João 11
Ẽwandam Iek (NOAE) vs ARA
1 Biek ãb phöbördam Betania anʉm ee woundam Lázaro anʉm mor machpajim aajem. Ich Lázaro ʉ̈phʉʉin numí wai sĩejim, María Marta dʉ̈i. Makhʉʉn dʉ̈ita sĩejeejim ich.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ich mag Lázaro ʉ̈phʉi Mariaau ajim, maach Pör Jesús bʉ̈ ʉ̈r jʉ̈gdeeu choonaa ich pörbʉ̈ʉupai jʉʉupʉ̈itarr.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Mag amach ẽphemkhöi mor machpawia warag eeg pamaawaita amach numiim khʉʉnau õor jʉr auwia ich Jesús aig pʉ̈ijierram, jawaan mamkhĩir. Magbaawai chadcha bëewia, —Señor, pʉ khapkhʉʉn chi wajapham pua ʉ̈rcha iigjemjã pödba khërʉmgui a jaauchëjim Jesuug.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Pari ichig mag jaaubaa sĩi warag, —Jãg khamor machagau chan i meem iek meebamgui ajim. Jãan sĩi jãg khamor machag gaaimua Ẽwandamta thumaam khʉʉn khãaijã ʉ̈rpai sim anaa mʉchjã i Iewaa aawai agjö chirʉm a khap amkhĩirta jãgpijimgui ajim ich Jesuu mag ichig iek jaauchëtarrag.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Jesuu chadcha Marta dʉ̈i Mariajã oomap khaba ni ich Lazarojã oomap khaba aajeejim.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Mamʉ mag simta mag Lázaro mor mas sim ichig jaaubaichëmjã maba, warag khãai numí mag maach narr aig sĩsijim.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Maimua ag khur ya khãai numí naata marag ichdëu, —Deeu Judeaag wëttarraugui ajim.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Magbaawai marau irig, —Maestro, ¿ĩschapai ich jamaam khʉʉnau peer pʉch mokou bar thõotarr khʉʉn aarta deeu pʉ mam ig sĩ? anaajim.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Magbaawai jũrr ichdëu marag, —Pari agtha amau mʉ thõoju ora khaba sĩebahab ajim. ¿Pãrau oowai mʉg edau ãspapakham doce oras sĩeba aajẽ? ajim. Ãsdawan maach dichmam aig mawiajã bʉ̈ waaur thʉthʉgag maba aajemgui ajim, ãsdaau aawai.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Pari maach edaarta chitaju atheen, sĩi bʉ̈ëu subaadeeu khãijã buudimajugui ajim, khĩchag ee aawai. Mag agtha ag ora khaba sĩewai araragagta chitʉmjö õrau mʉ chig abajugui ajim.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Maimuata sĩi awia, —Maach khapkhʉʉn Lázaro ya khãibaadëm; pari mua deeu i phiriupäain majugui ajim.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Magbaata marau irig mag naajim:
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Pari Jesuu mag Lázaro khãibaadëm a sĩerran, maan iin ya i meebaadëmta jaau sim ajiebma. Pari mag simta maraun khaugba, sĩi khãai chaar khãibaadëmta jaau simpii naajim.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Maimuata ya warre marag, —Lázaro meejimgui ajim.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Pari ʉ̈uta mʉ i aar khaba chirajimgui ajim. Magba akhiin nau jãg chi mee sim mua pãach dakhĩir phiriu aujujã oobakham. Mamʉ chadcha Ẽwandam jua theeg mʉ gaai sim khap amkhĩir, i aarcha oon wëttarrau ajim marag.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Mag irua oon wëttarrau abaawai maar eem ãb maar khapeer am dën ibʉʉr wauwia Meís a thʉ̈ʉrjerrau, —Keena, magan maachjã i dʉ̈i wëttarrau ajim, i dʉ̈i ãba khëchimaag.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Mag wëtwia ũrimaawaijã, ya khãai jayap sim a jaau naajim, chi Lázaro aukhërtarr.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Mag chi meetarr phöbör Betania anʉm Jerusalén dakha kilómetros thãrjupjö sĩejim baraag.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Jerusalenmua mag dakha sĩewai judionaan khapan weetjeejim aajem, Marta María dʉ̈i nʉm aar, mag amach numpai aphöbaadeewai amach ẽphemkhöi khĩirjuwia atcha gaai machgau ökhĩirjuu apimaaugau awia.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Mag nʉm ee Martaau ũr athajim aajem, ya Jesús amach dakpamam. Mag khaug athaawai i khĩirphee oon bëejim. Pari María maba, deg sĩsijim.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mag bëewia ya Jesús dʉ̈i thẽubaicheewai chi Martaau irig, —Señor, pʉ mʉig sĩerr akhiin, mʉ ẽphemkhöi mʉg dau aphʉʉ abakhamgui ajim.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Pari mua khaphʉ ʉmgui ajim, pua Ẽwandamag jëeubaawai pʉchdëu jëeubarmpierr irua aju.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Magbaawai Jesuu irig, —Marta, pʉ ẽphemkhöi deeu iiu phiidʉjugui ajim.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Magbaa Martaau, —Chadcha mua khaphʉ ʉmgui ajim, mʉg atag ötarr khʉʉn thum deeu phiidʉtkha nʉm edan ijã dʉ̈i phiidʉju.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Magbaawai irig Jesuu magjim:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Maimua ar mʉig eegarwejã mʉ iekta thãraucha ʉ̈khawia mʉ dënkha thʉnʉm khʉʉn chan meem iek meebam. Makhʉʉnan meewiajã deeu phiidʉtkhawia ich mag nʉisijugui ajim. Magnaa irig, —¿Pua mʉ mag iekha chirʉm chadcha ʉ̈kha ʉwi? ajim chi Martaag.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Magbaawai chi Martaau, —Señor, mua khaphʉ ʉmgui ajim, pʉ chadcha ich Ẽwandam Iewaau. Pʉʉta warrgarwe ich Ẽwandamau ich iek jaaumkhĩir mʉg jẽb gaai pʉ̈iju aajerr khabahab ajim irig.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Maimua Jesús dʉ̈i mag iekha dʉnaawia, chi Martaau ich eeum aar mawia, ökharii i kach gawaa, —María, maach Maestro ya chum phöbör igaau sĩeichëm. I iek pʉ dʉ̈i iekhaag aajemgui aimajim aajem.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Mag chadcha ichig mag jaaubaimam bʉ̈rre Jesús aig bëejim.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Maagwai chan agtha Jesús phöbör ee dubba, Marta dʉ̈i ootarr aigpai sĩejim.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Pari mag María apuraa öbërbaadëm oobaawai judionaan am khĩir jãsenkhaag am aig bëewia narr khʉʉnau chi binaandam aukhërtarr aarta bĩen mampii awia dʉ̈i i ẽudee pochag bëejim.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mag bëewi, Jesús aig barchëwi, i bʉ̈khʉrr phõbkhanaa irig, —Señor, pʉ mʉig sĩerr akhiin, mʉ ẽphemkhöi mʉg dau aphʉʉ abakhamgui ajim, bĩemamua.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Mag warag ich dakhĩir bĩebaadëm dʉ̈i chi judionaan i dʉ̈i bëetarr khʉʉnjã bĩephöbaadëm oobaawai ichpa ö jãsenaaga aadëmua gaai machaaga aadëjim.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Mag warag ich aig narr khʉʉnagta, ¿Jampaita aukhërjierrá? a jëeujim.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Mag gaai machag aadëmua ich Jesujã bĩejim.
35 Jesus chorou.
36 Mag Jesús bĩebaadëm oowia chi judionaanau, —Keena, pãadë oobat: Jãgan chadchata irua i jãsene aajeejimwai aajeejim jũrram khʉʉnau.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Pari makhʉʉnau mag nʉm ee, agjö bigaaum khʉʉnau jũrr, —Ichta mʉig sĩerr akhiin, jãg dau khĩsu khitʉm monaautarrjö, ¿mʉg Lazarojã irua monaaubakham khai? aajeejim.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Mag mawia ya chi aukhërtarr aar pabaimaawai deeu gaai machag aadëjim. Chi binaan aukhërtarr jẽbdi, nawe durrbʉ̈ ee chi khörm ajim. Mag simta mok pör pöm simuata sĩi chi jẽbdi i ee joothʉ wai naajim.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Mag aig pachëwia Jesuu chi aig narr khʉʉnag chi mokpör chawag pʉrëupʉ̈ipi jaaujim. Magbaawai Martaau irig, —Señor ya maach aukhërtarr khãai jayap sim aawai ya maach ãr khërabahab ajim.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Magbaawai Jesuu irig, —Mamʉ mua khabá chaigjã pʉrʉg, mua i phiriu auju pʉch thãar ee khaphʉ ʉm khai, pua chadcha Ẽwandam jua theeg ooju a chirajimgui ajim.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Mag chi mok chawag pʉrëupi jaautarr aawai chadcha chawag pʉrëupʉ̈ijierram. Magbaawai Jesuu ʉ̈gthaag eerpanaa Ẽwandamag, —Tata, mua pʉrʉg ʉ̈u ajim a chirʉmgui ajim, mʉg mʉchdëu jëeu chirʉm pua ʉ̈u mʉ iek ʉ̈khabaawai.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Mua khaphʉ chirʉmgui ajim, mua pʉchig jëeuwai pua mʉ iek ʉ̈khaajem. Pari magʉm ãba, ichiita thumaam khʉʉn jʉ̈g daar mua thet mag ʉ̈u ajim a chirʉmgui ajim, thumaam khʉʉnag chadcha pʉchdëuta mʉ pʉ̈ijim a khap amkhĩir.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mag iekhawia deeu ichdëupai jũrr mag chi meem jẽb deg sĩerragta i thʉ̈rcha thʉ̈rthʉ̈rnaa thet, —Lázaro, dawag öbërbaichë ajim.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Magbaawai maach chi meem arrta chadcha dawag öbërchëjim. Oowai ich aukhërtarr ich mag bʉ̈ aarmua khĩeb mor thum dĩes baúa pʉrëunaa ödi aigmua ʉ̈gthaag pörpa khĩir jãarjemua pʉrëu simta öbërchëjim. Mag öbërbaicheewai aig narr khʉʉnag, —Jãimua jãg put ẽerkhabapʉ̈it ajim, idëu ich diig mamkhĩir. |src="CN01768B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="JHN 11.39-44"
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Mag Jesuu Lázaro phiriu autarr amach daúacha ootarr gaaimua, judionaan khapan María dʉ̈i bëetarr khʉʉnau khaphʉ nʉisijim, chadcha Jesús ich Ẽwandamau pʉ̈itarr. Mag warag i igar nʉisijim.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Pari mag thʉnʉm ee, ãaur khʉʉn warag fariseonaan aar wëtjim. Mag wëtwi Jesuu mag õor phiriu athamta ĩgkhaimajierram aajem.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Magbaawai chi fariseonaan, phadnaan chi pörkha narr khʉʉn dʉ̈i ãba, tagam khʉʉn chi thierrnaanpa biirdʉjierram aajem. Mag biirdʉnaa amach eepai jũrr amach khapeenagta, —Keena, ¿maadëu jãga ajuma jãg woun dʉ̈i? ajierram anʉm. Jãguan chadchata maach dauderraa ag na õrau nem ooba aajempata wau nʉrrʉm.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Maadëu ʉdʉraa irig jãgʉm nem waupi nʉmʉn, thumaam khʉʉnta i igar paaukhawia amach reikhapiju. Magbaawai Romapien chi thethemnaan bëewia, jũrr maach Aai i jëeujem diita pogueupʉ̈inaa, maachjã dau aug waujugui ajierram aajem.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Mamʉ ãaur khʉʉnau mamagkham ee, ãb mag añoou phadnaan thum thʉnarr khʉʉn pörkha sĩerr Caifás a thʉ̈ʉrjerrau ich khapeenag, —Pãrau chan bʉ̈ʉrjã khĩirjubata iekha nʉmgui ajim anʉm.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Magnaa ichdëupai, Mua oowai wajapcha ajuun, mag pãrau jaau nʉmjö maach thumaam khʉʉnta dau aphʉʉ apiju khãai, jãg appaita maach thumaam khʉʉn kõit thõopiju aai simgui ajim anaabá, Jesús igwia.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Pari wajapcharan Caifaau mag iekhatarr chan ich khĩirjugjã khabajim. Wajapcharan mag añoou ichta thum phadnaan thʉnarr khʉʉn pör arr aawai ich Ẽwandamau mag iekhapibaawaita mag iekhajim, Jesuuta judionaan thʉnʉm kõit thõju igwia.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Pari magbarm chan ĩchab judionaan kõitpai khaba, ewag paawai thum ich chaainkhaju khʉʉn kõitpa thõju a sim ajim, judionaan khabam khʉʉn awiajã, magbarmua ich chaain durrpierram khʉʉnta khod ãbamkha awaag.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ya Caifaau mag iekhatarr aawai magtarr aigmua judionaan chi thethemnaanau ãba ibëpwia warre Jesús thõoju khĩirjugta wai nʉisijim.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Jesuu ya mag ich thõoju khĩirju nʉm khaphʉ sĩerr aawai ya tag judionaan ee parhooba nʉrraba aajeejim. Mag gaaimua ichta warag Judea durrmua warp petajim, phöbördam Efraín anʉmʉg. Mam chan õor pömcha khaba naajeejim. Maig maar i dʉ̈i naaimajim, i kha ogdʉba wënʉrraajerr aawai.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Mag phöbör Efraín anʉmʉg weetwai judionaan phiesta Pascua aajem burrju dakpapa khajim. Amach i arr aawai, mag phiesta ʉ̈rʉʉ arr aawai, õor pöm Jerusalenag ërërëu khajim, Pascua burrju nawe khĩir khaugaag, amach jöoinau jaaujerrjö domer nʉmua amach khaibag barpäain.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Mag wët thʉnʉmuan Jesuuta jʉrphöo aajeejim. Maimua ya Aai i jëeujem degcha paaukhaimawiajã i bëebaju khĩirjuwia jũrr amach khapeenagta, —Keena, ¿pãrau khĩirjuawai mʉg phiesta ee i bëeju khai? aajeejim aajem.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Maagwai chi fariseonaanau phadnaan chi pörkha narr khʉʉn dʉ̈imua ya õrag jaaukha wai naajim aajem, chi Jesús sim khaug athaawai amachig jaaumkhĩir, mag amachig jaaubaawai sĩi i pʉr awaan wëtaag.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.