Lucas 9

Ẽwandam Iek (NOAE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Maimua Jesuu ich khapeen doce ich dʉ̈i ogdʉba wënʉrraajerr khʉʉn ãbam aig thʉ̈rkhanaa agdaujö juapá deemajim aajem, ich dënjö õor mor eem mepeen jʉrkhʉʉinaa mor masim khʉʉnjã monaau wënʉrraju ayaa amkhĩir.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Mag pʉ̈yaagpamua amag magjim anʉm:
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Maimua ĩchab amag, ’Pãach jua kharr ërëubaadët, bʉ̈ʉrjã nem inag arrba: bordón chukhu, talegdijã chukhu, ni thach ni phatkhonjã oob arrmiet; ich jãg ërëubaadët ajim anʉm, khajũa theg jũajujã chukhu.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Maimua pãach wënʉrrʉmpierr pãachig di jaaubarm degpai kheeupaawai khãibat ajim anʉm, pãach maigmua wët nʉm ora.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Mamʉ phöbör ee ni ãbmuajã pãach amach deg dubpiba ni pãach iekjã ũrba abaawai warre amach dakhĩirwe pãach bʉ̈ gaaim jẽb ʉʉrphë ʉʉrphënaa pãachta ërëubaadët ajim anʉm. Pãrau magmʉn magbarmuapai amag “Pãachdëu jãg Ẽwandam iek ũrba abarm gaaimua ich dʉ̈ita khĩir khap abat” anʉmʉugui ajim anʉm.
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Mag, chadcha Jesuu amachig mag jaaubaawai ërëubaadëwia phöbördampierr jãga Ẽwandamau maach peerdʉajẽ a jaau wënʉrrʉm dʉ̈i ĩchab durrpierr aaunaanpa monaau wënʉrrajim aajem.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Rey Erodes anʉmua ũrbaadëjim aajem nem thum Jesuu wau nʉrrʉm. Mag ichdëu ũrbaadeewai khakhaisamjö aadëjim anaabá, jũrram khʉʉnau “Juan chi õor pör choomieta iiu phiidʉwia nʉrraichëm” a jaauchëchëkham ũrwia.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Mag nʉm dʉ̈i irua ũurwai ãaur khʉʉnau jũrr, “Elías warrgar Ẽwandam i jaaujerrta öbërchëwia jãg nʉrrʉm aajem” a jaau nʉm dʉ̈i agjö bigaaum khʉʉnau jũrr, “Elías khabam khai jãan chadcha jöoingar Ẽwandam iek jaaujerrta deeu phiidʉwia jãg nʉrrʉm” a jaauchë naajim anʉm.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Mag bĩi wëjöm ũrwia chi Erodeeu ich ödegpai, “Keen, magaag Juanan mua ö thʉappʉ̈ipitarrau. Magan, ¿khai ajuma õrau mag bĩi thʉnʉm?” aajeejim anʉm. Mamʉ parhooba mag jaau thʉnʉm gaaimua ichdëuchata i dʉ̈i oom khõchag sĩejim anaabá.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Mag doce ich Jesuucha pʉ̈itarr khʉʉn wënʉrrʉʉ awia bardʉtkhacheeu amachdëu nem wau wënʉrrarr thum irig ĩgkhachëjierram aajem. Magbaawai chi Jesuu chawag am phë arrjim aajem, phöbör Betsaida anʉm igaau õor chukag ee.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Mamʉ õrau mag i petam khaugpʉ̈itarr aawai i ẽudee pochag wëtjim anʉm. Mag wëtwia ich aar bardʉtkhabaimaawai Jesuu amag, —Ʉ̈u pãar bëejimgui awia, warag amag, Ẽwandamta thumaam khʉʉn Pörkhaimʉʉ simgui ajim anʉm. Pãar peerdʉju khai, irigta ʉdʉraa pãach Pörkhapibat a jaaumajim aajem.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Mag õor monaaupʉ̈pʉ̈ikham ee, warag edau khëuju gar pabaadeewai chi doce ich dʉ̈i ogdʉba wënʉrraajerr khʉʉnau i aig bëewia irig, —Mʉig maach õor chukag eeta nʉpí, phöbör ee wa di dakha nʉnʉidʉm ee khãijã amag wëtpi jaaubá ajierram anʉm, magʉm aar thachdam khöwia khãimkhĩir.
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Mamʉ magbaawai Jesuu jũrr amag, —Am pʉ̈iju khãyau, pãachdëuta amag thach deebat ajim anaabá.
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Mag õor pöm thʉnʉm ee emkhooin appai cinco miljö naajim aajem. Magbaa Jesuu amag, —Õrag jaaubat ajim anʉm, ãbam aigpai poso de cincuenta en cincuenta khĩkhĩratdö jupkhamamkhĩir.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Mag chadcha i ipierraa õrag jaaubaawai thum ich mag poso phʉʉr ohood aphöbaadëjim aajem.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Magbaawai ich Jesuu mag pan cinco narr chi ãwarrdam numpai narr dʉ̈i ãba phë auwia, ʉ̈gthaag eerpanaa, Ẽwandamag ʉ̈u ajim anaa, thorreuwia, ich khapeenag ʉapʉ̈imajim aajem, jũrr õrag jigmamkhĩir.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Mag jigmamua thumaam khʉʉn biwaauwia imie phöbaadeewai chi pan ãwarr dʉ̈i sobtarrau thʉbʉt doce ipiirkha aujim aajem.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Khãai ãb Jesús ich dʉ̈i doce ogdʉba wënʉrraajerr khʉʉn dʉ̈i õor chukag ee mawia Ẽwandamag jëeu sĩejim aajem. Mag jëeu dichwia amag, —Õrau mʉ igwia iyʉ̈ʉ nʉm ũurwai, ¿am iek mʉ khai aajẽ? ¿Pãrau ũrba aajẽ? a jëeujim anʉm.
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Magbaawai amachdëu magjierram aajem:
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Ichig magbaawai, jũrr amachigcha, —¿Ma pãachdëujãma, pãrau khĩirjuawai mʉ khai agá? a jëeujim anʉm.
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Pedroou ichig magbaawai, —Chadcha pua ag eyaa jaaubapʉ̈imkë ajim anʉm, mamʉ oob bʉ̈ʉrjã chikhamnag jaaum ajim anʉm.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Maimua magjim anʉm:
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Maimua thumaam khʉʉnag eerpa eerpanaa, —Chadcha pãrau mʉ iek pãach thãraucha ʉ̈kha nʉm khai, magan mua nem waupi jaau chirʉm appaita waubat ajim anʉm, “Mʉchdëuta khap chirʉm mʉchdëu nem wauju” a iekhaba. Mʉ gaaimua chikhamnau pãach dau aphʉʉ thõoju khĩirjuwia khãijã magʉm igba, waragta ʉ̈khanaat.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Ar chi mʉg jẽb gaai mʉ gaaimua bʉ̈ʉrjã phithurg aumapha wënʉrrʉm khʉʉn chan meem edjã ʉ̈gthar öbërbamgui ajim anʉm. Magarrau ar chi mua nem jaau chirʉm waum khõchgauta amach nemjã khĩirjuba sĩi warag mʉ gaaimuata dau aphʉʉ anʉm khʉʉnan chadau ʉ̈gtharcha öbërjugui ajim anʉm.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Pãrau oowai, ¿khan ajaug sĩ ajim anʉm, woun ãbmua mʉg durr thum ichdëupai jʉ̈a wai sĩsim, mamʉ mag sim meebaadee khĩmie durr petam; irua ich durr thum ich dʉ̈i arrju aai sĩ? Pöd arrbamgui ajim anʉm.
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Ãb khãijã mʉ gaaimua wa mʉ iek jaauju khãijã õor dakhĩir chigaa amʉn, mag mʉch chi Emkhooi Iewaajã thumaam khʉʉn Pörkhanaa mʉch Aai dʉ̈i ʉ̈gthar i chognaan thʉnʉm khʉʉnpa mʉg durr chachaan bëem edjã muajã ĩchab ich khĩircha eerpanaa chigaa warag, “Mua, bʉ̈ʉrjã pʉ khaugba chitʉm” ajugui ajim
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Cha mʉ iekha chirʉm iekhau ãaur khʉʉn cha mʉ iek ũr nʉm khʉʉn chan mʉchta thumaam khʉʉn Pörkha bëeju edamjö aadëm oobam aigjã meebajugui ajim aajem Jesuu ich khapeenag.
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Mag ich khapeen ãaur khʉʉnag amach daúa ich oopiju jaautarr khur seman ãbjö nʉm ee, durrsĩ gaai Ẽwandamag jëwaan mamua ich dʉ̈i phë arrjim aajem Pedro, Santiago maimua Juan.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Mag mam wëtwi ich Ayag jëeu simta, dëgölp sĩi bʉ̈ʉmjö aadëjim anaabá, ich mor gaai khajũa jũa sĩerrpa. Maagwai chi khajũa chará sĩi phuumjö aadëjim anʉm, ich bäpgau.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 I magbaadëm ee wounaan numí i bigaau dʉnʉʉutkhachëwia i dʉ̈i iyʉ̈ʉ naajim aajem. Mag i dʉ̈i iyʉ̈ʉ narr khʉʉn, jöoingar Moisés khararr ajim aajem Ẽwandam i jaaumie Elías khararr dʉ̈i.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Mag am iyʉ̈ʉ dʉnʉnʉidʉ aichëm dʉ̈i ĩchab pagthʉm daujö phʉr jẽer athamua mag ãsdaau narrta sĩi warag arar am wʉʉ wai sĩsijim anaabá. Am iyʉ̈ʉ narran, ich Ẽwandamaucha warrgarwe ich i jaaumienag jaautarrjö, Jerusalén phöbör ee õrau i thõojuuta ig iyʉ̈ʉ naajim aajem.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Mamʉ maagwai Pedro ich khapeen numí amach ãba wënʉrrarr khʉʉn dʉ̈i sĩi daphökgau pöd dau ẽebajujö thʉnʉmuata oo naajim anaabá, mag Jesús Moisés dʉ̈i Eliapa iyʉ̈ʉ dʉnʉnʉidʉ nʉm. Maagwai ich Jesuun agtha sĩi bʉ̈ʉmjö thʉnʉm dʉ̈i i khajũa chará phuumjöta thʉnaajim anʉm, ich bäpgau.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Mag ãba dʉnʉnʉidʉ naawia chi warm khʉʉn i aigmua wëtaag ẽkha nʉm ee, Pedroou irig, —Maestro, ʉ̈u chi agamjö nem ajaug maar mʉig nʉm, ¿jãgwia maadëu rãichdi thãrjup ëu aubá? ajim anʉm, ãb pʉ athee, ãb Moisés athee maimua ãb Elías athee.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Mamʉ mag i iekha dʉnʉm ee, jʉʉnthumie baug bëewia am jöodʉ athaicheewai jãphierr phöbaadëjim anaabá, ag ee ierr paaukhabaadëm oowia.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Mag jʉʉnthumie ee am ierr paaukhabaadeewai ag eemua woun iekjö, “Chamʉʉta mʉ Iewaa, mʉchdëu jãsehne wai chitʉmʉu, õor peerdʉ aumkhĩir mʉchdëu jʉr autarr. Irua jaau simta ipierraa abat” a iekhabarm ũrjierram anʉm.
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Maimua chi woun iekjö sĩerr khĩubaadëm dʉ̈i ĩchab chi jʉʉnthumiejã chukkhu aadëm ee oowai Jesús ich appai oo dʉnaajim anʉm. Mamʉ amachdëu mag ootarrjã ag ed gaai chan bʉ̈ʉrjã deeum khʉʉnag jaauba, sĩi khĩuu nʉisijierram anaabá, nem dau chig ooba arrjö.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Ag noram ãspaau mam durrsĩ gaai naawi deeu ich khapeen dʉ̈i jër paaukhabaadëm ee, am khĩirphee õor pöoma wëdurajim aajem.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Mag khapan pos wëdurum eemua woun ãb i aig bëewia irig magchëjim anʉm:
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Mʉg khërʉm ich bënëu barbaadeewain nem theegta baarjem. Di bäbäjä khabaadëmua ääikham dʉ̈i sĩi isaphunjã bau aadeejem. Mag di bäbäjäkham pʉamjã igba thʉnʉʉ awia bar dichdimaawain gaai machgau sĩita kha aupihba aadeejemgui ajim anʉm.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Chi mepeer öbeerpʉ̈imkhĩir pʉ dʉ̈i ogdʉba wënʉrraajem khʉʉnag mua jaautarrjã amau pödbajierramgui aichëjim anaabá.
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Magbaawai Jesuu thumaam khʉʉnag eerpanaa, —Pãran chadcha pãach thãar khaibag gaaimuata pãrau chan jãg chaai Ẽwandamau monaaupʉ̈ijujã khĩirjuba nʉmgui ajim anʉm. ¿Pãrau jãg Ẽwandam jua theeg simjã khaugbamjö nʉm sĩi ich jãgta mua ãwat chitaju aai chirʉ́ pãrau oowai? ¿Khan atchata pãrau mʉ pãach dʉ̈i chitapim ig nʉma ajim anʉm, ajapcha ʉ̈khaag? Magnaa jũrr chi ayagta, Mʉ aig pʉch chaai aipidú ajim anʉm.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Mag chadcha chi ayau aidurum ee, chi chaai ich bënëu theega barbaadëmua warre jẽkhʉt barwerbpʉ̈ijim anʉm. Magbaawai Jesuu chi mepeer mag chi chaai mor ee simʉg meeurraunaa öbeerpi jaaubaawai warre öbërbaadëjim anaabá. Mag chaai monaaupʉ̈iwia chi ayag, —Ar khërʉm pʉ chaai ajim anʉm.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Mag Jesuu chaai monaaubarm oowia thum aig narr khʉʉn dauderraa nʉisiwia Ẽwandamagta, “Ẽwandam, pʉchta chadcha mepeen khãyaujã chi jua thierriu. Mepeenau chan pöd pʉ dʉ̈i barbam” ajierram aajem. |src="CN01729B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="LUK 9.37-43"
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 —Ajapha mʉ iekhaagpam ũrwia khĩir eyaa wai nʉisit. Mʉigmua pömcha khaba nʉm ee, mʉg mʉch chi Emkhooi Iewaa mʉg chirʉmʉn chi thierrnaanag pʉr deejugui ajim anʉm.
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Mamʉ chi khapeenau Jesuu amachig mag iekhabarmjã warre khaphʉ aju nem khaba arr aawai pöd khaugbajierram anaabá. Mag amachdëu pöd khaugba abaawai irig jëeujöjöo naawi warag inagau jëeuba, ich magpai nʉisijim aajem.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Maimua wëtwia amach appai aphöbaadeewai, “Keena, magan mʉg nʉm aig, ¿chijãata ʉ̈rʉʉcha sim khai?” a iyʉ̈ʉ aphöbaadëjim aajem.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Mamʉ Jesuu am khĩirjug khaphʉnaa am thãarjã khaphʉ sĩerr aawai, mag iyʉ̈ʉ nʉm ũrbaa chaaidam jiir auwia ich bigaau dʉnʉʉupi khërnaa amag magjim aajem:
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 —Mʉg chaai agtha ich juau paba aawai serbiiba khitʉmjö õor thʉnʉm thum mua khõsi chitʉm. Pãrau mʉ dënjö mʉg khithëem ãb khãijã jãsenkhawia pãach di aig aumʉn, magan pãrau mʉchchata mag khĩir jãsenkhabarmjö abarmgui ajim anʉm. Mag pãrau ʉdʉraa pãach aig mʉ baarpi nʉm aiguin magan pãrau mʉ Aaijã khõsi nʉm anʉm, ichdëuta mʉ pʉ̈itarr aawai. Mua pãrag jaaukhimgui ajim anʉm: Ar amachdëupai khĩirjuawai thumaam khʉʉn khãyaujã chaai bʉ̈rʉʉmdamjö serbiiba nʉm a khĩirju nʉm khʉʉnta warm khʉʉn khãyaujã ʉ̈rʉʉcha nʉmgui ajim anʉm chadcha, Ẽwandam dau na.
