João 4
Hẽwandam Hiek (NOAH) vs NVI
1 Mag Juan chi hõor pör choomie dak'a maach Pör Jesujã sĩerr haawai fariseonaanau k'aug hat'ajierram, Juan haar maju k'ãai hʌ̃rcha Jesús hẽudeeta hõor pos haadëp'ʌm. Mag nʌm dʌ̈i hĩchab k'aug hat'ajierram, Juan haram k'ãyaujã hʌ̃rcha Jesuugta hõrau hamach pör choopi nʌm.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 Mamʌ wajapcharan hich Jesuujã chooba, maach hi dʌ̈i wënʌrraajerr k'ʌʌnauta hõran pör choojeejim.
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Mag, fariseonaanau Jesús haarta hʌ̃rcha hõor poposk'am k'ap'ʌ hap'öbaadëm hich Jesuujã k'aug hat'aawai Judea durrmua jũrr hichta warag Galileaag petajim. Magbaawai maar hi dʌ̈i wëtjim.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Mag wëtumua hichiita Samaria durr dichab k'aba dichju hajim.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Mag wëtmaa hawia hich Samaria durrpai p'öbördam Sicar ha t'ʌ̃r sĩerr haig maar barjim, jöoi Jacob k'ararrau jẽb për hauwia hich meebaadeewai hich hiewaa José haajerrag werpʌatarr dak'a.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Mag jẽb hich chaairag werpʌatarr gaai posjã sĩejim, hich jöoi Jacob k'ararrau k'örpitarr pos. Mag wënʌrrʌmua hich Jesús ya k'ajeeu sĩerr haawai mag pos haar mawia hag hi dak'a jupimajim. Maagwai ya hedausĩe paimʌʌ sĩejim.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 — ausente —
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Mamʌ judionaan Samariapien dʌ̈i dau parii hiyʌ̈ʌ haba haajerr haawai, mag hichig dö jëeubaawai chi hʌʌirau hirig magjim haajem:
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Magbaawai jũrr Jesuu hirig, —Hẽwandamau pʌch hat'ee nem deeg wai sim k'ap'ʌnaa k'aíuta pʌchig dö jëeu simjã k'ap'ʌ hak'iin, pʌch garmuata pua mʌrʌg dö jëeuk'amgui hajim hanʌm. Magbaawai mua pʌrʌg hõor hiiupiejem döota deek'amgui hajim hanʌm.
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Hichig magbaawai jũrr chi hʌʌi garmua, —Señor, pari pua chi jöi haujujã chuk'u sim, mʌg pos jã naug sim heem pua pöd jöi haubamgui hajim hanʌm. ¿Jamaam dö mag maach hiiupiejem hanʌm mʌrʌg deeg hagá?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 ¿Jam pua mʌiguim k'ãaijã dö wajapcharam bawaag hagá? hajim hanaabá. Nachgarwe maar jöoi Jacob k'ararrauta mʌg pos marag werpʌajim. Hag heem hichdëujã döwia, hi chaainaujã döwia, hi nemchaainaujã döjierram. Magtarrta, ¿pua hag k'ãyaujã wajapcharam dö hig chirʌ́? hajim hanʌm. ¿Wa pʌʌta hi k'ãaijã hʌ̃rpai chirʌ́wa hajim haajem, mʌg k'ãai dö wajapcharam bawaag?
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Magbaawaita Jesuu hirig magjim haajem:
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Pari mua dee chirʌm dö k'ĩirta dö nʌm k'ʌʌn chan bʌ̃ʌrjã höbichag chuk'u hich mag wënʌrraju. Mag hamachdëu döbarmpaita ham mor hee hich mag k'umdʌ höbër sĩsimjö sĩejugui hajim haajem, hich mag Hẽwandam dënk'a nʌisieg.
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Magbaawai jũrr chi hʌʌi garmua, —Señor, magan mag dö k'ĩir mʌrʌg deebá hajim hanʌm, tag höbichag k'augba haadeewai mʌg pos heem döjã jöyaan bëeba haag.
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Magbaawaita Jesuu, —Magan pʌch jaai hat'amí ha hajim hanʌm hirig.
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Magbaa chi hʌʌirau, —Mʌ chan jaai chuk'u hʌmgui hajim hanʌm.
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 Pʌ jaai haum cinco hauwia sim. Maimua cha pʌchdëu wai simjãh, magan jã chan pʌ jaai k'abahabma. Pʌʌn chadcha wajap'a k'ĩirjunaata hiek'a hʌmgui hajim haajem.
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Mag hich höbeerbapʌ̈im hũrbaawaita hirig, —Mua hoowai pʌjã dau bʌ̃ʌmjöta simgui hajim hanʌm, mʌ mag hʌrrʌm k'ap haag.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Maimua hichdëupai, Maar jöoin Samariapienaun mʌg Gerasim durr gaaita Hẽwandamag jëeujeejimgui hajim haajem chi durrsĩig jua hʌanaa. Pari pãar judionaan hiek mag hãba Jerusalenam Haai hi jëeujem degpaita Hẽwandamag jëeuju haai nʌm haajem. Pua hoowai, ¿jamta chadcha hirig jëeuju haai nʌwi? ha jëeujim haajem hirig.
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Magbaawai Jesuu hirig, —Pʌdë mʌ hiek hũrbarí hajim hanʌm: Ya mʌg hatag paawai pãrau k'ĩirjubaju, mʌg durrsĩ gaaita Hẽwandamag jëeuju wa Jerusalén mawiata Hẽwandamag jëeuju. Magbarm haigmua parhooba pãach nʌm haigmua hirig jëeuju haai hap'öbaadëjugui hajim hanʌm.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Pãar Samariapienau chan Hẽwandamag jëeu nʌm hanʌmjã wajap hi k'augba nʌmta hirig jëeujem. Pari maar judionaanaun chadau, maach meeun heem hãb höbërbarm gaaimuata Hẽwandamau hõor peerdʌtk'aju k'ap'ʌ naawai, hirigta jëeujemgui hajim haajem.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Pari hĩs hirig jëeu chaar jëeu nʌm k'ʌʌnaun mʌg hatag paawai warag Hẽwandam Hak'arau k'õsi simjö jëeujugui hajim hanʌm, ya hamau Hẽwandam jãga sĩerrʌ́ ha k'ap'ʌ naawai. Hichig mag jëeu nʌm k'ʌʌnta hich Hẽwandamaujã hiigjemgui hajim haajem.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Hẽwandam chan maachjö mʌg mor chuk'u sim, Hak'aar haawai. Maguata hʌ̈k'aa chaar hʌ̈k'a nʌmuata hich Hẽwandam Hak'arau k'õsi simjöta hirig jëeuju haai naabahab ha chirajim haajem chi hʌʌirag.
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Magbaawai jũrr chi hʌʌirau hirig, —Hʌ̃ʌjʌ̃, mua k'ap'ʌ hʌmgui hajim hanʌm, Cristo hanʌm bëeju, warrgarwe hich Hẽwandamau pʌ̈iju ha jaaujerr. Mag hich pierrum hedta hichdëucha t'umaa wajap'a jaauchëjugui hajim hanʌm, jãga sĩerrʌ́ Hẽwandam.
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Magbaawai, —Mʌʌta hag Cristo warrgarwe hich Hẽwandamau pʌ̈iju ha jaaujerr k'abahab; hich hag wounta hĩs pʌ dʌ̈i hiyʌ̈ʌ chirabahab hajim hanʌm Jesuu, warre hich jaauwia.
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Ham mag hiyʌ̈ʌ nʌm heeta maar bardʌtk'achëjim. Maimua mag Samariapie hʌʌi dʌ̈ita hiyʌ̈ʌ nʌm hoobaicheewai chadcha maar dauderraa naajim. Pari magʌmjã hãbmuajã hirig, “¿Pʌ k'anta hirig jëeu sĩ, wa k'an hata pãar hiyʌ̈ʌ naajĩjã?” habajim.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Mag Jesuu hichig, “Mʌʌta Hẽwandamau pʌ̈iju ha jaaujerr k'abahab” habaawai, hich döt'ũr werpʌawia p'öbörög k'ap'igbaadëjim. Mag mawia barwia hõrag,
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 —Mau mʌ daupierr hoobahut'ʌ̃ hajim hanʌm, pos haar woun hãb simua, mua hichigjã jaauba harrta, mua nem waaujem t'umaa k'ap'ʌ mʌrʌg jaaubarm. Mua k'ĩirjuawai, jãata warrgarwe Hẽwandamau pʌ̈iju ha jaaujerrjöo simgui haimajim haajem.
