João 11

Ẽwandam Iek (NOAE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Biek ãb phöbördam Betania anʉm ee woundam Lázaro anʉm mor machpajim aajem. Ich Lázaro ʉ̈phʉʉin numí wai sĩejim, María Marta dʉ̈i. Makhʉʉn dʉ̈ita sĩejeejim ich.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Ich mag Lázaro ʉ̈phʉi Mariaau ajim, maach Pör Jesús bʉ̈ ʉ̈r jʉ̈gdeeu choonaa ich pörbʉ̈ʉupai jʉʉupʉ̈itarr.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Mag amach ẽphemkhöi mor machpawia warag eeg pamaawaita amach numiim khʉʉnau õor jʉr auwia ich Jesús aig pʉ̈ijierram, jawaan mamkhĩir. Magbaawai chadcha bëewia, —Señor, pʉ khapkhʉʉn chi wajapham pua ʉ̈rcha iigjemjã pödba khërʉmgui a jaauchëjim Jesuug.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Pari ichig mag jaaubaa sĩi warag, —Jãg khamor machagau chan i meem iek meebamgui ajim. Jãan sĩi jãg khamor machag gaaimua Ẽwandamta thumaam khʉʉn khãaijã ʉ̈rpai sim anaa mʉchjã i Iewaa aawai agjö chirʉm a khap amkhĩirta jãgpijimgui ajim ich Jesuu mag ichig iek jaauchëtarrag.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Jesuu chadcha Marta dʉ̈i Mariajã oomap khaba ni ich Lazarojã oomap khaba aajeejim.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Mamʉ mag simta mag Lázaro mor mas sim ichig jaaubaichëmjã maba, warag khãai numí mag maach narr aig sĩsijim.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Maimua ag khur ya khãai numí naata marag ichdëu, —Deeu Judeaag wëttarraugui ajim.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Magbaawai marau irig, —Maestro, ¿ĩschapai ich jamaam khʉʉnau peer pʉch mokou bar thõotarr khʉʉn aarta deeu pʉ mam ig sĩ? anaajim.
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Magbaawai jũrr ichdëu marag, —Pari agtha amau mʉ thõoju ora khaba sĩebahab ajim. ¿Pãrau oowai mʉg edau ãspapakham doce oras sĩeba aajẽ? ajim. Ãsdawan maach dichmam aig mawiajã bʉ̈ waaur thʉthʉgag maba aajemgui ajim, ãsdaau aawai.
9 Jesus respondeu:
10 Pari maach edaarta chitaju atheen, sĩi bʉ̈ëu subaadeeu khãijã buudimajugui ajim, khĩchag ee aawai. Mag agtha ag ora khaba sĩewai araragagta chitʉmjö õrau mʉ chig abajugui ajim.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Maimuata sĩi awia, —Maach khapkhʉʉn Lázaro ya khãibaadëm; pari mua deeu i phiriupäain majugui ajim.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Magbaata marau irig mag naajim:
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Pari Jesuu mag Lázaro khãibaadëm a sĩerran, maan iin ya i meebaadëmta jaau sim ajiebma. Pari mag simta maraun khaugba, sĩi khãai chaar khãibaadëmta jaau simpii naajim.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Maimuata ya warre marag, —Lázaro meejimgui ajim.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Pari ʉ̈uta mʉ i aar khaba chirajimgui ajim. Magba akhiin nau jãg chi mee sim mua pãach dakhĩir phiriu aujujã oobakham. Mamʉ chadcha Ẽwandam jua theeg mʉ gaai sim khap amkhĩir, i aarcha oon wëttarrau ajim marag.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Mag irua oon wëttarrau abaawai maar eem ãb maar khapeer am dën ibʉʉr wauwia Meís a thʉ̈ʉrjerrau, —Keena, magan maachjã i dʉ̈i wëttarrau ajim, i dʉ̈i ãba khëchimaag.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Mag wëtwia ũrimaawaijã, ya khãai jayap sim a jaau naajim, chi Lázaro aukhërtarr.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Mag chi meetarr phöbör Betania anʉm Jerusalén dakha kilómetros thãrjupjö sĩejim baraag.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Jerusalenmua mag dakha sĩewai judionaan khapan weetjeejim aajem, Marta María dʉ̈i nʉm aar, mag amach numpai aphöbaadeewai amach ẽphemkhöi khĩirjuwia atcha gaai machgau ökhĩirjuu apimaaugau awia.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Mag nʉm ee Martaau ũr athajim aajem, ya Jesús amach dakpamam. Mag khaug athaawai i khĩirphee oon bëejim. Pari María maba, deg sĩsijim.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Mag bëewia ya Jesús dʉ̈i thẽubaicheewai chi Martaau irig, —Señor, pʉ mʉig sĩerr akhiin, mʉ ẽphemkhöi mʉg dau aphʉʉ abakhamgui ajim.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Pari mua khaphʉ ʉmgui ajim, pua Ẽwandamag jëeubaawai pʉchdëu jëeubarmpierr irua aju.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Magbaawai Jesuu irig, —Marta, pʉ ẽphemkhöi deeu iiu phiidʉjugui ajim.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Magbaa Martaau, —Chadcha mua khaphʉ ʉmgui ajim, mʉg atag ötarr khʉʉn thum deeu phiidʉtkha nʉm edan ijã dʉ̈i phiidʉju.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Magbaawai irig Jesuu magjim:
25 Então Jesus afirmou:
26 Maimua ar mʉig eegarwejã mʉ iekta thãraucha ʉ̈khawia mʉ dënkha thʉnʉm khʉʉn chan meem iek meebam. Makhʉʉnan meewiajã deeu phiidʉtkhawia ich mag nʉisijugui ajim. Magnaa irig, —¿Pua mʉ mag iekha chirʉm chadcha ʉ̈kha ʉwi? ajim chi Martaag.
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Magbaawai chi Martaau, —Señor, mua khaphʉ ʉmgui ajim, pʉ chadcha ich Ẽwandam Iewaau. Pʉʉta warrgarwe ich Ẽwandamau ich iek jaaumkhĩir mʉg jẽb gaai pʉ̈iju aajerr khabahab ajim irig.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Maimua Jesús dʉ̈i mag iekha dʉnaawia, chi Martaau ich eeum aar mawia, ökharii i kach gawaa, —María, maach Maestro ya chum phöbör igaau sĩeichëm. I iek pʉ dʉ̈i iekhaag aajemgui aimajim aajem.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mag chadcha ichig mag jaaubaimam bʉ̈rre Jesús aig bëejim.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Maagwai chan agtha Jesús phöbör ee dubba, Marta dʉ̈i ootarr aigpai sĩejim.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Pari mag María apuraa öbërbaadëm oobaawai judionaan am khĩir jãsenkhaag am aig bëewia narr khʉʉnau chi binaandam aukhërtarr aarta bĩen mampii awia dʉ̈i i ẽudee pochag bëejim.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Mag bëewi, Jesús aig barchëwi, i bʉ̈khʉrr phõbkhanaa irig, —Señor, pʉ mʉig sĩerr akhiin, mʉ ẽphemkhöi mʉg dau aphʉʉ abakhamgui ajim, bĩemamua.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Mag warag ich dakhĩir bĩebaadëm dʉ̈i chi judionaan i dʉ̈i bëetarr khʉʉnjã bĩephöbaadëm oobaawai ichpa ö jãsenaaga aadëmua gaai machaaga aadëjim.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Mag warag ich aig narr khʉʉnagta, ¿Jampaita aukhërjierrá? a jëeujim.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Mag gaai machag aadëmua ich Jesujã bĩejim.
35 Jesus chorou.
36 Mag Jesús bĩebaadëm oowia chi judionaanau, —Keena, pãadë oobat: Jãgan chadchata irua i jãsene aajeejimwai aajeejim jũrram khʉʉnau.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Pari makhʉʉnau mag nʉm ee, agjö bigaaum khʉʉnau jũrr, —Ichta mʉig sĩerr akhiin, jãg dau khĩsu khitʉm monaautarrjö, ¿mʉg Lazarojã irua monaaubakham khai? aajeejim.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Mag mawia ya chi aukhërtarr aar pabaimaawai deeu gaai machag aadëjim. Chi binaan aukhërtarr jẽbdi, nawe durrbʉ̈ ee chi khörm ajim. Mag simta mok pör pöm simuata sĩi chi jẽbdi i ee joothʉ wai naajim.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Mag aig pachëwia Jesuu chi aig narr khʉʉnag chi mokpör chawag pʉrëupʉ̈ipi jaaujim. Magbaawai Martaau irig, —Señor ya maach aukhërtarr khãai jayap sim aawai ya maach ãr khërabahab ajim.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Magbaawai Jesuu irig, —Mamʉ mua khabá chaigjã pʉrʉg, mua i phiriu auju pʉch thãar ee khaphʉ ʉm khai, pua chadcha Ẽwandam jua theeg ooju a chirajimgui ajim.
40 Jesus respondeu:
41 Mag chi mok chawag pʉrëupi jaautarr aawai chadcha chawag pʉrëupʉ̈ijierram. Magbaawai Jesuu ʉ̈gthaag eerpanaa Ẽwandamag, —Tata, mua pʉrʉg ʉ̈u ajim a chirʉmgui ajim, mʉg mʉchdëu jëeu chirʉm pua ʉ̈u mʉ iek ʉ̈khabaawai.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Mua khaphʉ chirʉmgui ajim, mua pʉchig jëeuwai pua mʉ iek ʉ̈khaajem. Pari magʉm ãba, ichiita thumaam khʉʉn jʉ̈g daar mua thet mag ʉ̈u ajim a chirʉmgui ajim, thumaam khʉʉnag chadcha pʉchdëuta mʉ pʉ̈ijim a khap amkhĩir.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Mag iekhawia deeu ichdëupai jũrr mag chi meem jẽb deg sĩerragta i thʉ̈rcha thʉ̈rthʉ̈rnaa thet, —Lázaro, dawag öbërbaichë ajim.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Magbaawai maach chi meem arrta chadcha dawag öbërchëjim. Oowai ich aukhërtarr ich mag bʉ̈ aarmua khĩeb mor thum dĩes baúa pʉrëunaa ödi aigmua ʉ̈gthaag pörpa khĩir jãarjemua pʉrëu simta öbërchëjim. Mag öbërbaicheewai aig narr khʉʉnag, —Jãimua jãg put ẽerkhabapʉ̈it ajim, idëu ich diig mamkhĩir. |src="CN01768B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="JHN 11.39-44"
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Mag Jesuu Lázaro phiriu autarr amach daúacha ootarr gaaimua, judionaan khapan María dʉ̈i bëetarr khʉʉnau khaphʉ nʉisijim, chadcha Jesús ich Ẽwandamau pʉ̈itarr. Mag warag i igar nʉisijim.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Pari mag thʉnʉm ee, ãaur khʉʉn warag fariseonaan aar wëtjim. Mag wëtwi Jesuu mag õor phiriu athamta ĩgkhaimajierram aajem.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Magbaawai chi fariseonaan, phadnaan chi pörkha narr khʉʉn dʉ̈i ãba, tagam khʉʉn chi thierrnaanpa biirdʉjierram aajem. Mag biirdʉnaa amach eepai jũrr amach khapeenagta, —Keena, ¿maadëu jãga ajuma jãg woun dʉ̈i? ajierram anʉm. Jãguan chadchata maach dauderraa ag na õrau nem ooba aajempata wau nʉrrʉm.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Maadëu ʉdʉraa irig jãgʉm nem waupi nʉmʉn, thumaam khʉʉnta i igar paaukhawia amach reikhapiju. Magbaawai Romapien chi thethemnaan bëewia, jũrr maach Aai i jëeujem diita pogueupʉ̈inaa, maachjã dau aug waujugui ajierram aajem.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Mamʉ ãaur khʉʉnau mamagkham ee, ãb mag añoou phadnaan thum thʉnarr khʉʉn pörkha sĩerr Caifás a thʉ̈ʉrjerrau ich khapeenag, —Pãrau chan bʉ̈ʉrjã khĩirjubata iekha nʉmgui ajim anʉm.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Magnaa ichdëupai, Mua oowai wajapcha ajuun, mag pãrau jaau nʉmjö maach thumaam khʉʉnta dau aphʉʉ apiju khãai, jãg appaita maach thumaam khʉʉn kõit thõopiju aai simgui ajim anaabá, Jesús igwia.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Pari wajapcharan Caifaau mag iekhatarr chan ich khĩirjugjã khabajim. Wajapcharan mag añoou ichta thum phadnaan thʉnarr khʉʉn pör arr aawai ich Ẽwandamau mag iekhapibaawaita mag iekhajim, Jesuuta judionaan thʉnʉm kõit thõju igwia.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Pari magbarm chan ĩchab judionaan kõitpai khaba, ewag paawai thum ich chaainkhaju khʉʉn kõitpa thõju a sim ajim, judionaan khabam khʉʉn awiajã, magbarmua ich chaain durrpierram khʉʉnta khod ãbamkha awaag.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Ya Caifaau mag iekhatarr aawai magtarr aigmua judionaan chi thethemnaanau ãba ibëpwia warre Jesús thõoju khĩirjugta wai nʉisijim.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Jesuu ya mag ich thõoju khĩirju nʉm khaphʉ sĩerr aawai ya tag judionaan ee parhooba nʉrraba aajeejim. Mag gaaimua ichta warag Judea durrmua warp petajim, phöbördam Efraín anʉmʉg. Mam chan õor pömcha khaba naajeejim. Maig maar i dʉ̈i naaimajim, i kha ogdʉba wënʉrraajerr aawai.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Mag phöbör Efraín anʉmʉg weetwai judionaan phiesta Pascua aajem burrju dakpapa khajim. Amach i arr aawai, mag phiesta ʉ̈rʉʉ arr aawai, õor pöm Jerusalenag ërërëu khajim, Pascua burrju nawe khĩir khaugaag, amach jöoinau jaaujerrjö domer nʉmua amach khaibag barpäain.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Mag wët thʉnʉmuan Jesuuta jʉrphöo aajeejim. Maimua ya Aai i jëeujem degcha paaukhaimawiajã i bëebaju khĩirjuwia jũrr amach khapeenagta, —Keena, ¿pãrau khĩirjuawai mʉg phiesta ee i bëeju khai? aajeejim aajem.
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Maagwai chi fariseonaanau phadnaan chi pörkha narr khʉʉn dʉ̈imua ya õrag jaaukha wai naajim aajem, chi Jesús sim khaug athaawai amachig jaaumkhĩir, mag amachig jaaubaawai sĩi i pʉr awaan wëtaag.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.