João 4
Hẽwandam Hiek (NOAH) vs ARA
1 Mag Juan chi hõor pör choomie dak'a maach Pör Jesujã sĩerr haawai fariseonaanau k'aug hat'ajierram, Juan haar maju k'ãai hʌ̃rcha Jesús hẽudeeta hõor pos haadëp'ʌm. Mag nʌm dʌ̈i hĩchab k'aug hat'ajierram, Juan haram k'ãyaujã hʌ̃rcha Jesuugta hõrau hamach pör choopi nʌm.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Mamʌ wajapcharan hich Jesuujã chooba, maach hi dʌ̈i wënʌrraajerr k'ʌʌnauta hõran pör choojeejim.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Mag, fariseonaanau Jesús haarta hʌ̃rcha hõor poposk'am k'ap'ʌ hap'öbaadëm hich Jesuujã k'aug hat'aawai Judea durrmua jũrr hichta warag Galileaag petajim. Magbaawai maar hi dʌ̈i wëtjim.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Mag wëtumua hichiita Samaria durr dichab k'aba dichju hajim.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Mag wëtmaa hawia hich Samaria durrpai p'öbördam Sicar ha t'ʌ̃r sĩerr haig maar barjim, jöoi Jacob k'ararrau jẽb për hauwia hich meebaadeewai hich hiewaa José haajerrag werpʌatarr dak'a.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Mag jẽb hich chaairag werpʌatarr gaai posjã sĩejim, hich jöoi Jacob k'ararrau k'örpitarr pos. Mag wënʌrrʌmua hich Jesús ya k'ajeeu sĩerr haawai mag pos haar mawia hag hi dak'a jupimajim. Maagwai ya hedausĩe paimʌʌ sĩejim.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Mamʌ judionaan Samariapien dʌ̈i dau parii hiyʌ̈ʌ haba haajerr haawai, mag hichig dö jëeubaawai chi hʌʌirau hirig magjim haajem:
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Magbaawai jũrr Jesuu hirig, —Hẽwandamau pʌch hat'ee nem deeg wai sim k'ap'ʌnaa k'aíuta pʌchig dö jëeu simjã k'ap'ʌ hak'iin, pʌch garmuata pua mʌrʌg dö jëeuk'amgui hajim hanʌm. Magbaawai mua pʌrʌg hõor hiiupiejem döota deek'amgui hajim hanʌm.
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Hichig magbaawai jũrr chi hʌʌi garmua, —Señor, pari pua chi jöi haujujã chuk'u sim, mʌg pos jã naug sim heem pua pöd jöi haubamgui hajim hanʌm. ¿Jamaam dö mag maach hiiupiejem hanʌm mʌrʌg deeg hagá?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 ¿Jam pua mʌiguim k'ãaijã dö wajapcharam bawaag hagá? hajim hanaabá. Nachgarwe maar jöoi Jacob k'ararrauta mʌg pos marag werpʌajim. Hag heem hichdëujã döwia, hi chaainaujã döwia, hi nemchaainaujã döjierram. Magtarrta, ¿pua hag k'ãyaujã wajapcharam dö hig chirʌ́? hajim hanʌm. ¿Wa pʌʌta hi k'ãaijã hʌ̃rpai chirʌ́wa hajim haajem, mʌg k'ãai dö wajapcharam bawaag?
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Magbaawaita Jesuu hirig magjim haajem:
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Pari mua dee chirʌm dö k'ĩirta dö nʌm k'ʌʌn chan bʌ̃ʌrjã höbichag chuk'u hich mag wënʌrraju. Mag hamachdëu döbarmpaita ham mor hee hich mag k'umdʌ höbër sĩsimjö sĩejugui hajim haajem, hich mag Hẽwandam dënk'a nʌisieg.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Magbaawai jũrr chi hʌʌi garmua, —Señor, magan mag dö k'ĩir mʌrʌg deebá hajim hanʌm, tag höbichag k'augba haadeewai mʌg pos heem döjã jöyaan bëeba haag.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Magbaawaita Jesuu, —Magan pʌch jaai hat'amí ha hajim hanʌm hirig.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Magbaa chi hʌʌirau, —Mʌ chan jaai chuk'u hʌmgui hajim hanʌm.