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Mag chi hʌʌirau hamach haar jaaubaimaawai chadcha p'öbör heem k'ʌʌnaujã Jesús hoon wëtju hap'öbaadëjim haajem.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Pari mag chi hʌʌi p'öbör hee nʌrrʌmich, ya maar deeu hi haig paauk'achëwi narr haawai marau hirig, —Maestro, t'achdam k'ö hat'á haajeejim.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 —Mʌ t'ach k'öju wai chirabahab, pari mag t'ach k'ĩir pãrau k'augba nʌmgui hajim hichdëu.
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Warag maachig magbaawai jũrr, —¿Wa hãbmua hi hat'ee t'ach k'ömk'ĩir deet'urtarr haawaita mag sĩwa? haajeejim marau.
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Pari maar mag hiek'a nʌm hũrbaawai Jesuu marag, —Mua mag t'ach k'öju wai chirʌm ha chirʌmʌn, Hẽwandamauta mʌ pʌ̈itarr haawai hirua k'õsi simjöta nem wau chirʌmʌugui hajim, mʌchig p'idag jaaupʌ̈itarr t'umaa höpʌ̈yaag.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Pãrau nemjĩir p'ierraag hagt'a hed jayap waaur nʌm haajeebma. Pari mua jũrr pãrag, pãach bigaau hõor pöm trigo p'ur wëjömjö t'ʌnʌmta hoobat ha chirʌm. Jãg trigo p'ur wëjöm hapuraa heeujemjö, jãk'ʌʌnagta Hẽwandam hiek jaaubat ha chirʌmgui hajim, hamag hʌ̈k'amk'ĩir.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Hõor jãg t'ʌnʌmʌg Hẽwandam hiek jaau nʌmta nemjĩir p'ierr nʌmjö p'idk'a nʌm k'ʌʌnag chan Hẽwandamau p'agab k'aba p'agjugui hajim. Mag hamau hi hat'ee hõor gan haumam k'ʌʌnan hich mag hi dʌ̈i wënʌrraagau. Ya mag nʌisim haig chi nacha hi hiek jaautarrjã honee hawia hẽudee jaaumamua hʌ̈k'api hat'am k'ʌʌnjã chi nacha jaautarr dʌ̈i hãba honee hajugui hajim.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Har hõrau, “Chi nemjĩir jĩir simuan sĩi jĩirmam, pari k'ar chan pöd hichdëupai heeuba haajem” haawain chadcharauwai hajim.
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Hiin chadcha deeum k'ʌʌnauta nacha chi p'idagan hëudʌ haujierram; pari magtarrta jũrr pãachta ham p'idag gaaimua wajapcha haju. Pãach chi bʌ̃ʌrjã p'it'urg hauba narrta nemjĩir p'ierramk'ĩirjöta mua pãar pʌ̈i chirʌm ha jaaumajim marag, maachdëu hich hiek jaau wënʌrrʌmua hõrag hʌ̈k'api haumaju higwia.
