Atos 25

¹ เมื่อเฟสทัสเข้าฮับต๋ำแหน่งเจ้าเมืองได้สามวัน ก็เตียวตางจากเมืองซีซารียาไปกรุงเยรูซาเล็ม

¹ Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,

² ตี้หั้นหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ผู้นำจาวยิวยื่นข้อกล่าวหาเปาโลต่อเฟสทัส

² onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.

³ แล้วอ้อนวอนเฟสทัสขอความกรุณาหื้อจ้วยส่งเปาโลมาตี้กรุงเยรูซาเล็มตวย หมู่เขาเยียะจาอี้ย้อนว่าวางแผนจะฆ่าเปาโลหละหว่างตาง

³ Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.

⁴ เฟสทัสตอบว่า “เปาโลถูกกุมตั๋วอยู่ตี้เมืองซีซารียา แหมบ่เมินเต้าใดเฮาก็จะปิ๊กไปตี้หั้นแล้ว

⁴ Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.

⁵ หื้อผู้นำในหมู่ต้านลงไปตวยเฮา ถ้าเปาโลมีความผิดอย่างนึ่งอย่างใดก็หื้อหมู่เขาฟ้องเปาโลตี้หั้น”

⁵ “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”

⁶ หลังจากอยู่กับหมู่เขาได้แปดวันกาว่าสิบวัน เฟสทัสก็ปิ๊กไปเมืองซีซารียา วันถัดมาต้านก็เปิดศาลตัดสิน แล้วสั่งหื้อปาเปาโลเข้ามา

⁶ Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.

⁷ เมื่อเปาโลมาแผวแล้ว หมู่จาวยิวตี้มาจากกรุงเยรูซาเล็มก็มายืนแวดตะหลุ้มกล่าวหาว่า เปาโลเยียะผิดฮ้ายแฮงหลายอย่าง แต่ข้อหาหมู่นั้น หมู่เขาพิสูจน์บ่ได้สักข้อ

⁷ Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.

⁸ แล้วเปาโลก็แก้ข้อกล่าวหาว่า “ข้าพเจ้าบ่ได้เยียะอะหยังผิดต่อบทบัญญัติของจาวยิว กาว่าต่อพระวิหาร กาว่าต่อซีซาร์เน่อ”

⁸ Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.

⁹ แต่เฟสทัสใค่เอาใจ๋จาวยิวจึงถามเปาโลว่า “เจ้าใค่ไปกรุงเยรูซาเล็มก่อ เปื้อสู้คดีตี้ถูกกล่าวหานี้ต่อหน้าเฮาตี้หั้น”

⁹ Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.

¹⁰ เปาโลตอบว่า “ต๋อนนี้ข้าพเจ้าก็ก่ำลังอยู่ต่อหน้าศาลของซีซาร์ ข้าพเจ้าควรจะได้ฮับก๋านตัดสินตี้นี่ ต้านก็ฮู้ดีว่าข้าพเจ้าบ่ได้เยียะผิดอะหยังต่อจาวยิว

¹⁰ Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.

¹¹ ถ้าข้าพเจ้าเยียะผิดแต๊ กาว่าเยียะอะหยังตี้สมควรต๋าย ข้าพเจ้าก็ยอมต๋ายบ่ขัดขืนสักอย่าง แต่ถ้าข้อกล่าวหาหมู่นี้เอามาฟ้องเป๋นเรื่องบ่แต๊ ใผก็บ่มีสิทธิ์จะส่งข้าพเจ้าไปหื้อกับหมู่นี้ ข้าพเจ้าขอถวายฎีกาต่อซีซาร์”

¹¹ Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.

¹² หลังจากเฟสทัสหารือกับตี้เปิ็กษาแล้ว ก็บอกว่า “ย้อนเจ้าถวายฎีกาเถิงซีซาร์ ก็จะต้องไปเข้าเฝ้าซีซาร์”

¹² Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.

¹³ หลายวันต่อมากษัตริย์อากริปปากับพระนางเบอร์นิสน้องสาวของพระองค์ มาต้อนฮับเฟสทัสตี้เมืองซีซารียา

¹³ Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.

¹⁴ ในหละหว่างตี้กษัตริย์อากริปปาอยู่ตี้หั้นหลายวัน เฟสทัสก็เล่าเรื่องคดีของเปาโลหื้อฟังว่า “ตี้นี่มีป้อจายคนนึ่งเป๋นนักโต้ษตี้เฟลิกส์ขังคอกไว้

¹⁴ Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.

¹⁵ ต๋อนตี้ข้าพเจ้าอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่คนเฒ่าคนแก่จาวยิวเอาคดีของป้อจายคนนี้มายื่นฟ้องต่อข้าพเจ้า กับขอหื้อตัดสินลงโต้ษเขา

¹⁵ “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.

