้อดีก่อน พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ป๋ากฏตั๋วต่ออับราฮัมป้ออุ๊ยแม่หม่อนเก๊าเหง้าของหมู่เฮา ต๋อนนั้นต้านยังอยู่ตี้ดินแดนเมโสโปเตเมียก่อนจะย้ายไปอยู่ตี้เมืองฮาราน

² Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,

³ พระเจ้าอู้กับอับราฮัมว่า ‘หื้อเจ้าออกจากประเทศของเจ้า ออกจากญาติปี้น้องของเจ้า ไปดินแดนตี้เฮาจะบอกหื้อเจ้าฮู้’

³ e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.

⁴ แล้วอับราฮัมก็ออกจากดินแดนของจาวเคลเดียมาอาศัยอยู่ตี้เมืองฮาราน หลังจากป้อของต้านต๋ายแล้ว พระเจ้าก็ส่งต้านออกจากตี้หั้นมาดินแดนตี้หมู่ต้านอาศัยอยู่บ่าเดี่ยวนี้

⁴ Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.

⁵ “ในต๋อนนั้นพระเจ้ายังบ่หื้ออับราฮัมเป๋นเจ้าของตี้ดินตั๊ดนี้แม้แต่วาเดียว แต่พระเจ้าสัญญาตี้จะยกแผ่นดินตึงหมดนี้หื้อต้านตึงลูกหลานต๋านเต๊าของต้าน แต่ต๋อนนั้นอับราฮัมยังบ่มีลูกสักคนเตื้อ

⁵ E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.

⁶ พระเจ้าอู้กับต้านจาอี้ว่า ‘ลูกหลานของเจ้าจะเป๋นคนแปลกหน้าในแผ่นดินอื่น จะเป๋นขี้ข้า คนตี้หั้นจะเยียะบ่ดีต่อหมู่เขาเป๋นเวลาสี่ร้อยปี๋

⁶ Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.

⁷ แต่เฮาจะลงโต้ษคนจ้าดนั้น ตี้เยียะหื้อลูกหลานของเจ้าต้องตกเป๋นขี้ข้า’ พระเจ้ายังอู้แหมว่า ‘หลังจากนั้นหมู่เขาก็จะออกจากดินแดนนั้น แล้วมานมัสก๋านเฮาตี้สถานตี้นี่’

⁷ Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.

⁸ พระเจ้าก็มอบหื้ออับราฮัมเยียะพิธีสุหนัต เปื้อเป๋นเครื่องหมายพันธสัญญาไว้หละหว่างพระองค์กับต้าน เมื่ออับราฮัมมีลูกบ่าวจื้ออิสอัคอายุแปดวัน อับราฮัมก็เยียะพิธีสุหนัตหื้อเขา ต่อมาอิสอัคมีลูกบ่าวจื้อยาโคบ แล้วยาโคบก็มีลูกบ่าวสิบสองคนตี้เป๋นต้นผะกุ๋นต่างๆ ของหมู่เฮา

⁸ E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.

⁹ “หมู่ลูกบ่าวของยาโคบปากั๋นขอยโยเซฟน้องบ่าวของตั๋ว จึงขายโยเซฟหื้อไปเป๋นขี้ข้าในประเทศอียิปต์ แต่พระเจ้าก็อยู่ตวยโยเซฟ

⁹ Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,

¹⁰ พระองค์จ้วยหื้อโยเซฟป๊นจากความตุ๊กกู้อย่าง พระเจ้าเยียะหื้อโยเซฟมีปั๋ญญา กับหื้อฟาโรห์ (แป๋ว่ากษัตริย์ของอียิปต์) เปิงใจ๋โยเซฟขนาด เถิงกับแต่งตั้งหื้อเป๋นผู้ปกครองประเทศอียิปต์ตึงในวังของฟาโรห์ตวย

¹⁰ e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.

¹¹ “ต่อมาตี้ประเทศอียิปต์ตึงดินแดนคานาอันเกิดกั๋นดารอดอยาก เยียะหื้อเดือดฮ้อนกั๋นอย่างหนัก ป้ออุ๊ยแม่หม่อนเก๊าเหง้าของหมู่เฮาก็บ่มีอาหารกิ๋น

¹¹ Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.

¹² เมื่อยาโคบได้ยินว่าในประเทศอียิปต์มีของกิ๋น ก็ส่งป้ออุ๊ยแม่หม่อนเก๊าเหง้าของหมู่เฮาไปตี้หั้นเตื้อตี้นึ่ง

¹² Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.

¹³ ต๋อนไปเตื้อตี้สองนั้น โยเซฟก็เปิดเผยตั๋วหื้อปี้น้องของต้านฮู้จัก ฟาโรห์ก็ฮู้จักครอบครัวญาติปี้น้องของโยเซฟตวย

¹³ E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.

¹⁴ โยเซฟส่งคนไปฮับยาโคบป้อของต้านตึงญาติปี้น้องของต้าน รวมตึงหมดตึงเสี้ยงเจ็ดสิบห้าคนหื้อมาอยู่ตวยกั๋นในประเทศอียิปต์

¹⁴ Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.

¹⁵ ยาโคบก็ปากั๋นย้ายไปอยู่ตี้ประเทศอียิปต์ แล้วยาโคบกับป้ออุ๊ยแม่หม่อนตี้เป๋นเก๊าเหง้าของหมู่เฮาก็ต๋ายตี้ประเทศอียิปต์นั้น

¹⁵ Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;

¹⁶ มีคนเอาศพของต้านหมู่นั้นมาตี้เมืองเชเคม แล้วฝังไว้ในอุโมงค์ฝังศพตี้อับราฮัมใจ๊สตางค์จ๋ำนวนนึ่ง ซื้อมาจากลูกบ่าวของฮาโมร์ในเมืองเชเคมนั้น

¹⁶ e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.

¹⁷ “เมื่อใก้เถิงเวลาตี้พระเจ้าจะฮักษาสัญญาตี้หื้อไว้กับอับราฮัม จ๋ำนวนจาวอิสราเอลในประเทศอียิปต์ได้เพิ่มขึ้นนักขนาด

¹⁷ Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;

¹⁸ เวลานั้นประเทศอียิปต์มีกษัตริย์ใหม่ขึ้นปกครองประเทศองค์นึ่งตี้บ่เกยฮู้เรื่องเกี่ยวกับโยเซฟเลย

¹⁸ até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.

¹⁹ กษัตริย์องค์นี้ใจ๊อุบายหลอกลวงตึงเยียะบ่ดีต่อป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮา โดยเขหื้อเอาลูกหน้อยของหมู่เขาไปขว้างตังนอกหื้อต๋าย

¹⁹ Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.

²⁰ โมเสสก็เกิดมาในหละหว่างเวลานั้น ต๋อนเป๋นหละอ่อน ต้านมีฮูปฮ่างงามน่าฮักขนาด ป้อแม่ก็เลี้ยงดูต้านไว้ในบ้านจ๋นอายุได้สามเดือน

²⁰ Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.

²¹ แล้วก็ต้องเอาไปขว้างไว้นอกบ้าน ลูกสาวของฟาโรห์ก็ปะใส่ แล้วเอาต้านไปเลี้ยงไว้เป๋นลูกเก็บ

²¹ Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.

²² โมเสสจึงได้ฮับก๋านศึกษาวิชาความฮู้ตึงหมดของจาวอียิปต์ กับต้านก็เก่งในเรื่องกำอู้กำจ๋าตึงงานต่างๆ ตวย

²² Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.

²³ “เมื่อโมเสสอายุได้สี่สิบปี๋ ต้านกึ๊ดใจ๋ใค่ไปแอ่วหาปี้น้องจาวอิสราเอลของต้าน

²³ Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.

²⁴ เมื่อต้านซัดต๋าหันจาวอิสราเอลคนนึ่งถูกจาวอียิปต์คนนึ่งค่ำ ต้านก็เข้าไปจ้วย แล้วฆ่าป้อจายจาวอียิปต์คนนั้นต๋าย เป๋นก๋านแก้แค้นหื้อ

²⁴ E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.

