Mateus 20

Ẽwandam Iek (NOAE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ’Mʉg atag mʉch iek ʉ̈kha durrum khʉʉnag amach phithur atarr jũrr mua nem deeju edan, woun ãb uvadö papau ich piyonnaanag nemjõ phierrtarr jũrr phagtarrjöta ajugui ajim. Mag wounau nacha piyón jẽraag edpherre õor jʉraan majim aajem.
1 Jesus disse:
2 Mag mawi, chi nacha ooimatarr khʉʉn dʉ̈i iekhaawai, khãai ãb phidkhabarm paar phaagjemjö denario ãb phagju ajim aajem. Mag iekhawi phidkhamkhĩir pʉ̈ijim aajem.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Maimua ya edau ʉ̈gtharraa las nuevejö aadëm ee, deeu õor jʉraan mawia kaaijã ee sĩi õor phidagjã chukhu par nʉm ooimajim aajem.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Magbaa makhʉʉnagjã, “Pãarjã ĩchab mʉ phidag ee phidkhabamit; mua pãrag pãach phidkhabarmpierr phagjugui” ajim anʉm. Magbaa makhʉʉnjã ĩchab phidkhaan wëtjim aajem.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Maimua edausĩe aadee, ich chi morkhʉ jöoiraupai deeu ũwaai õor jʉraan mawi, kheeuragjã las tresjönaa deeu ichpai majim aajem. Maimua makhʉʉn dʉ̈ijã iekhawi ich agjö phidkhaan pʉ̈ijim aajem.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Maimua ya kheeuraacha las cincojö aadëm ee, deeu ũwaai nacha ichdëu õor ooimatarr aar majim aajem. Maimua ooimaawai sĩi õor phidagjã chukkhu aig naajim aajem. Magbaawai amag, “¿Khani jãg khëumaamta jãg sĩi phidkhajã phidkhaba, parta khëudʉtkhamaama?” ajim anʉm.
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 Magbaa amachdëu, “Marag ni ãbmuajã phidag jaauba aawaita mʉg maar par naabahab” ajierram anʉm. Magbaa jöoirau makhʉʉnagjã, “Magan mʉ nemjĩir ee uva phierrbamit” ajim anʉm, “khëu nʉm ora.”
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 ’Maimua ya edau khëubaadee chi uva papau ich chog mag õor phidag ee wai jẽer sĩerragta jũrr, “Jãimua phidkha narr khʉʉn thʉ̈rkha aunaa amag phagkhabá ajim anʉm. Ẽudeecha dubtarr khʉʉnagta nacha phagnaa maimua nacha dubtarr khʉʉnagta jũrr ẽudeecha phagbá” ajim anʉm.
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 Mag, chadcha ẽudeecha kheeuraa las cincojö dubtarr khʉʉnta nacha thʉ̈rkha auwi khãai ãb phidkha khëutarr khʉʉnagamjö denario ããbdö phagkhamajim anaabá, agdaujö.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Maimuata jũrr nacha dubtarr khʉʉn thʉ̈rkha aujim aajem. Ya mag amach thʉ̈rkhʉʉibaadee, warm khʉʉnag mag denario ãb deematarr aawai, amaun jũrr amachigta ʉ̈r phagjupii naajima, amachta edpherre dubtarr aawai. Pari magba amagjã ẽudeecha dubtarr khʉʉnag phagtarrjöpai phagkhajim anaabá.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Mamʉ amachig magpai phagbaawai khĩujã ãwatba, chi morkhʉʉgchata jũrr ãbmua,
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 “Jãkhʉʉn ya maar öbëraagpam eeta bardʉtkhachëtarr aawai ora ãbpaita phidkhajierram. Magtarrta maar ed durr pöm phidkha khëuwi ed pechagjã jemer khëudʉtkhamaam khʉʉn dʉ̈i ãbata pua amag phagbarbma, jũrr amag erraapai phagju aai simta” ajim anʉm irig.
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 Pari magbaawai chi phidag khʉ jöoirau jũrr am eem ãbakhaíg, “Kakë pari warr maach iekhaawaijã, ¿denario ãbpaita pʉrʉg phagju abajĩ, pʉ phidkhabarm paar? Magtarr aawai mua pʉ khũgurba chirʉm perá” ajim anʉm.
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 “Pʉch phatkhondam auwia petá” ajim anʉm. “Pari mua ichiita kheeuraacha dubtarragjã pʉrʉg phagtarrjö phagam khõsi chirʉmgui” ajim anʉm.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 “Mʉch phatkhon aawai mʉchdëu phagam aig phagju aai chirʉmgui” ajim anʉm, “pöm phidkhaba arr khʉʉnag awiajã. ¿Wa sĩita pua mʉrʉg õor dʉ̈i ö wajapha apimaphata chirʉ́wa?” ajim anʉm chi phidag khʉ jöoirau.
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 Mag nem ĩgkhaadam jaauwi ich Jesuupai, ’Ich jãgta ajugui ajim ĩchab mʉg atagjã. Ẽudeecha phidag ee dubtarr khʉʉnagta nacha dubtarr khʉʉnag phagtarrjö, ẽudeecha mʉch iek ʉ̈khatarr khʉʉnagjã nacha ʉ̈khatarr khʉʉnagamjö agdaujö nem deemaju. Maiguin Ẽwandam athee pöm nem wauba arr khʉʉnagjã warm khʉʉnagamjö phagmajugui ajim.
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Maimua mag Jerusalenag mam arr aawai ya khʉd ee paaukhabaadee, ich Jesuu maar maach ap thʉ̈rkha auwi marag jaaumamua magjim:
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 —Pãrau oo nʉmgui ajim, maach Jerusalenag wëtum. Mamʉ nau maach barbaimaawai mʉch chi Emkhooi Iewaa mʉg chirʉmʉn thethemnaanag mʉ pʉr deeju. Magbaawai makhʉʉnau mʉ thõopi jaauwi
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 jũrr maach meeun khabam khʉʉn jua ee mʉ thʉsĩepʉ̈ijugui ajim. Magbaawai makhʉʉnau mʉ wau iekhanaa mʉ gaai mas waunaa pakuls gaai mʉ meerphëpʉ̈ijugui ajim. Pari amau mag mʉ wau thõowiajã khãai thãrjup nʉm ee deeu mʉ iiu phiidʉju a jaaumajim maachigcha.
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Maimua i iekha öbaadëm ee, jöoi Zebedeo ũan ich chaain dʉ̈i bëewi nem inag jëwaagpamjö Jesús khĩirphee phõbkha thʉnaaichëjim.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Magbaawai Jesuu irig, —¿Khandamta ig ʉ? ajim.
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Magbaawai Jesuu warre chi chaainagta, —Pãrau chan pãachdëu jëeu nʉmjã khaugbata nʉmgui ajim. ¿Pãrau khĩirjuawai mag pãachta warm khʉʉn khãai ʉ̈rpai aag chikhamnau pãach dau aug wau nʉmjã mʉ dënjö ãwatju aai nʉ? ajim amag.
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Magbaa deeu Jesuu ichdëupai amag, —Chadcha pãrau õrau pãach dau aphʉʉ wau nʉm ãwatma ajim. Pari mag mʉch juachaar gar wa juawë gar khãijã mʉch dʉ̈i ãba juppiju chan mua pöd jaauju khaba chirʉmgui ajim, ya jãig paawain mʉ Ayauta ichdëu khap jaauju aawai.
23 Então Jesus disse:
24 Maach tagam khʉʉn agjö ich Jesús dʉ̈i ogdʉba wënʉrraajerr khʉʉnau ũurwai, mag warm khʉʉnau i bigaau jupimaag khãidu jëeu nʉm ũrbaawai, chadcha am dʉ̈i maar thãar ee khaba naajim.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Pari magbaa deeu ũwaai maach appai khĩet thʉ̈rkhanaa marag magjim, ich Jesuu:
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Pari jũrr pãrau am dënjö magju khaba nʉmgui ajim pãach eepai. Magju khãai ãbmua khãijã pãach eepai ichta thumaam khʉʉn khãaijã ʉ̈rʉʉ am khõsi sim khai, magan jũrr ich garmuata ich khapeenau nem mag abaawaijã am ipierr nʉnʉʉu aju aai simgui ajim.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Maagwai ar ichta ʉ̈gthar pawiajã Ẽwandamau ich garcha juppi ahau apim khõsi sim khai, magan ichta sĩi parhoobam khʉʉn chogkhaju aai sim ajim.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Mʉ pãar khãai Emkhooi Iewaakha chirʉmjã mag sĩi mʉch garmua chikham chogaagjã bëebajim. Mʉ bëetarran sĩi chikhamnag mʉch chogamkhĩirta bëejimgui ajim, mag chitʉmua chikham jua machgau thõowi mag thõobarm gaaimua õor pöm sĩi amach pekau ee preso sĩsidʉmjö nʉm khʉʉn öbeerkhapäain.
28 Porque até o
29 Mag wëtumua Jericó phöbör ee naaimawi, deeu ërëu phöbaadeeu, õor pöoma Jesús ẽudee wëtjim.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Mag õor pöm wëtum khʉd bigaau dau khĩsu khithëem numí ohoodö durrajim. Mag durrumua Jesús dichmam khaug athaawai ääakhamua, —Señor, pʉʉta rey David khararr ag chaain ewagam khʉʉn Iewaau marau nʉ narr. Maar apdurrum maar dau aug khaugbahur anaajim.
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Mamʉ mag am ääakham ũrwia aig dich wëtum khʉʉnau amag meeurrarrau aajeejim, khĩupamkhĩir. Pari magʉmjã waragta Jesuug uhuukhamua, —Señor, jöoi David khararr Iewaa, maar apdurrum maar dau aug khaugbahur aajeejim.
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Magbaawai Jesuu dʉnʉisiwi mag chi dau khaugba khithëe arr khʉʉn thʉ̈rkhanaa, —¿Khani pãrau mʉrʉg pãach dʉ̈i apim khõsi nʉ? ajim amag.
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Magbaawai amachdëu, —Señor, maraun pʉrʉg maach dauta daujã wajaug paapim khõsi nʉmgui ajierram irig.
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Magbaa chadcha Jesuu am dau aug khaugwi, am dauhëu aaithʉ aaithʉ abaawai, warre daujã wajaug sĩi bi eewe ich magta thaabatarrjö nʉisijim. Mag amach dau monaaubapäaiwai warag i dʉ̈i ërëubaadëjim.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.