Lucas 23
Ẽwandam Iek (NOAE) vs NVT
1 Maig wai nʉʉ awia, amach thum ãba öbërdʉtkhawia, chi Jesús gobernador Pilato aar arrjierram aajem.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Maimua mam pawia Pilatoog sëukha magphöbaadëjim anʉm, Jesús khĩir:
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Magbaawai Pilatoou ich Jesuugcha, —¿Chadcha pʉʉta judionaan Reí? a jëeujim anʉm.
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Magbaawai Pilatoou phadnaan chi pörkha nʉm khʉʉnag maimua tagam khʉʉn aig narr khʉʉnagpa, —Mua mʉg woun gaai bʉ̈ʉrjã nem khaigba ooba chirʉmgui ajim anʉm, i thõopäaig.
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Pilatoou magbaawai chará warag amachdëuta iek khẽgkha phöbaadëwi, —Jãguan chadchata õrag pãar ëugar sëukha nem jaau nʉrrʉmua phöbör meeukhapiju ẽkha simgui ajierram anʉm, pãar dʉ̈i. Judea durr ee thumaam khʉʉnag ich mag jaau nʉrraajem; Galilea durrmua jaaubaaderr ich mag jaau phʉʉrdʉ nʉrrʉmua khĩeb mau pabaichëmgui ajierram anʉm.
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Mag Pilatoou ũurwai Jesús Galilea durrmua bëejim a ũrbaawai aig narr khʉʉnag jëeujim aajem, chadcha Galileapierr khai a khap aag.
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Mag jëeuwai chadcha Galilea durram a ũrbaawai, —Ãa, magan Erodes aarta deepʉ̈ijugui ajim anʉm, ichta aram gobernador aawai.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Maimua Erodeeu Jesús oo athaawai onee aadëjim anʉm, ag nawe i dʉ̈i oom khõchag sĩerr aawai. Ichdëu ũurjeejim aajem Jesuu nem wau nʉrrʉm. Maagwai ich daúachata nem maadëu ooba aajem irua wau sim oom iigjeejim anaabá.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Ichdëu mag khĩirju sim gaaimua irig nem khĩir pogkhe jëeumaajeejim aajem. Mamʉ magʉmjã Jesuu bʉ̈ʉrjã i iek jʉ̈ʉ aba aajeejim anaabá.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Maig naajim aajem ĩchab chi phadnaan pörkha nʉm khʉʉn Ẽwandam iek athee chi machnaanpa. Makhʉʉnau warag thet iek khẽgkha, —Chadcha i iekkhõr pöm sĩebahab aajeejim anʉm.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Magbaawai Erodeeu ich soldaaun dʉ̈imua i gaai iukhanaa i serbiibagpa phënaa, —Pãadë oobat, judionaan reikhaju anʉmta dau aphʉʉ oo khërʉm aajeejim anʉm.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Mag ed Pilato Erodes dʉ̈i khapeer ajapham khajierram aajem, warr magju nawe chan jũrr agdaujö chikham oomapha aajerrta.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Deeu Erodeeu Jesús ich aar deebapäaiwai Pilatoou thumaam khʉʉn ãbam aig thʉ̈rkha aujim aajem: phadnaan chi pörkha nʉm khʉʉn, judionaan chi thethem khʉʉn maimua chi phöbörpienjã agjö.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 Maimua amag magjim anʉm:
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Pãrau khaphʉ nʉmgui ajim anʉm, mua Erodes aar i deepʉ̈itarr. Mamʉ Erodeeu oowaijã ichiita mʉg woun bʉ̈ʉrjã khaibag chukhu öbëbërkham. Mʉg sim aig mua oowai mʉg woun khaibag chukhu simgui ajim anʉm, thõopäaig athee. Magnaa amag, ¿Jãgajĩ irua?
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Muan i pʉapʉ̈iju, mamʉ nacha i wʉpi thʉnʉʉujugui ajim anʉm, pʉapʉ̈iju nawe.
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 — ausente —
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 — ausente —
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Mamʉ amau öbërpʉ̈ipi jaautarr Barrabás aajerran cárcel deg sĩejim aajem, ichdëu õor meeukhapiwia mag meeukha nʉm ee õor thõotarr kõit.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Magbaa ich Pilatoou Jesús pʉapʉ̈im khõsi sĩerr aawai deeu amag iekhajim aajem.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Mamʉ magbaawai ũmaai deeu sereeu phöbaadëwia ihãba, —Warre jãg Jesús pakuls gaai meerphë thõobapʉ̈it aajeejim anaabá.
