João 11
Hẽwandam Hiek (NOAH) vs NVT
1 Biek hãb p'öbördam Betania hanʌm hee woundam Lázaro hanʌm mor machpajim haajem. Hich Lázaro hʌ̃p'ʌʌin numí wai sĩejim, María Marta dʌ̈i. Mak'ʌʌn dʌ̈ita sĩejeejim hich.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Hich mag Lázaro hʌ̃p'ʌi Mariaau hajim, maach Pör Jesús bʌ̈ hʌ̃r jʌ̃gdeeu choonaa hich pörbʌ̈ʌupai jʌʌupʌ̈itarr.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Mag hamach hẽp'emk'öi mor machpawia warag heeg pamaawaita hamach numiim k'ʌʌnau hõor jʌr hauwia hich Jesús haig pʌ̈ijierram, jawaan mamk'ĩir. Magbaawai chadcha bëewia, —Señor, pʌ k'apk'ʌʌn chi wajap'am pua hʌ̃rcha hiigjemjã pödba k'ërʌmgui ha jaauchëjim Jesuug.
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Pari hichig mag jaaubaa sĩi warag, —Jãg k'amor machagau chan hi meem hiek meebamgui hajim. Jãan sĩi jãg k'amor machag gaaimua Hẽwandamta t'umaam k'ʌʌn k'ãaijã hʌ̃rpai sim hanaa mʌchjã hi Hiewaa haawai hagjö chirʌm ha k'ap hamk'ĩirta jãgpijimgui hajim hich Jesuu mag hichig hiek jaauchëtarrag.
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Jesuu chadcha Marta dʌ̈i Mariajã hoomap k'aba ni hich Lazarojã hoomap k'aba haajeejim.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Mamʌ mag simta mag Lázaro mor mas sim hichig jaaubaichëmjã maba, warag k'ãai numí mag maach narr haig sĩsijim.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Maimua hag k'ur ya k'ãai numí naata marag hichdëu, —Deeu Judeaag wëttarraugui hajim.
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Magbaawai marau hirig, —Maestro, ¿hĩschapai hich jamaam k'ʌʌnau peer pʌch mokou bar t'õotarr k'ʌʌn haarta deeu pʌ mam hig sĩ? hanaajim.
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Magbaawai jũrr hichdëu marag, —Pari hagt'a hamau mʌ t'õoju hora k'aba sĩebahab hajim. ¿Pãrau hoowai mʌg hedau hãspapak'am doce horas sĩeba haajẽ? hajim. Hãsdawan maach dichmam haig mawiajã bʌ̈ waaur t'ʌt'ʌgag maba haajemgui hajim, hãsdaau haawai.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Pari maach hedaarta chitaju hat'een, sĩi bʌ̈hëu subaadeeu k'ãijã buudimajugui hajim, k'ĩchag hee haawai. Mag hagt'a hag hora k'aba sĩewai hararagagta chitʌmjö hõrau mʌ chig habajugui hajim.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Maimuata sĩi hawia, —Maach k'apk'ʌʌn Lázaro ya k'ãibaadëm; pari mua deeu hi p'iriupäain majugui hajim.
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Magbaata marau hirig mag naajim:
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Pari Jesuu mag Lázaro k'ãibaadëm ha sĩerran, maan hiin ya hi meebaadëmta jaau sim hajiebma. Pari mag simta maraun k'augba, sĩi k'ãai chaar k'ãibaadëmta jaau simpii naajim.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Maimuata ya warre marag, —Lázaro meejimgui hajim.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Pari hʌ̈uta mʌ hi haar k'aba chirajimgui hajim. Magba hak'iin nau jãg chi mee sim mua pãach dak'ĩir p'iriu haujujã hoobak'am. Mamʌ chadcha Hẽwandam jua t'eeg mʌ gaai sim k'ap hamk'ĩir, hi haarcha hoon wëttarrau hajim marag.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Mag hirua hoon wëttarrau habaawai maar heem hãb maar k'apeer ham dën hibʌʌr wauwia Meís ha t'ʌ̃ʌrjerrau, —Keena, magan maachjã hi dʌ̈i wëttarrau hajim, hi dʌ̈i hãba k'ëchimaag.
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Mag wëtwia hũrimaawaijãh, ya k'ãai jayap sim ha jaau naajim, chi Lázaro hauk'ërtarr.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Mag chi meetarr p'öbör Betania hanʌm Jerusalén dak'a kilómetros t'ãrjupjö sĩejim baraag.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Jerusalenmua mag dak'a sĩewai judionaan k'apan weetjeejim haajem, Marta María dʌ̈i nʌm haar, mag hamach numpai hap'öbaadeewai hamach hẽp'emk'öi k'ĩirjuwia hatcha gaai machgau hök'ĩirjuu hapimaaugau hawia.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Mag nʌm hee Martaau hũr hat'ajim haajem, ya Jesús hamach dakpamam. Mag k'aug hat'aawai hi k'ĩirp'ee hoon bëejim. Pari María maba, deg sĩsijim.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Mag bëewia ya Jesús dʌ̈i t'ẽubaicheewai chi Martaau hirig, —Señor, pʌ mʌig sĩerr hak'iin, mʌ hẽp'emk'öi mʌg dau hap'ʌʌ habak'amgui hajim.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pari mua k'ap'ʌ hʌmgui hajim, pua Hẽwandamag jëeubaawai pʌchdëu jëeubarmpierr hirua haju.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Magbaawai Jesuu hirig, —Marta, pʌ hẽp'emk'öi deeu hiiu p'iidʌjugui hajim.
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Magbaa Martaau, —Chadcha mua k'ap'ʌ hʌmgui hajim, mʌg hatag hötarr k'ʌʌn t'um deeu p'iidʌtk'a nʌm hedan hijã dʌ̈i p'iidʌju.
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Magbaawai hirig Jesuu magjim:
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Maimua har mʌig heegarwejã mʌ hiekta t'ãraucha hʌ̈k'awia mʌ dënk'a t'ʌnʌm k'ʌʌn chan meem hiek meebam. Mak'ʌʌnan meewiajã deeu p'iidʌtk'awia hich mag nʌisijugui hajim. Magnaa hirig, —¿Pua mʌ mag hiek'a chirʌm chadcha hʌ̈k'a hʌwi? hajim chi Martaag.
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Magbaawai chi Martaau, —Señor, mua k'ap'ʌ hʌmgui hajim, pʌ chadcha hich Hẽwandam Hiewaau. Pʌʌta warrgarwe hich Hẽwandamau hich hiek jaaumk'ĩir mʌg jẽb gaai pʌ̈iju haajerr k'abahab hajim hirig.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Maimua Jesús dʌ̈i mag hiek'a dʌnaawia, chi Martaau hich heeum haar mawia, hök'arii hi kach gawaa, —María, maach Maestro ya chum p'öbör higaau sĩeichëm. Hi hiek pʌ dʌ̈i hiek'aag haajemgui haimajim haajem.
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Mag chadcha hichig mag jaaubaimam bʌ̈rre Jesús haig bëejim.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Maagwai chan hagt'a Jesús p'öbör hee dubba, Marta dʌ̈i hootarr haigpai sĩejim.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Pari mag María hapuraa höbërbaadëm hoobaawai judionaan ham k'ĩir jãsenk'aag ham haig bëewia narr k'ʌʌnau chi binaandam hauk'ërtarr haarta bĩen mampii hawia dʌ̈i hi hẽudee pochag bëejim.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Mag bëewi, Jesús haig barchëwi, hi bʌ̈k'ʌrr p'õbk'anaa hirig, —Señor, pʌ mʌig sĩerr hak'iin, mʌ hẽp'emk'öi mʌg dau hap'ʌʌ habak'amgui hajim, bĩemamua.
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Mag warag hich dak'ĩir bĩebaadëm dʌ̈i chi judionaan hi dʌ̈i bëetarr k'ʌʌnjã bĩep'öbaadëm hoobaawai hichpa hö jãsenaaga haadëmua gaai machaaga haadëjim.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Mag warag hich haig narr k'ʌʌnagta, ¿Jampaita hauk'ërjierrá? ha jëeujim.