¹⁶ ข้าพเจ้าบอกหมู่เขาว่า ต๋ามธรรมเนียมของจาวโรมันจะบ่มอบตั๋วนักโต้ษหื้อใผ จ๋นกว่าคนฟ้องกับคนตี้ถูกฟ้องมาอยู่ส่องหน้ากั๋น เปื้อหื้อคนตี้ถูกฟ้องมีโอกาสแก้ข้อกล่าวหาเหียก่อน

¹⁶ Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.

¹⁷ “เมื่อหมู่เขาตวยข้าพเจ้ามาตี้นี่ ข้าพเจ้าก็บ่รอจ๊า แหมวันถัดไป ข้าพเจ้าก็เปิดศาลตัดสินแล้วสั่งหื้อปาตั๋วป้อจายคนนั้นเข้ามา

¹⁷ “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.

¹⁸ เมื่อหมู่ตี้ฟ้องเขายืนขึ้นกล่าวหาเขา ข้าพเจ้าก็หันว่าข้อกล่าวหานั้นบ่ใจ้เรื่องฮ้ายแฮงอย่างตี้กึ๊ดไว้

¹⁸ Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.

¹⁹ แต่เป๋นก๋านโต้เถียงกั๋นเกี่ยวกับศาสนาของหมู่เขาเหีย กับเรื่องป้อจายคนนึ่งจื้อเยซูตี้ต๋ายไปแล้ว แต่เปาโลยืนยันว่ายังมีจีวิตอยู่

¹⁹ Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.

²⁰ ข้าพเจ้าบ่ฮู้ว่าจะสอบสวนเรื่องหมู่นี้จาใดดี จึงถามเปาโลว่าเขาใค่ไปกรุงเยรูซาเล็มเปื้อสู้คดีนี้ตี้หั้นก่อ

²⁰ Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,

²¹ แต่เขาขอถวายฎีกาเถิงซีซาร์ ข้าพเจ้าจึงสั่งหื้อกุมตั๋วเขาไว้ก่อน จ๋นกว่าจะส่งตั๋วเขาไปหื้อซีซาร์”

²¹ mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”

²² แล้วกษัตริย์อากริปปาก็อู้กับเฟสทัสว่า “ข้าพเจ้าก็ใค่ฟังจากปากของป้อจายคนนี้ตวย” เฟสทัสตอบว่า “วันพูกต้านจะได้ฟังเขา”

²² Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.

²³ ในวันถัดมากษัตริย์อากริปปากับพระนางเบอร์นิสเข้าไปในห้องโถงใหญ่ด้วยขบวนแห่อย่างยิ่งใหญ่ หมู่เขามาตวยกั๋นกับหมู่ผู้บังคับบัญชาทหารกับผู้นำคนสำคัญๆ ของเมือง แล้วเฟสทัสสั่งหื้อปาเปาโลเข้ามา

²³ No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,

²⁴ จากนั้นเฟสทัสก็อู้ว่า “กษัตริย์อากริปปากับต้านตังหลายตี้อยู่ตี้นี่ หมู่ต้านหันป้อจายคนนี้แล้ว เขาเป๋นคนตี้จาวยิวตังหลายในเมืองนี้ตึงตี้กรุงเยรูซาเล็มฮ้องเอิ้นกับข้าพเจ้าว่า เขาบ่สมควรตี้จะมีจีวิตอยู่ต่อไป

²⁴ em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.

²⁵ แต่ข้าพเจ้าหันว่าเขาบ่ได้เยียะอะหยังผิดเถิงต้องต๋าย เมื่อเขาถวายฎีกาเถิงซีซาร์ ข้าพเจ้าจึงตกลงว่าจะส่งเขาไปขึ้นศาลตี้กรุงโรม

²⁵ Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.

²⁶ แต่ข้าพเจ้าบ่ฮู้ว่าจะเขียนรายงานต่อพระองค์เกี่ยวกับป้อจายคนนี้จาใดดี ก็เลยปาเขามาอยู่ต่อหน้าหมู่ต้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งตี้อยู่ต่อหน้ากษัตริย์อากริปปา ตี้ฮู้บทบัญญัติของจาวยิวเป๋นอย่างดี เปื้อก๋านสอบสวนเตื้อนี้จะออกผลปอตี้จะเขียนรายงานได้

²⁶ “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.

²⁷ ย้อนข้าพเจ้าฮู้สึกว่าบ่เปิงตี้จะส่งตั๋วนักโต้ษไปหื้อซีซาร์ โดยบ่เจาะจงว่าเขาเยียะอะหยังผิดพ่อง”

²⁷ Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia