João 4

Hẽwandam Hiek (NOAH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mag Juan chi hõor pör choomie dak'a maach Pör Jesujã sĩerr haawai fariseonaanau k'aug hat'ajierram, Juan haar maju k'ãai hʌ̃rcha Jesús hẽudeeta hõor pos haadëp'ʌm. Mag nʌm dʌ̈i hĩchab k'aug hat'ajierram, Juan haram k'ãyaujã hʌ̃rcha Jesuugta hõrau hamach pör choopi nʌm.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Mamʌ wajapcharan hich Jesuujã chooba, maach hi dʌ̈i wënʌrraajerr k'ʌʌnauta hõran pör choojeejim.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Mag, fariseonaanau Jesús haarta hʌ̃rcha hõor poposk'am k'ap'ʌ hap'öbaadëm hich Jesuujã k'aug hat'aawai Judea durrmua jũrr hichta warag Galileaag petajim. Magbaawai maar hi dʌ̈i wëtjim.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Mag wëtumua hichiita Samaria durr dichab k'aba dichju hajim.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Mag wëtmaa hawia hich Samaria durrpai p'öbördam Sicar ha t'ʌ̃r sĩerr haig maar barjim, jöoi Jacob k'ararrau jẽb për hauwia hich meebaadeewai hich hiewaa José haajerrag werpʌatarr dak'a.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Mag jẽb hich chaairag werpʌatarr gaai posjã sĩejim, hich jöoi Jacob k'ararrau k'örpitarr pos. Mag wënʌrrʌmua hich Jesús ya k'ajeeu sĩerr haawai mag pos haar mawia hag hi dak'a jupimajim. Maagwai ya hedausĩe paimʌʌ sĩejim.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Mamʌ judionaan Samariapien dʌ̈i dau parii hiyʌ̈ʌ haba haajerr haawai, mag hichig dö jëeubaawai chi hʌʌirau hirig magjim haajem:
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Magbaawai jũrr Jesuu hirig, —Hẽwandamau pʌch hat'ee nem deeg wai sim k'ap'ʌnaa k'aíuta pʌchig dö jëeu simjã k'ap'ʌ hak'iin, pʌch garmuata pua mʌrʌg dö jëeuk'amgui hajim hanʌm. Magbaawai mua pʌrʌg hõor hiiupiejem döota deek'amgui hajim hanʌm.
10 Jesus respondeu:
11 Hichig magbaawai jũrr chi hʌʌi garmua, —Señor, pari pua chi jöi haujujã chuk'u sim, mʌg pos jã naug sim heem pua pöd jöi haubamgui hajim hanʌm. ¿Jamaam dö mag maach hiiupiejem hanʌm mʌrʌg deeg hagá?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 ¿Jam pua mʌiguim k'ãaijã dö wajapcharam bawaag hagá? hajim hanaabá. Nachgarwe maar jöoi Jacob k'ararrauta mʌg pos marag werpʌajim. Hag heem hichdëujã döwia, hi chaainaujã döwia, hi nemchaainaujã döjierram. Magtarrta, ¿pua hag k'ãyaujã wajapcharam dö hig chirʌ́? hajim hanʌm. ¿Wa pʌʌta hi k'ãaijã hʌ̃rpai chirʌ́wa hajim haajem, mʌg k'ãai dö wajapcharam bawaag?
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Magbaawaita Jesuu hirig magjim haajem:
13 Jesus respondeu:
14 Pari mua dee chirʌm dö k'ĩirta dö nʌm k'ʌʌn chan bʌ̃ʌrjã höbichag chuk'u hich mag wënʌrraju. Mag hamachdëu döbarmpaita ham mor hee hich mag k'umdʌ höbër sĩsimjö sĩejugui hajim haajem, hich mag Hẽwandam dënk'a nʌisieg.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Magbaawai jũrr chi hʌʌi garmua, —Señor, magan mag dö k'ĩir mʌrʌg deebá hajim hanʌm, tag höbichag k'augba haadeewai mʌg pos heem döjã jöyaan bëeba haag.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Magbaawaita Jesuu, —Magan pʌch jaai hat'amí ha hajim hanʌm hirig.
16 Jesus disse:
17 Magbaa chi hʌʌirau, —Mʌ chan jaai chuk'u hʌmgui hajim hanʌm.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Pʌ jaai haum cinco hauwia sim. Maimua cha pʌchdëu wai simjãh, magan jã chan pʌ jaai k'abahabma. Pʌʌn chadcha wajap'a k'ĩirjunaata hiek'a hʌmgui hajim haajem.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Mag hich höbeerbapʌ̈im hũrbaawaita hirig, —Mua hoowai pʌjã dau bʌ̃ʌmjöta simgui hajim hanʌm, mʌ mag hʌrrʌm k'ap haag.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Maimua hichdëupai, Maar jöoin Samariapienaun mʌg Gerasim durr gaaita Hẽwandamag jëeujeejimgui hajim haajem chi durrsĩig jua hʌanaa. Pari pãar judionaan hiek mag hãba Jerusalenam Haai hi jëeujem degpaita Hẽwandamag jëeuju haai nʌm haajem. Pua hoowai, ¿jamta chadcha hirig jëeuju haai nʌwi? ha jëeujim haajem hirig.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Magbaawai Jesuu hirig, —Pʌdë mʌ hiek hũrbarí hajim hanʌm: Ya mʌg hatag paawai pãrau k'ĩirjubaju, mʌg durrsĩ gaaita Hẽwandamag jëeuju wa Jerusalén mawiata Hẽwandamag jëeuju. Magbarm haigmua parhooba pãach nʌm haigmua hirig jëeuju haai hap'öbaadëjugui hajim hanʌm.
21 Jesus respondeu:
22 Pãar Samariapienau chan Hẽwandamag jëeu nʌm hanʌmjã wajap hi k'augba nʌmta hirig jëeujem. Pari maar judionaanaun chadau, maach meeun heem hãb höbërbarm gaaimuata Hẽwandamau hõor peerdʌtk'aju k'ap'ʌ naawai, hirigta jëeujemgui hajim haajem.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Pari hĩs hirig jëeu chaar jëeu nʌm k'ʌʌnaun mʌg hatag paawai warag Hẽwandam Hak'arau k'õsi simjö jëeujugui hajim hanʌm, ya hamau Hẽwandam jãga sĩerrʌ́ ha k'ap'ʌ naawai. Hichig mag jëeu nʌm k'ʌʌnta hich Hẽwandamaujã hiigjemgui hajim haajem.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Hẽwandam chan maachjö mʌg mor chuk'u sim, Hak'aar haawai. Maguata hʌ̈k'aa chaar hʌ̈k'a nʌmuata hich Hẽwandam Hak'arau k'õsi simjöta hirig jëeuju haai naabahab ha chirajim haajem chi hʌʌirag.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Magbaawai jũrr chi hʌʌirau hirig, —Hʌ̃ʌjʌ̃, mua k'ap'ʌ hʌmgui hajim hanʌm, Cristo hanʌm bëeju, warrgarwe hich Hẽwandamau pʌ̈iju ha jaaujerr. Mag hich pierrum hedta hichdëucha t'umaa wajap'a jaauchëjugui hajim hanʌm, jãga sĩerrʌ́ Hẽwandam.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Magbaawai, —Mʌʌta hag Cristo warrgarwe hich Hẽwandamau pʌ̈iju ha jaaujerr k'abahab; hich hag wounta hĩs pʌ dʌ̈i hiyʌ̈ʌ chirabahab hajim hanʌm Jesuu, warre hich jaauwia.
26 Então Jesus disse:
27 Ham mag hiyʌ̈ʌ nʌm heeta maar bardʌtk'achëjim. Maimua mag Samariapie hʌʌi dʌ̈ita hiyʌ̈ʌ nʌm hoobaicheewai chadcha maar dauderraa naajim. Pari magʌmjã hãbmuajã hirig, “¿Pʌ k'anta hirig jëeu sĩ, wa k'an hata pãar hiyʌ̈ʌ naajĩjã?” habajim.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Mag Jesuu hichig, “Mʌʌta Hẽwandamau pʌ̈iju ha jaaujerr k'abahab” habaawai, hich döt'ũr werpʌawia p'öbörög k'ap'igbaadëjim. Mag mawia barwia hõrag,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 —Mau mʌ daupierr hoobahut'ʌ̃ hajim hanʌm, pos haar woun hãb simua, mua hichigjã jaauba harrta, mua nem waaujem t'umaa k'ap'ʌ mʌrʌg jaaubarm. Mua k'ĩirjuawai, jãata warrgarwe Hẽwandamau pʌ̈iju ha jaaujerrjöo simgui haimajim haajem.
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Mag chi hʌʌirau hamach haar jaaubaimaawai chadcha p'öbör heem k'ʌʌnaujã Jesús hoon wëtju hap'öbaadëjim haajem.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Pari mag chi hʌʌi p'öbör hee nʌrrʌmich, ya maar deeu hi haig paauk'achëwi narr haawai marau hirig, —Maestro, t'achdam k'ö hat'á haajeejim.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 —Mʌ t'ach k'öju wai chirabahab, pari mag t'ach k'ĩir pãrau k'augba nʌmgui hajim hichdëu.
32 Mas ele lhes disse:
33 Warag maachig magbaawai jũrr, —¿Wa hãbmua hi hat'ee t'ach k'ömk'ĩir deet'urtarr haawaita mag sĩwa? haajeejim marau.
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Pari maar mag hiek'a nʌm hũrbaawai Jesuu marag, —Mua mag t'ach k'öju wai chirʌm ha chirʌmʌn, Hẽwandamauta mʌ pʌ̈itarr haawai hirua k'õsi simjöta nem wau chirʌmʌugui hajim, mʌchig p'idag jaaupʌ̈itarr t'umaa höpʌ̈yaag.
34 Jesus lhes declarou:
35 Pãrau nemjĩir p'ierraag hagt'a hed jayap waaur nʌm haajeebma. Pari mua jũrr pãrag, pãach bigaau hõor pöm trigo p'ur wëjömjö t'ʌnʌmta hoobat ha chirʌm. Jãg trigo p'ur wëjöm hapuraa heeujemjö, jãk'ʌʌnagta Hẽwandam hiek jaaubat ha chirʌmgui hajim, hamag hʌ̈k'amk'ĩir.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Hõor jãg t'ʌnʌmʌg Hẽwandam hiek jaau nʌmta nemjĩir p'ierr nʌmjö p'idk'a nʌm k'ʌʌnag chan Hẽwandamau p'agab k'aba p'agjugui hajim. Mag hamau hi hat'ee hõor gan haumam k'ʌʌnan hich mag hi dʌ̈i wënʌrraagau. Ya mag nʌisim haig chi nacha hi hiek jaautarrjã honee hawia hẽudee jaaumamua hʌ̈k'api hat'am k'ʌʌnjã chi nacha jaautarr dʌ̈i hãba honee hajugui hajim.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Har hõrau, “Chi nemjĩir jĩir simuan sĩi jĩirmam, pari k'ar chan pöd hichdëupai heeuba haajem” haawain chadcharauwai hajim.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Hiin chadcha deeum k'ʌʌnauta nacha chi p'idagan hëudʌ haujierram; pari magtarrta jũrr pãachta ham p'idag gaaimua wajapcha haju. Pãach chi bʌ̃ʌrjã p'it'urg hauba narrta nemjĩir p'ierramk'ĩirjöta mua pãar pʌ̈i chirʌm ha jaaumajim marag, maachdëu hich hiek jaau wënʌrrʌmua hõrag hʌ̈k'api haumaju higwia.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Mag chadcha hʌʌi dö jöyaan k'itawia, “Jesuu bʌ̃ʌrjã hichig jaaubamta mua nem waaujem t'umaa k'aug hat'ajim” ha jaaubaimaawai, mag Samaria durr p'öbördam sĩerr hee hõor k'apank'am k'ʌʌnauta hi hiek hʌ̈k'a nʌm hiek'au, “Magan chadcha hich Hẽwandamaucha pʌ̈iju haajerrau” hawia chi Jesús hoon bëejierram.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Maimua chadcha mag bëewi chi Jesús haig barchëjierram, chi p'öbör heemua bëetarr k'ʌʌn. Mag hi haig paauk'achëwia hirig, —Mʌig maar haig k'ãibajë hajierram.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Mag k'ãai numiim hee hichdëucha jaau sim hũrwia, warag k'apanaacharam k'ʌʌnauta hi hiek hʌ̈k'ajierram.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Mag hamachdëucha Jesuu jaau sim hũrwia hʌ̈k'atarr k'ʌʌnau chi hʌʌirag, —Ya hĩs chan sĩi pua jaau sim hũrwiapai k'aba, maach jʌ̃gʌucha hi hiek hũrwiata marau hʌ̈k'a nʌmgui haajeejim. Ya chadcha marau k'ap'ʌ nʌm, jãguata chadcha durrpierr hich hiek hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌn t'um peerdʌ hauju k'abahab haajeejim jũrram k'ʌʌnau.
