Lucas 19
Ẽwandam Iek (NOAE) vs NVT
1 Mag wëtumua ya phöbör Jericó anʉm dakha narr aawai warag Jesús ag phöbör ee dubwia dichmaa ajim aajem.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Mag phöbör ee sĩejim aajem woun ãb phatkhon paraam. Ma, Zaqueo ajim aajem, õrau gobiernoog dëbpaar paraa nʉm jëeujem khʉʉn pör.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Mag wounau Jesús khĩir oog ẽkhaajeejim aajem, mag õor pöm wëjöm eemua. Mamʉ jöointa bʉthʉ khitarr aawai pöd ooba aajeejim anaabá, bʉ̈ dʉ̈rr khabam gaaimua.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Mag warm khʉʉn pör ʉ̈rmua ichdëu pöd ooba abaawai, na khaphig mawia, pabʉ̈ jeeubahkhar neneree khitʉm gaai waaidʉwia nʉbaadëjim anʉm, ich eegar dichpinaa oog.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Mag i pa gaai ʉ̈gthaa simta, Jesuu bëewia, ʉ̈gthaag oonaa, i thʉ̈r thʉ̈rnaa irig, —Zaqueo, jöpai eeg ʉʉrbabaad, maimua marrau; ĩsin mʉʉn pʉ aigta jẽerimajugui ajim anʉm.
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Magbaa chadcha jöpkharraapai ʉʉrbawia, Zaqueoou onee Jesús ich di aar athaadëjim aajem.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Mamʉ chi dʉ̈i wënʉrrarr khʉʉnau oowai, Jesús Zaqueo degta jẽerimaag waaidʉbaadëm oobaawai, thumaam khʉʉnau, —Keena, pãadë oobat. Jesuun, pekau pöoma sim degta waaidʉbaadëmwai anaajim anʉm.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Magbaawai Zaqueoou maach Pör Jesús khĩirphee bʉ̈jãau dʉnʉʉunaa irig thumaam khʉʉn dakhĩir, —Ũrbá, mua mʉchdëu nem wai chirʉm eem jãrrcha ar aphʉʉ khithëem khʉʉnag deejugui ajim anʉm. Maagwai iwiir ãbam dën khãijã sëukhawi mua phatkhon khũgur autarr khai, jũrr mua ag khãyau ʉ̈r biek jayap deejugui ajim anʉm.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Magbaawai Jesuu irig magjim aajem:
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Mʉch chi Emkhooi Iewaan chadcha õor amach khaibag gaaimua okhoo khithëem khʉʉn jʉrwia, peerdʉ awaanta bëejimgui ajim anʉm.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Jesuu Zaqueo dʉ̈i ãba nʉmua iekhatarr ũrwia thumaam khʉʉnau khĩirjuawai, Jesuuta Ẽwandamau pʉ̈itarr aawai, Jerusalenmua ya ichta thumaam khʉʉn Pörkhaagpampii naajim anaabá. Mamʉ mag nʉm ee ya chi Jerusalén phöbör dakha narr aawai, amau mag ajappai khaugba khĩirju nʉm ajapha khap amkhĩir, amag mʉg nem ĩgkhaadam jaaujim aajem.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Mag ĩgkhamamua amag magjim anʉm:
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Mag chadcha ya ich maagpamua ich chognaan diez thʉ̈rkha auwia, phatkhon agdaujö amachpierr dʉ̈rrcha jigpʉ̈iwia, “Mʉg phatkhon mua pãrag jig pʉa chirʉmʉn, mʉch bëe nʉm ora agua phidkhawia warag ʉ̈r aumkhĩrau” ajim anʉm.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Mamʉ mag woun ich dʉ̈i ãbam durr ee naajem khʉʉnaupaijã i kha khõchkhaba aajeejim aajem. Maagjerr aawai i petam ẽudee õor pʉ̈iwia makhʉʉn dʉ̈i, “Pʉ chan marau maach durr reikhapimapha nʉm” a jaaupʉ̈ijierram aajem.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Mamʉ amau mag nʉm ãba, deeu bëewia, ichta ya thumaam khʉʉn rey khabaicheewai, mag ich maagpamua phatkhon jig pʉatarr khʉʉn deeu thʉ̈rkhʉʉipʉ̈ijim aajem, ich phatkhon jigtarrau phidkhawia chi ʉ̈rʉm aumatarr khap aag.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Magbaawai chi nacha deetarr bëewi, “Rey, cha khërʉm pʉ phatkhondam. Pua mʉrʉg deetarrau jũrr mua ag ʉ̈r diez veces gan aujim” ajim anʉm.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Magbaawai chi reíu irig, “Ʉ̈u khërʉm” ajim anʉm. “Pʉ chadcha piyón ajaphamʉu. Mʉg phatkhon pöm khaba deetarrau pua jãgbarm khai, jãgan jãgtarr jũrr mua pʉrʉg phöbör diez deekhimgui ajim anʉm chi reíu, pʉchta ag eem khʉʉn gobernador khamkhĩir.”
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Magbaawai ãbmuajã bëewia, irig, “Rey, cha khërʉm pʉ phatkhon” aichëjim anʉm. “Mʉrʉgjã pua dee pʉatarrau cha mua ag ʉ̈r cinco veces gan wai chirʉm” ajim anʉm.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Magbaawai ĩchab magʉgjã chi reíu, “Puajã jãgan phöbör cinco jʉ̈ajugui” ajim anʉm.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Thumaam khʉʉnag mag jëeukha oomam aawai deeum thʉ̈rpʉ̈ijim aajem. Magua paawai bëewia magchëjim anʉm: “Rey, pua mʉrʉg phatkhon deetarr mua sĩi putdam ee pʉrëunaa ãkha khërjim, akhoom ugua. Magtarr aawai cha sim” ajim anʉm “pʉ phatkhondam, ich agpierrpai.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Mua pʉ phatkhonau bʉ̈ʉrjã phidkhabajim, pʉch jãg õor dʉ̈i atcha athuu sĩerrʉm khaphʉ chitaawai. Mua agua phidkhawia gantarr akhiin, chi ʉ̈rʉm pua sĩi khecheu aukhamgui” ajim anʉm, “pʉ dën sĩi chikham jua phithur atarrta pʉch dënjö aadëp aajeewai.”
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Magbaawai chi reíu magjim aajem irig: “Pʉʉta mʉ chog chi khaigbampama. Pʉ gaaita thumaam khʉʉn khusëugan thʉnʉm. Pʉch iiupaita pua mʉ mag jaau chirʉm khai, magan muajã pʉ dʉ̈i pʉchdëu jaau simjö ajugui” ajim anʉm.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 “Pʉ iek mag mʉ athuuchanaa chikham phithurg wautarrta mʉch dënjö aajem anʉpí, ¿jãgwi mʉ phatkhon banco ee deen mabajĩ” ajim anʉm, “mʉch bëewai ʉ̈rʉʉpai bãau sim oochëmkhĩir?”
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Maimua jũrr thum aig narr khʉʉnag magjim aajem chi reíu: “Jãg ichig deetarrpierrpai wai sim dën khecheunaa, jũrr ar ichig deetarr ʉ̈r diez gan autarragta deebat” ajim anʉm.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Magbaawai chi aig narr khʉʉnau chi reíg, “Rey, mamʉ ya irua nem pöm wai sim. ¿Khanthee tag irig deeju aai sĩ?” ajierram anʉm.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Magbaa chi reíu, “Mua pãrag jaaukhimgui” ajim anʉm. “Ar mʉ athee nem wawaag nem par daúa ooba aajem khʉʉn dʉ̈in mua mʉch garmuajã ajapha aju, amau chokhõgba mʉ athee nem wau naawai. Mamʉ ar mag nem waumapha nʉm khʉʉn dʉ̈i chan magba, mʉchdëu amag nem deetarrjã warag am jua eem khecheu aumaju.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Maimua ĩchab ar chi mʉ khĩir oomaphanaa mʉrʉg amach reikhapimapha narr khʉʉn, mʉig mʉ aig aubëenaa mʉ dakhĩir khëchbapʉ̈it” ajim anʉm.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Mag jaau dichwia Jesús Jerusalén phöbörög petajim aajem.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Mag mamua phöbör Betfagé anʉm dʉ̈i ãb agjö Betania anʉm dakha durrsĩ Olivo anʉm aar barbaimaawai ich khapeen eem numí thʉ̈rkhanaa pʉ̈yaagpamua amag magjim aajem:
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 —Achá maach khĩirphee phöbördam sim ee ërëubaadët. Nau chi phöbör ee dub nʉm aig pãrau burrodam pa gaai jʉ̈ khërʉm ooimaju. Mag burro gaai chan agtha ni ãbmuajã waaidʉba khitʉm. Ma ẽer aipidut ajim anʉm.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Ãbmua khãijã bëewia pãachig, “¿Khanthee jãg nemchaai ẽer arraag ẽkha nʉ?” a jëeubaawai, sĩi ithũu irig, mua ig chiraawaita arrum abat ajim anʉm.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Mag jaaubaawai ërëubaadeeu chadcha amachig jaaupʉ̈itarrjöo ooimajierram anaabá.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Mag oobaimaawai ya chi burrodam aibëeg ẽer nʉm ee, chi papkhʉ bëewia amag, —¿Khanthee pãrau mʉ nemchaai ẽer warrúma? aichëjim anʉm.
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Magbaawai amachdëu irig, —Maach Pör Jesuu ig naawaita marau arrubahab ajierram aajem.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Mag chadcha Jesús aig chi burrodam aibëewi, amach khajũa jũa nʉm ʉ̈r joothʉ jũajem manto anʉm ẽerkhanaa, jũrr chi burro phõ ʉ̈r theernaa, ag ʉ̈r chi Jesús jiirpʉ̈ijierram aajem.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Magbaawai ĩchab warm khʉʉn am dʉ̈i wënʉrrarr khʉʉnaujã agjö mag manto joothʉ jũa narr ẽerkhanaa i maju khʉd ee theerkhamajierram aajem, ichta chadcha am Pöröu awia.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Maimua ya durrsĩ Olivo anʉm aigmua ʉʉrba nʉm dakha aadëm ee, õor pöm i ẽudee onee pos wëdurum khʉʉnau amachdëu ag na mag nem ooba aajempa Jesuu waumaajem oojem khĩirjunaa Ẽwandamag jëeu nʉmua ĩchab “Ʉ̈u ajim” a serereu khaphöbaadëjim aajem.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Mag Ẽwandamag jëeu nʉmua, —Ʉ̈ucha abarm Ẽwandam; ich mʉʉta pʉchdëu pʉch jũrr maar Reikha pʉ̈ibarmʉugui ajierram anʉm. Mʉg Rey pʉ̈ibarm gaaimua pʉchdëu jʉr aumam khʉʉnan ʉ̈gtharm magwe pʉ dʉ̈i khõinaa wënʉrraju. Ʉ̈u abarm Ẽwandam. Pʉjöm chan ãbjã chukhumgui ajierram aajem.
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Mag õor pöm wënʉrrʉm ee ĩchab chi fariseonaanjã dʉ̈i wënʉrrarr aawai, mag õor serereukham ũrwia, Jesuug magjierram anʉm:
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Magbaawai ich Jesuu jũrr amag, —Mamʉ amau mag nʉm chadcha khabahab ajim anʉm. Õor mag serereukham khʉʉnag mua iekhabaawai am chadcha khĩuu nʉisikhiinjã, jũrr ar mokdau thʉnʉmua amau serereukharr iekpai wounaan dënjö sereu phöbaadëbajup ajim anʉm.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Mag wëtumua ya chi Jerusalén phöbör dakhacha aadeewai, phöbör eerpa wai sĩi awia, thumaa khĩirjuwia Jesús bĩebaadëjim aajem.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Mag bĩemamua chi phöbörpien igwia magjim anʉm:
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Pãar jãg nʉʉ awi pãar öju ed barbaicheewai, pãach oomapha aajem khʉʉnau sĩi pãar phʉʉrthuur auchëwia, phöbör igaau warpham magwe pãar öbërm ugua thuur phʉʉrdʉpʉ̈ijugui ajim anʉm. Magnaa pãar öbeerwaim athee oopaar aju,
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 pãar thum khëchpʉ̈pʉ̈igmamua ni ãbjã bʉ̈ ëuhëu khitʉm ooba sĩwaag. Magbarm aigmua atag di jãg ãbam ʉ̈r joothʉ ëu sĩsidʉmjã tag pãrau ich jãg oobajugui ajim anʉm, Ẽwandamau ich garmua pãach oon bëetarrjã warag i isegtarr gaaimua.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Maimua chi Jerusalén phöbör eecha pachëwia, Ẽwandamag jëeujem deg dubwia, ag ee tiendegamjö nem për narr khʉʉnag magjim aajem Jesuu:
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 —Ẽwandamau ich igwia ich iek gaai, “Mʉ diin sĩi mʉrʉg jëeujem diiu” a sim. Mag simta pãachdëuta ag ee mʉg nem parhẽpag për nʉmua sĩi chikham khũguurjem dikha wai naabma ajim anʉm.
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Magtarr khurjã ed ëepierr ich ag Ẽwandamag jëeujem degpai õrag Ẽwandam iek jaaujeejim aajem. Mamʉ chi phadnaan pörkha nʉm khʉʉnau chi machnaan dʉ̈imua, phöbör eem khʉʉn chi thethemnaan dʉ̈imua meraa i thõopäaig ẽkhaajeejim anaabá.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Mamʉ pöd i chig aju khaba aajeejim aajem, õor pöm thʉnʉm khʉʉnau sĩi ãba i iek ũrm khõchgau bʉ̈ʉrjã i kha ogdʉba aajerr aawai.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.