Atos 2

¹ เมื่อเถิงวันเพ็นเทคอสต์ หมู่ผู้เจื้อก็มาจุมนุมกั๋นในตี้นึ่ง

¹ Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.

² ต๋อนตี้หมู่เขาบ่ตันมึ้งนั้น ก็มีเสียงจากต๊องฟ้าเหมือนกับเสียงลมหลวงปั๊ดดังใคว่ไปตึงบ้านตึงเฮือนตี้หมู่เขาก่ำลังจุมนุมกั๋นอยู่

² De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.

³ แล้วหมู่เขาก็หันสิ่งนึ่งเหมือนเปล๋วไฟตี้มีฮูปฮ่างเหมือนลิ้นลอยมาอยู่บนหัวหมู่เขากู้คน

³ Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.

⁴ แล้วหมู่เขากู้คนก็ได้ฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์ จึงตั้งเก๊าอู้ภาษาต่างๆ ตี้บ่เกยฮู้ต๋ามตี้พระวิญญาณบริสุทธิ์โผดหื้ออู้

⁴ Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.

⁵ ต๋อนนั้นมีจาวยิวตี้เก๋งกั๋วพระเจ้าลุกจากหลายประเทศใคว่โลกมาอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม

⁵ Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.

⁶ เมื่อได้ยินเสียงจาอั้น คนตังหลายก็ปากั๋นมาผ่อ แล้วก็ปากั๋นงืดตี้ได้ยินหมู่ผู้เจื้ออู้เป๋นภาษาหมู่เขา

⁶ Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.

⁷ คนตังหลายก็อู้กั๋นว่า “คนหมู่นี้เป๋นจาวกาลิลีตึงหมดบ่ใจ้กา

⁷ A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!

⁸ แล้วเป๋นจาใดหมู่เฮาได้ยินหมู่เขาอู้เป๋นกำภาษาบ้านเกิดเมืองนอนของหมู่เฮา

⁸ Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?

⁹ ตี้เป๋นจาวปารเธีย จาวมีเดีย ตึงจาวเอลาม ตึงคนตี้อยู่ในเขตแดนเมโสโปเตเมีย ตึงคนตี้อยู่ในแคว้นยูเดีย แคว้นคัปปาโดเซีย แคว้นปอนทัส แคว้นเอเชีย

⁹ Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,

¹⁰ แคว้นฟรีเจีย แคว้นปัมฟีเลีย ประเทศอียิปต์ ตึงคนในแคว้นลิเบียใก้เมืองไซรีน หมู่ตี้มาจากกรุงโรมตี้มาแอ่ว เซิ่งมีตึงจาวยิวกับคนตี้เข้าฮีตศาสนายิว

¹⁰ da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.

¹¹ ตึงจาวเกาะครีต กับจาวอาระเบียตวย หมู่เฮาได้ยินหมู่เขาอู้เรื่องสิ่งอัศจ๋รรย์ของพระเจ้าเป๋นกำภาษาของหมู่เฮาลู้”

¹¹ Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?

¹² คนหมู่นั้นก็ปากั๋นงืดขำอกขำใจ๋อธิบายบ่ได้ จึงเหลียวมาถามกั๋นว่า “อะหยังกั๋นปะล้ำปะเหลือนี่”

¹² Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?

¹³ ซ้ำคนก็ใค่หัวใส่หมู่ผู้เจื้ออู้ว่า “คนหมู่นี้ท่าจะเมาเหล้าองุ่นเหียละก้า”

¹³ Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!

¹⁴ แล้วเปโตรตึงหมู่อัครทูตแหมสิบเอ็ดคนนั้นก็ลุกยืนขึ้นอู้กับคนตังหลายด้วยเสียงอันดังว่า “ต้านจาวยิวตังหลายตึงหมู่คนตี้อาศัยอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม ขอปากั๋นดักก่อน เฮาจะบอกหื้อต้านตังหลายฟัง

¹⁴ Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!

¹⁵ คนหมู่นี้บ่ได้เมาเหล้าอย่างตี้หมู่ต้านกึ๊ดเน่อ บ่าเดี่ยวนี้เป๋นเวลาเก้าโมงเจ๊าอยู่ลอ

¹⁵ Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.

¹⁶ แต่สิ่งตี้ต้านตังหลายหันเมื่อเจ๊านี้ เป๋นสิ่งตี้ได้เกิดขึ้นต๋ามตี้โยเอลผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าอู้ไว้เมินแล้วว่า

¹⁶ O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:

¹⁷ ‘พระเจ้าบอกว่าในวาระสุดต๊าย

¹⁷ “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .

¹⁸ ในเวลานั้นเฮาจะหื้อพระวิญญาณบริสุทธิ์ลงมาอยู่

¹⁸ Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.

¹⁹ เฮาจะแสดงสิ่งปาฏิหาริย์ในต๊องฟ้าตังบน

¹⁹ Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;

²⁰ ตะวันจะมืดไป

²⁰ o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.

²¹ แล้วคนตี้ฮ้องขอพระเจ้าจ้วยก็จะรอดป๊น’

²¹ Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”

²² “จาวอิสราเอลตังหลายเหย จงฟังเน่อ พระเยซูจาวนาซาเร็ธเป๋นผู้ตี้พระเจ้ารับรอง โดยเยียะก๋านปาฏิหาริย์ ก๋านอัศจ๋รรย์ ตึงหมายสำคัญต่างๆ ผ่านพระเยซู ต๋ามตี้ต้านตังหลายก็ฮู้ก็หันมาแล้ว

²² Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.

²³ ต้านผู้นี้ถูกมอบไว้ต๋ามแผนก๋านของพระเจ้าตี้ฮู้ล่วงหน้าก่อนแล้วว่า หมู่ต้านจะฆ่าพระองค์โดยหื้อหมู่คนบ่ดียับพระองค์ไปเขิงบนไม้ก๋างเขน

²³ Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.

²⁴ แต่พระเจ้าเยียะหื้อพระเยซูเป๋นขึ้นมาใหม่ ก็ได้ป๊นจากความเจ็บปวดจากความต๋ายเหีย ย้อนว่าความต๋ายจะครอบงำพระองค์ไว้บ่ได้

²⁴ Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.

²⁵ กษัตริย์ดาวิดอู้เถิงพระเยซูว่า

²⁵ Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.

²⁶ ย้อนจาอี้จิตใจ๋ของข้าพเจ้าก็จื้นเจยบาน

²⁶ Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,

²⁷ พระเจ้าจะบ่ละจิตวิญญาณของข้าพเจ้าไว้ในแดนของคนต๋าย

²⁷ pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.

²⁸ พระองค์โผดหื้อข้าพเจ้าฮู้ตางแห่งจีวิต

²⁸ Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”

²⁹ “ปี้น้องตังหลาย ข้าพเจ้าจะอู้อย่างมั่นใจ๋ว่า กษัตริย์ดาวิดผู้เป๋นเก๊าเหง้าแห่งเฮาตังหลายตี้ต๋ายไปแล้ว อุโมงค์ฝังศพของต้านยังมีอยู่จ๋นเถิงตึงวันนี้

²⁹ E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do

³⁰ กษัตริย์ดาวิดเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า ตี้ฮู้ว่าพระเจ้าหื้อกำมั่นสัญญาแก่ต้านว่า ลูกหลานคนนึ่งของต้านจะสืบแตนบัลลังก์ของต้าน

³⁰ Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.

³¹ กษัตริย์ดาวิดเล็งหันเหตุก๋ารณ์ปายหน้า จึงอู้เถิงก๋านเป๋นขึ้นจากความต๋ายของพระคริสต์ว่า พระเจ้าจะบ่ละพระองค์ไว้ในแดนของคนต๋าย เนื้อหนังมังสาของพระองค์จะบ่เปื่อยเน่าในขุมฝังศพ

³¹ Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”

³² ตี้อู้มานี้หมายเถิงพระเยซูตี้พระเจ้าเยียะหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋ายแล้ว หมู่เฮาจึงเป๋นพยานในเรื่องนี้

³² Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.

³³ พระเจ้าก็ฮับพระเยซูขึ้นไปอยู่ตังเผิกขวาของพระองค์แล้ว พระเจ้าตี้เป๋นพระบิดาก็มอบพระวิญญาณบริสุทธิ์หื้อกับพระเยซู ต๋ามตี้สัญญาไว้ พระเยซูก็หื้อพระวิญญาณบริสุทธิ์นี้ไว้กับหมู่เฮา อย่างตี้หมู่ต้านได้หันกับได้ยินอยู่แล้ว

³³ Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.

³⁴ กษัตริย์ดาวิดบ่ได้ขึ้นไปบนสวรรค์ แต่ต้านอู้ว่า

³⁴ Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,

³⁵ จ๋นเต๊าฮอดเฮาจะเยียะหื้อศัตรู๋ของต้าน

³⁵ até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”

³⁶ เปโตรอู้ต่อว่า “ย้อนจาอั้นขอหื้อจาวอิสราเอลตังหลายฮู้แต๊ๆ เน่อว่า พระเจ้าตั้งพระเยซูผู้ตี้หมู่ต้านปากั๋นเอาไปเขิงไว้บนไม้ก๋างเขนนั้น หื้อเป๋นตึงองค์พระผู้เป๋นเจ้าเป๋นตึงพระคริสต์ตวย”

³⁶ Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.

³⁷ เมื่อคนตังหลายได้ยินจาอั้นแล้ว ก็ฮู้สึกบ่ม่วนใจ๋ จึงปากั๋นถามเปโตรตึงหมู่อัครทูตคนอื่นๆ ว่า “ปี้น้องเหย เฮาจะเยียะจาใดดีนี่”

³⁷ Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?

³⁸ เปโตรจึงตอบว่า “หมู่ต้านจงกลับใจ๋จากบาป แล้วฮับบัพติศมาในนามพระเยซูคริสต์เปื้อฮับก๋านยกโต้ษบาป แล้วพระเจ้าจะหื้อพระวิญญาณบริสุทธิ์แก่ต้าน

³⁸ Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.

³⁹ ย้อนพระเจ้าสัญญาไว้ว่าจะหื้อพระวิญญาณบริสุทธิ์กับหมู่ต้าน ตึงหมู่ลูกหลานของต้าน ตึงกู้คนตี้อยู่ประเทศไก๋ๆ คือกู้คนตี้องค์พระผู้เป๋นเจ้าพระเจ้าของเฮาฮ้องหื้อเข้ามาหาพระองค์”

³⁹ Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .

⁴⁰ แล้วเปโตรก็ตักเตื๋อนกับวิงวอนคนตังหลายเมินขนาดว่า “หื้อเอาตั๋วรอดหื้อดี หื้อป๊นจากโต้ษตี้คนบ่ดีในสมัยนี้จะต้องฮับ”

⁴⁰ Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!

⁴¹ คนตังหลายตี้ยอมฮับสิ่งตี้เปโตรอู้ก็ฮับบัพติศมา ในวันนั้นมีคนเข้ามาเป๋นผู้เจื้อประมาณสามปันคน

⁴¹ Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.

⁴² หมู่เขาฟังกำสั่งสอนของหมู่อัครทูต ตึงอยู่ตวยกั๋นเป๋นเปื้อนฮ่วมความเจื้อเดียวกั๋นอย่างเอาแต๊เอาว่า กิ๋นข้าวตวยกั๋นกับหักเข้าหนมปังกับอธิษฐานตวยกั๋น

⁴² E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.

⁴³ หมู่อัครทูตเยียะก๋านปาฏิหาริย์ตึงหมายสำคัญหลายสิ่งหลายอย่าง คนตังหลายตี้หั้นก็มีความเก๋งกั๋วพระเจ้า

⁴³ Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .

⁴⁴ หมู่เขาตี้ฮับเจื้อก็มาฮ่วมกั๋นเป๋นประจ๋ำ เอาสิ่งของมาฮอมไว้เป๋นก๋องก๋าง แล้วใจ๊ตวยกั๋น

⁴⁴ Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.

⁴⁵ หมู่เขาขายตี้ดินตึงเข้าของต่างๆ เอาเงินมาปั๋นหื้อคนตี้มีความจ๋ำเป๋น

⁴⁵ Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.

⁴⁶ หมู่เขาไปจุมนุมกั๋นตี้ข่วงพระวิหารตึงวัน ฮ่วมพิธีหักเข้าหนมปังในบ้านเฮือนของเขา ตึงเอาของกิ๋นมากิ๋นตวยกั๋นด้วยความจื้นจมยินดีกับเต๋มอกเต๋มใจ๋

⁴⁶ Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.

⁴⁷ กับปากั๋นสรรเสริญพระเจ้า แล้วกู้คนก็ซอบอกซอบใจ๋หมู่เขา แล้วองค์พระผู้เป๋นเจ้าก็โผดหื้อคนตี้จะฮับความรอดป๊นบาปโต้ษเข้ามาในหมู่เขานักขึ้นตึงวัน

⁴⁷ Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia