Hebreus 11

Ẽwandam Iek (NOAE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mag Ẽwandam iek ʉ̈kha nʉmʉn, ichdëu maach dʉ̈i ajapha aju a simjã chadcha ich mag aju khaphʉ nʉmʉu, ichdëu jaau simjã agtha ooba nʉmta chadcha aju khaphʉ.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Ẽwandamau maach jöoin warrgarm khʉʉn ʉ̈u ajapha eeg oojeejim, ichdëu am dʉ̈i nem magju aawaijã chadcha ich magta aju awi amachdëu i iek ʉ̈khaajerr aawai.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Maguata ĩs maachdëujã agjö ʉ̈kha nʉm gaaimua maadëu khaphʉ nʉm, Ẽwandamauta mʉg durr, edaujã, phĩdag maimua tagam nem thum thʉnʉmjã chadcha ompaajim; ich iek gaai mag jaau sĩewai chadcharau. Ajapcharan bʉ̈ʉrjã nem chukhu arrta sĩi ichdëu ompaapi jaaubarmuapaita nem thum ompaajim anaabá.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Pãadë khĩir eyaa abat, jãga warrgar maach jöoinaujã chadcha Ẽwandam iek ʉ̈khaajeejĩ: Magua Abelau Ẽwandam iek ʉ̈kha sĩerr aawai Jöoirau ichig jaautarrjö i athee nemchaai thõonaa irig jëeujim. Magtarr Ẽwandamau oowai, Caín dën khãai ajapcha öbërjim aajem. Magbaa Ẽwandamau, “Pua mʉ athee nemchaai thõonaa mʉrʉg jëeubarmʉn nem ajaug khërʉm; pʉʉn chadcha woun ajaphamʉu. Muan jãgta khõsi chirʉmgui” ajim anaabá Abelag. Chadcha Abel nachgarwe meejieb mamʉ, ĩs ewag pawi oowai Ẽwandam iek ʉ̈khanaa magtarr gaaimua maachigjã ich dënjö ʉ̈khamkhĩirta magjim.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Enocjã ĩchab chadcha Ẽwandam iek ʉ̈khaajerr gaaimua Ẽwandamau i meepiba sĩi maach ëntër ich mʉg ich aar aujim anaabá. Magtarr aawai par jʉr nʉmjã baaubajierram aajem. Ich Ẽwandam iek phã sim gaai jaauwai, mag i arrju nawejã Ẽwandamau oowai i dau na ajapha khitaajeejim aajem.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Mamʉ maachta wajapha Ẽwandam iek ʉ̈khaba nʉm chan pöd i dau na ajapha khaba nʉm. Ẽwandamta dich dʉ̈i sĩepim khõsi chirʉmʉn, khaphʉ aju aai sim, í chadcha iiu sĩejeewai chadcha mag ich jʉr nʉm khʉʉnagjã irua ich khaugpinaa am dʉ̈i ajapha aajem.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Jöoi Noeeujã ĩchab Ẽwandamau ichig mʉg durr gayam khʉʉn döãdau öpʉ̈iju jaaubaawai ʉ̈khawi, maagwai chan agtha noseg khĩirjã khaugba aajerr ãba, chadcha ichig jaautarrjö barco pöm waubaadëjim aajem, ag ee ich chaain dʉ̈i peerdʉag. Tagam khʉʉn amach thãar theegau thum pekau ee thʉnʉm daar, mag ich appai ʉ̈khatarr gaaimuata, tagam khʉʉn thum ödubtarrjã, ichin ʉ̈u Ẽwandamau peerdʉ auwi ich aar auju ayaa apʉ̈ijim.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Abranaujã ĩchab Ẽwandam iek ʉ̈khaajerr aawai khãaim ãb ich thʉ̈rchëwi ichig mapi jaaubaawai, chadcha i ipierr petajim aajem. Mamʉ maagwaiwe chan agtha irig durrkhapiju durrjã jaauba nʉwe arr aawai, sĩi ich barjujã khaugbata petajim aajem, sĩi Ẽwandam iek ʉ̈khawi i ipierr.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Mag Ẽwandamau ichig jajaaukhamjö chadcha aju khĩirjunaata nʉrrarr aawai, ichig durr deeju atarr aar pawiajã nawe barimatarrta sĩi eeu bar simjö chi durr khʉʉn ee sĩi di khõmarii ëunaa magreu ahau aajem eepai sĩejeejim aajem. Ich magta i iewaa Isájã i yẽto Jacob dʉ̈i naajeejim anaabá, bʉ̈ʉrjã amach di chaar ëu auba, amagjã ich agjö Ẽwandamau durr jʉ̈apiju jaautarrtá.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Pãrau khĩirjuawai, ¿jãgwi mag di chaarjã chukhu nʉmta warag Ẽwandam iekta ʉ̈kha naajĩ? Mʉig eegarm di khãaijã phöbör ajapcharam ee di thʉnʉm ee joobaanta Ẽwandamau amach arrju khaphʉ narr aawaima; ajapcharan ʉ̈gtharma. Mamaam phöbörön ich Ẽwandamauchata wauju aadëwi ichdëucha ëutarrau.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Chi Abrán ʉʉi Sara khahʉrrarraujã ĩchab athaba Ẽwandam iek ʉ̈kha sĩerr aawai, ich daupeer garjã pöd chaai ooba arrta, ya ũanaa khitʉm eeta Abranag chaai oo deejim aajem, ʉ̈u ichdëujã Ẽwandamau chaai deeju atarr ʉ̈khatarr aawai.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Magta chadcha jöoi Abrán ya jöoiraa khitʉm eeta chaaidam dau ãb paarpajim anaabá. Mag chaairau chaain ĩiubaadëmuata jöoi chaain khapaana thʉnʉisijim anʉm, ewag pawi. Jöoi chaain khapanan sĩi phũas igawam mosdau khapanagjönaa edjã ee phĩdag phuphup aadeejemjöta thʉnʉisijim anʉm, amach khapangau chi beerjujã khaugba.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Mag Ẽwandam iek ʉ̈khaajerr khʉʉn cha maadëu jaau nʉm khʉʉnan chadcha thum khëchjierram, mag Ẽwandamau amachig nem deeju jaautarrjã agtha auba durruwe. Mamʉ mag Ẽwandamau jaautarrjö chadcha aju ʉ̈kha narr aawai amau khaphʉ naajim, ya ʉ̈gthar paaukhabaimaawaita mʉig eegar deeju arr khãaijã atcha Ẽwandamau amachig deeju. Mag khĩirju phöbaadeewaita mʉig eegarwejã warag onee nʉm iekhau, “Mʉiguin maachin sĩi chikham durr gaaita wënʉrrʉm” aajeejim anʉm.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Amau mag iekhaajerran deeum durr gaaita durrkhaa chaar durrkhaimaju khĩirju narr aawaita maagjeejim; ajapcharan ʉ̈gtharchata naaimaju khĩirjuwiama.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Amau warrcha amach naajerr durrta khĩirjuajerr amuan, deeu Egiptoogta wëtkham, warrjã mammuata bëetarr khʉʉn aawai.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Mamʉ amau ig narran, mʉig eegarm khãaijã durr ajapcharamta ig naajim; ajapcharan ich Ẽwandam sim aram durrma, ʉ̈gthar. Maguata ich Ẽwandamaujã chigag chukhu amag, “Mʉʉta pãar Ẽwandamau; mʉch dʉ̈i joobamkhĩir durr ajaphamta mua pãar athee khĩir khaug wai chirʉmgui” ajim anaabá.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 — ausente —
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 — ausente —
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Mag sim aig Abranau khaphʉ sĩejim, Ẽwandam chadcha chi jua thierr aawai irua ich chaai thõopʉ̈itarr akhiinjã deeu phiriu awaag nem jua theeg sim. Maguata chadcha Ẽwandamau ichig jaautarrjö aagpajim anʉm, ich chaai dʉ̈i. Mamʉ mag ya irua thõogpam ee, Ẽwandamau oowai Abranau chadcha ich ipierraa sim oobaawai, ʉ̈u ʉdʉʉr chaai thõopibajim aajem. Maigta Abranau oowai i chaai chi thõm arrta ʉ̈u deeu monakha diig athaadëmjö ajim anʉm, mag ya thõopäaigpam eeta deeu ich Ẽwandamau jaaubaawai jua khʉapʉ̈itarr aawai.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Isaaujã Ẽwandamau ich ayag jaautarr chadcha ʉ̈kha sĩerr aawai ich chaain Jacob Esaú dʉ̈i paarpaawaijã am bendiciemamua chadcha Ẽwandamau am dʉ̈ijã ʉ̈u aju a jaaujim aajem amag.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Maimua Jacooujã Ẽwandamau ichig jaautarrjö aju ʉ̈kha sĩerr aawai, ya jöoi ich meegpamua ich bordón gaai mobʉ oo khërʉmua Ẽwandamag jëeumamua ich yẽtonaanjã ajapha bendicie pʉajim anaabá, am gaaimuata chadcha Ẽwandamau ichig jaautarrjö õor pöoma chi thethemnaanjã öbërmaju khap amkhĩir. Mag irua bendicietarr José chaain ajim aajem.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Maagwai chi Joseeujã agjö Ẽwandamau ich tathöoinag, “Pãar mua phë arrwi deeum durrta durrkhapiju” a jaautarr khaphʉ sĩerr aawai, chadcha Ẽwandamau ich magta aju khĩirjuwi ya ich meegpamua, “Ẽwandamau pãach mʉig Egiptomua phë arrwai mʉ pa thum wa auwi pãach dʉ̈i athaadët” a jaaujim anʉm tagam khʉʉn israelnaan ich khodnaanag.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Moisés dënnaanaujã amach jöoinag Ẽwandamau mag jaautarr chadcha ʉ̈kha narr aawai, reíu israelnaanau chaain oomam thum khëchpi jaau sĩerr ãba, ya chi Moisedam thaaba khërsiewai amach chaai khõigwi, “Mʉg chaai jöoipa khërsiewai mʉgʉgta Ẽwandamau Egiptopien jua eemua deeum durr maach phë arrpiju” awi, ʉdʉʉr i thõopiba sĩi warag ed thãrjup ich mag meer wai nʉisijim anaabá, mag chaai gaaimua amachta khaigba ajujã ögkhaba.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Mag nawe Ẽwandamau ichdëu jaautarrjö aju ich chi Moiseeujã khaphʉ sĩerr aawai, iin chadcha Egiptoom rey khaauta bʉ̈rʉʉwe bãaupʉ̈ijieb mamʉ, í chan mag rey kha ag iewaa khabam ajim anʉm.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Rey dʉ̈i ãbam deg joobam khõchgau warag ich meeunta isegamjö abaawai Ẽwandam na khaigba aju khĩirjuwi, warag ichta ich meeun Ẽwandam õorkha thʉnʉm khʉʉn dʉ̈i ãba sĩi ich dau aphʉʉ apijuuta khĩirjubaadëjim anaabá. Ichdëu khaphʉ sĩejim, mag rey dʉ̈i mʉig eegar khũchpai nem ajapham thum paarpawiajã sĩi ich meebaadee deeu chukhu aju.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Irua khĩirjuawai Ẽwandamau maach meeun judionaan eemuata õor peerdʉ aumkhĩir pʉ̈iju arr aawai, chadcha ich mag amkhĩir ichpa dau aug wau nʉmta nem thum paarpa nʉm khãaijã ajapcha sĩejim, ich mag sim paarjã Ẽwandamau mʉg atag jũrr ich dʉ̈i ajapcha aju khaphʉ sĩerr aawai.