²⁵ โมเสสกึ๊ดในใจ๋ว่าปี้น้องจาวอิสราเอลคงฮู้แล้วว่า พระเจ้าจะใจ๊ต้านนี่ละมาจ้วยปล่อยหื้อหมู่เขามีอิสระ แต่ว่าหมู่เขาบ่เข้าใจ๋ไปจาอั้น

²⁵ Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.

²⁶ วันถัดมาโมเสสเตียวก๋ายมาหันจาวอิสราเอลสองคนก่ำลังผิดหัวกั๋น หันท่าบ่ดี ต้านก็ฮิเข้าไปห้าม แล้วอู้หื้อเขาคืนดีกั๋นเหียว่า ‘เป๋นปี้น้องกั๋นแต๊ๆ เยียะหยังตี๋กั๋นจ๋นเลือดตกยางออก’

²⁶ No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?

²⁷ แต่ป้อจายคนตี้ค่ำนั้นยู้โมเสสออกไป แล้วอู้ว่า ‘ใผตั้งหื้อเจ้าเป๋นผู้ปกครองกับตัดสินหมู่เฮา

²⁷ Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?

²⁸ เจ้าจะมาฆ่าเฮาเหมือนตี้ฆ่าจาวอียิปต์เมื่อตะวานี้กา’

²⁸ Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?

²⁹ เมื่อโมเสสได้ยินกำอู้จาอั้น ก็หนีไปอาศัยอยู่ในแผ่นดินจาวมีเดียนในฐานะคนแปลกหน้า แล้วต้านก็มีลูกป้อจายสองคนตี้หั้น

²⁹ A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.

³⁰ “หลังจากอยู่ตี้หั้นได้สี่สิบปี๋ วันนึ่งทูตสวรรค์ผู้ฮับใจ๊ของพระเจ้าต๋นนึ่ง มาป๋ากฏหื้อโมเสสหันในเปล๋วไฟตี้ก่ำลังไหม้คุ่มไม้ ในดินแดนทุรกั๋นดารใก้ดอยซีนาย

³⁰ E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.

³¹ เมื่อโมเสสซัดต๋าหันใส่ก็เกือบบ่เจื้อสายต๋าตั๋วเก่า งืดแต๊ๆ เมื่อเตียวเข้าไปใก้ๆ เปื้อจะหันถี่ๆ ก็ได้ยินเสียงของพระเจ้าอู้ว่า

³¹ Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:

³² ‘เฮาเป๋นพระเจ้าของป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเจ้า เฮาเป๋นพระเจ้าตี้อับราฮัม อิสอัค กับยาโคบนับถือ’ โมเสสกั๋วจ๋นตั๋วสั่นถาบๆ บ่ก้าผ่อตี้คุ่มไม้นั้น

³² Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.

³³ แล้วพระเจ้าก็อู้กับโมเสสแหมว่า ‘ถอดเกิบออกเหียก่อน ย้อนตี้เจ้ายืนอยู่นี้เป๋นตี้ศักดิ์สิทธิ์’

³³ Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.

³⁴ พระเจ้าอู้ต่อไปว่า ‘เฮาหันความตุ๊กคนจ้าดของเฮาตี้อยู่ในประเทศอียิปต์แล้ว เฮาได้ยินเสียงฮ้องป่นปี้ตีนังของหมู่เขา เฮาจึงลงมาเปื้อจะปล่อยเขาหื้อมีอิสระ มาเต๊อะ เฮาจะส่งเจ้าปิ๊กไปประเทศอียิปต์’

³⁴ Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.

³⁵ “โมเสสคนนี้ละตี้จาวอิสราเอลบ่ยอมฮับโดยอู้ว่า ‘ใผตั้งเจ้าหื้อเป๋นผู้ปกครองกับตัดสินหมู่เฮา’ พระเจ้าส่งต้านมาเป๋นผู้ปกครองกับผู้จ้วยหื้อป๊นความตุ๊ก โดยอู้ผ่านทูตสวรรค์ตี้ป๋ากฏหื้อต้านหันในคุ่มไม้ตี้ไฟไหม้อยู่

³⁵ A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.

