João 11

Hẽwandam Hiek (NOAH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Biek hãb p'öbördam Betania hanʌm hee woundam Lázaro hanʌm mor machpajim haajem. Hich Lázaro hʌ̃p'ʌʌin numí wai sĩejim, María Marta dʌ̈i. Mak'ʌʌn dʌ̈ita sĩejeejim hich.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Hich mag Lázaro hʌ̃p'ʌi Mariaau hajim, maach Pör Jesús bʌ̈ hʌ̃r jʌ̃gdeeu choonaa hich pörbʌ̈ʌupai jʌʌupʌ̈itarr.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Mag hamach hẽp'emk'öi mor machpawia warag heeg pamaawaita hamach numiim k'ʌʌnau hõor jʌr hauwia hich Jesús haig pʌ̈ijierram, jawaan mamk'ĩir. Magbaawai chadcha bëewia, —Señor, pʌ k'apk'ʌʌn chi wajap'am pua hʌ̃rcha hiigjemjã pödba k'ërʌmgui ha jaauchëjim Jesuug.
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Pari hichig mag jaaubaa sĩi warag, —Jãg k'amor machagau chan hi meem hiek meebamgui hajim. Jãan sĩi jãg k'amor machag gaaimua Hẽwandamta t'umaam k'ʌʌn k'ãaijã hʌ̃rpai sim hanaa mʌchjã hi Hiewaa haawai hagjö chirʌm ha k'ap hamk'ĩirta jãgpijimgui hajim hich Jesuu mag hichig hiek jaauchëtarrag.
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesuu chadcha Marta dʌ̈i Mariajã hoomap k'aba ni hich Lazarojã hoomap k'aba haajeejim.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Mamʌ mag simta mag Lázaro mor mas sim hichig jaaubaichëmjã maba, warag k'ãai numí mag maach narr haig sĩsijim.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Maimua hag k'ur ya k'ãai numí naata marag hichdëu, —Deeu Judeaag wëttarraugui hajim.
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Magbaawai marau hirig, —Maestro, ¿hĩschapai hich jamaam k'ʌʌnau peer pʌch mokou bar t'õotarr k'ʌʌn haarta deeu pʌ mam hig sĩ? hanaajim.
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Magbaawai jũrr hichdëu marag, —Pari hagt'a hamau mʌ t'õoju hora k'aba sĩebahab hajim. ¿Pãrau hoowai mʌg hedau hãspapak'am doce horas sĩeba haajẽ? hajim. Hãsdawan maach dichmam haig mawiajã bʌ̈ waaur t'ʌt'ʌgag maba haajemgui hajim, hãsdaau haawai.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Pari maach hedaarta chitaju hat'een, sĩi bʌ̈hëu subaadeeu k'ãijã buudimajugui hajim, k'ĩchag hee haawai. Mag hagt'a hag hora k'aba sĩewai hararagagta chitʌmjö hõrau mʌ chig habajugui hajim.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Maimuata sĩi hawia, —Maach k'apk'ʌʌn Lázaro ya k'ãibaadëm; pari mua deeu hi p'iriupäain majugui hajim.
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Magbaata marau hirig mag naajim:
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Pari Jesuu mag Lázaro k'ãibaadëm ha sĩerran, maan hiin ya hi meebaadëmta jaau sim hajiebma. Pari mag simta maraun k'augba, sĩi k'ãai chaar k'ãibaadëmta jaau simpii naajim.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Maimuata ya warre marag, —Lázaro meejimgui hajim.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Pari hʌ̈uta mʌ hi haar k'aba chirajimgui hajim. Magba hak'iin nau jãg chi mee sim mua pãach dak'ĩir p'iriu haujujã hoobak'am. Mamʌ chadcha Hẽwandam jua t'eeg mʌ gaai sim k'ap hamk'ĩir, hi haarcha hoon wëttarrau hajim marag.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Mag hirua hoon wëttarrau habaawai maar heem hãb maar k'apeer ham dën hibʌʌr wauwia Meís ha t'ʌ̃ʌrjerrau, —Keena, magan maachjã hi dʌ̈i wëttarrau hajim, hi dʌ̈i hãba k'ëchimaag.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Mag wëtwia hũrimaawaijãh, ya k'ãai jayap sim ha jaau naajim, chi Lázaro hauk'ërtarr.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Mag chi meetarr p'öbör Betania hanʌm Jerusalén dak'a kilómetros t'ãrjupjö sĩejim baraag.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Jerusalenmua mag dak'a sĩewai judionaan k'apan weetjeejim haajem, Marta María dʌ̈i nʌm haar, mag hamach numpai hap'öbaadeewai hamach hẽp'emk'öi k'ĩirjuwia hatcha gaai machgau hök'ĩirjuu hapimaaugau hawia.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Mag nʌm hee Martaau hũr hat'ajim haajem, ya Jesús hamach dakpamam. Mag k'aug hat'aawai hi k'ĩirp'ee hoon bëejim. Pari María maba, deg sĩsijim.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mag bëewia ya Jesús dʌ̈i t'ẽubaicheewai chi Martaau hirig, —Señor, pʌ mʌig sĩerr hak'iin, mʌ hẽp'emk'öi mʌg dau hap'ʌʌ habak'amgui hajim.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Pari mua k'ap'ʌ hʌmgui hajim, pua Hẽwandamag jëeubaawai pʌchdëu jëeubarmpierr hirua haju.
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Magbaawai Jesuu hirig, —Marta, pʌ hẽp'emk'öi deeu hiiu p'iidʌjugui hajim.
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Magbaa Martaau, —Chadcha mua k'ap'ʌ hʌmgui hajim, mʌg hatag hötarr k'ʌʌn t'um deeu p'iidʌtk'a nʌm hedan hijã dʌ̈i p'iidʌju.
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Magbaawai hirig Jesuu magjim:
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Maimua har mʌig heegarwejã mʌ hiekta t'ãraucha hʌ̈k'awia mʌ dënk'a t'ʌnʌm k'ʌʌn chan meem hiek meebam. Mak'ʌʌnan meewiajã deeu p'iidʌtk'awia hich mag nʌisijugui hajim. Magnaa hirig, —¿Pua mʌ mag hiek'a chirʌm chadcha hʌ̈k'a hʌwi? hajim chi Martaag.
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Magbaawai chi Martaau, —Señor, mua k'ap'ʌ hʌmgui hajim, pʌ chadcha hich Hẽwandam Hiewaau. Pʌʌta warrgarwe hich Hẽwandamau hich hiek jaaumk'ĩir mʌg jẽb gaai pʌ̈iju haajerr k'abahab hajim hirig.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Maimua Jesús dʌ̈i mag hiek'a dʌnaawia, chi Martaau hich heeum haar mawia, hök'arii hi kach gawaa, —María, maach Maestro ya chum p'öbör higaau sĩeichëm. Hi hiek pʌ dʌ̈i hiek'aag haajemgui haimajim haajem.
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Mag chadcha hichig mag jaaubaimam bʌ̈rre Jesús haig bëejim.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Maagwai chan hagt'a Jesús p'öbör hee dubba, Marta dʌ̈i hootarr haigpai sĩejim.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Pari mag María hapuraa höbërbaadëm hoobaawai judionaan ham k'ĩir jãsenk'aag ham haig bëewia narr k'ʌʌnau chi binaandam hauk'ërtarr haarta bĩen mampii hawia dʌ̈i hi hẽudee pochag bëejim.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Mag bëewi, Jesús haig barchëwi, hi bʌ̈k'ʌrr p'õbk'anaa hirig, —Señor, pʌ mʌig sĩerr hak'iin, mʌ hẽp'emk'öi mʌg dau hap'ʌʌ habak'amgui hajim, bĩemamua.
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Mag warag hich dak'ĩir bĩebaadëm dʌ̈i chi judionaan hi dʌ̈i bëetarr k'ʌʌnjã bĩep'öbaadëm hoobaawai hichpa hö jãsenaaga haadëmua gaai machaaga haadëjim.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Mag warag hich haig narr k'ʌʌnagta, ¿Jampaita hauk'ërjierrá? ha jëeujim.
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Mag gaai machag haadëmua hich Jesujã bĩejim.
35 Jesus chorou.
36 Mag Jesús bĩebaadëm hoowia chi judionaanau, —Keena, pãadë hoobat: Jãgan chadchata hirua hi jãsene haajeejimwai haajeejim jũrram k'ʌʌnau.
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Pari mak'ʌʌnau mag nʌm hee, hagjö bigaaum k'ʌʌnau jũrr, —Hichta mʌig sĩerr hak'iin, jãg dau k'ĩsu k'itʌm monaautarrjö, ¿mʌg Lazarojã hirua monaaubak'am k'ai? haajeejim.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Mag mawia ya chi hauk'ërtarr haar pabaimaawai deeu gaai machag haadëjim. Chi binaan hauk'ërtarr jẽbdi, nawe durrbʌ̈ hee chi k'örm hajim. Mag simta mok pör pöm simuata sĩi chi jẽbdi hi hee joot'ʌ wai naajim.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Mag haig pachëwia Jesuu chi haig narr k'ʌʌnag chi mokpör chawag pʌrëupʌ̈ipi jaaujim. Magbaawai Martaau hirig, —Señor ya maach hauk'ërtarr k'ãai jayap sim haawai ya maach hãr k'ërabahab hajim.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Magbaawai Jesuu hirig, —Mamʌ mua k'abá chaigjã pʌrʌg, mua hi p'iriu hauju pʌch t'ãar hee k'ap'ʌ hʌm k'ai, pua chadcha Hẽwandam jua t'eeg hooju ha chirajimgui hajim.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Mag chi mok chawag pʌrëupi jaautarr haawai chadcha chawag pʌrëupʌ̈ijierram. Magbaawai Jesuu hʌ̃gt'aag heerpanaa Hẽwandamag, —Tata, mua pʌrʌg hʌ̈u hajim ha chirʌmgui hajim, mʌg mʌchdëu jëeu chirʌm pua hʌ̈u mʌ hiek hʌ̈k'abaawai.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Mua k'ap'ʌ chirʌmgui hajim, mua pʌchig jëeuwai pua mʌ hiek hʌ̈k'aajem. Pari magʌm hãba, hichiita t'umaam k'ʌʌn jʌ̃g daar mua t'et mag hʌ̈u hajim ha chirʌmgui hajim, t'umaam k'ʌʌnag chadcha pʌchdëuta mʌ pʌ̈ijim ha k'ap hamk'ĩir.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Mag hiek'awia deeu hichdëupai jũrr mag chi meem jẽb deg sĩerragta hi t'ʌ̃rcha t'ʌ̃rt'ʌ̃rnaa t'et, —Lázaro, dawag höbërbaichë hajim.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Magbaawai maach chi meem harrta chadcha dawag höbërchëjim. Hoowai hich hauk'ërtarr hich mag bʌ̈ haarmua k'ĩeb mor t'um dĩes baúa pʌrëunaa hödi haigmua hʌ̃gt'aag pörpa k'ĩir jãarjemua pʌrëu simta höbërchëjim. Mag höbërbaicheewai haig narr k'ʌʌnag, —Jãimua jãg put hẽerk'abapʌ̈it hajim, hidëu hich diig mamk'ĩir. |src="CN01768B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="JHN 11.39-44"
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Mag Jesuu Lázaro p'iriu hautarr hamach daúacha hootarr gaaimua, judionaan k'apan María dʌ̈i bëetarr k'ʌʌnau k'ap'ʌ nʌisijim, chadcha Jesús hich Hẽwandamau pʌ̈itarr. Mag warag hi higar nʌisijim.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pari mag t'ʌnʌm hee, hãaur k'ʌʌn warag fariseonaan haar wëtjim. Mag wëtwi Jesuu mag hõor p'iriu hat'amta hĩgk'aimajierram haajem.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Magbaawai chi fariseonaan, p'adnaan chi pörk'a narr k'ʌʌn dʌ̈i hãba, tagam k'ʌʌn chi t'ierrnaanpa biirdʌjierram haajem. Mag biirdʌnaa hamach heepai jũrr hamach k'apeenagta, —Keena, ¿maadëu jãga hajuma jãg woun dʌ̈i? hajierram hanʌm. Jãguan chadchata maach dauderraa hag na hõrau nem hooba haajempata wau nʌrrʌm.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Maadëu hʌdʌraa hirig jãgʌm nem waupi nʌmʌn, t'umaam k'ʌʌnta hi higar paauk'awia hamach reik'apiju. Magbaawai Romapien chi t'et'emnaan bëewia, jũrr maach Haai hi jëeujem diita pogueupʌ̈inaa, maachjã dau haug waujugui hajierram haajem.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Mamʌ hãaur k'ʌʌnau mamagk'am hee, hãb mag añoou p'adnaan t'um t'ʌnarr k'ʌʌn pörk'a sĩerr Caifás ha t'ʌ̃ʌrjerrau hich k'apeenag, —Pãrau chan bʌ̃ʌrjã k'ĩirjubata hiek'a nʌmgui hajim hanʌm.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Magnaa hichdëupai, Mua hoowai wajapcha hajuun, mag pãrau jaau nʌmjö maach t'umaam k'ʌʌnta dau hap'ʌʌ hapiju k'ãai, jãg happaita maach t'umaam k'ʌʌn kõit t'õopiju haai simgui hajim hanaabá, Jesús higwia.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Pari wajapcharan Caifaau mag hiek'atarr chan hich k'ĩirjugjã k'abajim. Wajapcharan mag añoou hichta t'um p'adnaan t'ʌnarr k'ʌʌn pör harr haawai hich Hẽwandamau mag hiek'apibaawaita mag hiek'ajim, Jesuuta judionaan t'ʌnʌm kõit t'õju higwia.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Pari magbarm chan hĩchab judionaan kõitpai k'aba, hewag paawai t'um hich chaaink'aju k'ʌʌn kõitpa t'õju ha sim hajim, judionaan k'abam k'ʌʌn hawiajã, magbarmua hich chaain durrpierram k'ʌʌnta k'od hãbamk'a hawaag.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Ya Caifaau mag hiek'atarr haawai magtarr haigmua judionaan chi t'et'emnaanau hãba hibëpwia warre Jesús t'õoju k'ĩirjugta wai nʌisijim.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Jesuu ya mag hich t'õoju k'ĩirju nʌm k'ap'ʌ sĩerr haawai ya tag judionaan hee parhooba nʌrraba haajeejim. Mag gaaimua hichta warag Judea durrmua warp petajim, p'öbördam Efraín hanʌmʌg. Mam chan hõor pömcha k'aba naajeejim. Maig maar hi dʌ̈i naaimajim, hi k'a hogdʌba wënʌrraajerr haawai.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Mag p'öbör Efraín hanʌmʌg weetwai judionaan p'iesta Pascua haajem burrju dakpapa k'ajim. Hamach hi harr haawai, mag p'iesta hʌ̃rʌʌ harr haawai, hõor pöm Jerusalenag hërërëu k'ajim, Pascua burrju nawe k'ĩir k'augaag, hamach jöoinau jaaujerrjö domer nʌmua hamach k'aibag barpäain.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Mag wët t'ʌnʌmuan Jesuuta jʌrp'öo haajeejim. Maimua ya Haai hi jëeujem degcha paauk'aimawiajã hi bëebaju k'ĩirjuwia jũrr hamach k'apeenagta, —Keena, ¿pãrau k'ĩirjuawai mʌg p'iesta hee hi bëeju k'ai? haajeejim haajem.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Maagwai chi fariseonaanau p'adnaan chi pörk'a narr k'ʌʌn dʌ̈imua ya hõrag jaauk'a wai naajim haajem, chi Jesús sim k'aug hat'aawai hamachig jaaumk'ĩir, mag hamachig jaaubaawai sĩi hi pʌr hawaan wëtaag.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.