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Mag gaai machag haadëmua hich Jesujã bĩejim.
35 Jesus chorou.
36 Mag Jesús bĩebaadëm hoowia chi judionaanau, —Keena, pãadë hoobat: Jãgan chadchata hirua hi jãsene haajeejimwai haajeejim jũrram k'ʌʌnau.
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Pari mak'ʌʌnau mag nʌm hee, hagjö bigaaum k'ʌʌnau jũrr, —Hichta mʌig sĩerr hak'iin, jãg dau k'ĩsu k'itʌm monaautarrjö, ¿mʌg Lazarojã hirua monaaubak'am k'ai? haajeejim.
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Mag mawia ya chi hauk'ërtarr haar pabaimaawai deeu gaai machag haadëjim. Chi binaan hauk'ërtarr jẽbdi, nawe durrbʌ̈ hee chi k'örm hajim. Mag simta mok pör pöm simuata sĩi chi jẽbdi hi hee joot'ʌ wai naajim.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Mag haig pachëwia Jesuu chi haig narr k'ʌʌnag chi mokpör chawag pʌrëupʌ̈ipi jaaujim. Magbaawai Martaau hirig, —Señor ya maach hauk'ërtarr k'ãai jayap sim haawai ya maach hãr k'ërabahab hajim.
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Magbaawai Jesuu hirig, —Mamʌ mua k'abá chaigjã pʌrʌg, mua hi p'iriu hauju pʌch t'ãar hee k'ap'ʌ hʌm k'ai, pua chadcha Hẽwandam jua t'eeg hooju ha chirajimgui hajim.
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Mag chi mok chawag pʌrëupi jaautarr haawai chadcha chawag pʌrëupʌ̈ijierram. Magbaawai Jesuu hʌ̃gt'aag heerpanaa Hẽwandamag, —Tata, mua pʌrʌg hʌ̈u hajim ha chirʌmgui hajim, mʌg mʌchdëu jëeu chirʌm pua hʌ̈u mʌ hiek hʌ̈k'abaawai.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Mua k'ap'ʌ chirʌmgui hajim, mua pʌchig jëeuwai pua mʌ hiek hʌ̈k'aajem. Pari magʌm hãba, hichiita t'umaam k'ʌʌn jʌ̃g daar mua t'et mag hʌ̈u hajim ha chirʌmgui hajim, t'umaam k'ʌʌnag chadcha pʌchdëuta mʌ pʌ̈ijim ha k'ap hamk'ĩir.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Mag hiek'awia deeu hichdëupai jũrr mag chi meem jẽb deg sĩerragta hi t'ʌ̃rcha t'ʌ̃rt'ʌ̃rnaa t'et, —Lázaro, dawag höbërbaichë hajim.