³⁶ โมเสสก็คือคนตี้ปาจาวอิสราเอลออกมาจากประเทศอียิปต์ ต้านเยียะปาฏิหาริย์ตึงหมายสำคัญต่างๆ ในประเทศอียิปต์ ตี้ทะเลแดง กับเป๋นเวลาสี่สิบปี๋ในดินแดนทุรกั๋นดาร

³⁶ Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.

³⁷ “โมเสสคนนี้ละเป๋นผู้ตี้อู้กับจาวอิสราเอลตังหลายว่า ‘พระเจ้าจะนำคนนึ่งในหมู่ปี้น้องของต้านตังหลายหื้อเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระองค์เหมือนอย่างข้าพเจ้า’

³⁷ Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.

³⁸ โมเสสคนนี้อยู่กับจุมนุมจาวอิสราเอลป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาในดินแดนทุรกั๋นดาร ฮ่วมกับทูตสวรรค์ตี้อู้กับโมเสสในดอยซีนาย ตี้หั้นต้านฮับถ้อยกำแห่งจีวิตมาหื้อเฮาตังหลาย

³⁸ Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;

³⁹ แต่ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาบ่ยอมเจื้อฟังต้าน หมู่เขาบ่ยอมฮับต้าน ใค่ปิ๊กไปประเทศอียิปต์

³⁹ ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,

⁴⁰ ต๋อนตี้โมเสสขึ้นไปบนดอยซีนายได้หลายวันแล้ว หมู่เขาอู้กับอาโรนอ้ายของต้านว่า ‘ขอจ้วยแป๋งพระหื้อหมู่เฮากำเต๊อะ เปื้อจะหื้อมานำตางหมู่เฮา ย้อนหมู่เฮาบ่ฮู้ว่าเกิดอะหยังขึ้นกับโมเสสคนตี้นำเฮาออกมาจากประเทศอียิปต์’

⁴⁰ dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.

⁴¹ ในเวลานั้นหมู่เขาก็ปากั๋นเอาคำตี้ติดตั๋วมาหล่อเป๋นฮูปงัวก๊อกขึ้นมาตั๋วนึ่ง แล้วถวายเครื่องปู่จาฮูปเคารพนั้น หมู่เขาก็ปากั๋นกิ๋นเลี้ยงฉลองสิ่งตี้หมู่เขาแป๋งขึ้นมากับมือ

⁴¹ Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.

⁴² แต่พระเจ้าบิ่นหน้าหนีจากหมู่เขาเหีย พระองค์ปล่อยหื้อหมู่เขานมัสก๋านหมู่ดาวในต๊องฟ้า อย่างตี้มีเขียนไว้แล้วในหนังสือของผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าว่า

⁴² Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?

⁴³ บ่ใจ้ แต่หมู่เจ้าขนเอาแต้นปู่จาของพระโมเลค

⁴³ Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.

⁴⁴ “ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาก็มีเต็นท์ศักดิ์สิทธิ์แห่งสักขีพยานตี้ดินแดนทุรกั๋นดาร เป๋นเต็นท์ตี้พระเจ้าบอกหื้อโมเสสแป๋งขึ้นมาต๋ามฮูปแบบตี้พระองค์เยียะหื้อต้านหันนั้น

⁴⁴ Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;

⁴⁵ เมื่อป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาได้เต็นท์นั้นจากป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เขามาแล้ว ต้านหมู่นั้นขนเต็นท์ตวยโยชูวาเข้าไปไว้ในดินแดนตี้ยึดมาจากจ้าดต่างๆ ตี้พระเจ้าไล่ออกไปต่อหน้าต่อต๋าป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮา แล้วเต็นท์นี้ก็อยู่ตี้หั้นตลอดมาจ๋นเถิงสมัยของกษัตริย์ดาวิด

⁴⁵ o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,

⁴⁶ “พระเจ้าเปิงใจ๋กษัตริย์ดาวิดขนาด ต้านขอแป๋งพระวิหารหื้อพระเจ้าของยาโคบ

⁴⁶ que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.