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Pʌ jaai haum cinco hauwia sim. Maimua cha pʌchdëu wai simjãh, magan jã chan pʌ jaai k'abahabma. Pʌʌn chadcha wajap'a k'ĩirjunaata hiek'a hʌmgui hajim haajem.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Mag hich höbeerbapʌ̈im hũrbaawaita hirig, —Mua hoowai pʌjã dau bʌ̃ʌmjöta simgui hajim hanʌm, mʌ mag hʌrrʌm k'ap haag.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Maimua hichdëupai, Maar jöoin Samariapienaun mʌg Gerasim durr gaaita Hẽwandamag jëeujeejimgui hajim haajem chi durrsĩig jua hʌanaa. Pari pãar judionaan hiek mag hãba Jerusalenam Haai hi jëeujem degpaita Hẽwandamag jëeuju haai nʌm haajem. Pua hoowai, ¿jamta chadcha hirig jëeuju haai nʌwi? ha jëeujim haajem hirig.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Magbaawai Jesuu hirig, —Pʌdë mʌ hiek hũrbarí hajim hanʌm: Ya mʌg hatag paawai pãrau k'ĩirjubaju, mʌg durrsĩ gaaita Hẽwandamag jëeuju wa Jerusalén mawiata Hẽwandamag jëeuju. Magbarm haigmua parhooba pãach nʌm haigmua hirig jëeuju haai hap'öbaadëjugui hajim hanʌm.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Pãar Samariapienau chan Hẽwandamag jëeu nʌm hanʌmjã wajap hi k'augba nʌmta hirig jëeujem. Pari maar judionaanaun chadau, maach meeun heem hãb höbërbarm gaaimuata Hẽwandamau hõor peerdʌtk'aju k'ap'ʌ naawai, hirigta jëeujemgui hajim haajem.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Pari hĩs hirig jëeu chaar jëeu nʌm k'ʌʌnaun mʌg hatag paawai warag Hẽwandam Hak'arau k'õsi simjö jëeujugui hajim hanʌm, ya hamau Hẽwandam jãga sĩerrʌ́ ha k'ap'ʌ naawai. Hichig mag jëeu nʌm k'ʌʌnta hich Hẽwandamaujã hiigjemgui hajim haajem.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Hẽwandam chan maachjö mʌg mor chuk'u sim, Hak'aar haawai. Maguata hʌ̈k'aa chaar hʌ̈k'a nʌmuata hich Hẽwandam Hak'arau k'õsi simjöta hirig jëeuju haai naabahab ha chirajim haajem chi hʌʌirag.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Magbaawai jũrr chi hʌʌirau hirig, —Hʌ̃ʌjʌ̃, mua k'ap'ʌ hʌmgui hajim hanʌm, Cristo hanʌm bëeju, warrgarwe hich Hẽwandamau pʌ̈iju ha jaaujerr. Mag hich pierrum hedta hichdëucha t'umaa wajap'a jaauchëjugui hajim hanʌm, jãga sĩerrʌ́ Hẽwandam.
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Magbaawai, —Mʌʌta hag Cristo warrgarwe hich Hẽwandamau pʌ̈iju ha jaaujerr k'abahab; hich hag wounta hĩs pʌ dʌ̈i hiyʌ̈ʌ chirabahab hajim hanʌm Jesuu, warre hich jaauwia.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ham mag hiyʌ̈ʌ nʌm heeta maar bardʌtk'achëjim. Maimua mag Samariapie hʌʌi dʌ̈ita hiyʌ̈ʌ nʌm hoobaicheewai chadcha maar dauderraa naajim. Pari magʌmjã hãbmuajã hirig, “¿Pʌ k'anta hirig jëeu sĩ, wa k'an hata pãar hiyʌ̈ʌ naajĩjã?” habajim.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Mag Jesuu hichig, “Mʌʌta Hẽwandamau pʌ̈iju ha jaaujerr k'abahab” habaawai, hich döt'ũr werpʌawia p'öbörög k'ap'igbaadëjim. Mag mawia barwia hõrag,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 —Mau mʌ daupierr hoobahut'ʌ̃ hajim hanʌm, pos haar woun hãb simua, mua hichigjã jaauba harrta, mua nem waaujem t'umaa k'ap'ʌ mʌrʌg jaaubarm. Mua k'ĩirjuawai, jãata warrgarwe Hẽwandamau pʌ̈iju ha jaaujerrjöo simgui haimajim haajem.
