João 11

Hẽwandam Hiek (NOAH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Biek hãb p'öbördam Betania hanʌm hee woundam Lázaro hanʌm mor machpajim haajem. Hich Lázaro hʌ̃p'ʌʌin numí wai sĩejim, María Marta dʌ̈i. Mak'ʌʌn dʌ̈ita sĩejeejim hich.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Hich mag Lázaro hʌ̃p'ʌi Mariaau hajim, maach Pör Jesús bʌ̈ hʌ̃r jʌ̃gdeeu choonaa hich pörbʌ̈ʌupai jʌʌupʌ̈itarr.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Mag hamach hẽp'emk'öi mor machpawia warag heeg pamaawaita hamach numiim k'ʌʌnau hõor jʌr hauwia hich Jesús haig pʌ̈ijierram, jawaan mamk'ĩir. Magbaawai chadcha bëewia, —Señor, pʌ k'apk'ʌʌn chi wajap'am pua hʌ̃rcha hiigjemjã pödba k'ërʌmgui ha jaauchëjim Jesuug.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Pari hichig mag jaaubaa sĩi warag, —Jãg k'amor machagau chan hi meem hiek meebamgui hajim. Jãan sĩi jãg k'amor machag gaaimua Hẽwandamta t'umaam k'ʌʌn k'ãaijã hʌ̃rpai sim hanaa mʌchjã hi Hiewaa haawai hagjö chirʌm ha k'ap hamk'ĩirta jãgpijimgui hajim hich Jesuu mag hichig hiek jaauchëtarrag.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesuu chadcha Marta dʌ̈i Mariajã hoomap k'aba ni hich Lazarojã hoomap k'aba haajeejim.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Mamʌ mag simta mag Lázaro mor mas sim hichig jaaubaichëmjã maba, warag k'ãai numí mag maach narr haig sĩsijim.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Maimua hag k'ur ya k'ãai numí naata marag hichdëu, —Deeu Judeaag wëttarraugui hajim.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Magbaawai marau hirig, —Maestro, ¿hĩschapai hich jamaam k'ʌʌnau peer pʌch mokou bar t'õotarr k'ʌʌn haarta deeu pʌ mam hig sĩ? hanaajim.
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Magbaawai jũrr hichdëu marag, —Pari hagt'a hamau mʌ t'õoju hora k'aba sĩebahab hajim. ¿Pãrau hoowai mʌg hedau hãspapak'am doce horas sĩeba haajẽ? hajim. Hãsdawan maach dichmam haig mawiajã bʌ̈ waaur t'ʌt'ʌgag maba haajemgui hajim, hãsdaau haawai.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Pari maach hedaarta chitaju hat'een, sĩi bʌ̈hëu subaadeeu k'ãijã buudimajugui hajim, k'ĩchag hee haawai. Mag hagt'a hag hora k'aba sĩewai hararagagta chitʌmjö hõrau mʌ chig habajugui hajim.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Maimuata sĩi hawia, —Maach k'apk'ʌʌn Lázaro ya k'ãibaadëm; pari mua deeu hi p'iriupäain majugui hajim.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Magbaata marau hirig mag naajim:
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Pari Jesuu mag Lázaro k'ãibaadëm ha sĩerran, maan hiin ya hi meebaadëmta jaau sim hajiebma. Pari mag simta maraun k'augba, sĩi k'ãai chaar k'ãibaadëmta jaau simpii naajim.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Maimuata ya warre marag, —Lázaro meejimgui hajim.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Pari hʌ̈uta mʌ hi haar k'aba chirajimgui hajim. Magba hak'iin nau jãg chi mee sim mua pãach dak'ĩir p'iriu haujujã hoobak'am. Mamʌ chadcha Hẽwandam jua t'eeg mʌ gaai sim k'ap hamk'ĩir, hi haarcha hoon wëttarrau hajim marag.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Mag hirua hoon wëttarrau habaawai maar heem hãb maar k'apeer ham dën hibʌʌr wauwia Meís ha t'ʌ̃ʌrjerrau, —Keena, magan maachjã hi dʌ̈i wëttarrau hajim, hi dʌ̈i hãba k'ëchimaag.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Mag wëtwia hũrimaawaijãh, ya k'ãai jayap sim ha jaau naajim, chi Lázaro hauk'ërtarr.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Mag chi meetarr p'öbör Betania hanʌm Jerusalén dak'a kilómetros t'ãrjupjö sĩejim baraag.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Jerusalenmua mag dak'a sĩewai judionaan k'apan weetjeejim haajem, Marta María dʌ̈i nʌm haar, mag hamach numpai hap'öbaadeewai hamach hẽp'emk'öi k'ĩirjuwia hatcha gaai machgau hök'ĩirjuu hapimaaugau hawia.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Mag nʌm hee Martaau hũr hat'ajim haajem, ya Jesús hamach dakpamam. Mag k'aug hat'aawai hi k'ĩirp'ee hoon bëejim. Pari María maba, deg sĩsijim.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Mag bëewia ya Jesús dʌ̈i t'ẽubaicheewai chi Martaau hirig, —Señor, pʌ mʌig sĩerr hak'iin, mʌ hẽp'emk'öi mʌg dau hap'ʌʌ habak'amgui hajim.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pari mua k'ap'ʌ hʌmgui hajim, pua Hẽwandamag jëeubaawai pʌchdëu jëeubarmpierr hirua haju.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Magbaawai Jesuu hirig, —Marta, pʌ hẽp'emk'öi deeu hiiu p'iidʌjugui hajim.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Magbaa Martaau, —Chadcha mua k'ap'ʌ hʌmgui hajim, mʌg hatag hötarr k'ʌʌn t'um deeu p'iidʌtk'a nʌm hedan hijã dʌ̈i p'iidʌju.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Magbaawai hirig Jesuu magjim:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Maimua har mʌig heegarwejã mʌ hiekta t'ãraucha hʌ̈k'awia mʌ dënk'a t'ʌnʌm k'ʌʌn chan meem hiek meebam. Mak'ʌʌnan meewiajã deeu p'iidʌtk'awia hich mag nʌisijugui hajim. Magnaa hirig, —¿Pua mʌ mag hiek'a chirʌm chadcha hʌ̈k'a hʌwi? hajim chi Martaag.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Magbaawai chi Martaau, —Señor, mua k'ap'ʌ hʌmgui hajim, pʌ chadcha hich Hẽwandam Hiewaau. Pʌʌta warrgarwe hich Hẽwandamau hich hiek jaaumk'ĩir mʌg jẽb gaai pʌ̈iju haajerr k'abahab hajim hirig.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Maimua Jesús dʌ̈i mag hiek'a dʌnaawia, chi Martaau hich heeum haar mawia, hök'arii hi kach gawaa, —María, maach Maestro ya chum p'öbör higaau sĩeichëm. Hi hiek pʌ dʌ̈i hiek'aag haajemgui haimajim haajem.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Mag chadcha hichig mag jaaubaimam bʌ̈rre Jesús haig bëejim.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Maagwai chan hagt'a Jesús p'öbör hee dubba, Marta dʌ̈i hootarr haigpai sĩejim.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Pari mag María hapuraa höbërbaadëm hoobaawai judionaan ham k'ĩir jãsenk'aag ham haig bëewia narr k'ʌʌnau chi binaandam hauk'ërtarr haarta bĩen mampii hawia dʌ̈i hi hẽudee pochag bëejim.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Mag bëewi, Jesús haig barchëwi, hi bʌ̈k'ʌrr p'õbk'anaa hirig, —Señor, pʌ mʌig sĩerr hak'iin, mʌ hẽp'emk'öi mʌg dau hap'ʌʌ habak'amgui hajim, bĩemamua.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Mag warag hich dak'ĩir bĩebaadëm dʌ̈i chi judionaan hi dʌ̈i bëetarr k'ʌʌnjã bĩep'öbaadëm hoobaawai hichpa hö jãsenaaga haadëmua gaai machaaga haadëjim.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Mag warag hich haig narr k'ʌʌnagta, ¿Jampaita hauk'ërjierrá? ha jëeujim.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Mag gaai machag haadëmua hich Jesujã bĩejim.
35 Jesus chorou.
36 Mag Jesús bĩebaadëm hoowia chi judionaanau, —Keena, pãadë hoobat: Jãgan chadchata hirua hi jãsene haajeejimwai haajeejim jũrram k'ʌʌnau.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Pari mak'ʌʌnau mag nʌm hee, hagjö bigaaum k'ʌʌnau jũrr, —Hichta mʌig sĩerr hak'iin, jãg dau k'ĩsu k'itʌm monaautarrjö, ¿mʌg Lazarojã hirua monaaubak'am k'ai? haajeejim.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Mag mawia ya chi hauk'ërtarr haar pabaimaawai deeu gaai machag haadëjim. Chi binaan hauk'ërtarr jẽbdi, nawe durrbʌ̈ hee chi k'örm hajim. Mag simta mok pör pöm simuata sĩi chi jẽbdi hi hee joot'ʌ wai naajim.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Mag haig pachëwia Jesuu chi haig narr k'ʌʌnag chi mokpör chawag pʌrëupʌ̈ipi jaaujim. Magbaawai Martaau hirig, —Señor ya maach hauk'ërtarr k'ãai jayap sim haawai ya maach hãr k'ërabahab hajim.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Magbaawai Jesuu hirig, —Mamʌ mua k'abá chaigjã pʌrʌg, mua hi p'iriu hauju pʌch t'ãar hee k'ap'ʌ hʌm k'ai, pua chadcha Hẽwandam jua t'eeg hooju ha chirajimgui hajim.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Mag chi mok chawag pʌrëupi jaautarr haawai chadcha chawag pʌrëupʌ̈ijierram. Magbaawai Jesuu hʌ̃gt'aag heerpanaa Hẽwandamag, —Tata, mua pʌrʌg hʌ̈u hajim ha chirʌmgui hajim, mʌg mʌchdëu jëeu chirʌm pua hʌ̈u mʌ hiek hʌ̈k'abaawai.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Mua k'ap'ʌ chirʌmgui hajim, mua pʌchig jëeuwai pua mʌ hiek hʌ̈k'aajem. Pari magʌm hãba, hichiita t'umaam k'ʌʌn jʌ̃g daar mua t'et mag hʌ̈u hajim ha chirʌmgui hajim, t'umaam k'ʌʌnag chadcha pʌchdëuta mʌ pʌ̈ijim ha k'ap hamk'ĩir.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Mag hiek'awia deeu hichdëupai jũrr mag chi meem jẽb deg sĩerragta hi t'ʌ̃rcha t'ʌ̃rt'ʌ̃rnaa t'et, —Lázaro, dawag höbërbaichë hajim.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Magbaawai maach chi meem harrta chadcha dawag höbërchëjim. Hoowai hich hauk'ërtarr hich mag bʌ̈ haarmua k'ĩeb mor t'um dĩes baúa pʌrëunaa hödi haigmua hʌ̃gt'aag pörpa k'ĩir jãarjemua pʌrëu simta höbërchëjim. Mag höbërbaicheewai haig narr k'ʌʌnag, —Jãimua jãg put hẽerk'abapʌ̈it hajim, hidëu hich diig mamk'ĩir. |src="CN01768B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="JHN 11.39-44"
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Mag Jesuu Lázaro p'iriu hautarr hamach daúacha hootarr gaaimua, judionaan k'apan María dʌ̈i bëetarr k'ʌʌnau k'ap'ʌ nʌisijim, chadcha Jesús hich Hẽwandamau pʌ̈itarr. Mag warag hi higar nʌisijim.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Pari mag t'ʌnʌm hee, hãaur k'ʌʌn warag fariseonaan haar wëtjim. Mag wëtwi Jesuu mag hõor p'iriu hat'amta hĩgk'aimajierram haajem.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Magbaawai chi fariseonaan, p'adnaan chi pörk'a narr k'ʌʌn dʌ̈i hãba, tagam k'ʌʌn chi t'ierrnaanpa biirdʌjierram haajem. Mag biirdʌnaa hamach heepai jũrr hamach k'apeenagta, —Keena, ¿maadëu jãga hajuma jãg woun dʌ̈i? hajierram hanʌm. Jãguan chadchata maach dauderraa hag na hõrau nem hooba haajempata wau nʌrrʌm.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Maadëu hʌdʌraa hirig jãgʌm nem waupi nʌmʌn, t'umaam k'ʌʌnta hi higar paauk'awia hamach reik'apiju. Magbaawai Romapien chi t'et'emnaan bëewia, jũrr maach Haai hi jëeujem diita pogueupʌ̈inaa, maachjã dau haug waujugui hajierram haajem.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Mamʌ hãaur k'ʌʌnau mamagk'am hee, hãb mag añoou p'adnaan t'um t'ʌnarr k'ʌʌn pörk'a sĩerr Caifás ha t'ʌ̃ʌrjerrau hich k'apeenag, —Pãrau chan bʌ̃ʌrjã k'ĩirjubata hiek'a nʌmgui hajim hanʌm.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Magnaa hichdëupai, Mua hoowai wajapcha hajuun, mag pãrau jaau nʌmjö maach t'umaam k'ʌʌnta dau hap'ʌʌ hapiju k'ãai, jãg happaita maach t'umaam k'ʌʌn kõit t'õopiju haai simgui hajim hanaabá, Jesús higwia.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Pari wajapcharan Caifaau mag hiek'atarr chan hich k'ĩirjugjã k'abajim. Wajapcharan mag añoou hichta t'um p'adnaan t'ʌnarr k'ʌʌn pör harr haawai hich Hẽwandamau mag hiek'apibaawaita mag hiek'ajim, Jesuuta judionaan t'ʌnʌm kõit t'õju higwia.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Pari magbarm chan hĩchab judionaan kõitpai k'aba, hewag paawai t'um hich chaaink'aju k'ʌʌn kõitpa t'õju ha sim hajim, judionaan k'abam k'ʌʌn hawiajã, magbarmua hich chaain durrpierram k'ʌʌnta k'od hãbamk'a hawaag.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Ya Caifaau mag hiek'atarr haawai magtarr haigmua judionaan chi t'et'emnaanau hãba hibëpwia warre Jesús t'õoju k'ĩirjugta wai nʌisijim.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Jesuu ya mag hich t'õoju k'ĩirju nʌm k'ap'ʌ sĩerr haawai ya tag judionaan hee parhooba nʌrraba haajeejim. Mag gaaimua hichta warag Judea durrmua warp petajim, p'öbördam Efraín hanʌmʌg. Mam chan hõor pömcha k'aba naajeejim. Maig maar hi dʌ̈i naaimajim, hi k'a hogdʌba wënʌrraajerr haawai.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Mag p'öbör Efraín hanʌmʌg weetwai judionaan p'iesta Pascua haajem burrju dakpapa k'ajim. Hamach hi harr haawai, mag p'iesta hʌ̃rʌʌ harr haawai, hõor pöm Jerusalenag hërërëu k'ajim, Pascua burrju nawe k'ĩir k'augaag, hamach jöoinau jaaujerrjö domer nʌmua hamach k'aibag barpäain.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Mag wët t'ʌnʌmuan Jesuuta jʌrp'öo haajeejim. Maimua ya Haai hi jëeujem degcha paauk'aimawiajã hi bëebaju k'ĩirjuwia jũrr hamach k'apeenagta, —Keena, ¿pãrau k'ĩirjuawai mʌg p'iesta hee hi bëeju k'ai? haajeejim haajem.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Maagwai chi fariseonaanau p'adnaan chi pörk'a narr k'ʌʌn dʌ̈imua ya hõrag jaauk'a wai naajim haajem, chi Jesús sim k'aug hat'aawai hamachig jaaumk'ĩir, mag hamachig jaaubaawai sĩi hi pʌr hawaan wëtaag.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.