⁴⁷ แต่กษัตริย์ซาโลมอนลูกของกษัตริย์ดาวิดเป๋นผู้แป๋งพระวิหารสำหรับพระเจ้า

⁴⁷ Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;

⁴⁸ “แต่พระเจ้าผู้สูงสุดก็บ่อาศัยอยู่ในพระวิหารตี้แป๋งจากมือของมนุษย์ อย่างตี้ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าอู้ไว้ว่า

⁴⁸ mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:

⁴⁹ ‘สวรรค์เป๋นบัลลังก์ของเฮา แผ่นดินโลกก็คือแต้นตี้ฮองตี๋นของเฮา

⁴⁹ O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?

⁵⁰ ซะป๊ะซะเป้ดหมู่นี้เฮาสร้างขึ้นมาด้วยมือของเฮาตึงหมดบ่ใจ้กา’ ”

⁵⁰ Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?

⁵¹ สเทเฟนอู้ต่อไปว่า “หมู่ต้านเป๋นคนหัวแข็ง หลึ่ง ตึงหูหนวก ต้านตังหลายขัดขวางพระวิญญาณบริสุทธิ์อยู่สะลวด หมู่ต้านเยียะเหมือนป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่ต้าน

⁵¹ Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.

⁵² มีคนตี้เป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าคนใดพ่องตี้ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่ต้านบ่ได้ค่ำหือ ส่วนหมู่คนตี้ตวายตั๊กก๋านมาของผู้ถูกต้องต๋ามธรรมคือพระเยซู ป้ออุ๊ยแม่หม่อนก็ฆ่าหมู่คนนั้นต๋ายตวย แล้วบ่าเดี่ยวนี้หมู่ต้านหักหลังพระเยซู แล้วฆ่าพระองค์ต๋าย

⁵² A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,

⁵³ หมู่ต้านนั้นละเป๋นคนตี้ฮับบทบัญญัติของพระเจ้าตี้ทูตสวรรค์ของพระเจ้าเอามาหื้อ แต่หมู่ต้านก็บ่ยอมเจื้อฟังบทบัญญัตินั้น”

⁵³ vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.

⁵⁴ เมื่อผู้นำจาวยิวได้ยินจาอั้นก็ปากั๋นโขดยั้นเขี้ยวหยั้นกางเข้าใส่สเทเฟน

⁵⁴ Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.

⁵⁵ แต่สเทเฟนก็ฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์ ต้านแหงนผ่อขึ้นบนต๊องฟ้าก็หันรัศมีของพระเจ้า กับหันพระเยซูยืนอยู่ตังเผิกขวาของพระเจ้าหั้น

⁵⁵ Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,

⁵⁶ แล้วสเทเฟนอู้ว่า “ผ่อหั้นลอ ข้าพเจ้าหันสวรรค์เปิดออก กับหันบุตรมนุษย์ยืนอยู่ตังเผิกขวาของพระเจ้า”

⁵⁶ e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.

⁵⁷ หมู่เขาก็ปากั๋นฮ้องเสียงดังเอามือตึดหู แล้วปากั๋นงอมเข้าใส่สเทเฟน

⁵⁷ Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele

⁵⁸ ปากั๋นลากสเทเฟนออกไปนอกเมือง เอาบ่าหินขว้างจ๋นต๋าย หมู่ตี้เป๋นพยานก็ปากั๋นแก้เสื้อคุมของตั๋ว ฝากไว้ฮิมตี๋นป้อจายหนุ่มคนนึ่งจื้อเซาโล

⁵⁸ e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.

⁵⁹ ต๋อนตี้หมู่เขาปากั๋นเอาบ่าหินหลุ้มขว้างอยู่นั้น สเทเฟนก่ำลังอธิษฐานว่า “พระเยซูองค์พระผู้เป๋นเจ้า ขอฮับจิตวิญญาณของข้าพเจ้าตวยเต๊อะ”

⁵⁹ Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.

⁶⁰ แล้วสเทเฟนก็คุกเข่าฮ้องออกปากเสียงดังว่า “พระองค์เจ้าข้า ห้ามเอาโต้ษหมู่เขาเน่อ ตี้หมู่เขาปากั๋นเยียะบาปนี้” เมื่ออู้จบแล้วสเทเฟนก็ต๋าย

⁶⁰ E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia