Atos 22

¹ “ป้อแม่ปี้น้องตังหลายบ่าเดี่ยวนี้ขอฟังกำจี๊แจ๋งของข้าพเจ้าสักหน้อยเต๊อะ”

¹ Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós

² เมื่อหมู่เขาได้ยินเปาโลอู้เป๋นภาษาฮีบรู หมู่เขาซ้ำปากั๋นดักเหลือเก่า แล้วเปาโลก็อู้ว่า

² (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:

³ “ข้าพเจ้าเป๋นจาวยิวเกิดตี้เมืองทาร์ซัสแคว้นซีลีเซีย แต่มาใหญ่ตี้กรุงเยรูซาเล็มนี้ ข้าพเจ้าเป๋นศิษย์ของอาจ๋ารย์กามาลิเอล ต้านอบรมสั่งสอนข้าพเจ้าหื้อเยียะต๋ามบทบัญญัติของป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาอย่างเคร่งครัด ข้าพเจ้าเป๋นคนตี้กระตือรือร้นต่อพระเจ้าขนาด เหมือนกั๋นกับหมู่ต้านตี้อยู่ตี้นี่วันนี้

³ Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.

⁴ ข้าพเจ้าเกยค่ำคนตี้ติดต๋ามลัทธินั้นตี้ฮ้องว่า ตางของพระเยซู จ๋นต๋ายก็มี กับยับหมู่เขาตึงป้อจายแม่ญิงไปขังคอกก็มี

⁴ E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,

⁵ มหาปุโรหิตกับสภาคนเฒ่าคนแก่ก็เป๋นพยานหื้อข้าพเจ้าได้ ย้อนข้าพเจ้าได้ฮับหนังสือจากหมู่เขา ตี้เขียนเถิงปี้น้องจาวยิวในเมืองดามัสกัส เปื้อมอบอำนาจหื้อข้าพเจ้าไปยับคนตี้หั้น ตี้ติดต๋ามลัทธินั้น แล้วปามาลงโต้ษตี้กรุงเยรูซาเล็ม

⁵ Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.

⁶ “เมื่อข้าพเจ้าเตียวตางใก้จะแผวเมืองดามัสกัส เวลาต๋อนนั้นประมาณเตี้ยง จู่ๆ ก็มีแสงแจ้งจากต๊องฟ้าส่องลงมาตี้ตั๋วข้าพเจ้า

⁶ Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.

⁷ ข้าพเจ้าก็โก้นลงดิน แล้วได้ยินเสียงอันดังว่า ‘เซาโล เซาโลเหย เจ้าค่ำเฮาเยียะหยัง’

⁷ E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?

⁸ ข้าพเจ้าก็ถามไปว่า ‘พระองค์เจ้าข้า พระองค์เป๋นใผ’ พระองค์ก็ตอบว่า ‘เฮาคือเยซูจาวนาซาเร็ธผู้ตี้เจ้าค่ำนั้น’

⁸ E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.

⁹ หมู่คนตี้ไปตวยข้าพเจ้าก็หันแสงแจ้งนั้นเหมือนกั๋น แต่บ่ได้ยินเสียงของผู้ตี้อู้กับข้าพเจ้านั้น

⁹ E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.

¹⁰ ข้าพเจ้าก็ถามว่า ‘พระองค์เจ้าข้า ข้าพเจ้าจะต้องเยียะจาใดดี’ องค์พระผู้เป๋นเจ้าก็บอกว่า ‘ลุกขึ้นเตียวเข้าไปในเมืองดามัสกัส ตี้หั้นจะมีคนบอกเจ้ากู้อย่างตี้เฮามอบหมายหื้อเจ้าเยียะ’

¹⁰ Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.

¹¹ แสงแจ้งตี้ส่องลงมานั้นเยียะหื้อต๋าข้าพเจ้าผ่ออะหยังบ่หันสักหน้อย หมู่คนตี้ไปตวยจึงจู๋งมือข้าพเจ้าปาเข้าไปในเมืองดามัสกัส

¹¹ E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.

¹² “ในเมืองนั้นมีป้อจายคนนึ่งมาหาข้าพเจ้า เขาจื้ออานาเนีย เป๋นคนตี้เคร่งครัดบทบัญญัติของโมเสส กับเป๋นคนตี้มีจื้อเสียงดีในหมู่จาวยิวตี้หั้น

¹² E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,

¹³ เขาเข้ามายืนอยู่ป่างข้างข้าพเจ้าอู้ว่า ‘อ้ายเซาโลเหย ขอหื้อต๋าผ่อหันแหมเตื้อ’ แล้ววินาทีนั้นข้าพเจ้าก็หันได้ กับหันเขาตวย

¹³ Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.

¹⁴ “อานาเนียบอกว่า ‘พระเจ้าของป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮาเลือกต้านหื้อฮู้เถิงความต้องก๋านของพระองค์ กับหื้อหันพระองค์ตี้ถูกต้องต๋ามธรรม กับหื้อได้ยินกำอู้จากปากของพระองค์ตวย

¹⁴ E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.

¹⁵ ย้อนต้านจะเป๋นพยานหื้อกู้คนฮู้เถิงสิ่งตี้ต้านได้หันได้ยินเกี่ยวกับพระองค์

¹⁵ Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.

¹⁶ บ่ต้องถ้าอะหยังแหมแล้ว ลุกขึ้นฮับบัพติศมา แล้วขอองค์พระผู้เป๋นเจ้าล้างบาปของต้านหื้อหมดเสี้ยงไป’

¹⁶ E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.

¹⁷ “ข้าพเจ้าปิ๊กมาตี้กรุงเยรูซาเล็ม เมื่ออธิษฐานในพระวิหาร ก็ตกอยู่ในภาวะเกิ่งหลับเกิ่งตื่น

¹⁷ E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.

¹⁸ แล้วข้าพเจ้าก็หันองค์พระผู้เป๋นเจ้า พระองค์อู้กับข้าพเจ้าว่า ‘ขะใจ๋ออกไปจากกรุงเยรูซาเล็มเวยๆ เน่อ ย้อนว่าคนตี้นี่จะบ่ยอมฮับเรื่องตี้ต้านอู้เกี่ยวกับเฮา’

¹⁸ E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.

¹⁹ แล้วข้าพเจ้าก็ตอบว่า ‘พระองค์เจ้าข้า คนหมู่นี้ฮู้ว่าข้าพระองค์เกยไปต๋ามธรรมศาลาต่างๆ ของจาวยิวกู้ตี้ เปื้อยับคนตี้ฮับเจื้อพระองค์ไปขังคอกกับบุบตี๋

¹⁹ E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.

²⁰ กับต๋อนสเทเฟนพยานของพระองค์ถูกฆ่าต๋ายนั้น ข้าพระองค์ก็ยืนอยู่ตั๊ดหั้น หันดีหันงามตวยตี้ฆ่าเขา ข้าพระองค์เป๋นคนเฝ้าเสื้อคุมของหมู่คนตี้ฆ่านั้น’

²⁰ E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.

²¹ แล้วพระองค์ก็บอกกับข้าพเจ้าว่า ‘ไปเต๊อะ เฮาจะส่งเจ้าไปไก๋ๆ ไปหาคนต่างจ้าด’ ”

²¹ E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.

²² คนตังหลายฟังเปาโลอู้มาตลอด แต่เมื่อได้ยินเปาโลอู้เถิงเรื่องไปหาคนต่างจ้าด ก็ปากั๋นเอิ้นเสียงดังว่า “เอามันไปฆ่าต๋ายเหีย อยู่ไปก็หนักแผ่นดิน”

²² E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.

²³ หมู่เขาฮ้องเสียงดังแล้วแก้เสื้อคุมออก ปากั๋นก๋ำขี้ฝุ่นผุกขึ้นบนหัว

²³ E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,

²⁴ นายพันทหารโรมันสั่งหื้อปาเปาโลเข้าไปในป้อมทหาร สั่งเฆี่ยนกับสอบสวนเปาโลเปื้อจะฮู้ว่าเป๋นจาใดคนตึงเมืองปากั๋นฮ้องเสียงดังใส่เปาโล

²⁴ O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.

²⁵ เมื่อหมู่ทหารก่ำลังเอาเจื้อกหนังมัดเกียมเฆี่ยนต้าน เปาโลก็ถามนายร้อยตี้ยืนอยู่ตี้หั้นว่า “จะเฆี่ยนคนสัญจ้าดโรมันก่อนตัดสินต๋ามกฎหมายแล้วกา”

²⁵ E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?

²⁶ เมื่อนายร้อยได้ยินจาอั้น ก็ไปรายงานหื้อนายพันฮู้ แล้วถามว่า “ต้านจะเยียะจาใดดี ป้อจายคนนี้เป๋นคนสัญจ้าดโรมันเน่อ”

²⁶ E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.

²⁷ นายพันก็เข้าไปถามเปาโลว่า “เจ้าเป๋นคนสัญจ้าดโรมันแต๊กา” เปาโลตอบว่า “แต๊ก่า”

²⁷ E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.

²⁸ นายพันบอกว่า “ตั๋วของเฮาต้องเสียสตางค์จ๋ำนวนนักขนาดเถิงจะได้สัญจ้าดโรมัน” เปาโลตอบว่า “แต่ตั๋วข้าพเจ้าเป๋นคนสัญจ้าดโรมันตั้งแต่เกิดเน่อ ย้อนป้อเป๋นคนสัญจ้าดโรมันอยู่แล้ว”

²⁸ E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.

²⁹ หมู่ทหารตี้ก่ำลังจะสอบสวนก็ละเปาโลไปตันที นายพันก็ตกใจ๋กั๋วขึ้นมาเมื่อฮู้ว่า คนตี้เขาสั่งหื้อเอาเจื้อกเหล็กล่ามนั้นเป๋นคนสัญจ้าดโรมัน เซิ่งเป๋นก๋านเยียะผิดกฎหมายของโรม

²⁹ E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.

³⁰ ถัดมาแหมวันนึ่ง นายพันใค่ฮู้ว่าจาวยิวใส่ความเปาโลเรื่องอะหยัง ก็สั่งหื้อเจ้าหน้าตี้ปล่อยเปาโลก่อน แล้วฮ้องประชุมหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับสภาแซนเฮดริน แล้วปาเปาโลเข้ามายืนต่อหน้าหมู่เขา

³⁰ E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia