João 11

Hẽwandam Hiek (NOAH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Biek hãb p'öbördam Betania hanʌm hee woundam Lázaro hanʌm mor machpajim haajem. Hich Lázaro hʌ̃p'ʌʌin numí wai sĩejim, María Marta dʌ̈i. Mak'ʌʌn dʌ̈ita sĩejeejim hich.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Hich mag Lázaro hʌ̃p'ʌi Mariaau hajim, maach Pör Jesús bʌ̈ hʌ̃r jʌ̃gdeeu choonaa hich pörbʌ̈ʌupai jʌʌupʌ̈itarr.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Mag hamach hẽp'emk'öi mor machpawia warag heeg pamaawaita hamach numiim k'ʌʌnau hõor jʌr hauwia hich Jesús haig pʌ̈ijierram, jawaan mamk'ĩir. Magbaawai chadcha bëewia, —Señor, pʌ k'apk'ʌʌn chi wajap'am pua hʌ̃rcha hiigjemjã pödba k'ërʌmgui ha jaauchëjim Jesuug.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Pari hichig mag jaaubaa sĩi warag, —Jãg k'amor machagau chan hi meem hiek meebamgui hajim. Jãan sĩi jãg k'amor machag gaaimua Hẽwandamta t'umaam k'ʌʌn k'ãaijã hʌ̃rpai sim hanaa mʌchjã hi Hiewaa haawai hagjö chirʌm ha k'ap hamk'ĩirta jãgpijimgui hajim hich Jesuu mag hichig hiek jaauchëtarrag.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jesuu chadcha Marta dʌ̈i Mariajã hoomap k'aba ni hich Lazarojã hoomap k'aba haajeejim.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Mamʌ mag simta mag Lázaro mor mas sim hichig jaaubaichëmjã maba, warag k'ãai numí mag maach narr haig sĩsijim.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Maimua hag k'ur ya k'ãai numí naata marag hichdëu, —Deeu Judeaag wëttarraugui hajim.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Magbaawai marau hirig, —Maestro, ¿hĩschapai hich jamaam k'ʌʌnau peer pʌch mokou bar t'õotarr k'ʌʌn haarta deeu pʌ mam hig sĩ? hanaajim.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Magbaawai jũrr hichdëu marag, —Pari hagt'a hamau mʌ t'õoju hora k'aba sĩebahab hajim. ¿Pãrau hoowai mʌg hedau hãspapak'am doce horas sĩeba haajẽ? hajim. Hãsdawan maach dichmam haig mawiajã bʌ̈ waaur t'ʌt'ʌgag maba haajemgui hajim, hãsdaau haawai.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Pari maach hedaarta chitaju hat'een, sĩi bʌ̈hëu subaadeeu k'ãijã buudimajugui hajim, k'ĩchag hee haawai. Mag hagt'a hag hora k'aba sĩewai hararagagta chitʌmjö hõrau mʌ chig habajugui hajim.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Maimuata sĩi hawia, —Maach k'apk'ʌʌn Lázaro ya k'ãibaadëm; pari mua deeu hi p'iriupäain majugui hajim.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Magbaata marau hirig mag naajim:
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Pari Jesuu mag Lázaro k'ãibaadëm ha sĩerran, maan hiin ya hi meebaadëmta jaau sim hajiebma. Pari mag simta maraun k'augba, sĩi k'ãai chaar k'ãibaadëmta jaau simpii naajim.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Maimuata ya warre marag, —Lázaro meejimgui hajim.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Pari hʌ̈uta mʌ hi haar k'aba chirajimgui hajim. Magba hak'iin nau jãg chi mee sim mua pãach dak'ĩir p'iriu haujujã hoobak'am. Mamʌ chadcha Hẽwandam jua t'eeg mʌ gaai sim k'ap hamk'ĩir, hi haarcha hoon wëttarrau hajim marag.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Mag hirua hoon wëttarrau habaawai maar heem hãb maar k'apeer ham dën hibʌʌr wauwia Meís ha t'ʌ̃ʌrjerrau, —Keena, magan maachjã hi dʌ̈i wëttarrau hajim, hi dʌ̈i hãba k'ëchimaag.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Mag wëtwia hũrimaawaijãh, ya k'ãai jayap sim ha jaau naajim, chi Lázaro hauk'ërtarr.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Mag chi meetarr p'öbör Betania hanʌm Jerusalén dak'a kilómetros t'ãrjupjö sĩejim baraag.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Jerusalenmua mag dak'a sĩewai judionaan k'apan weetjeejim haajem, Marta María dʌ̈i nʌm haar, mag hamach numpai hap'öbaadeewai hamach hẽp'emk'öi k'ĩirjuwia hatcha gaai machgau hök'ĩirjuu hapimaaugau hawia.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Mag nʌm hee Martaau hũr hat'ajim haajem, ya Jesús hamach dakpamam. Mag k'aug hat'aawai hi k'ĩirp'ee hoon bëejim. Pari María maba, deg sĩsijim.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Mag bëewia ya Jesús dʌ̈i t'ẽubaicheewai chi Martaau hirig, —Señor, pʌ mʌig sĩerr hak'iin, mʌ hẽp'emk'öi mʌg dau hap'ʌʌ habak'amgui hajim.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Pari mua k'ap'ʌ hʌmgui hajim, pua Hẽwandamag jëeubaawai pʌchdëu jëeubarmpierr hirua haju.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Magbaawai Jesuu hirig, —Marta, pʌ hẽp'emk'öi deeu hiiu p'iidʌjugui hajim.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Magbaa Martaau, —Chadcha mua k'ap'ʌ hʌmgui hajim, mʌg hatag hötarr k'ʌʌn t'um deeu p'iidʌtk'a nʌm hedan hijã dʌ̈i p'iidʌju.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Magbaawai hirig Jesuu magjim:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Maimua har mʌig heegarwejã mʌ hiekta t'ãraucha hʌ̈k'awia mʌ dënk'a t'ʌnʌm k'ʌʌn chan meem hiek meebam. Mak'ʌʌnan meewiajã deeu p'iidʌtk'awia hich mag nʌisijugui hajim. Magnaa hirig, —¿Pua mʌ mag hiek'a chirʌm chadcha hʌ̈k'a hʌwi? hajim chi Martaag.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Magbaawai chi Martaau, —Señor, mua k'ap'ʌ hʌmgui hajim, pʌ chadcha hich Hẽwandam Hiewaau. Pʌʌta warrgarwe hich Hẽwandamau hich hiek jaaumk'ĩir mʌg jẽb gaai pʌ̈iju haajerr k'abahab hajim hirig.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Maimua Jesús dʌ̈i mag hiek'a dʌnaawia, chi Martaau hich heeum haar mawia, hök'arii hi kach gawaa, —María, maach Maestro ya chum p'öbör higaau sĩeichëm. Hi hiek pʌ dʌ̈i hiek'aag haajemgui haimajim haajem.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Mag chadcha hichig mag jaaubaimam bʌ̈rre Jesús haig bëejim.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Maagwai chan hagt'a Jesús p'öbör hee dubba, Marta dʌ̈i hootarr haigpai sĩejim.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Pari mag María hapuraa höbërbaadëm hoobaawai judionaan ham k'ĩir jãsenk'aag ham haig bëewia narr k'ʌʌnau chi binaandam hauk'ërtarr haarta bĩen mampii hawia dʌ̈i hi hẽudee pochag bëejim.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Mag bëewi, Jesús haig barchëwi, hi bʌ̈k'ʌrr p'õbk'anaa hirig, —Señor, pʌ mʌig sĩerr hak'iin, mʌ hẽp'emk'öi mʌg dau hap'ʌʌ habak'amgui hajim, bĩemamua.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Mag warag hich dak'ĩir bĩebaadëm dʌ̈i chi judionaan hi dʌ̈i bëetarr k'ʌʌnjã bĩep'öbaadëm hoobaawai hichpa hö jãsenaaga haadëmua gaai machaaga haadëjim.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Mag warag hich haig narr k'ʌʌnagta, ¿Jampaita hauk'ërjierrá? ha jëeujim.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Mag gaai machag haadëmua hich Jesujã bĩejim.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Mag Jesús bĩebaadëm hoowia chi judionaanau, —Keena, pãadë hoobat: Jãgan chadchata hirua hi jãsene haajeejimwai haajeejim jũrram k'ʌʌnau.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Pari mak'ʌʌnau mag nʌm hee, hagjö bigaaum k'ʌʌnau jũrr, —Hichta mʌig sĩerr hak'iin, jãg dau k'ĩsu k'itʌm monaautarrjö, ¿mʌg Lazarojã hirua monaaubak'am k'ai? haajeejim.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Mag mawia ya chi hauk'ërtarr haar pabaimaawai deeu gaai machag haadëjim. Chi binaan hauk'ërtarr jẽbdi, nawe durrbʌ̈ hee chi k'örm hajim. Mag simta mok pör pöm simuata sĩi chi jẽbdi hi hee joot'ʌ wai naajim.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Mag haig pachëwia Jesuu chi haig narr k'ʌʌnag chi mokpör chawag pʌrëupʌ̈ipi jaaujim. Magbaawai Martaau hirig, —Señor ya maach hauk'ërtarr k'ãai jayap sim haawai ya maach hãr k'ërabahab hajim.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Magbaawai Jesuu hirig, —Mamʌ mua k'abá chaigjã pʌrʌg, mua hi p'iriu hauju pʌch t'ãar hee k'ap'ʌ hʌm k'ai, pua chadcha Hẽwandam jua t'eeg hooju ha chirajimgui hajim.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Mag chi mok chawag pʌrëupi jaautarr haawai chadcha chawag pʌrëupʌ̈ijierram. Magbaawai Jesuu hʌ̃gt'aag heerpanaa Hẽwandamag, —Tata, mua pʌrʌg hʌ̈u hajim ha chirʌmgui hajim, mʌg mʌchdëu jëeu chirʌm pua hʌ̈u mʌ hiek hʌ̈k'abaawai.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Mua k'ap'ʌ chirʌmgui hajim, mua pʌchig jëeuwai pua mʌ hiek hʌ̈k'aajem. Pari magʌm hãba, hichiita t'umaam k'ʌʌn jʌ̃g daar mua t'et mag hʌ̈u hajim ha chirʌmgui hajim, t'umaam k'ʌʌnag chadcha pʌchdëuta mʌ pʌ̈ijim ha k'ap hamk'ĩir.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mag hiek'awia deeu hichdëupai jũrr mag chi meem jẽb deg sĩerragta hi t'ʌ̃rcha t'ʌ̃rt'ʌ̃rnaa t'et, —Lázaro, dawag höbërbaichë hajim.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Magbaawai maach chi meem harrta chadcha dawag höbërchëjim. Hoowai hich hauk'ërtarr hich mag bʌ̈ haarmua k'ĩeb mor t'um dĩes baúa pʌrëunaa hödi haigmua hʌ̃gt'aag pörpa k'ĩir jãarjemua pʌrëu simta höbërchëjim. Mag höbërbaicheewai haig narr k'ʌʌnag, —Jãimua jãg put hẽerk'abapʌ̈it hajim, hidëu hich diig mamk'ĩir. |src="CN01768B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="JHN 11.39-44"