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Mamʉ pʉaba ya biek thãrjupamua Pilatoou deeu amag, —¿Pari khan nemta irua khaigba waujĩma ajim anʉm, i thõopäaig? Mua chan bʉ̈ʉrjã i khaibag ooba chirʉmgui ajim anʉm, i thõopäaig. Thõoju khãai sĩi wʉnaa i pʉapʉ̈iju jãg sĩ ajim anʉm.
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Magbaawai chará warag ääakhamua ãba pakuls gaaita meerphëpi jajaau aajeejim anaabá. Ich mag warag sereeu thʉnʉm khĩupaajã khaugba, amachdëuta Pilato khĩupaa sĩujierram aajem.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Mag nʉʉ paawai Pilatoou am ipierraa jũrr Jesuuta amach jua ee deejim aajem, amach khõchagpierr i dʉ̈i amkhĩir. Maimua ich soldaaunag thõopʉ̈ipi jaaujim aajem.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Mamʉ maagwai chi Barrabás cárcel deg sĩejim aajem, ichdëu õor meeukhapiwia ich ag meeukhaa eepai õor thõotarr kõit. Mag, cárcel deg sĩerrta weeupʉ̈ipijim aajem, õrau ig narrjö.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Mag wai naawia Jesús thõopʉ̈yaan athaadeeu, woun Simón anʉm Cirenepierr phöbör ee urum dʉ̈i thẽubaawai, chi soldaaunau Jesuu arrmaa arr pakuls jũrr i öphëeu ʉ̈r jiirpʉ̈ijierram aajem, Jesús mam ẽudee arramkhĩir.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Maagwai i ẽudee õor pöoma wëdurajim aajem. Mag õor khapanag ee ʉʉinjã ĩchab i ʉ̈apër durrumua i athee bĩe wëdurajim anaabá.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Mamʉ Jesuu ewag phʉʉrba oonaa amag, —Jerusalenpie ʉʉin, oob mʉ athee bĩemiet ajim anʉm. Mag khãyau pãach mor dʉ̈i pãach chaain khĩirjunaata bĩebat ajim anʉm.
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Mʉg atagta pãar dau aphʉʉcha aju. Mag jaar ʉʉin pöd chaain ooba arr khʉʉnau amach khapeen chaain dʉ̈i dau aphʉʉ durrum oowia, “Ʉ̈uta jãg mʉ chaai chukhu ʉrrʉm” ajugui ajim anʉm.
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Ich mag jaar ĩchab atcha mag dau aphʉʉ wënʉrramaaugau, thõom khõchgau durrsĩigta wounaanagamjö, “Maar ʉ̈r dʉrbagkhabaadët; pãach eegar warre maar bëpbapʉ̈it” a iekhajugui ajim anʉm.
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Amau mʉ mʉg wai naawia nau mʉ thõobapäaiwai pa ajaphamta sĩi jẽwamkhĩir thubapʉ̈imjö ajugui ajim anʉm. Amau mʉ dʉ̈ijã mʉg nʉm, ¿jãga aju khai ajim anʉm, amachdëu pahachjökham khʉʉn oowai?
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Mag chi Jesús arrum dʉ̈i ĩchab numí chi khaigbam cárcel deg wai narr khʉʉn arrjierram aajem, agjö thõopäaig.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Maimua buchagdam “Pörpá durrsĩ” anʉm gaai waaidʉtkhawia pakuls gaai i meerphëpʉ̈ijierram aajem, maimua i bigaau chi khaibagnaanjã agjö, ãb i juachaar gar maimua ãb i juawë gar.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 [Maagwai pakuls gaaimua Jesuu, —Tata, õrau mʉ dʉ̈i mʉg nʉm idëu sĩi ich jãg khĩir okhoobapʉ̈i. Amau amachdëu nem wau nʉmjã khaugba naawaita mʉg mʉ dau aphʉʉ wau nʉm aajeejim aajem.]
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Maagwain õrau Jesuugta eerpapaad thʉnaajim anʉm. Mag nʉm dʉ̈i chi thethem khʉʉnaujã iukhanaa, i wau iekhanaa, daau irua ichdëupai ich peerdʉ athaju awia irig, —Deeum khʉʉn peerdʉ autarrpí, pʉchjã peerdʉ athá aajeejim anʉm, pʉchta chadcha Cristo chaar Ẽwandamau jʉr auwia pʉ̈itarr khai.
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 — ausente —
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 — ausente —
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Maagwai i meerphë jiir wëjöm pör ʉ̈r ẽsapdau phãkha sim gaai jaau sĩejim aajem, khan gaaimuata i mag wai naajĩ. Chi ẽsapdau gaai “Chamʉʉta Jesuu, judionaan Rey” a phã sĩejim aajem. [Chi ẽsapdau phã sĩejim aajem griegonaan meúa, latín meúa maimua ebreonaan meúajã agjö.]
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Ĩchab i dʉ̈i chi khaibagnaan numí narr aawai ãbmuajã warag i waunaa irig, —¿Pʉ chadcha Ẽwandamau õor peerdʉ aumkhĩir pʉ̈itarr khabá? Magʉmta, ¿jãg pua pʉch peerdʉ auwia, maarjã peerdʉ aubamma? aajeejim anʉm.
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Mamʉ magbaawai jũrr chi khaperaupai irig meeurraunaa, —¿Maachjã agjö thõopäaig atheeta amau maach mʉig wai nʉmta pua Ẽwandam dakhĩir warag mag iekha chirʉ́? ajim anʉm.
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Mag khãyau maachin, chadcha maachdëu khaigba arr gaaimuata mʉg naabahab ajim anʉm. Mamʉ mʉg woun chan bʉ̈ʉrjã pekau chukhu simta amau i mʉg dau aphʉʉ wai nʉmgui ajim anaabá.
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Maimua ichdëupai mag iekhapʉ̈inaa jũrr Jesuug, —Ya deeu pʉchta Reikha bëewai oob mʉ khĩir okhoo chiram ajim anʉm.
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Magbaa Jesuu irig, —Ĩswe pʉ mʉ dʉ̈i durr wʉ̈jʉ̈u durr chiraimaju ajim anaabá.
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Ich mag ed edausĩcha nʉmta dëgölp edau khĩbaadëm abarmʉn edaramjö aadëjim aajem. Mag khĩ thʉnʉʉ awia edau phʉʉibaajër las tresjö naata deeu edau aardʉbaadëjim aajem.
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Mag edau ãsdawam khĩbaadëm ee, Ẽwandamag jëeujem deg ierrgajãrcha put nem parrg thuur ëu wëjorrta jãrrcha ʉ̈gthaamua eeg sʉrr abarmʉn, warre thoophem numí jijirar jöisijim anaabá. |src="CN01843B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="LUK 23.45"
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Mag edau khĩbaadeewai Jesuu thet, —¡Tata! Nau mʉ chaaupabaadeewai puata mʉ akhaardam khap chirʉmgui ajim anʉm.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Magbaawai capitán Romapierr aig sĩerrau ichdëu mag oobaawai, —Chadchata jãgan mʉg wounan chi ajapham ajimgui ajim anʉm, Ẽwandam na.
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Maimua ĩchab aig õor pöm thʉnarr khʉʉnau amach daúa mamagkham oobaawaita ãsie thumaa ewag khĩirjuwia pör jõjõig wëtmajierram aajem, amach diig.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Mamʉ thum i khapeen Galilea durrmua i dʉ̈i ãba chi ʉʉinpa bëetarr khʉʉnaun warppaimuata mamagkham thum oo naajim aajem.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 Mag ed aig sĩejim aajem ĩchab woun ãb José anʉm, Arimateapierr. Chi Arimatea anʉm, Judea durram phöbör ajim aajem. Ich mag José ĩchab judionaan Asamblea eem woun ajapham ajim aajem, Ẽwandam dau na.
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 Maagwaita ich khapeenau Jesús pʉr awaag ibëp naawaijã ich chan am igar khaba sĩejim anaabá. Magua amau i dau aphʉʉ wai naawaijã ichdëu chan dichba aajeejim anʉm. Mag wounau ĩchab Ẽwandamau maach peerdʉ aumkhĩir pʉ̈iju jaaujerr bëeju anʉmta nʉajeejim aajem.
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Ich mag wounauta, Jesús meebaadeewai, Pilato aar mawia chi mor mag mee khërʉm arraag jëeuwimajim aajem.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Mag jëeuwimawia, Pilatoou arrju aai sim abaawai, mawia, eeg paawia, dĩesdam ee pʉrëunaa, jẽbdi pöm durrbʉ̈ khõpag ee chi khörm wai sĩerr ee aukhëraan arrjim aajem. Mag jẽbdeg chan agtha õor ãbjã aukhërba khörwia sĩi sĩejim aajem.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Mag i aukhërtarr ed viernes kheeurag ajim aajem, jua ʉ̈ʉijem edam athee nem thum khĩir khaaugjem ed.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Mam pamjã chi ʉʉin Galilea durrmua i dʉ̈i bëetarr khʉʉnau ich mag ogdʉba, chi jẽbdi aar wëtwia oojierram aajem amach daúacha, jãga Jesús aukhërjĩ.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Maimua wëtwia, thũpag phëwia, i kha phuraag sĩi jʉ̈gdee wau sĩujierram anaabá. Maimua noram sĩi degpai jua ʉ̈i khëujierram aajem, Ẽwandamau Moiseeg ich iek phãpitarr gaai jaau simjö.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.