Lucas 9

Ẽwandam Iek (NOAE) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Maimua Jesuu ich khapeen doce ich dʉ̈i ogdʉba wënʉrraajerr khʉʉn ãbam aig thʉ̈rkhanaa agdaujö juapá deemajim aajem, ich dënjö õor mor eem mepeen jʉrkhʉʉinaa mor masim khʉʉnjã monaau wënʉrraju ayaa amkhĩir.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios e para curarem enfermidades;
2 Mag pʉ̈yaagpamua amag magjim anʉm:
2 e enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Maimua ĩchab amag, ’Pãach jua kharr ërëubaadët, bʉ̈ʉrjã nem inag arrba: bordón chukhu, talegdijã chukhu, ni thach ni phatkhonjã oob arrmiet; ich jãg ërëubaadët ajim anʉm, khajũa theg jũajujã chukhu.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas vestes.
4 Maimua pãach wënʉrrʉmpierr pãachig di jaaubarm degpai kheeupaawai khãibat ajim anʉm, pãach maigmua wët nʉm ora.
4 E, em qualquer casa em que entrardes, ficai ali e de lá saireis.
5 Mamʉ phöbör ee ni ãbmuajã pãach amach deg dubpiba ni pãach iekjã ũrba abaawai warre amach dakhĩirwe pãach bʉ̈ gaaim jẽb ʉʉrphë ʉʉrphënaa pãachta ërëubaadët ajim anʉm. Pãrau magmʉn magbarmuapai amag “Pãachdëu jãg Ẽwandam iek ũrba abarm gaaimua ich dʉ̈ita khĩir khap abat” anʉmʉugui ajim anʉm.
5 E, se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Mag, chadcha Jesuu amachig mag jaaubaawai ërëubaadëwia phöbördampierr jãga Ẽwandamau maach peerdʉajẽ a jaau wënʉrrʉm dʉ̈i ĩchab durrpierr aaunaanpa monaau wënʉrrajim aajem.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda a parte.
7 Rey Erodes anʉmua ũrbaadëjim aajem nem thum Jesuu wau nʉrrʉm. Mag ichdëu ũrbaadeewai khakhaisamjö aadëjim anaabá, jũrram khʉʉnau “Juan chi õor pör choomieta iiu phiidʉwia nʉrraichëm” a jaauchëchëkham ũrwia.
7 E o tetrarca Herodes ouvia tudo o que se passava e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dos mortos,
8 Mag nʉm dʉ̈i irua ũurwai ãaur khʉʉnau jũrr, “Elías warrgar Ẽwandam i jaaujerrta öbërchëwia jãg nʉrrʉm aajem” a jaau nʉm dʉ̈i agjö bigaaum khʉʉnau jũrr, “Elías khabam khai jãan chadcha jöoingar Ẽwandam iek jaaujerrta deeu phiidʉwia jãg nʉrrʉm” a jaauchë naajim anʉm.
8 e outros, que Elias tinha aparecido, e outros, que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Mag bĩi wëjöm ũrwia chi Erodeeu ich ödegpai, “Keen, magaag Juanan mua ö thʉappʉ̈ipitarrau. Magan, ¿khai ajuma õrau mag bĩi thʉnʉm?” aajeejim anʉm. Mamʉ parhooba mag jaau thʉnʉm gaaimua ichdëuchata i dʉ̈i oom khõchag sĩejim anaabá.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Mag doce ich Jesuucha pʉ̈itarr khʉʉn wënʉrrʉʉ awia bardʉtkhacheeu amachdëu nem wau wënʉrrarr thum irig ĩgkhachëjierram aajem. Magbaawai chi Jesuu chawag am phë arrjim aajem, phöbör Betsaida anʉm igaau õor chukag ee.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Mamʉ õrau mag i petam khaugpʉ̈itarr aawai i ẽudee pochag wëtjim anʉm. Mag wëtwia ich aar bardʉtkhabaimaawai Jesuu amag, —Ʉ̈u pãar bëejimgui awia, warag amag, Ẽwandamta thumaam khʉʉn Pörkhaimʉʉ simgui ajim anʉm. Pãar peerdʉju khai, irigta ʉdʉraa pãach Pörkhapibat a jaaumajim aajem.
11 E, sabendo- o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do Reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Mag õor monaaupʉ̈pʉ̈ikham ee, warag edau khëuju gar pabaadeewai chi doce ich dʉ̈i ogdʉba wënʉrraajerr khʉʉnau i aig bëewia irig, —Mʉig maach õor chukag eeta nʉpí, phöbör ee wa di dakha nʉnʉidʉm ee khãijã amag wëtpi jaaubá ajierram anʉm, magʉm aar thachdam khöwia khãimkhĩir.
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos campos e aldeias ao redor, se agasalhem e achem o que comer, porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Mamʉ magbaawai Jesuu jũrr amag, —Am pʉ̈iju khãyau, pãachdëuta amag thach deebat ajim anaabá.
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Mag õor pöm thʉnʉm ee emkhooin appai cinco miljö naajim aajem. Magbaa Jesuu amag, —Õrag jaaubat ajim anʉm, ãbam aigpai poso de cincuenta en cincuenta khĩkhĩratdö jupkhamamkhĩir.
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em grupos de cinquenta em cinquenta.
15 Mag chadcha i ipierraa õrag jaaubaawai thum ich mag poso phʉʉr ohood aphöbaadëjim aajem.
15 E assim o fizeram, fazendo- os assentar a todos.
16 Magbaawai ich Jesuu mag pan cinco narr chi ãwarrdam numpai narr dʉ̈i ãba phë auwia, ʉ̈gthaag eerpanaa, Ẽwandamag ʉ̈u ajim anaa, thorreuwia, ich khapeenag ʉapʉ̈imajim aajem, jũrr õrag jigmamkhĩir.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Mag jigmamua thumaam khʉʉn biwaauwia imie phöbaadeewai chi pan ãwarr dʉ̈i sobtarrau thʉbʉt doce ipiirkha aujim aajem.
17 E comeram todos e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Khãai ãb Jesús ich dʉ̈i doce ogdʉba wënʉrraajerr khʉʉn dʉ̈i õor chukag ee mawia Ẽwandamag jëeu sĩejim aajem. Mag jëeu dichwia amag, —Õrau mʉ igwia iyʉ̈ʉ nʉm ũurwai, ¿am iek mʉ khai aajẽ? ¿Pãrau ũrba aajẽ? a jëeujim anʉm.
18 E aconteceu que, estando ele orando em particular, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Magbaawai amachdëu magjierram aajem:
19 E, respondendo eles, disseram: João Batista; outros, Elias, e outros, que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Ichig magbaawai, jũrr amachigcha, —¿Ma pãachdëujãma, pãrau khĩirjuawai mʉ khai agá? a jëeujim anʉm.
20 E disse-lhes: E vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Pedroou ichig magbaawai, —Chadcha pua ag eyaa jaaubapʉ̈imkë ajim anʉm, mamʉ oob bʉ̈ʉrjã chikhamnag jaaum ajim anʉm.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Maimua magjim anʉm:
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas
23 Maimua thumaam khʉʉnag eerpa eerpanaa, —Chadcha pãrau mʉ iek pãach thãraucha ʉ̈kha nʉm khai, magan mua nem waupi jaau chirʉm appaita waubat ajim anʉm, “Mʉchdëuta khap chirʉm mʉchdëu nem wauju” a iekhaba. Mʉ gaaimua chikhamnau pãach dau aphʉʉ thõoju khĩirjuwia khãijã magʉm igba, waragta ʉ̈khanaat.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Ar chi mʉg jẽb gaai mʉ gaaimua bʉ̈ʉrjã phithurg aumapha wënʉrrʉm khʉʉn chan meem edjã ʉ̈gthar öbërbamgui ajim anʉm. Magarrau ar chi mua nem jaau chirʉm waum khõchgauta amach nemjã khĩirjuba sĩi warag mʉ gaaimuata dau aphʉʉ anʉm khʉʉnan chadau ʉ̈gtharcha öbërjugui ajim anʉm.
24 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida a salvará.
25 Pãrau oowai, ¿khan ajaug sĩ ajim anʉm, woun ãbmua mʉg durr thum ichdëupai jʉ̈a wai sĩsim, mamʉ mag sim meebaadee khĩmie durr petam; irua ich durr thum ich dʉ̈i arrju aai sĩ? Pöd arrbamgui ajim anʉm.
25 Porque que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Ãb khãijã mʉ gaaimua wa mʉ iek jaauju khãijã õor dakhĩir chigaa amʉn, mag mʉch chi Emkhooi Iewaajã thumaam khʉʉn Pörkhanaa mʉch Aai dʉ̈i ʉ̈gthar i chognaan thʉnʉm khʉʉnpa mʉg durr chachaan bëem edjã muajã ĩchab ich khĩircha eerpanaa chigaa warag, “Mua, bʉ̈ʉrjã pʉ khaugba chitʉm” ajugui ajim
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e
27 Cha mʉ iekha chirʉm iekhau ãaur khʉʉn cha mʉ iek ũr nʉm khʉʉn chan mʉchta thumaam khʉʉn Pörkha bëeju edamjö aadëm oobam aigjã meebajugui ajim aajem Jesuu ich khapeenag.
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Mag ich khapeen ãaur khʉʉnag amach daúa ich oopiju jaautarr khur seman ãbjö nʉm ee, durrsĩ gaai Ẽwandamag jëwaan mamua ich dʉ̈i phë arrjim aajem Pedro, Santiago maimua Juan.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois dessas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago e subiu ao monte a orar.
29 Mag mam wëtwi ich Ayag jëeu simta, dëgölp sĩi bʉ̈ʉmjö aadëjim anaabá, ich mor gaai khajũa jũa sĩerrpa. Maagwai chi khajũa chará sĩi phuumjö aadëjim anʉm, ich bäpgau.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e as suas vestes ficaram brancas e mui resplandecentes.
30 I magbaadëm ee wounaan numí i bigaau dʉnʉʉutkhachëwia i dʉ̈i iyʉ̈ʉ naajim aajem. Mag i dʉ̈i iyʉ̈ʉ narr khʉʉn, jöoingar Moisés khararr ajim aajem Ẽwandam i jaaumie Elías khararr dʉ̈i.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Mag am iyʉ̈ʉ dʉnʉnʉidʉ aichëm dʉ̈i ĩchab pagthʉm daujö phʉr jẽer athamua mag ãsdaau narrta sĩi warag arar am wʉʉ wai sĩsijim anaabá. Am iyʉ̈ʉ narran, ich Ẽwandamaucha warrgarwe ich i jaaumienag jaautarrjö, Jerusalén phöbör ee õrau i thõojuuta ig iyʉ̈ʉ naajim aajem.
31 os quais apareceram com glória e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Mamʉ maagwai Pedro ich khapeen numí amach ãba wënʉrrarr khʉʉn dʉ̈i sĩi daphökgau pöd dau ẽebajujö thʉnʉmuata oo naajim anaabá, mag Jesús Moisés dʉ̈i Eliapa iyʉ̈ʉ dʉnʉnʉidʉ nʉm. Maagwai ich Jesuun agtha sĩi bʉ̈ʉmjö thʉnʉm dʉ̈i i khajũa chará phuumjöta thʉnaajim anʉm, ich bäpgau.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois varões que estavam com ele.
33 Mag ãba dʉnʉnʉidʉ naawia chi warm khʉʉn i aigmua wëtaag ẽkha nʉm ee, Pedroou irig, —Maestro, ʉ̈u chi agamjö nem ajaug maar mʉig nʉm, ¿jãgwia maadëu rãichdi thãrjup ëu aubá? ajim anʉm, ãb pʉ athee, ãb Moisés athee maimua ãb Elías athee.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três tendas, uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Mamʉ mag i iekha dʉnʉm ee, jʉʉnthumie baug bëewia am jöodʉ athaicheewai jãphierr phöbaadëjim anaabá, ag ee ierr paaukhabaadëm oowia.
34 E, dizendo ele isso, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Mag jʉʉnthumie ee am ierr paaukhabaadeewai ag eemua woun iekjö, “Chamʉʉta mʉ Iewaa, mʉchdëu jãsehne wai chitʉmʉu, õor peerdʉ aumkhĩir mʉchdëu jʉr autarr. Irua jaau simta ipierraa abat” a iekhabarm ũrjierram anʉm.
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Maimua chi woun iekjö sĩerr khĩubaadëm dʉ̈i ĩchab chi jʉʉnthumiejã chukkhu aadëm ee oowai Jesús ich appai oo dʉnaajim anʉm. Mamʉ amachdëu mag ootarrjã ag ed gaai chan bʉ̈ʉrjã deeum khʉʉnag jaauba, sĩi khĩuu nʉisijierram anaabá, nem dau chig ooba arrjö.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se e, por aqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Ag noram ãspaau mam durrsĩ gaai naawi deeu ich khapeen dʉ̈i jër paaukhabaadëm ee, am khĩirphee õor pöoma wëdurajim aajem.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão.
38 Mag khapan pos wëdurum eemua woun ãb i aig bëewia irig magchëjim anʉm:
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo, Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Mʉg khërʉm ich bënëu barbaadeewain nem theegta baarjem. Di bäbäjä khabaadëmua ääikham dʉ̈i sĩi isaphunjã bau aadeejem. Mag di bäbäjäkham pʉamjã igba thʉnʉʉ awia bar dichdimaawain gaai machgau sĩita kha aupihba aadeejemgui ajim anʉm.
39 Eis que um espírito o toma, e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Chi mepeer öbeerpʉ̈imkhĩir pʉ dʉ̈i ogdʉba wënʉrraajem khʉʉnag mua jaautarrjã amau pödbajierramgui aichëjim anaabá.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Magbaawai Jesuu thumaam khʉʉnag eerpanaa, —Pãran chadcha pãach thãar khaibag gaaimuata pãrau chan jãg chaai Ẽwandamau monaaupʉ̈ijujã khĩirjuba nʉmgui ajim anʉm. ¿Pãrau jãg Ẽwandam jua theeg simjã khaugbamjö nʉm sĩi ich jãgta mua ãwat chitaju aai chirʉ́ pãrau oowai? ¿Khan atchata pãrau mʉ pãach dʉ̈i chitapim ig nʉma ajim anʉm, ajapcha ʉ̈khaag? Magnaa jũrr chi ayagta, Mʉ aig pʉch chaai aipidú ajim anʉm.
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Mag chadcha chi ayau aidurum ee, chi chaai ich bënëu theega barbaadëmua warre jẽkhʉt barwerbpʉ̈ijim anʉm. Magbaawai Jesuu chi mepeer mag chi chaai mor ee simʉg meeurraunaa öbeerpi jaaubaawai warre öbërbaadëjim anaabá. Mag chaai monaaupʉ̈iwia chi ayag, —Ar khërʉm pʉ chaai ajim anʉm.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derribou e convulsionou; porém Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Mag Jesuu chaai monaaubarm oowia thum aig narr khʉʉn dauderraa nʉisiwia Ẽwandamagta, “Ẽwandam, pʉchta chadcha mepeen khãyaujã chi jua thierriu. Mepeenau chan pöd pʉ dʉ̈i barbam” ajierram aajem. |src="CN01729B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="LUK 9.37-43"
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as
44 —Ajapha mʉ iekhaagpam ũrwia khĩir eyaa wai nʉisit. Mʉigmua pömcha khaba nʉm ee, mʉg mʉch chi Emkhooi Iewaa mʉg chirʉmʉn chi thierrnaanag pʉr deejugui ajim anʉm.
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Mamʉ chi khapeenau Jesuu amachig mag iekhabarmjã warre khaphʉ aju nem khaba arr aawai pöd khaugbajierram anaabá. Mag amachdëu pöd khaugba abaawai irig jëeujöjöo naawi warag inagau jëeuba, ich magpai nʉisijim aajem.
45 Mas eles não entendiam essa palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca dessa palavra.
46 Maimua wëtwia amach appai aphöbaadeewai, “Keena, magan mʉg nʉm aig, ¿chijãata ʉ̈rʉʉcha sim khai?” a iyʉ̈ʉ aphöbaadëjim aajem.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Mamʉ Jesuu am khĩirjug khaphʉnaa am thãarjã khaphʉ sĩerr aawai, mag iyʉ̈ʉ nʉm ũrbaa chaaidam jiir auwia ich bigaau dʉnʉʉupi khërnaa amag magjim aajem:
47 Mas Jesus, vendo o pensamento do coração deles, tomou uma criança, pô-la junto a si
48 —Mʉg chaai agtha ich juau paba aawai serbiiba khitʉmjö õor thʉnʉm thum mua khõsi chitʉm. Pãrau mʉ dënjö mʉg khithëem ãb khãijã jãsenkhawia pãach di aig aumʉn, magan pãrau mʉchchata mag khĩir jãsenkhabarmjö abarmgui ajim anʉm. Mag pãrau ʉdʉraa pãach aig mʉ baarpi nʉm aiguin magan pãrau mʉ Aaijã khõsi nʉm anʉm, ichdëuta mʉ pʉ̈itarr aawai. Mua pãrag jaaukhimgui ajim anʉm: Ar amachdëupai khĩirjuawai thumaam khʉʉn khãyaujã chaai bʉ̈rʉʉmdamjö serbiiba nʉm a khĩirju nʉm khʉʉnta warm khʉʉn khãyaujã ʉ̈rʉʉcha nʉmgui ajim anʉm chadcha, Ẽwandam dau na.
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome recebe-me a mim; e qualquer que me recebe a mim recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo é grande.
49 Magbaawai Juanau Jesuug, —Maestro, marau woun ãb oojimgui ajim anʉm. Mag wounau iekhamamua pʉ thʉ̈r thʉ̈rnaa õor mor eem meperag öbeerpi jaaubaawai chadcha öbeerpʉ̈i maajeejim. Mamʉ maarjö pʉ dʉ̈i nʉrraba aajemuata mag sĩewai marau irig tag õor mor eem mepeen jʉrkhʉʉipiba jaaujimgui ajim anʉm.
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Magbaa Jesuu magjim anʉm irig:
50 E Jesus lhes disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Ya Jesús deeu ʉ̈gthar ich Aai aar maimʉʉ aadeewai warag thãar phĩiuwia ögkhaba Jerusalenag petajim aajem.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Mamʉ ich na di jʉrwia nem khĩir khaugamkhĩir, ich khapeen eem õor jʉr auwia pʉ̈ijim aajem. Magbaa makhʉʉnau ërëuwia Samaria durr phöbördam pöm khaba khitʉm ee i na di jʉrimajierram aajem.
52 E mandou mensageiros diante da sua face; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada.
53 Mamʉ chi Samariapienau Jesús sĩi Jerusalenagta mam a ũrbaawai i athee chan di chukhum ajierram anaabá.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Magbaawai deeu bëewia mag irig deebaju abarm jaauchëjierram aajem. Mag ũrbaawaita jũrr Santiagoou Juan dʉ̈imua, —Señor, ¿pua oowai mag pʉrʉg di deebam anʉm jũrr marau Ẽwandamag jëeuju aai nʉ ajim anʉm, Elías khararrau jëeubaawai atarrjö am phöbör pábaadëmua uurdʉ khëchpʉ̈imkhĩir? Marag jaaubá ajim anʉm Jesuug.
54 E os discípulos Tiago e João, vendo isso, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Magbaawai Jesuu amag phʉʉrba oonaa magjim anʉm:
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Mʉch chi Emkhooi Iewaan mʉg jẽb gaai õor peerdʉ awaanta bëejim. Mʉ mag mʉch garmua warag õor amach pekau ee durrum peerdʉ aubanaa sĩi öpʉ̈yaanjã bëebajimgui ajim anʉm.]
56 Porque o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá- E foram para outra aldeia.
57 Mag ërëubaadëwia agtha barba wënʉrrʉm ee, ãbmua Jesuug, —Señor, mʉʉn pʉ mampierr pʉ dʉ̈i ich jãg chitajugui ajim anʉm.
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Magbaawai jũrr ich Jesuu irig, —Pʉchdëu mag mʉ dʉ̈i chitam khõsi chirʉm khai, marrau magan ajim anʉm. Mamʉ pʉrʉg jaaukhimgui ajim anʉm: mʉ khãyau pabʉ̈ eem nemchaain amach khãaijem jẽbdi paraam; nem ichpanjã kheeupaawai amach khãaijem khãidu wai sĩsidʉm. Mamʉ mʉch chi Emkhooi Iewaa chan mʉg chitʉm aig khëubaadeewai khãyaag ajapha werba chiraju didamjã chukhu chitʉmgui ajim anʉm. Pʉjã mʉjö magta chitam khõsi chirʉm khai, marrau magan ajim anʉm.
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Maimua ãbakhaíg jũrr ich garmuata —Marrau mʉ dʉ̈i abaawai, jũrr magua, —Señor, magan idëu nacha mʉ mʉch aai aar mawia i dʉ̈i chirʉʉ apibá. Mʉg atag mʉch juadamaucha jöoi aukhër pʉabajeen chadau mua pʉ ogdʉba chitajugui ajim anʉm.
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá enterrar meu pai.
60 Magbaawai Jesuu irig, —Magju khãai warre mʉ dʉ̈ita marrau ajim anʉm. Idëu ar amach Ẽwandam iek ʉ̈khamaaugau chi thõmjö nʉm khʉʉnag amach binaan bëppibá. Mamʉ pʉ mag khãyau warag õrag jaaubamí ajim anʉm: “Ya Ẽwandam thumaam khʉʉn Pörkhacheeg bëeimʉʉ sim. Pãar peerdʉm khõsi nʉm khai, ichta ʉdʉraa pãach Pörkhapibat” a jaaupet ajim anʉm.
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Magbaawai deeum aig sĩerrau ĩchab irig magjim anʉm:
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Magbaa Jesuu magjim anʉm:
62 E Jesus lhe disse: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.