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Mag chi hʌʌirau hamach haar jaaubaimaawai chadcha p'öbör heem k'ʌʌnaujã Jesús hoon wëtju hap'öbaadëjim haajem.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Pari mag chi hʌʌi p'öbör hee nʌrrʌmich, ya maar deeu hi haig paauk'achëwi narr haawai marau hirig, —Maestro, t'achdam k'ö hat'á haajeejim.
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 —Mʌ t'ach k'öju wai chirabahab, pari mag t'ach k'ĩir pãrau k'augba nʌmgui hajim hichdëu.
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Warag maachig magbaawai jũrr, —¿Wa hãbmua hi hat'ee t'ach k'ömk'ĩir deet'urtarr haawaita mag sĩwa? haajeejim marau.
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Pari maar mag hiek'a nʌm hũrbaawai Jesuu marag, —Mua mag t'ach k'öju wai chirʌm ha chirʌmʌn, Hẽwandamauta mʌ pʌ̈itarr haawai hirua k'õsi simjöta nem wau chirʌmʌugui hajim, mʌchig p'idag jaaupʌ̈itarr t'umaa höpʌ̈yaag.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Pãrau nemjĩir p'ierraag hagt'a hed jayap waaur nʌm haajeebma. Pari mua jũrr pãrag, pãach bigaau hõor pöm trigo p'ur wëjömjö t'ʌnʌmta hoobat ha chirʌm. Jãg trigo p'ur wëjöm hapuraa heeujemjö, jãk'ʌʌnagta Hẽwandam hiek jaaubat ha chirʌmgui hajim, hamag hʌ̈k'amk'ĩir.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Hõor jãg t'ʌnʌmʌg Hẽwandam hiek jaau nʌmta nemjĩir p'ierr nʌmjö p'idk'a nʌm k'ʌʌnag chan Hẽwandamau p'agab k'aba p'agjugui hajim. Mag hamau hi hat'ee hõor gan haumam k'ʌʌnan hich mag hi dʌ̈i wënʌrraagau. Ya mag nʌisim haig chi nacha hi hiek jaautarrjã honee hawia hẽudee jaaumamua hʌ̈k'api hat'am k'ʌʌnjã chi nacha jaautarr dʌ̈i hãba honee hajugui hajim.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Har hõrau, “Chi nemjĩir jĩir simuan sĩi jĩirmam, pari k'ar chan pöd hichdëupai heeuba haajem” haawain chadcharauwai hajim.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Hiin chadcha deeum k'ʌʌnauta nacha chi p'idagan hëudʌ haujierram; pari magtarrta jũrr pãachta ham p'idag gaaimua wajapcha haju. Pãach chi bʌ̃ʌrjã p'it'urg hauba narrta nemjĩir p'ierramk'ĩirjöta mua pãar pʌ̈i chirʌm ha jaaumajim marag, maachdëu hich hiek jaau wënʌrrʌmua hõrag hʌ̈k'api haumaju higwia.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Mag chadcha hʌʌi dö jöyaan k'itawia, “Jesuu bʌ̃ʌrjã hichig jaaubamta mua nem waaujem t'umaa k'aug hat'ajim” ha jaaubaimaawai, mag Samaria durr p'öbördam sĩerr hee hõor k'apank'am k'ʌʌnauta hi hiek hʌ̈k'a nʌm hiek'au, “Magan chadcha hich Hẽwandamaucha pʌ̈iju haajerrau” hawia chi Jesús hoon bëejierram.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Maimua chadcha mag bëewi chi Jesús haig barchëjierram, chi p'öbör heemua bëetarr k'ʌʌn. Mag hi haig paauk'achëwia hirig, —Mʌig maar haig k'ãibajë hajierram.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Mag k'ãai numiim hee hichdëucha jaau sim hũrwia, warag k'apanaacharam k'ʌʌnauta hi hiek hʌ̈k'ajierram.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Mag hamachdëucha Jesuu jaau sim hũrwia hʌ̈k'atarr k'ʌʌnau chi hʌʌirag, —Ya hĩs chan sĩi pua jaau sim hũrwiapai k'aba, maach jʌ̃gʌucha hi hiek hũrwiata marau hʌ̈k'a nʌmgui haajeejim. Ya chadcha marau k'ap'ʌ nʌm, jãguata chadcha durrpierr hich hiek hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌn t'um peerdʌ hauju k'abahab haajeejim jũrram k'ʌʌnau.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 — ausente —
