Atos 22

¹ “ป้อแม่ปี้น้องตังหลายบ่าเดี่ยวนี้ขอฟังกำจี๊แจ๋งของข้าพเจ้าสักหน้อยเต๊อะ”

¹ "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".

² เมื่อหมู่เขาได้ยินเปาโลอู้เป๋นภาษาฮีบรู หมู่เขาซ้ำปากั๋นดักเหลือเก่า แล้วเปาโลก็อู้ว่า

² Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:

³ “ข้าพเจ้าเป๋นจาวยิวเกิดตี้เมืองทาร์ซัสแคว้นซีลีเซีย แต่มาใหญ่ตี้กรุงเยรูซาเล็มนี้ ข้าพเจ้าเป๋นศิษย์ของอาจ๋ารย์กามาลิเอล ต้านอบรมสั่งสอนข้าพเจ้าหื้อเยียะต๋ามบทบัญญัติของป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาอย่างเคร่งครัด ข้าพเจ้าเป๋นคนตี้กระตือรือร้นต่อพระเจ้าขนาด เหมือนกั๋นกับหมู่ต้านตี้อยู่ตี้นี่วันนี้

³ "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.

⁴ ข้าพเจ้าเกยค่ำคนตี้ติดต๋ามลัทธินั้นตี้ฮ้องว่า ตางของพระเยซู จ๋นต๋ายก็มี กับยับหมู่เขาตึงป้อจายแม่ญิงไปขังคอกก็มี

⁴ Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,

⁵ มหาปุโรหิตกับสภาคนเฒ่าคนแก่ก็เป๋นพยานหื้อข้าพเจ้าได้ ย้อนข้าพเจ้าได้ฮับหนังสือจากหมู่เขา ตี้เขียนเถิงปี้น้องจาวยิวในเมืองดามัสกัส เปื้อมอบอำนาจหื้อข้าพเจ้าไปยับคนตี้หั้น ตี้ติดต๋ามลัทธินั้น แล้วปามาลงโต้ษตี้กรุงเยรูซาเล็ม

⁵ como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.

⁶ “เมื่อข้าพเจ้าเตียวตางใก้จะแผวเมืองดามัสกัส เวลาต๋อนนั้นประมาณเตี้ยง จู่ๆ ก็มีแสงแจ้งจากต๊องฟ้าส่องลงมาตี้ตั๋วข้าพเจ้า

⁶ "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.

⁷ ข้าพเจ้าก็โก้นลงดิน แล้วได้ยินเสียงอันดังว่า ‘เซาโล เซาโลเหย เจ้าค่ำเฮาเยียะหยัง’

⁷ Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’

⁸ ข้าพเจ้าก็ถามไปว่า ‘พระองค์เจ้าข้า พระองค์เป๋นใผ’ พระองค์ก็ตอบว่า ‘เฮาคือเยซูจาวนาซาเร็ธผู้ตี้เจ้าค่ำนั้น’

⁸ Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.

⁹ หมู่คนตี้ไปตวยข้าพเจ้าก็หันแสงแจ้งนั้นเหมือนกั๋น แต่บ่ได้ยินเสียงของผู้ตี้อู้กับข้าพเจ้านั้น

⁹ Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.

¹⁰ ข้าพเจ้าก็ถามว่า ‘พระองค์เจ้าข้า ข้าพเจ้าจะต้องเยียะจาใดดี’ องค์พระผู้เป๋นเจ้าก็บอกว่า ‘ลุกขึ้นเตียวเข้าไปในเมืองดามัสกัส ตี้หั้นจะมีคนบอกเจ้ากู้อย่างตี้เฮามอบหมายหื้อเจ้าเยียะ’

¹⁰ "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.

¹¹ แสงแจ้งตี้ส่องลงมานั้นเยียะหื้อต๋าข้าพเจ้าผ่ออะหยังบ่หันสักหน้อย หมู่คนตี้ไปตวยจึงจู๋งมือข้าพเจ้าปาเข้าไปในเมืองดามัสกัส

¹¹ Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.

¹² “ในเมืองนั้นมีป้อจายคนนึ่งมาหาข้าพเจ้า เขาจื้ออานาเนีย เป๋นคนตี้เคร่งครัดบทบัญญัติของโมเสส กับเป๋นคนตี้มีจื้อเสียงดีในหมู่จาวยิวตี้หั้น

¹² "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,

¹³ เขาเข้ามายืนอยู่ป่างข้างข้าพเจ้าอู้ว่า ‘อ้ายเซาโลเหย ขอหื้อต๋าผ่อหันแหมเตื้อ’ แล้ววินาทีนั้นข้าพเจ้าก็หันได้ กับหันเขาตวย

¹³ veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.

¹⁴ “อานาเนียบอกว่า ‘พระเจ้าของป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาเลือกต้านหื้อฮู้เถิงความต้องก๋านของพระองค์ กับหื้อหันพระองค์ตี้ถูกต้องต๋ามธรรม กับหื้อได้ยินกำอู้จากปากของพระองค์ตวย

¹⁴ "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.

¹⁵ ย้อนต้านจะเป๋นพยานหื้อกู้คนฮู้เถิงสิ่งตี้ต้านได้หันได้ยินเกี่ยวกับพระองค์

¹⁵ Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.

¹⁶ บ่ต้องถ้าอะหยังแหมแล้ว ลุกขึ้นฮับบัพติศมา แล้วขอองค์พระผู้เป๋นเจ้าล้างบาปของต้านหื้อหมดเสี้ยงไป’

¹⁶ E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.

¹⁷ “ข้าพเจ้าปิ๊กมาตี้กรุงเยรูซาเล็ม เมื่ออธิษฐานในพระวิหาร ก็ตกอยู่ในภาวะเกิ่งหลับเกิ่งตื่น

¹⁷ "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e

¹⁸ แล้วข้าพเจ้าก็หันองค์พระผู้เป๋นเจ้า พระองค์อู้กับข้าพเจ้าว่า ‘ขะใจ๋ออกไปจากกรุงเยรูซาเล็มเวยๆ เน่อ ย้อนว่าคนตี้นี่จะบ่ยอมฮับเรื่องตี้ต้านอู้เกี่ยวกับเฮา’

¹⁸ vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.

¹⁹ แล้วข้าพเจ้าก็ตอบว่า ‘พระองค์เจ้าข้า คนหมู่นี้ฮู้ว่าข้าพระองค์เกยไปต๋ามธรรมศาลาต่างๆ ของจาวยิวกู้ตี้ เปื้อยับคนตี้ฮับเจื้อพระองค์ไปขังคอกกับบุบตี๋

¹⁹ "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.

²⁰ กับต๋อนสเทเฟนพยานของพระองค์ถูกฆ่าต๋ายนั้น ข้าพระองค์ก็ยืนอยู่ตั๊ดหั้น หันดีหันงามตวยตี้ฆ่าเขา ข้าพระองค์เป๋นคนเฝ้าเสื้อคุมของหมู่คนตี้ฆ่านั้น’

²⁰ E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.

²¹ แล้วพระองค์ก็บอกกับข้าพเจ้าว่า ‘ไปเต๊อะ เฮาจะส่งเจ้าไปไก๋ๆ ไปหาคนต่างจ้าด’ ”

²¹ "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".

²² คนตังหลายฟังเปาโลอู้มาตลอด แต่เมื่อได้ยินเปาโลอู้เถิงเรื่องไปหาคนต่างจ้าด ก็ปากั๋นเอิ้นเสียงดังว่า “เอามันไปฆ่าต๋ายเหีย อยู่ไปก็หนักแผ่นดิน”

²² A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "

²³ หมู่เขาฮ้องเสียงดังแล้วแก้เสื้อคุมออก ปากั๋นก๋ำขี้ฝุ่นผุกขึ้นบนหัว

²³ Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,

²⁴ นายพันทหารโรมันสั่งหื้อปาเปาโลเข้าไปในป้อมทหาร สั่งเฆี่ยนกับสอบสวนเปาโลเปื้อจะฮู้ว่าเป๋นจาใดคนตึงเมืองปากั๋นฮ้องเสียงดังใส่เปาโล

²⁴ o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.

²⁵ เมื่อหมู่ทหารก่ำลังเอาเจื้อกหนังมัดเกียมเฆี่ยนต้าน เปาโลก็ถามนายร้อยตี้ยืนอยู่ตี้หั้นว่า “จะเฆี่ยนคนสัญจ้าดโรมันก่อนตัดสินต๋ามกฎหมายแล้วกา”

²⁵ Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "

²⁶ เมื่อนายร้อยได้ยินจาอั้น ก็ไปรายงานหื้อนายพันฮู้ แล้วถามว่า “ต้านจะเยียะจาใดดี ป้อจายคนนี้เป๋นคนสัญจ้าดโรมันเน่อ”

²⁶ Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".

²⁷ นายพันก็เข้าไปถามเปาโลว่า “เจ้าเป๋นคนสัญจ้าดโรมันแต๊กา” เปาโลตอบว่า “แต๊ก่า”

²⁷ O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".

²⁸ นายพันบอกว่า “ตั๋วของเฮาต้องเสียสตางค์จ๋ำนวนนักขนาดเถิงจะได้สัญจ้าดโรมัน” เปาโลตอบว่า “แต่ตั๋วข้าพเจ้าเป๋นคนสัญจ้าดโรมันตั้งแต่เกิดเน่อ ย้อนป้อเป๋นคนสัญจ้าดโรมันอยู่แล้ว”

²⁸ Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".

²⁹ หมู่ทหารตี้ก่ำลังจะสอบสวนก็ละเปาโลไปตันที นายพันก็ตกใจ๋กั๋วขึ้นมาเมื่อฮู้ว่า คนตี้เขาสั่งหื้อเอาเจื้อกเหล็กล่ามนั้นเป๋นคนสัญจ้าดโรมัน เซิ่งเป๋นก๋านเยียะผิดกฎหมายของโรม

²⁹ Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.

³⁰ ถัดมาแหมวันนึ่ง นายพันใค่ฮู้ว่าจาวยิวใส่ความเปาโลเรื่องอะหยัง ก็สั่งหื้อเจ้าหน้าตี้ปล่อยเปาโลก่อน แล้วฮ้องประชุมหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับสภาแซนเฮดริน แล้วปาเปาโลเข้ามายืนต่อหน้าหมู่เขา

³⁰ No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia