João 11

Ẽwandam Iek (NOAE) vs BKJ

Sair da comparação
1 Biek ãb phöbördam Betania anʉm ee woundam Lázaro anʉm mor machpajim aajem. Ich Lázaro ʉ̈phʉʉin numí wai sĩejim, María Marta dʉ̈i. Makhʉʉn dʉ̈ita sĩejeejim ich.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ich mag Lázaro ʉ̈phʉi Mariaau ajim, maach Pör Jesús bʉ̈ ʉ̈r jʉ̈gdeeu choonaa ich pörbʉ̈ʉupai jʉʉupʉ̈itarr.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Mag amach ẽphemkhöi mor machpawia warag eeg pamaawaita amach numiim khʉʉnau õor jʉr auwia ich Jesús aig pʉ̈ijierram, jawaan mamkhĩir. Magbaawai chadcha bëewia, —Señor, pʉ khapkhʉʉn chi wajapham pua ʉ̈rcha iigjemjã pödba khërʉmgui a jaauchëjim Jesuug.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Pari ichig mag jaaubaa sĩi warag, —Jãg khamor machagau chan i meem iek meebamgui ajim. Jãan sĩi jãg khamor machag gaaimua Ẽwandamta thumaam khʉʉn khãaijã ʉ̈rpai sim anaa mʉchjã i Iewaa aawai agjö chirʉm a khap amkhĩirta jãgpijimgui ajim ich Jesuu mag ichig iek jaauchëtarrag.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesuu chadcha Marta dʉ̈i Mariajã oomap khaba ni ich Lazarojã oomap khaba aajeejim.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Mamʉ mag simta mag Lázaro mor mas sim ichig jaaubaichëmjã maba, warag khãai numí mag maach narr aig sĩsijim.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Maimua ag khur ya khãai numí naata marag ichdëu, —Deeu Judeaag wëttarraugui ajim.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Magbaawai marau irig, —Maestro, ¿ĩschapai ich jamaam khʉʉnau peer pʉch mokou bar thõotarr khʉʉn aarta deeu pʉ mam ig sĩ? anaajim.
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Magbaawai jũrr ichdëu marag, —Pari agtha amau mʉ thõoju ora khaba sĩebahab ajim. ¿Pãrau oowai mʉg edau ãspapakham doce oras sĩeba aajẽ? ajim. Ãsdawan maach dichmam aig mawiajã bʉ̈ waaur thʉthʉgag maba aajemgui ajim, ãsdaau aawai.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Pari maach edaarta chitaju atheen, sĩi bʉ̈ëu subaadeeu khãijã buudimajugui ajim, khĩchag ee aawai. Mag agtha ag ora khaba sĩewai araragagta chitʉmjö õrau mʉ chig abajugui ajim.
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Maimuata sĩi awia, —Maach khapkhʉʉn Lázaro ya khãibaadëm; pari mua deeu i phiriupäain majugui ajim.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Magbaata marau irig mag naajim:
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Pari Jesuu mag Lázaro khãibaadëm a sĩerran, maan iin ya i meebaadëmta jaau sim ajiebma. Pari mag simta maraun khaugba, sĩi khãai chaar khãibaadëmta jaau simpii naajim.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Maimuata ya warre marag, —Lázaro meejimgui ajim.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Pari ʉ̈uta mʉ i aar khaba chirajimgui ajim. Magba akhiin nau jãg chi mee sim mua pãach dakhĩir phiriu aujujã oobakham. Mamʉ chadcha Ẽwandam jua theeg mʉ gaai sim khap amkhĩir, i aarcha oon wëttarrau ajim marag.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Mag irua oon wëttarrau abaawai maar eem ãb maar khapeer am dën ibʉʉr wauwia Meís a thʉ̈ʉrjerrau, —Keena, magan maachjã i dʉ̈i wëttarrau ajim, i dʉ̈i ãba khëchimaag.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Mag wëtwia ũrimaawaijã, ya khãai jayap sim a jaau naajim, chi Lázaro aukhërtarr.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Mag chi meetarr phöbör Betania anʉm Jerusalén dakha kilómetros thãrjupjö sĩejim baraag.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Jerusalenmua mag dakha sĩewai judionaan khapan weetjeejim aajem, Marta María dʉ̈i nʉm aar, mag amach numpai aphöbaadeewai amach ẽphemkhöi khĩirjuwia atcha gaai machgau ökhĩirjuu apimaaugau awia.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Mag nʉm ee Martaau ũr athajim aajem, ya Jesús amach dakpamam. Mag khaug athaawai i khĩirphee oon bëejim. Pari María maba, deg sĩsijim.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Mag bëewia ya Jesús dʉ̈i thẽubaicheewai chi Martaau irig, —Señor, pʉ mʉig sĩerr akhiin, mʉ ẽphemkhöi mʉg dau aphʉʉ abakhamgui ajim.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pari mua khaphʉ ʉmgui ajim, pua Ẽwandamag jëeubaawai pʉchdëu jëeubarmpierr irua aju.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Magbaawai Jesuu irig, —Marta, pʉ ẽphemkhöi deeu iiu phiidʉjugui ajim.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Magbaa Martaau, —Chadcha mua khaphʉ ʉmgui ajim, mʉg atag ötarr khʉʉn thum deeu phiidʉtkha nʉm edan ijã dʉ̈i phiidʉju.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Magbaawai irig Jesuu magjim:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Maimua ar mʉig eegarwejã mʉ iekta thãraucha ʉ̈khawia mʉ dënkha thʉnʉm khʉʉn chan meem iek meebam. Makhʉʉnan meewiajã deeu phiidʉtkhawia ich mag nʉisijugui ajim. Magnaa irig, —¿Pua mʉ mag iekha chirʉm chadcha ʉ̈kha ʉwi? ajim chi Martaag.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Magbaawai chi Martaau, —Señor, mua khaphʉ ʉmgui ajim, pʉ chadcha ich Ẽwandam Iewaau. Pʉʉta warrgarwe ich Ẽwandamau ich iek jaaumkhĩir mʉg jẽb gaai pʉ̈iju aajerr khabahab ajim irig.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Maimua Jesús dʉ̈i mag iekha dʉnaawia, chi Martaau ich eeum aar mawia, ökharii i kach gawaa, —María, maach Maestro ya chum phöbör igaau sĩeichëm. I iek pʉ dʉ̈i iekhaag aajemgui aimajim aajem.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Mag chadcha ichig mag jaaubaimam bʉ̈rre Jesús aig bëejim.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Maagwai chan agtha Jesús phöbör ee dubba, Marta dʉ̈i ootarr aigpai sĩejim.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Pari mag María apuraa öbërbaadëm oobaawai judionaan am khĩir jãsenkhaag am aig bëewia narr khʉʉnau chi binaandam aukhërtarr aarta bĩen mampii awia dʉ̈i i ẽudee pochag bëejim.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Mag bëewi, Jesús aig barchëwi, i bʉ̈khʉrr phõbkhanaa irig, —Señor, pʉ mʉig sĩerr akhiin, mʉ ẽphemkhöi mʉg dau aphʉʉ abakhamgui ajim, bĩemamua.
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Mag warag ich dakhĩir bĩebaadëm dʉ̈i chi judionaan i dʉ̈i bëetarr khʉʉnjã bĩephöbaadëm oobaawai ichpa ö jãsenaaga aadëmua gaai machaaga aadëjim.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Mag warag ich aig narr khʉʉnagta, ¿Jampaita aukhërjierrá? a jëeujim.
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Mag gaai machag aadëmua ich Jesujã bĩejim.
35 Jesus chorou.
36 Mag Jesús bĩebaadëm oowia chi judionaanau, —Keena, pãadë oobat: Jãgan chadchata irua i jãsene aajeejimwai aajeejim jũrram khʉʉnau.
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Pari makhʉʉnau mag nʉm ee, agjö bigaaum khʉʉnau jũrr, —Ichta mʉig sĩerr akhiin, jãg dau khĩsu khitʉm monaautarrjö, ¿mʉg Lazarojã irua monaaubakham khai? aajeejim.
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Mag mawia ya chi aukhërtarr aar pabaimaawai deeu gaai machag aadëjim. Chi binaan aukhërtarr jẽbdi, nawe durrbʉ̈ ee chi khörm ajim. Mag simta mok pör pöm simuata sĩi chi jẽbdi i ee joothʉ wai naajim.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Mag aig pachëwia Jesuu chi aig narr khʉʉnag chi mokpör chawag pʉrëupʉ̈ipi jaaujim. Magbaawai Martaau irig, —Señor ya maach aukhërtarr khãai jayap sim aawai ya maach ãr khërabahab ajim.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Magbaawai Jesuu irig, —Mamʉ mua khabá chaigjã pʉrʉg, mua i phiriu auju pʉch thãar ee khaphʉ ʉm khai, pua chadcha Ẽwandam jua theeg ooju a chirajimgui ajim.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Mag chi mok chawag pʉrëupi jaautarr aawai chadcha chawag pʉrëupʉ̈ijierram. Magbaawai Jesuu ʉ̈gthaag eerpanaa Ẽwandamag, —Tata, mua pʉrʉg ʉ̈u ajim a chirʉmgui ajim, mʉg mʉchdëu jëeu chirʉm pua ʉ̈u mʉ iek ʉ̈khabaawai.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Mua khaphʉ chirʉmgui ajim, mua pʉchig jëeuwai pua mʉ iek ʉ̈khaajem. Pari magʉm ãba, ichiita thumaam khʉʉn jʉ̈g daar mua thet mag ʉ̈u ajim a chirʉmgui ajim, thumaam khʉʉnag chadcha pʉchdëuta mʉ pʉ̈ijim a khap amkhĩir.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Mag iekhawia deeu ichdëupai jũrr mag chi meem jẽb deg sĩerragta i thʉ̈rcha thʉ̈rthʉ̈rnaa thet, —Lázaro, dawag öbërbaichë ajim.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Magbaawai maach chi meem arrta chadcha dawag öbërchëjim. Oowai ich aukhërtarr ich mag bʉ̈ aarmua khĩeb mor thum dĩes baúa pʉrëunaa ödi aigmua ʉ̈gthaag pörpa khĩir jãarjemua pʉrëu simta öbërchëjim. Mag öbërbaicheewai aig narr khʉʉnag, —Jãimua jãg put ẽerkhabapʉ̈it ajim, idëu ich diig mamkhĩir. |src="CN01768B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="JHN 11.39-44"
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Mag Jesuu Lázaro phiriu autarr amach daúacha ootarr gaaimua, judionaan khapan María dʉ̈i bëetarr khʉʉnau khaphʉ nʉisijim, chadcha Jesús ich Ẽwandamau pʉ̈itarr. Mag warag i igar nʉisijim.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Pari mag thʉnʉm ee, ãaur khʉʉn warag fariseonaan aar wëtjim. Mag wëtwi Jesuu mag õor phiriu athamta ĩgkhaimajierram aajem.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Magbaawai chi fariseonaan, phadnaan chi pörkha narr khʉʉn dʉ̈i ãba, tagam khʉʉn chi thierrnaanpa biirdʉjierram aajem. Mag biirdʉnaa amach eepai jũrr amach khapeenagta, —Keena, ¿maadëu jãga ajuma jãg woun dʉ̈i? ajierram anʉm. Jãguan chadchata maach dauderraa ag na õrau nem ooba aajempata wau nʉrrʉm.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Maadëu ʉdʉraa irig jãgʉm nem waupi nʉmʉn, thumaam khʉʉnta i igar paaukhawia amach reikhapiju. Magbaawai Romapien chi thethemnaan bëewia, jũrr maach Aai i jëeujem diita pogueupʉ̈inaa, maachjã dau aug waujugui ajierram aajem.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Mamʉ ãaur khʉʉnau mamagkham ee, ãb mag añoou phadnaan thum thʉnarr khʉʉn pörkha sĩerr Caifás a thʉ̈ʉrjerrau ich khapeenag, —Pãrau chan bʉ̈ʉrjã khĩirjubata iekha nʉmgui ajim anʉm.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Magnaa ichdëupai, Mua oowai wajapcha ajuun, mag pãrau jaau nʉmjö maach thumaam khʉʉnta dau aphʉʉ apiju khãai, jãg appaita maach thumaam khʉʉn kõit thõopiju aai simgui ajim anaabá, Jesús igwia.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Pari wajapcharan Caifaau mag iekhatarr chan ich khĩirjugjã khabajim. Wajapcharan mag añoou ichta thum phadnaan thʉnarr khʉʉn pör arr aawai ich Ẽwandamau mag iekhapibaawaita mag iekhajim, Jesuuta judionaan thʉnʉm kõit thõju igwia.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Pari magbarm chan ĩchab judionaan kõitpai khaba, ewag paawai thum ich chaainkhaju khʉʉn kõitpa thõju a sim ajim, judionaan khabam khʉʉn awiajã, magbarmua ich chaain durrpierram khʉʉnta khod ãbamkha awaag.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Ya Caifaau mag iekhatarr aawai magtarr aigmua judionaan chi thethemnaanau ãba ibëpwia warre Jesús thõoju khĩirjugta wai nʉisijim.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Jesuu ya mag ich thõoju khĩirju nʉm khaphʉ sĩerr aawai ya tag judionaan ee parhooba nʉrraba aajeejim. Mag gaaimua ichta warag Judea durrmua warp petajim, phöbördam Efraín anʉmʉg. Mam chan õor pömcha khaba naajeejim. Maig maar i dʉ̈i naaimajim, i kha ogdʉba wënʉrraajerr aawai.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Mag phöbör Efraín anʉmʉg weetwai judionaan phiesta Pascua aajem burrju dakpapa khajim. Amach i arr aawai, mag phiesta ʉ̈rʉʉ arr aawai, õor pöm Jerusalenag ërërëu khajim, Pascua burrju nawe khĩir khaugaag, amach jöoinau jaaujerrjö domer nʉmua amach khaibag barpäain.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Mag wët thʉnʉmuan Jesuuta jʉrphöo aajeejim. Maimua ya Aai i jëeujem degcha paaukhaimawiajã i bëebaju khĩirjuwia jũrr amach khapeenagta, —Keena, ¿pãrau khĩirjuawai mʉg phiesta ee i bëeju khai? aajeejim aajem.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Maagwai chi fariseonaanau phadnaan chi pörkha narr khʉʉn dʉ̈imua ya õrag jaaukha wai naajim aajem, chi Jesús sim khaug athaawai amachig jaaumkhĩir, mag amachig jaaubaawai sĩi i pʉr awaan wëtaag.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.