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 — ausente —
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 — ausente —
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Mag maa hawia Galilea durr barbaimaawai, mamaam k'ʌʌnau hʌ̈u hi wajap'a hamach hee barpijierram, hi dʌ̈i hãba Jerusalén p'iesta Pascua hanʌm hee naawai hirua nem wautarrjã t'um hamach daúa hoo narr haawai.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Mag Galilea durr paimawia deeu Canaag majim, hag na hichdëu dö hatarrta vinoog paatarr p'öbörög. Maagwai hĩchab Capernaum p'öbör hee sĩejim woun hãb rey dʌ̈i p'idk'aajem, chi t'et'em. Mag dën chaai mor mas sĩejim haajem.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Mag chi t'et'emua Jesús Judeamua bëewia jũrr Galilea barbaichëm ha hũrbaawai hi haar mawia hirig chaigpamamua, —Mʌ chaai ya pödba k'ërʌmta hoo pʌajim; mʌ hap chitʌm mʌ di haar marrau haichëjim, mʌ chaai monaaupäain.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Pari magbaawai Jesuu hirig, —Pãrau chan pãach daúacha hag na hõrau nem hooba haajem wau nʌm hoobam haigjã Hẽwandam jua t'eeg mʌ gaai sim hʌ̈k'aba sĩerrjëemgui hajim.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Pari magbaawai chi t'et'em garmua warag hirig, —Señor, mʌ hap chitʌm jöpai mʌ chaai hoomierrau, meeju nawe. Ya parba k'ërʌmta mua hoo pʌabajieb hajim.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Magbaa, —Hoob hatcha k'ĩirjum, pʌ chaaidam nauwe monaaubajup hajim Jesuu.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Mag hich diig mam hee hi chognaan hi k'ĩirp'ee bëewia hi dʌ̈i hoobaicheewai hirig, —Pʌ chaaidam monak'a k'ërʌm hajierram hanaabá.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Magbaa hichdëu hamag jëeujim haajem, k'an hora chaai deeu k'ĩirdam hinaa haadëjĩ. Mag hamachig jëeubaawai, —Norr k'eeurag la una naawia warre k'ʌʌumie meeuba k'ërsijimgui hajierram haajem.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Magbaawai chi hayau hich hödegpai, “Magan mag horata Jesuu mʌrʌg ‘Hoob hatcha k'ĩirjum, pʌ chaai monaaubajup’ ha hiek'ajiebma” hajim haajem. Mag hich chaaidam monaaubapʌ̈im hoobaawai hichdëujã hʌ̈k'anaa hi deg dʌ̈i hãba naajerr k'ʌʌnaujã t'um chadcha Jesuuta Hẽwandam Hiewaa warrgarwe hichdëu pʌ̈iju haajerrau hawia hi hiek hʌ̈k'a nʌisijim haajem.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Mag chaai parba k'ërʌm warppaimua monaaupʌ̈itarrta Judeamua bëewi Jesuu Galilea durr biek numiim hõor dak'ĩir hag na hamau mag hooba haajem wautarr hajim, mag chaai monaautarr gaaimua hichta Hẽwandamau pʌ̈itarr ha hõrag k'ap hamk'ĩir.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.