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Mag Jesuu Lázaro p'iriu hautarr hamach daúacha hootarr gaaimua, judionaan k'apan María dʌ̈i bëetarr k'ʌʌnau k'ap'ʌ nʌisijim, chadcha Jesús hich Hẽwandamau pʌ̈itarr. Mag warag hi higar nʌisijim.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pari mag t'ʌnʌm hee, hãaur k'ʌʌn warag fariseonaan haar wëtjim. Mag wëtwi Jesuu mag hõor p'iriu hat'amta hĩgk'aimajierram haajem.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Magbaawai chi fariseonaan, p'adnaan chi pörk'a narr k'ʌʌn dʌ̈i hãba, tagam k'ʌʌn chi t'ierrnaanpa biirdʌjierram haajem. Mag biirdʌnaa hamach heepai jũrr hamach k'apeenagta, —Keena, ¿maadëu jãga hajuma jãg woun dʌ̈i? hajierram hanʌm. Jãguan chadchata maach dauderraa hag na hõrau nem hooba haajempata wau nʌrrʌm.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Maadëu hʌdʌraa hirig jãgʌm nem waupi nʌmʌn, t'umaam k'ʌʌnta hi higar paauk'awia hamach reik'apiju. Magbaawai Romapien chi t'et'emnaan bëewia, jũrr maach Haai hi jëeujem diita pogueupʌ̈inaa, maachjã dau haug waujugui hajierram haajem.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Mamʌ hãaur k'ʌʌnau mamagk'am hee, hãb mag añoou p'adnaan t'um t'ʌnarr k'ʌʌn pörk'a sĩerr Caifás ha t'ʌ̃ʌrjerrau hich k'apeenag, —Pãrau chan bʌ̃ʌrjã k'ĩirjubata hiek'a nʌmgui hajim hanʌm.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Magnaa hichdëupai, Mua hoowai wajapcha hajuun, mag pãrau jaau nʌmjö maach t'umaam k'ʌʌnta dau hap'ʌʌ hapiju k'ãai, jãg happaita maach t'umaam k'ʌʌn kõit t'õopiju haai simgui hajim hanaabá, Jesús higwia.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Pari wajapcharan Caifaau mag hiek'atarr chan hich k'ĩirjugjã k'abajim. Wajapcharan mag añoou hichta t'um p'adnaan t'ʌnarr k'ʌʌn pör harr haawai hich Hẽwandamau mag hiek'apibaawaita mag hiek'ajim, Jesuuta judionaan t'ʌnʌm kõit t'õju higwia.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Pari magbarm chan hĩchab judionaan kõitpai k'aba, hewag paawai t'um hich chaaink'aju k'ʌʌn kõitpa t'õju ha sim hajim, judionaan k'abam k'ʌʌn hawiajã, magbarmua hich chaain durrpierram k'ʌʌnta k'od hãbamk'a hawaag.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Ya Caifaau mag hiek'atarr haawai magtarr haigmua judionaan chi t'et'emnaanau hãba hibëpwia warre Jesús t'õoju k'ĩirjugta wai nʌisijim.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Jesuu ya mag hich t'õoju k'ĩirju nʌm k'ap'ʌ sĩerr haawai ya tag judionaan hee parhooba nʌrraba haajeejim. Mag gaaimua hichta warag Judea durrmua warp petajim, p'öbördam Efraín hanʌmʌg. Mam chan hõor pömcha k'aba naajeejim. Maig maar hi dʌ̈i naaimajim, hi k'a hogdʌba wënʌrraajerr haawai.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Mag p'öbör Efraín hanʌmʌg weetwai judionaan p'iesta Pascua haajem burrju dakpapa k'ajim. Hamach hi harr haawai, mag p'iesta hʌ̃rʌʌ harr haawai, hõor pöm Jerusalenag hërërëu k'ajim, Pascua burrju nawe k'ĩir k'augaag, hamach jöoinau jaaujerrjö domer nʌmua hamach k'aibag barpäain.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Mag wët t'ʌnʌmuan Jesuuta jʌrp'öo haajeejim. Maimua ya Haai hi jëeujem degcha paauk'aimawiajã hi bëebaju k'ĩirjuwia jũrr hamach k'apeenagta, —Keena, ¿pãrau k'ĩirjuawai mʌg p'iesta hee hi bëeju k'ai? haajeejim haajem.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Maagwai chi fariseonaanau p'adnaan chi pörk'a narr k'ʌʌn dʌ̈imua ya hõrag jaauk'a wai naajim haajem, chi Jesús sim k'aug hat'aawai hamachig jaaumk'ĩir, mag hamachig jaaubaawai sĩi hi pʌr hawaan wëtaag.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.