Lucas 19
Ẽwandam Iek (NOAE) vs NAA
1 Mag wëtumua ya phöbör Jericó anʉm dakha narr aawai warag Jesús ag phöbör ee dubwia dichmaa ajim aajem.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Mag phöbör ee sĩejim aajem woun ãb phatkhon paraam. Ma, Zaqueo ajim aajem, õrau gobiernoog dëbpaar paraa nʉm jëeujem khʉʉn pör.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Mag wounau Jesús khĩir oog ẽkhaajeejim aajem, mag õor pöm wëjöm eemua. Mamʉ jöointa bʉthʉ khitarr aawai pöd ooba aajeejim anaabá, bʉ̈ dʉ̈rr khabam gaaimua.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Mag warm khʉʉn pör ʉ̈rmua ichdëu pöd ooba abaawai, na khaphig mawia, pabʉ̈ jeeubahkhar neneree khitʉm gaai waaidʉwia nʉbaadëjim anʉm, ich eegar dichpinaa oog.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Mag i pa gaai ʉ̈gthaa simta, Jesuu bëewia, ʉ̈gthaag oonaa, i thʉ̈r thʉ̈rnaa irig, —Zaqueo, jöpai eeg ʉʉrbabaad, maimua marrau; ĩsin mʉʉn pʉ aigta jẽerimajugui ajim anʉm.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Magbaa chadcha jöpkharraapai ʉʉrbawia, Zaqueoou onee Jesús ich di aar athaadëjim aajem.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Mamʉ chi dʉ̈i wënʉrrarr khʉʉnau oowai, Jesús Zaqueo degta jẽerimaag waaidʉbaadëm oobaawai, thumaam khʉʉnau, —Keena, pãadë oobat. Jesuun, pekau pöoma sim degta waaidʉbaadëmwai anaajim anʉm.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Magbaawai Zaqueoou maach Pör Jesús khĩirphee bʉ̈jãau dʉnʉʉunaa irig thumaam khʉʉn dakhĩir, —Ũrbá, mua mʉchdëu nem wai chirʉm eem jãrrcha ar aphʉʉ khithëem khʉʉnag deejugui ajim anʉm. Maagwai iwiir ãbam dën khãijã sëukhawi mua phatkhon khũgur autarr khai, jũrr mua ag khãyau ʉ̈r biek jayap deejugui ajim anʉm.
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Magbaawai Jesuu irig magjim aajem:
9 Então Jesus lhe disse:
10 Mʉch chi Emkhooi Iewaan chadcha õor amach khaibag gaaimua okhoo khithëem khʉʉn jʉrwia, peerdʉ awaanta bëejimgui ajim anʉm.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Jesuu Zaqueo dʉ̈i ãba nʉmua iekhatarr ũrwia thumaam khʉʉnau khĩirjuawai, Jesuuta Ẽwandamau pʉ̈itarr aawai, Jerusalenmua ya ichta thumaam khʉʉn Pörkhaagpampii naajim anaabá. Mamʉ mag nʉm ee ya chi Jerusalén phöbör dakha narr aawai, amau mag ajappai khaugba khĩirju nʉm ajapha khap amkhĩir, amag mʉg nem ĩgkhaadam jaaujim aajem.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Mag ĩgkhamamua amag magjim anʉm:
12 Por isso, Jesus disse:
13 Mag chadcha ya ich maagpamua ich chognaan diez thʉ̈rkha auwia, phatkhon agdaujö amachpierr dʉ̈rrcha jigpʉ̈iwia, “Mʉg phatkhon mua pãrag jig pʉa chirʉmʉn, mʉch bëe nʉm ora agua phidkhawia warag ʉ̈r aumkhĩrau” ajim anʉm.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Mamʉ mag woun ich dʉ̈i ãbam durr ee naajem khʉʉnaupaijã i kha khõchkhaba aajeejim aajem. Maagjerr aawai i petam ẽudee õor pʉ̈iwia makhʉʉn dʉ̈i, “Pʉ chan marau maach durr reikhapimapha nʉm” a jaaupʉ̈ijierram aajem.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Mamʉ amau mag nʉm ãba, deeu bëewia, ichta ya thumaam khʉʉn rey khabaicheewai, mag ich maagpamua phatkhon jig pʉatarr khʉʉn deeu thʉ̈rkhʉʉipʉ̈ijim aajem, ich phatkhon jigtarrau phidkhawia chi ʉ̈rʉm aumatarr khap aag.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Magbaawai chi nacha deetarr bëewi, “Rey, cha khërʉm pʉ phatkhondam. Pua mʉrʉg deetarrau jũrr mua ag ʉ̈r diez veces gan aujim” ajim anʉm.
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Magbaawai chi reíu irig, “Ʉ̈u khërʉm” ajim anʉm. “Pʉ chadcha piyón ajaphamʉu. Mʉg phatkhon pöm khaba deetarrau pua jãgbarm khai, jãgan jãgtarr jũrr mua pʉrʉg phöbör diez deekhimgui ajim anʉm chi reíu, pʉchta ag eem khʉʉn gobernador khamkhĩir.”
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Magbaawai ãbmuajã bëewia, irig, “Rey, cha khërʉm pʉ phatkhon” aichëjim anʉm. “Mʉrʉgjã pua dee pʉatarrau cha mua ag ʉ̈r cinco veces gan wai chirʉm” ajim anʉm.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Magbaawai ĩchab magʉgjã chi reíu, “Puajã jãgan phöbör cinco jʉ̈ajugui” ajim anʉm.
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Thumaam khʉʉnag mag jëeukha oomam aawai deeum thʉ̈rpʉ̈ijim aajem. Magua paawai bëewia magchëjim anʉm: “Rey, pua mʉrʉg phatkhon deetarr mua sĩi putdam ee pʉrëunaa ãkha khërjim, akhoom ugua. Magtarr aawai cha sim” ajim anʉm “pʉ phatkhondam, ich agpierrpai.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Mua pʉ phatkhonau bʉ̈ʉrjã phidkhabajim, pʉch jãg õor dʉ̈i atcha athuu sĩerrʉm khaphʉ chitaawai. Mua agua phidkhawia gantarr akhiin, chi ʉ̈rʉm pua sĩi khecheu aukhamgui” ajim anʉm, “pʉ dën sĩi chikham jua phithur atarrta pʉch dënjö aadëp aajeewai.”
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Magbaawai chi reíu magjim aajem irig: “Pʉʉta mʉ chog chi khaigbampama. Pʉ gaaita thumaam khʉʉn khusëugan thʉnʉm. Pʉch iiupaita pua mʉ mag jaau chirʉm khai, magan muajã pʉ dʉ̈i pʉchdëu jaau simjö ajugui” ajim anʉm.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 “Pʉ iek mag mʉ athuuchanaa chikham phithurg wautarrta mʉch dënjö aajem anʉpí, ¿jãgwi mʉ phatkhon banco ee deen mabajĩ” ajim anʉm, “mʉch bëewai ʉ̈rʉʉpai bãau sim oochëmkhĩir?”
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Maimua jũrr thum aig narr khʉʉnag magjim aajem chi reíu: “Jãg ichig deetarrpierrpai wai sim dën khecheunaa, jũrr ar ichig deetarr ʉ̈r diez gan autarragta deebat” ajim anʉm.
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Magbaawai chi aig narr khʉʉnau chi reíg, “Rey, mamʉ ya irua nem pöm wai sim. ¿Khanthee tag irig deeju aai sĩ?” ajierram anʉm.
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Magbaa chi reíu, “Mua pãrag jaaukhimgui” ajim anʉm. “Ar mʉ athee nem wawaag nem par daúa ooba aajem khʉʉn dʉ̈in mua mʉch garmuajã ajapha aju, amau chokhõgba mʉ athee nem wau naawai. Mamʉ ar mag nem waumapha nʉm khʉʉn dʉ̈i chan magba, mʉchdëu amag nem deetarrjã warag am jua eem khecheu aumaju.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Maimua ĩchab ar chi mʉ khĩir oomaphanaa mʉrʉg amach reikhapimapha narr khʉʉn, mʉig mʉ aig aubëenaa mʉ dakhĩir khëchbapʉ̈it” ajim anʉm.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Mag jaau dichwia Jesús Jerusalén phöbörög petajim aajem.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Mag mamua phöbör Betfagé anʉm dʉ̈i ãb agjö Betania anʉm dakha durrsĩ Olivo anʉm aar barbaimaawai ich khapeen eem numí thʉ̈rkhanaa pʉ̈yaagpamua amag magjim aajem:
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 —Achá maach khĩirphee phöbördam sim ee ërëubaadët. Nau chi phöbör ee dub nʉm aig pãrau burrodam pa gaai jʉ̈ khërʉm ooimaju. Mag burro gaai chan agtha ni ãbmuajã waaidʉba khitʉm. Ma ẽer aipidut ajim anʉm.
30 dizendo-lhes:
31 Ãbmua khãijã bëewia pãachig, “¿Khanthee jãg nemchaai ẽer arraag ẽkha nʉ?” a jëeubaawai, sĩi ithũu irig, mua ig chiraawaita arrum abat ajim anʉm.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Mag jaaubaawai ërëubaadeeu chadcha amachig jaaupʉ̈itarrjöo ooimajierram anaabá.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Mag oobaimaawai ya chi burrodam aibëeg ẽer nʉm ee, chi papkhʉ bëewia amag, —¿Khanthee pãrau mʉ nemchaai ẽer warrúma? aichëjim anʉm.
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Magbaawai amachdëu irig, —Maach Pör Jesuu ig naawaita marau arrubahab ajierram aajem.
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Mag chadcha Jesús aig chi burrodam aibëewi, amach khajũa jũa nʉm ʉ̈r joothʉ jũajem manto anʉm ẽerkhanaa, jũrr chi burro phõ ʉ̈r theernaa, ag ʉ̈r chi Jesús jiirpʉ̈ijierram aajem.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Magbaawai ĩchab warm khʉʉn am dʉ̈i wënʉrrarr khʉʉnaujã agjö mag manto joothʉ jũa narr ẽerkhanaa i maju khʉd ee theerkhamajierram aajem, ichta chadcha am Pöröu awia.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Maimua ya durrsĩ Olivo anʉm aigmua ʉʉrba nʉm dakha aadëm ee, õor pöm i ẽudee onee pos wëdurum khʉʉnau amachdëu ag na mag nem ooba aajempa Jesuu waumaajem oojem khĩirjunaa Ẽwandamag jëeu nʉmua ĩchab “Ʉ̈u ajim” a serereu khaphöbaadëjim aajem.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Mag Ẽwandamag jëeu nʉmua, —Ʉ̈ucha abarm Ẽwandam; ich mʉʉta pʉchdëu pʉch jũrr maar Reikha pʉ̈ibarmʉugui ajierram anʉm. Mʉg Rey pʉ̈ibarm gaaimua pʉchdëu jʉr aumam khʉʉnan ʉ̈gtharm magwe pʉ dʉ̈i khõinaa wënʉrraju. Ʉ̈u abarm Ẽwandam. Pʉjöm chan ãbjã chukhumgui ajierram aajem.
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Mag õor pöm wënʉrrʉm ee ĩchab chi fariseonaanjã dʉ̈i wënʉrrarr aawai, mag õor serereukham ũrwia, Jesuug magjierram anʉm:
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Magbaawai ich Jesuu jũrr amag, —Mamʉ amau mag nʉm chadcha khabahab ajim anʉm. Õor mag serereukham khʉʉnag mua iekhabaawai am chadcha khĩuu nʉisikhiinjã, jũrr ar mokdau thʉnʉmua amau serereukharr iekpai wounaan dënjö sereu phöbaadëbajup ajim anʉm.
40 Mas Jesus respondeu:
41 Mag wëtumua ya chi Jerusalén phöbör dakhacha aadeewai, phöbör eerpa wai sĩi awia, thumaa khĩirjuwia Jesús bĩebaadëjim aajem.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Mag bĩemamua chi phöbörpien igwia magjim anʉm:
42 dizendo:
43 Pãar jãg nʉʉ awi pãar öju ed barbaicheewai, pãach oomapha aajem khʉʉnau sĩi pãar phʉʉrthuur auchëwia, phöbör igaau warpham magwe pãar öbërm ugua thuur phʉʉrdʉpʉ̈ijugui ajim anʉm. Magnaa pãar öbeerwaim athee oopaar aju,
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 pãar thum khëchpʉ̈pʉ̈igmamua ni ãbjã bʉ̈ ëuhëu khitʉm ooba sĩwaag. Magbarm aigmua atag di jãg ãbam ʉ̈r joothʉ ëu sĩsidʉmjã tag pãrau ich jãg oobajugui ajim anʉm, Ẽwandamau ich garmua pãach oon bëetarrjã warag i isegtarr gaaimua.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Maimua chi Jerusalén phöbör eecha pachëwia, Ẽwandamag jëeujem deg dubwia, ag ee tiendegamjö nem për narr khʉʉnag magjim aajem Jesuu:
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 —Ẽwandamau ich igwia ich iek gaai, “Mʉ diin sĩi mʉrʉg jëeujem diiu” a sim. Mag simta pãachdëuta ag ee mʉg nem parhẽpag për nʉmua sĩi chikham khũguurjem dikha wai naabma ajim anʉm.
46 dizendo-lhes:
47 Magtarr khurjã ed ëepierr ich ag Ẽwandamag jëeujem degpai õrag Ẽwandam iek jaaujeejim aajem. Mamʉ chi phadnaan pörkha nʉm khʉʉnau chi machnaan dʉ̈imua, phöbör eem khʉʉn chi thethemnaan dʉ̈imua meraa i thõopäaig ẽkhaajeejim anaabá.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Mamʉ pöd i chig aju khaba aajeejim aajem, õor pöm thʉnʉm khʉʉnau sĩi ãba i iek ũrm khõchgau bʉ̈ʉrjã i kha ogdʉba aajerr aawai.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.