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Magbaawai maach chi meem harrta chadcha dawag höbërchëjim. Hoowai hich hauk'ërtarr hich mag bʌ̈ haarmua k'ĩeb mor t'um dĩes baúa pʌrëunaa hödi haigmua hʌ̃gt'aag pörpa k'ĩir jãarjemua pʌrëu simta höbërchëjim. Mag höbërbaicheewai haig narr k'ʌʌnag, —Jãimua jãg put hẽerk'abapʌ̈it hajim, hidëu hich diig mamk'ĩir. |src="CN01768B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="JHN 11.39-44"
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Mag Jesuu Lázaro p'iriu hautarr hamach daúacha hootarr gaaimua, judionaan k'apan María dʌ̈i bëetarr k'ʌʌnau k'ap'ʌ nʌisijim, chadcha Jesús hich Hẽwandamau pʌ̈itarr. Mag warag hi higar nʌisijim.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Pari mag t'ʌnʌm hee, hãaur k'ʌʌn warag fariseonaan haar wëtjim. Mag wëtwi Jesuu mag hõor p'iriu hat'amta hĩgk'aimajierram haajem.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Magbaawai chi fariseonaan, p'adnaan chi pörk'a narr k'ʌʌn dʌ̈i hãba, tagam k'ʌʌn chi t'ierrnaanpa biirdʌjierram haajem. Mag biirdʌnaa hamach heepai jũrr hamach k'apeenagta, —Keena, ¿maadëu jãga hajuma jãg woun dʌ̈i? hajierram hanʌm. Jãguan chadchata maach dauderraa hag na hõrau nem hooba haajempata wau nʌrrʌm.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Maadëu hʌdʌraa hirig jãgʌm nem waupi nʌmʌn, t'umaam k'ʌʌnta hi higar paauk'awia hamach reik'apiju. Magbaawai Romapien chi t'et'emnaan bëewia, jũrr maach Haai hi jëeujem diita pogueupʌ̈inaa, maachjã dau haug waujugui hajierram haajem.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Mamʌ hãaur k'ʌʌnau mamagk'am hee, hãb mag añoou p'adnaan t'um t'ʌnarr k'ʌʌn pörk'a sĩerr Caifás ha t'ʌ̃ʌrjerrau hich k'apeenag, —Pãrau chan bʌ̃ʌrjã k'ĩirjubata hiek'a nʌmgui hajim hanʌm.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Magnaa hichdëupai, Mua hoowai wajapcha hajuun, mag pãrau jaau nʌmjö maach t'umaam k'ʌʌnta dau hap'ʌʌ hapiju k'ãai, jãg happaita maach t'umaam k'ʌʌn kõit t'õopiju haai simgui hajim hanaabá, Jesús higwia.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Pari wajapcharan Caifaau mag hiek'atarr chan hich k'ĩirjugjã k'abajim. Wajapcharan mag añoou hichta t'um p'adnaan t'ʌnarr k'ʌʌn pör harr haawai hich Hẽwandamau mag hiek'apibaawaita mag hiek'ajim, Jesuuta judionaan t'ʌnʌm kõit t'õju higwia.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Pari magbarm chan hĩchab judionaan kõitpai k'aba, hewag paawai t'um hich chaaink'aju k'ʌʌn kõitpa t'õju ha sim hajim, judionaan k'abam k'ʌʌn hawiajã, magbarmua hich chaain durrpierram k'ʌʌnta k'od hãbamk'a hawaag.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Ya Caifaau mag hiek'atarr haawai magtarr haigmua judionaan chi t'et'emnaanau hãba hibëpwia warre Jesús t'õoju k'ĩirjugta wai nʌisijim.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Jesuu ya mag hich t'õoju k'ĩirju nʌm k'ap'ʌ sĩerr haawai ya tag judionaan hee parhooba nʌrraba haajeejim. Mag gaaimua hichta warag Judea durrmua warp petajim, p'öbördam Efraín hanʌmʌg. Mam chan hõor pömcha k'aba naajeejim. Maig maar hi dʌ̈i naaimajim, hi k'a hogdʌba wënʌrraajerr haawai.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Mag p'öbör Efraín hanʌmʌg weetwai judionaan p'iesta Pascua haajem burrju dakpapa k'ajim. Hamach hi harr haawai, mag p'iesta hʌ̃rʌʌ harr haawai, hõor pöm Jerusalenag hërërëu k'ajim, Pascua burrju nawe k'ĩir k'augaag, hamach jöoinau jaaujerrjö domer nʌmua hamach k'aibag barpäain.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Mag wët t'ʌnʌmuan Jesuuta jʌrp'öo haajeejim. Maimua ya Haai hi jëeujem degcha paauk'aimawiajã hi bëebaju k'ĩirjuwia jũrr hamach k'apeenagta, —Keena, ¿pãrau k'ĩirjuawai mʌg p'iesta hee hi bëeju k'ai? haajeejim haajem.
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Maagwai chi fariseonaanau p'adnaan chi pörk'a narr k'ʌʌn dʌ̈imua ya hõrag jaauk'a wai naajim haajem, chi Jesús sim k'aug hat'aawai hamachig jaaumk'ĩir, mag hamachig jaaubaawai sĩi hi pʌr hawaan wëtaag.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.