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Mag chadcha hʌʌi dö jöyaan k'itawia, “Jesuu bʌ̃ʌrjã hichig jaaubamta mua nem waaujem t'umaa k'aug hat'ajim” ha jaaubaimaawai, mag Samaria durr p'öbördam sĩerr hee hõor k'apank'am k'ʌʌnauta hi hiek hʌ̈k'a nʌm hiek'au, “Magan chadcha hich Hẽwandamaucha pʌ̈iju haajerrau” hawia chi Jesús hoon bëejierram.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Maimua chadcha mag bëewi chi Jesús haig barchëjierram, chi p'öbör heemua bëetarr k'ʌʌn. Mag hi haig paauk'achëwia hirig, —Mʌig maar haig k'ãibajë hajierram.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Mag k'ãai numiim hee hichdëucha jaau sim hũrwia, warag k'apanaacharam k'ʌʌnauta hi hiek hʌ̈k'ajierram.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Mag hamachdëucha Jesuu jaau sim hũrwia hʌ̈k'atarr k'ʌʌnau chi hʌʌirag, —Ya hĩs chan sĩi pua jaau sim hũrwiapai k'aba, maach jʌ̃gʌucha hi hiek hũrwiata marau hʌ̈k'a nʌmgui haajeejim. Ya chadcha marau k'ap'ʌ nʌm, jãguata chadcha durrpierr hich hiek hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌn t'um peerdʌ hauju k'abahab haajeejim jũrram k'ʌʌnau.
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 — ausente —
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 — ausente —
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Mag maa hawia Galilea durr barbaimaawai, mamaam k'ʌʌnau hʌ̈u hi wajap'a hamach hee barpijierram, hi dʌ̈i hãba Jerusalén p'iesta Pascua hanʌm hee naawai hirua nem wautarrjã t'um hamach daúa hoo narr haawai.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Mag Galilea durr paimawia deeu Canaag majim, hag na hichdëu dö hatarrta vinoog paatarr p'öbörög. Maagwai hĩchab Capernaum p'öbör hee sĩejim woun hãb rey dʌ̈i p'idk'aajem, chi t'et'em. Mag dën chaai mor mas sĩejim haajem.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Mag chi t'et'emua Jesús Judeamua bëewia jũrr Galilea barbaichëm ha hũrbaawai hi haar mawia hirig chaigpamamua, —Mʌ chaai ya pödba k'ërʌmta hoo pʌajim; mʌ hap chitʌm mʌ di haar marrau haichëjim, mʌ chaai monaaupäain.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Pari magbaawai Jesuu hirig, —Pãrau chan pãach daúacha hag na hõrau nem hooba haajem wau nʌm hoobam haigjã Hẽwandam jua t'eeg mʌ gaai sim hʌ̈k'aba sĩerrjëemgui hajim.
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Pari magbaawai chi t'et'em garmua warag hirig, —Señor, mʌ hap chitʌm jöpai mʌ chaai hoomierrau, meeju nawe. Ya parba k'ërʌmta mua hoo pʌabajieb hajim.
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Magbaa, —Hoob hatcha k'ĩirjum, pʌ chaaidam nauwe monaaubajup hajim Jesuu.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Mag hich diig mam hee hi chognaan hi k'ĩirp'ee bëewia hi dʌ̈i hoobaicheewai hirig, —Pʌ chaaidam monak'a k'ërʌm hajierram hanaabá.
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Magbaa hichdëu hamag jëeujim haajem, k'an hora chaai deeu k'ĩirdam hinaa haadëjĩ. Mag hamachig jëeubaawai, —Norr k'eeurag la una naawia warre k'ʌʌumie meeuba k'ërsijimgui hajierram haajem.
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Magbaawai chi hayau hich hödegpai, “Magan mag horata Jesuu mʌrʌg ‘Hoob hatcha k'ĩirjum, pʌ chaai monaaubajup’ ha hiek'ajiebma” hajim haajem. Mag hich chaaidam monaaubapʌ̈im hoobaawai hichdëujã hʌ̈k'anaa hi deg dʌ̈i hãba naajerr k'ʌʌnaujã t'um chadcha Jesuuta Hẽwandam Hiewaa warrgarwe hichdëu pʌ̈iju haajerrau hawia hi hiek hʌ̈k'a nʌisijim haajem.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Mag chaai parba k'ërʌm warppaimua monaaupʌ̈itarrta Judeamua bëewi Jesuu Galilea durr biek numiim hõor dak'ĩir hag na hamau mag hooba haajem wautarr hajim, mag chaai monaautarr gaaimua hichta Hẽwandamau pʌ̈itarr ha hõrag k'ap hamk'ĩir.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.