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Magbaawai Juanau Jesuug, —Maestro, marau woun ãb oojimgui ajim anʉm. Mag wounau iekhamamua pʉ thʉ̈r thʉ̈rnaa õor mor eem meperag öbeerpi jaaubaawai chadcha öbeerpʉ̈i maajeejim. Mamʉ maarjö pʉ dʉ̈i nʉrraba aajemuata mag sĩewai marau irig tag õor mor eem mepeen jʉrkhʉʉipiba jaaujimgui ajim anʉm.
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Magbaa Jesuu magjim anʉm irig:
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Ya Jesús deeu ʉ̈gthar ich Aai aar maimʉʉ aadeewai warag thãar phĩiuwia ögkhaba Jerusalenag petajim aajem.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Mamʉ ich na di jʉrwia nem khĩir khaugamkhĩir, ich khapeen eem õor jʉr auwia pʉ̈ijim aajem. Magbaa makhʉʉnau ërëuwia Samaria durr phöbördam pöm khaba khitʉm ee i na di jʉrimajierram aajem.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Mamʉ chi Samariapienau Jesús sĩi Jerusalenagta mam a ũrbaawai i athee chan di chukhum ajierram anaabá.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Magbaawai deeu bëewia mag irig deebaju abarm jaauchëjierram aajem. Mag ũrbaawaita jũrr Santiagoou Juan dʉ̈imua, —Señor, ¿pua oowai mag pʉrʉg di deebam anʉm jũrr marau Ẽwandamag jëeuju aai nʉ ajim anʉm, Elías khararrau jëeubaawai atarrjö am phöbör pábaadëmua uurdʉ khëchpʉ̈imkhĩir? Marag jaaubá ajim anʉm Jesuug.
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Magbaawai Jesuu amag phʉʉrba oonaa magjim anʉm:
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Mʉch chi Emkhooi Iewaan mʉg jẽb gaai õor peerdʉ awaanta bëejim. Mʉ mag mʉch garmua warag õor amach pekau ee durrum peerdʉ aubanaa sĩi öpʉ̈yaanjã bëebajimgui ajim anʉm.]
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Mag ërëubaadëwia agtha barba wënʉrrʉm ee, ãbmua Jesuug, —Señor, mʉʉn pʉ mampierr pʉ dʉ̈i ich jãg chitajugui ajim anʉm.
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Magbaawai jũrr ich Jesuu irig, —Pʉchdëu mag mʉ dʉ̈i chitam khõsi chirʉm khai, marrau magan ajim anʉm. Mamʉ pʉrʉg jaaukhimgui ajim anʉm: mʉ khãyau pabʉ̈ eem nemchaain amach khãaijem jẽbdi paraam; nem ichpanjã kheeupaawai amach khãaijem khãidu wai sĩsidʉm. Mamʉ mʉch chi Emkhooi Iewaa chan mʉg chitʉm aig khëubaadeewai khãyaag ajapha werba chiraju didamjã chukhu chitʉmgui ajim anʉm. Pʉjã mʉjö magta chitam khõsi chirʉm khai, marrau magan ajim anʉm.
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Maimua ãbakhaíg jũrr ich garmuata —Marrau mʉ dʉ̈i abaawai, jũrr magua, —Señor, magan idëu nacha mʉ mʉch aai aar mawia i dʉ̈i chirʉʉ apibá. Mʉg atag mʉch juadamaucha jöoi aukhër pʉabajeen chadau mua pʉ ogdʉba chitajugui ajim anʉm.
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Magbaawai Jesuu irig, —Magju khãai warre mʉ dʉ̈ita marrau ajim anʉm. Idëu ar amach Ẽwandam iek ʉ̈khamaaugau chi thõmjö nʉm khʉʉnag amach binaan bëppibá. Mamʉ pʉ mag khãyau warag õrag jaaubamí ajim anʉm: “Ya Ẽwandam thumaam khʉʉn Pörkhacheeg bëeimʉʉ sim. Pãar peerdʉm khõsi nʉm khai, ichta ʉdʉraa pãach Pörkhapibat” a jaaupet ajim anʉm.
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Magbaawai deeum aig sĩerrau ĩchab irig magjim anʉm:
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Magbaa Jesuu magjim anʉm:
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.