Hebreus 11
Ẽwandam Iek (NOAE) vs NVT
1 Mag Ẽwandam iek ʉ̈kha nʉmʉn, ichdëu maach dʉ̈i ajapha aju a simjã chadcha ich mag aju khaphʉ nʉmʉu, ichdëu jaau simjã agtha ooba nʉmta chadcha aju khaphʉ.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 Ẽwandamau maach jöoin warrgarm khʉʉn ʉ̈u ajapha eeg oojeejim, ichdëu am dʉ̈i nem magju aawaijã chadcha ich magta aju awi amachdëu i iek ʉ̈khaajerr aawai.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 Maguata ĩs maachdëujã agjö ʉ̈kha nʉm gaaimua maadëu khaphʉ nʉm, Ẽwandamauta mʉg durr, edaujã, phĩdag maimua tagam nem thum thʉnʉmjã chadcha ompaajim; ich iek gaai mag jaau sĩewai chadcharau. Ajapcharan bʉ̈ʉrjã nem chukhu arrta sĩi ichdëu ompaapi jaaubarmuapaita nem thum ompaajim anaabá.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Pãadë khĩir eyaa abat, jãga warrgar maach jöoinaujã chadcha Ẽwandam iek ʉ̈khaajeejĩ: Magua Abelau Ẽwandam iek ʉ̈kha sĩerr aawai Jöoirau ichig jaautarrjö i athee nemchaai thõonaa irig jëeujim. Magtarr Ẽwandamau oowai, Caín dën khãai ajapcha öbërjim aajem. Magbaa Ẽwandamau, “Pua mʉ athee nemchaai thõonaa mʉrʉg jëeubarmʉn nem ajaug khërʉm; pʉʉn chadcha woun ajaphamʉu. Muan jãgta khõsi chirʉmgui” ajim anaabá Abelag. Chadcha Abel nachgarwe meejieb mamʉ, ĩs ewag pawi oowai Ẽwandam iek ʉ̈khanaa magtarr gaaimua maachigjã ich dënjö ʉ̈khamkhĩirta magjim.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Enocjã ĩchab chadcha Ẽwandam iek ʉ̈khaajerr gaaimua Ẽwandamau i meepiba sĩi maach ëntër ich mʉg ich aar aujim anaabá. Magtarr aawai par jʉr nʉmjã baaubajierram aajem. Ich Ẽwandam iek phã sim gaai jaauwai, mag i arrju nawejã Ẽwandamau oowai i dau na ajapha khitaajeejim aajem.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Mamʉ maachta wajapha Ẽwandam iek ʉ̈khaba nʉm chan pöd i dau na ajapha khaba nʉm. Ẽwandamta dich dʉ̈i sĩepim khõsi chirʉmʉn, khaphʉ aju aai sim, í chadcha iiu sĩejeewai chadcha mag ich jʉr nʉm khʉʉnagjã irua ich khaugpinaa am dʉ̈i ajapha aajem.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Jöoi Noeeujã ĩchab Ẽwandamau ichig mʉg durr gayam khʉʉn döãdau öpʉ̈iju jaaubaawai ʉ̈khawi, maagwai chan agtha noseg khĩirjã khaugba aajerr ãba, chadcha ichig jaautarrjö barco pöm waubaadëjim aajem, ag ee ich chaain dʉ̈i peerdʉag. Tagam khʉʉn amach thãar theegau thum pekau ee thʉnʉm daar, mag ich appai ʉ̈khatarr gaaimuata, tagam khʉʉn thum ödubtarrjã, ichin ʉ̈u Ẽwandamau peerdʉ auwi ich aar auju ayaa apʉ̈ijim.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Abranaujã ĩchab Ẽwandam iek ʉ̈khaajerr aawai khãaim ãb ich thʉ̈rchëwi ichig mapi jaaubaawai, chadcha i ipierr petajim aajem. Mamʉ maagwaiwe chan agtha irig durrkhapiju durrjã jaauba nʉwe arr aawai, sĩi ich barjujã khaugbata petajim aajem, sĩi Ẽwandam iek ʉ̈khawi i ipierr.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 Mag Ẽwandamau ichig jajaaukhamjö chadcha aju khĩirjunaata nʉrrarr aawai, ichig durr deeju atarr aar pawiajã nawe barimatarrta sĩi eeu bar simjö chi durr khʉʉn ee sĩi di khõmarii ëunaa magreu ahau aajem eepai sĩejeejim aajem. Ich magta i iewaa Isájã i yẽto Jacob dʉ̈i naajeejim anaabá, bʉ̈ʉrjã amach di chaar ëu auba, amagjã ich agjö Ẽwandamau durr jʉ̈apiju jaautarrtá.
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 Pãrau khĩirjuawai, ¿jãgwi mag di chaarjã chukhu nʉmta warag Ẽwandam iekta ʉ̈kha naajĩ? Mʉig eegarm di khãaijã phöbör ajapcharam ee di thʉnʉm ee joobaanta Ẽwandamau amach arrju khaphʉ narr aawaima; ajapcharan ʉ̈gtharma. Mamaam phöbörön ich Ẽwandamauchata wauju aadëwi ichdëucha ëutarrau.
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Chi Abrán ʉʉi Sara khahʉrrarraujã ĩchab athaba Ẽwandam iek ʉ̈kha sĩerr aawai, ich daupeer garjã pöd chaai ooba arrta, ya ũanaa khitʉm eeta Abranag chaai oo deejim aajem, ʉ̈u ichdëujã Ẽwandamau chaai deeju atarr ʉ̈khatarr aawai.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Magta chadcha jöoi Abrán ya jöoiraa khitʉm eeta chaaidam dau ãb paarpajim anaabá. Mag chaairau chaain ĩiubaadëmuata jöoi chaain khapaana thʉnʉisijim anʉm, ewag pawi. Jöoi chaain khapanan sĩi phũas igawam mosdau khapanagjönaa edjã ee phĩdag phuphup aadeejemjöta thʉnʉisijim anʉm, amach khapangau chi beerjujã khaugba.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 Mag Ẽwandam iek ʉ̈khaajerr khʉʉn cha maadëu jaau nʉm khʉʉnan chadcha thum khëchjierram, mag Ẽwandamau amachig nem deeju jaautarrjã agtha auba durruwe. Mamʉ mag Ẽwandamau jaautarrjö chadcha aju ʉ̈kha narr aawai amau khaphʉ naajim, ya ʉ̈gthar paaukhabaimaawaita mʉig eegar deeju arr khãaijã atcha Ẽwandamau amachig deeju. Mag khĩirju phöbaadeewaita mʉig eegarwejã warag onee nʉm iekhau, “Mʉiguin maachin sĩi chikham durr gaaita wënʉrrʉm” aajeejim anʉm.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 Amau mag iekhaajerran deeum durr gaaita durrkhaa chaar durrkhaimaju khĩirju narr aawaita maagjeejim; ajapcharan ʉ̈gtharchata naaimaju khĩirjuwiama.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 Amau warrcha amach naajerr durrta khĩirjuajerr amuan, deeu Egiptoogta wëtkham, warrjã mammuata bëetarr khʉʉn aawai.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Mamʉ amau ig narran, mʉig eegarm khãaijã durr ajapcharamta ig naajim; ajapcharan ich Ẽwandam sim aram durrma, ʉ̈gthar. Maguata ich Ẽwandamaujã chigag chukhu amag, “Mʉʉta pãar Ẽwandamau; mʉch dʉ̈i joobamkhĩir durr ajaphamta mua pãar athee khĩir khaug wai chirʉmgui” ajim anaabá.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 — ausente —
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 Mag sim aig Abranau khaphʉ sĩejim, Ẽwandam chadcha chi jua thierr aawai irua ich chaai thõopʉ̈itarr akhiinjã deeu phiriu awaag nem jua theeg sim. Maguata chadcha Ẽwandamau ichig jaautarrjö aagpajim anʉm, ich chaai dʉ̈i. Mamʉ mag ya irua thõogpam ee, Ẽwandamau oowai Abranau chadcha ich ipierraa sim oobaawai, ʉ̈u ʉdʉʉr chaai thõopibajim aajem. Maigta Abranau oowai i chaai chi thõm arrta ʉ̈u deeu monakha diig athaadëmjö ajim anʉm, mag ya thõopäaigpam eeta deeu ich Ẽwandamau jaaubaawai jua khʉapʉ̈itarr aawai.
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Isaaujã Ẽwandamau ich ayag jaautarr chadcha ʉ̈kha sĩerr aawai ich chaain Jacob Esaú dʉ̈i paarpaawaijã am bendiciemamua chadcha Ẽwandamau am dʉ̈ijã ʉ̈u aju a jaaujim aajem amag.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Maimua Jacooujã Ẽwandamau ichig jaautarrjö aju ʉ̈kha sĩerr aawai, ya jöoi ich meegpamua ich bordón gaai mobʉ oo khërʉmua Ẽwandamag jëeumamua ich yẽtonaanjã ajapha bendicie pʉajim anaabá, am gaaimuata chadcha Ẽwandamau ichig jaautarrjö õor pöoma chi thethemnaanjã öbërmaju khap amkhĩir. Mag irua bendicietarr José chaain ajim aajem.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Maagwai chi Joseeujã agjö Ẽwandamau ich tathöoinag, “Pãar mua phë arrwi deeum durrta durrkhapiju” a jaautarr khaphʉ sĩerr aawai, chadcha Ẽwandamau ich magta aju khĩirjuwi ya ich meegpamua, “Ẽwandamau pãach mʉig Egiptomua phë arrwai mʉ pa thum wa auwi pãach dʉ̈i athaadët” a jaaujim anʉm tagam khʉʉn israelnaan ich khodnaanag.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Moisés dënnaanaujã amach jöoinag Ẽwandamau mag jaautarr chadcha ʉ̈kha narr aawai, reíu israelnaanau chaain oomam thum khëchpi jaau sĩerr ãba, ya chi Moisedam thaaba khërsiewai amach chaai khõigwi, “Mʉg chaai jöoipa khërsiewai mʉgʉgta Ẽwandamau Egiptopien jua eemua deeum durr maach phë arrpiju” awi, ʉdʉʉr i thõopiba sĩi warag ed thãrjup ich mag meer wai nʉisijim anaabá, mag chaai gaaimua amachta khaigba ajujã ögkhaba.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Mag nawe Ẽwandamau ichdëu jaautarrjö aju ich chi Moiseeujã khaphʉ sĩerr aawai, iin chadcha Egiptoom rey khaauta bʉ̈rʉʉwe bãaupʉ̈ijieb mamʉ, í chan mag rey kha ag iewaa khabam ajim anʉm.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Rey dʉ̈i ãbam deg joobam khõchgau warag ich meeunta isegamjö abaawai Ẽwandam na khaigba aju khĩirjuwi, warag ichta ich meeun Ẽwandam õorkha thʉnʉm khʉʉn dʉ̈i ãba sĩi ich dau aphʉʉ apijuuta khĩirjubaadëjim anaabá. Ichdëu khaphʉ sĩejim, mag rey dʉ̈i mʉig eegar khũchpai nem ajapham thum paarpawiajã sĩi ich meebaadee deeu chukhu aju.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 Irua khĩirjuawai Ẽwandamau maach meeun judionaan eemuata õor peerdʉ aumkhĩir pʉ̈iju arr aawai, chadcha ich mag amkhĩir ichpa dau aug wau nʉmta nem thum paarpa nʉm khãaijã ajapcha sĩejim, ich mag sim paarjã Ẽwandamau mʉg atag jũrr ich dʉ̈i ajapcha aju khaphʉ sĩerr aawai.
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Mag, Moiseeu ichigta Egiptomua Ẽwandamau õor wai öbeerpiju khaphʉ sĩejim. Magua ichdëu ooba sĩejieb mamʉ, Ẽwandam ich dʉ̈i sim khap, reíu ich dʉ̈i meeukhajujã khĩirjuba, warag ichta Egiptomua majim aajem, Ẽwandamau chadcha ich õor phë arrpi nʉm ora.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Maimua ag khur nassi pawiata Moiseeu Ẽwandamau ichig jaautarr ʉ̈khawi, deeu Egipto bëewi ichdëu ich meeun phë arrju noram ovejadam thõonaa, ag bagau puertdi i gaai maach meeun dipierr bʉchkhun phuurkhapi jaaujim anaabá, mag edaar ich Ẽwandamau ich chog dipierr chaain chi nacharam khʉʉn khëchamkhĩir pʉ̈ibaawaijã mag phuur sĩsidʉm aiguim khʉʉn chig am ugua.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Mag chadcha Egiptopien jua eemua öbërdʉtkhatarr edjã Ẽwandamau ʉ̈u amach peerdʉ auju khaphʉ narr aawai phũas Chi Phur anʉm eejã maach jöoin sĩi durr jʉsarg eemjö thoom igar dʉrba dichjierram anʉm. Mag oowi chi Egiptopien am ẽudee ẽkha wëdurarr khʉʉnaujã agjö aju ẽkhajierrab mamʉ, deeu chi phũas ãbamʉg thẽrrdʉbaadee thumaa öjierram anaabá dö ee.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Ẽwandamau chadcha ichdëu jaaubarmjö aajem ʉ̈khawi maach jöoinau amachig jaautarrjö, Canaan durr barwi, phöbör Jericó aajerr igaau siete días phʉʉrdʉpi jaautarrjö phʉʉrdʉbaawai, ya ãbmiecharam gaai paawai chi phöbör igaau ʉ̈gthaa thuur phʉʉrdʉ sĩerr sĩi jẽkhʉt aphëgkha warre khʉiphöbaadëjim aajem.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Mag phöbör ee sĩejim aajem ĩchab ʉʉi ãb chi durpathierrmie arr Rahab a thʉ̈r sim. Mag ʉʉirau maach Ẽwandam igwi maach Ẽwandamta thumaam khʉʉn khãaijã chadcha chi jua thierriu a khaphʉnaa i iekjã ʉ̈kha sĩejim aajem. Magua maach jöoin eem khʉʉn Josueu pʉ̈iwi mag chi phöbör khʉiju na oothurtarr khʉʉnjã ʉ̈u ich di aig barpiwi am peerdʉ aujim aajem. Mag am peerdʉ autarr aawaita tagam khʉʉnau Ẽwandam jua theeg simjã ʉ̈khaba arr gaaimua thum khëchpʉ̈itarr ee, chi Rahab chan thõoba ʉ̈u Ẽwandamau peerdʉ aujim aajem.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 ¿Mag tag khaita mua pãrag jaaubarkhiin? Agtha jaauju pöoma thʉnʉm: Gedeón, Barac, Sansón, Jefté, David, Samuel maimua tagam khʉʉn ijö Ẽwandam i õrag jaaujerr khʉʉn pöoma thʉnʉm, jãga amaujã Ẽwandam iek ʉ̈kha nʉmua nem waaujeejĩ; mamʉ makhʉʉn thum jaaukhiin da jaaupʉ̈ibaju.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 Amau chadcha Ẽwandam gaai ʉ̈khaajerr aawai deeum durram khʉʉn dʉ̈i wërbʉawaijã amachdëuta pöodjeejim aajem; amachdëu durr jʉ̈a nʉm ee õor dʉ̈i nem agchata aajeejim; mag amachdëu ʉ̈khaajerr gaaimua Ẽwandamau amachig deeju arrjã chadcha aujierram; león phãarkha thʉnʉm ee barkhʉʉinaa
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 orno uu wëjöm ee phãartarrjã bʉ̈ʉrjã chig aba ʉ̈u öbërjierram aajem; chikhamnau thuthuíu khëchpʉ̈iju arr khʉʉnjã ʉ̈u peerdʉwi, ĩchab ya pödba warm khʉʉn jua eegar pajöjöo narrjã deeu ʉ̈u jua theeg auwi, jũrr amachta emkhooin khaajeejim anʉm; mag nʉmua amach dʉ̈i wërbʉ nʉm khʉʉnaujã am ögkhawi warag amachta weetjeejim anaabá.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Ʉʉinaujã ĩchab amachdëu Ẽwandam iek ʉ̈kha narr gaaimua amach chaain chadcha mee narrjã deeu ũwaai amach daúa iiu phiidʉ nʉm oojierram aajem.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Ãaur khʉʉn sĩi am khĩirpaijã wau iekhanaa wʉjã wʉmaajeejim anʉm; ãaur khʉʉn cadenau jʉ̈naa caden paraajã cárcel deg ookhëkhëd aajeejim anʉm.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Ãaur khʉʉn mokou bar wai nʉmuajã thõopʉ̈imaajeejim anaabá; khar chará sĩi serruchoujã maach jãrrcha thʉʉmamua thõopäaijeejim anʉm; wa magbaju khai sĩi thuthuíu khãijã su khëchmaajeejim anaabá. Maimua ãaur khʉʉn amach khapeenjö mag am jua ee dau aphʉʉ amaaugau parhooba wënʉrraajeejim anʉm, amach ẽudee ẽkhaawai; khajũadam jũaju chukhu aadeewai oveja ëu wa chĩb ëu khãijã jũajeejim anʉm, dau aphʉʉ; mag nʉm dʉ̈i gaai machagjã aajeejim anʉm, mag amach dʉ̈i khaigba aawai mag parhooba wënʉrrʉmua.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Mag durrarr khʉʉnan, õor wäjäaun arr aawai, mʉg durr ãkhãrag sim gaai bʉ̈ thʉgbaju aai narrta mag parhooba amach barjujã khaugba wënʉrraajeejim anʉm, õor chukag ee pabʉ̈ eem magwe. Maguata jẽbdegjã naajeejim anaabá, dʉʉrwai.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 Mag Ẽwandamau ichdëu warrgarwe jaautarrjö chadcha aju khaphʉ narr gaaimua ich iek ogdʉba ʉ̈kha nʉmjã ich Ẽwandamau oowai ʉ̈u sĩejim anaabá. Mag ichdëucha oowaijã ʉ̈u sĩejieb mamʉ, mʉig eegar wënʉrrʉwe chan mag Ẽwandamau maach jöoin dʉ̈i wauju jaautarr thumaa pöd amach daúacha ooba durrajim.
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 Mag amau ooba arran, Ẽwandamau Cristo pʉ̈ibarm gaaimuata ĩs mʉg maach ewagam khʉʉnpa ãba ajapcha paapʉ̈iwi ãba ich aar naaimaju ayaa apiju khĩirju wai sĩerr aawai ajim.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.