João 11

Ẽwandam Iek (NOAE) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Biek ãb phöbördam Betania anʉm ee woundam Lázaro anʉm mor machpajim aajem. Ich Lázaro ʉ̈phʉʉin numí wai sĩejim, María Marta dʉ̈i. Makhʉʉn dʉ̈ita sĩejeejim ich.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Ich mag Lázaro ʉ̈phʉi Mariaau ajim, maach Pör Jesús bʉ̈ ʉ̈r jʉ̈gdeeu choonaa ich pörbʉ̈ʉupai jʉʉupʉ̈itarr.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Mag amach ẽphemkhöi mor machpawia warag eeg pamaawaita amach numiim khʉʉnau õor jʉr auwia ich Jesús aig pʉ̈ijierram, jawaan mamkhĩir. Magbaawai chadcha bëewia, —Señor, pʉ khapkhʉʉn chi wajapham pua ʉ̈rcha iigjemjã pödba khërʉmgui a jaauchëjim Jesuug.
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Pari ichig mag jaaubaa sĩi warag, —Jãg khamor machagau chan i meem iek meebamgui ajim. Jãan sĩi jãg khamor machag gaaimua Ẽwandamta thumaam khʉʉn khãaijã ʉ̈rpai sim anaa mʉchjã i Iewaa aawai agjö chirʉm a khap amkhĩirta jãgpijimgui ajim ich Jesuu mag ichig iek jaauchëtarrag.
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Jesuu chadcha Marta dʉ̈i Mariajã oomap khaba ni ich Lazarojã oomap khaba aajeejim.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Mamʉ mag simta mag Lázaro mor mas sim ichig jaaubaichëmjã maba, warag khãai numí mag maach narr aig sĩsijim.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Maimua ag khur ya khãai numí naata marag ichdëu, —Deeu Judeaag wëttarraugui ajim.
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Magbaawai marau irig, —Maestro, ¿ĩschapai ich jamaam khʉʉnau peer pʉch mokou bar thõotarr khʉʉn aarta deeu pʉ mam ig sĩ? anaajim.
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Magbaawai jũrr ichdëu marag, —Pari agtha amau mʉ thõoju ora khaba sĩebahab ajim. ¿Pãrau oowai mʉg edau ãspapakham doce oras sĩeba aajẽ? ajim. Ãsdawan maach dichmam aig mawiajã bʉ̈ waaur thʉthʉgag maba aajemgui ajim, ãsdaau aawai.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Pari maach edaarta chitaju atheen, sĩi bʉ̈ëu subaadeeu khãijã buudimajugui ajim, khĩchag ee aawai. Mag agtha ag ora khaba sĩewai araragagta chitʉmjö õrau mʉ chig abajugui ajim.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Maimuata sĩi awia, —Maach khapkhʉʉn Lázaro ya khãibaadëm; pari mua deeu i phiriupäain majugui ajim.
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Magbaata marau irig mag naajim:
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Pari Jesuu mag Lázaro khãibaadëm a sĩerran, maan iin ya i meebaadëmta jaau sim ajiebma. Pari mag simta maraun khaugba, sĩi khãai chaar khãibaadëmta jaau simpii naajim.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Maimuata ya warre marag, —Lázaro meejimgui ajim.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Pari ʉ̈uta mʉ i aar khaba chirajimgui ajim. Magba akhiin nau jãg chi mee sim mua pãach dakhĩir phiriu aujujã oobakham. Mamʉ chadcha Ẽwandam jua theeg mʉ gaai sim khap amkhĩir, i aarcha oon wëttarrau ajim marag.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Mag irua oon wëttarrau abaawai maar eem ãb maar khapeer am dën ibʉʉr wauwia Meís a thʉ̈ʉrjerrau, —Keena, magan maachjã i dʉ̈i wëttarrau ajim, i dʉ̈i ãba khëchimaag.
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Mag wëtwia ũrimaawaijã, ya khãai jayap sim a jaau naajim, chi Lázaro aukhërtarr.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Mag chi meetarr phöbör Betania anʉm Jerusalén dakha kilómetros thãrjupjö sĩejim baraag.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Jerusalenmua mag dakha sĩewai judionaan khapan weetjeejim aajem, Marta María dʉ̈i nʉm aar, mag amach numpai aphöbaadeewai amach ẽphemkhöi khĩirjuwia atcha gaai machgau ökhĩirjuu apimaaugau awia.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Mag nʉm ee Martaau ũr athajim aajem, ya Jesús amach dakpamam. Mag khaug athaawai i khĩirphee oon bëejim. Pari María maba, deg sĩsijim.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Mag bëewia ya Jesús dʉ̈i thẽubaicheewai chi Martaau irig, —Señor, pʉ mʉig sĩerr akhiin, mʉ ẽphemkhöi mʉg dau aphʉʉ abakhamgui ajim.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pari mua khaphʉ ʉmgui ajim, pua Ẽwandamag jëeubaawai pʉchdëu jëeubarmpierr irua aju.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Magbaawai Jesuu irig, —Marta, pʉ ẽphemkhöi deeu iiu phiidʉjugui ajim.
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Magbaa Martaau, —Chadcha mua khaphʉ ʉmgui ajim, mʉg atag ötarr khʉʉn thum deeu phiidʉtkha nʉm edan ijã dʉ̈i phiidʉju.
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Magbaawai irig Jesuu magjim:
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Maimua ar mʉig eegarwejã mʉ iekta thãraucha ʉ̈khawia mʉ dënkha thʉnʉm khʉʉn chan meem iek meebam. Makhʉʉnan meewiajã deeu phiidʉtkhawia ich mag nʉisijugui ajim. Magnaa irig, —¿Pua mʉ mag iekha chirʉm chadcha ʉ̈kha ʉwi? ajim chi Martaag.
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Magbaawai chi Martaau, —Señor, mua khaphʉ ʉmgui ajim, pʉ chadcha ich Ẽwandam Iewaau. Pʉʉta warrgarwe ich Ẽwandamau ich iek jaaumkhĩir mʉg jẽb gaai pʉ̈iju aajerr khabahab ajim irig.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Maimua Jesús dʉ̈i mag iekha dʉnaawia, chi Martaau ich eeum aar mawia, ökharii i kach gawaa, —María, maach Maestro ya chum phöbör igaau sĩeichëm. I iek pʉ dʉ̈i iekhaag aajemgui aimajim aajem.
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Mag chadcha ichig mag jaaubaimam bʉ̈rre Jesús aig bëejim.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Maagwai chan agtha Jesús phöbör ee dubba, Marta dʉ̈i ootarr aigpai sĩejim.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Pari mag María apuraa öbërbaadëm oobaawai judionaan am khĩir jãsenkhaag am aig bëewia narr khʉʉnau chi binaandam aukhërtarr aarta bĩen mampii awia dʉ̈i i ẽudee pochag bëejim.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Mag bëewi, Jesús aig barchëwi, i bʉ̈khʉrr phõbkhanaa irig, —Señor, pʉ mʉig sĩerr akhiin, mʉ ẽphemkhöi mʉg dau aphʉʉ abakhamgui ajim, bĩemamua.
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Mag warag ich dakhĩir bĩebaadëm dʉ̈i chi judionaan i dʉ̈i bëetarr khʉʉnjã bĩephöbaadëm oobaawai ichpa ö jãsenaaga aadëmua gaai machaaga aadëjim.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Mag warag ich aig narr khʉʉnagta, ¿Jampaita aukhërjierrá? a jëeujim.
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Mag gaai machag aadëmua ich Jesujã bĩejim.
35 Jesus chorou.
36 Mag Jesús bĩebaadëm oowia chi judionaanau, —Keena, pãadë oobat: Jãgan chadchata irua i jãsene aajeejimwai aajeejim jũrram khʉʉnau.
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Pari makhʉʉnau mag nʉm ee, agjö bigaaum khʉʉnau jũrr, —Ichta mʉig sĩerr akhiin, jãg dau khĩsu khitʉm monaautarrjö, ¿mʉg Lazarojã irua monaaubakham khai? aajeejim.
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Mag mawia ya chi aukhërtarr aar pabaimaawai deeu gaai machag aadëjim. Chi binaan aukhërtarr jẽbdi, nawe durrbʉ̈ ee chi khörm ajim. Mag simta mok pör pöm simuata sĩi chi jẽbdi i ee joothʉ wai naajim.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Mag aig pachëwia Jesuu chi aig narr khʉʉnag chi mokpör chawag pʉrëupʉ̈ipi jaaujim. Magbaawai Martaau irig, —Señor ya maach aukhërtarr khãai jayap sim aawai ya maach ãr khërabahab ajim.
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Magbaawai Jesuu irig, —Mamʉ mua khabá chaigjã pʉrʉg, mua i phiriu auju pʉch thãar ee khaphʉ ʉm khai, pua chadcha Ẽwandam jua theeg ooju a chirajimgui ajim.
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Mag chi mok chawag pʉrëupi jaautarr aawai chadcha chawag pʉrëupʉ̈ijierram. Magbaawai Jesuu ʉ̈gthaag eerpanaa Ẽwandamag, —Tata, mua pʉrʉg ʉ̈u ajim a chirʉmgui ajim, mʉg mʉchdëu jëeu chirʉm pua ʉ̈u mʉ iek ʉ̈khabaawai.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Mua khaphʉ chirʉmgui ajim, mua pʉchig jëeuwai pua mʉ iek ʉ̈khaajem. Pari magʉm ãba, ichiita thumaam khʉʉn jʉ̈g daar mua thet mag ʉ̈u ajim a chirʉmgui ajim, thumaam khʉʉnag chadcha pʉchdëuta mʉ pʉ̈ijim a khap amkhĩir.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Mag iekhawia deeu ichdëupai jũrr mag chi meem jẽb deg sĩerragta i thʉ̈rcha thʉ̈rthʉ̈rnaa thet, —Lázaro, dawag öbërbaichë ajim.
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Magbaawai maach chi meem arrta chadcha dawag öbërchëjim. Oowai ich aukhërtarr ich mag bʉ̈ aarmua khĩeb mor thum dĩes baúa pʉrëunaa ödi aigmua ʉ̈gthaag pörpa khĩir jãarjemua pʉrëu simta öbërchëjim. Mag öbërbaicheewai aig narr khʉʉnag, —Jãimua jãg put ẽerkhabapʉ̈it ajim, idëu ich diig mamkhĩir. |src="CN01768B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="JHN 11.39-44"
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Mag Jesuu Lázaro phiriu autarr amach daúacha ootarr gaaimua, judionaan khapan María dʉ̈i bëetarr khʉʉnau khaphʉ nʉisijim, chadcha Jesús ich Ẽwandamau pʉ̈itarr. Mag warag i igar nʉisijim.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Pari mag thʉnʉm ee, ãaur khʉʉn warag fariseonaan aar wëtjim. Mag wëtwi Jesuu mag õor phiriu athamta ĩgkhaimajierram aajem.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Magbaawai chi fariseonaan, phadnaan chi pörkha narr khʉʉn dʉ̈i ãba, tagam khʉʉn chi thierrnaanpa biirdʉjierram aajem. Mag biirdʉnaa amach eepai jũrr amach khapeenagta, —Keena, ¿maadëu jãga ajuma jãg woun dʉ̈i? ajierram anʉm. Jãguan chadchata maach dauderraa ag na õrau nem ooba aajempata wau nʉrrʉm.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Maadëu ʉdʉraa irig jãgʉm nem waupi nʉmʉn, thumaam khʉʉnta i igar paaukhawia amach reikhapiju. Magbaawai Romapien chi thethemnaan bëewia, jũrr maach Aai i jëeujem diita pogueupʉ̈inaa, maachjã dau aug waujugui ajierram aajem.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Mamʉ ãaur khʉʉnau mamagkham ee, ãb mag añoou phadnaan thum thʉnarr khʉʉn pörkha sĩerr Caifás a thʉ̈ʉrjerrau ich khapeenag, —Pãrau chan bʉ̈ʉrjã khĩirjubata iekha nʉmgui ajim anʉm.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Magnaa ichdëupai, Mua oowai wajapcha ajuun, mag pãrau jaau nʉmjö maach thumaam khʉʉnta dau aphʉʉ apiju khãai, jãg appaita maach thumaam khʉʉn kõit thõopiju aai simgui ajim anaabá, Jesús igwia.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Pari wajapcharan Caifaau mag iekhatarr chan ich khĩirjugjã khabajim. Wajapcharan mag añoou ichta thum phadnaan thʉnarr khʉʉn pör arr aawai ich Ẽwandamau mag iekhapibaawaita mag iekhajim, Jesuuta judionaan thʉnʉm kõit thõju igwia.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Pari magbarm chan ĩchab judionaan kõitpai khaba, ewag paawai thum ich chaainkhaju khʉʉn kõitpa thõju a sim ajim, judionaan khabam khʉʉn awiajã, magbarmua ich chaain durrpierram khʉʉnta khod ãbamkha awaag.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Ya Caifaau mag iekhatarr aawai magtarr aigmua judionaan chi thethemnaanau ãba ibëpwia warre Jesús thõoju khĩirjugta wai nʉisijim.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Jesuu ya mag ich thõoju khĩirju nʉm khaphʉ sĩerr aawai ya tag judionaan ee parhooba nʉrraba aajeejim. Mag gaaimua ichta warag Judea durrmua warp petajim, phöbördam Efraín anʉmʉg. Mam chan õor pömcha khaba naajeejim. Maig maar i dʉ̈i naaimajim, i kha ogdʉba wënʉrraajerr aawai.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Mag phöbör Efraín anʉmʉg weetwai judionaan phiesta Pascua aajem burrju dakpapa khajim. Amach i arr aawai, mag phiesta ʉ̈rʉʉ arr aawai, õor pöm Jerusalenag ërërëu khajim, Pascua burrju nawe khĩir khaugaag, amach jöoinau jaaujerrjö domer nʉmua amach khaibag barpäain.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Mag wët thʉnʉmuan Jesuuta jʉrphöo aajeejim. Maimua ya Aai i jëeujem degcha paaukhaimawiajã i bëebaju khĩirjuwia jũrr amach khapeenagta, —Keena, ¿pãrau khĩirjuawai mʉg phiesta ee i bëeju khai? aajeejim aajem.
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Maagwai chi fariseonaanau phadnaan chi pörkha narr khʉʉn dʉ̈imua ya õrag jaaukha wai naajim aajem, chi Jesús sim khaug athaawai amachig jaaumkhĩir, mag amachig jaaubaawai sĩi i pʉr awaan wëtaag.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.