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 — ausente —
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Mag maa hawia Galilea durr barbaimaawai, mamaam k'ʌʌnau hʌ̈u hi wajap'a hamach hee barpijierram, hi dʌ̈i hãba Jerusalén p'iesta Pascua hanʌm hee naawai hirua nem wautarrjã t'um hamach daúa hoo narr haawai.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Mag Galilea durr paimawia deeu Canaag majim, hag na hichdëu dö hatarrta vinoog paatarr p'öbörög. Maagwai hĩchab Capernaum p'öbör hee sĩejim woun hãb rey dʌ̈i p'idk'aajem, chi t'et'em. Mag dën chaai mor mas sĩejim haajem.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Mag chi t'et'emua Jesús Judeamua bëewia jũrr Galilea barbaichëm ha hũrbaawai hi haar mawia hirig chaigpamamua, —Mʌ chaai ya pödba k'ërʌmta hoo pʌajim; mʌ hap chitʌm mʌ di haar marrau haichëjim, mʌ chaai monaaupäain.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Pari magbaawai Jesuu hirig, —Pãrau chan pãach daúacha hag na hõrau nem hooba haajem wau nʌm hoobam haigjã Hẽwandam jua t'eeg mʌ gaai sim hʌ̈k'aba sĩerrjëemgui hajim.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Pari magbaawai chi t'et'em garmua warag hirig, —Señor, mʌ hap chitʌm jöpai mʌ chaai hoomierrau, meeju nawe. Ya parba k'ërʌmta mua hoo pʌabajieb hajim.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Magbaa, —Hoob hatcha k'ĩirjum, pʌ chaaidam nauwe monaaubajup hajim Jesuu.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Mag hich diig mam hee hi chognaan hi k'ĩirp'ee bëewia hi dʌ̈i hoobaicheewai hirig, —Pʌ chaaidam monak'a k'ërʌm hajierram hanaabá.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Magbaa hichdëu hamag jëeujim haajem, k'an hora chaai deeu k'ĩirdam hinaa haadëjĩ. Mag hamachig jëeubaawai, —Norr k'eeurag la una naawia warre k'ʌʌumie meeuba k'ërsijimgui hajierram haajem.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Magbaawai chi hayau hich hödegpai, “Magan mag horata Jesuu mʌrʌg ‘Hoob hatcha k'ĩirjum, pʌ chaai monaaubajup’ ha hiek'ajiebma” hajim haajem. Mag hich chaaidam monaaubapʌ̈im hoobaawai hichdëujã hʌ̈k'anaa hi deg dʌ̈i hãba naajerr k'ʌʌnaujã t'um chadcha Jesuuta Hẽwandam Hiewaa warrgarwe hichdëu pʌ̈iju haajerrau hawia hi hiek hʌ̈k'a nʌisijim haajem.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Mag chaai parba k'ërʌm warppaimua monaaupʌ̈itarrta Judeamua bëewi Jesuu Galilea durr biek numiim hõor dak'ĩir hag na hamau mag hooba haajem wautarr hajim, mag chaai monaautarr gaaimua hichta Hẽwandamau pʌ̈itarr ha hõrag k'ap hamk'ĩir.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.