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Mag, Moiseeu ichigta Egiptomua Ẽwandamau õor wai öbeerpiju khaphʉ sĩejim. Magua ichdëu ooba sĩejieb mamʉ, Ẽwandam ich dʉ̈i sim khap, reíu ich dʉ̈i meeukhajujã khĩirjuba, warag ichta Egiptomua majim aajem, Ẽwandamau chadcha ich õor phë arrpi nʉm ora.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Maimua ag khur nassi pawiata Moiseeu Ẽwandamau ichig jaautarr ʉ̈khawi, deeu Egipto bëewi ichdëu ich meeun phë arrju noram ovejadam thõonaa, ag bagau puertdi i gaai maach meeun dipierr bʉchkhun phuurkhapi jaaujim anaabá, mag edaar ich Ẽwandamau ich chog dipierr chaain chi nacharam khʉʉn khëchamkhĩir pʉ̈ibaawaijã mag phuur sĩsidʉm aiguim khʉʉn chig am ugua.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Mag chadcha Egiptopien jua eemua öbërdʉtkhatarr edjã Ẽwandamau ʉ̈u amach peerdʉ auju khaphʉ narr aawai phũas Chi Phur anʉm eejã maach jöoin sĩi durr jʉsarg eemjö thoom igar dʉrba dichjierram anʉm. Mag oowi chi Egiptopien am ẽudee ẽkha wëdurarr khʉʉnaujã agjö aju ẽkhajierrab mamʉ, deeu chi phũas ãbamʉg thẽrrdʉbaadee thumaa öjierram anaabá dö ee.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Ẽwandamau chadcha ichdëu jaaubarmjö aajem ʉ̈khawi maach jöoinau amachig jaautarrjö, Canaan durr barwi, phöbör Jericó aajerr igaau siete días phʉʉrdʉpi jaautarrjö phʉʉrdʉbaawai, ya ãbmiecharam gaai paawai chi phöbör igaau ʉ̈gthaa thuur phʉʉrdʉ sĩerr sĩi jẽkhʉt aphëgkha warre khʉiphöbaadëjim aajem.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Mag phöbör ee sĩejim aajem ĩchab ʉʉi ãb chi durpathierrmie arr Rahab a thʉ̈r sim. Mag ʉʉirau maach Ẽwandam igwi maach Ẽwandamta thumaam khʉʉn khãaijã chadcha chi jua thierriu a khaphʉnaa i iekjã ʉ̈kha sĩejim aajem. Magua maach jöoin eem khʉʉn Josueu pʉ̈iwi mag chi phöbör khʉiju na oothurtarr khʉʉnjã ʉ̈u ich di aig barpiwi am peerdʉ aujim aajem. Mag am peerdʉ autarr aawaita tagam khʉʉnau Ẽwandam jua theeg simjã ʉ̈khaba arr gaaimua thum khëchpʉ̈itarr ee, chi Rahab chan thõoba ʉ̈u Ẽwandamau peerdʉ aujim aajem.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 ¿Mag tag khaita mua pãrag jaaubarkhiin? Agtha jaauju pöoma thʉnʉm: Gedeón, Barac, Sansón, Jefté, David, Samuel maimua tagam khʉʉn ijö Ẽwandam i õrag jaaujerr khʉʉn pöoma thʉnʉm, jãga amaujã Ẽwandam iek ʉ̈kha nʉmua nem waaujeejĩ; mamʉ makhʉʉn thum jaaukhiin da jaaupʉ̈ibaju.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Amau chadcha Ẽwandam gaai ʉ̈khaajerr aawai deeum durram khʉʉn dʉ̈i wërbʉawaijã amachdëuta pöodjeejim aajem; amachdëu durr jʉ̈a nʉm ee õor dʉ̈i nem agchata aajeejim; mag amachdëu ʉ̈khaajerr gaaimua Ẽwandamau amachig deeju arrjã chadcha aujierram; león phãarkha thʉnʉm ee barkhʉʉinaa
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 orno uu wëjöm ee phãartarrjã bʉ̈ʉrjã chig aba ʉ̈u öbërjierram aajem; chikhamnau thuthuíu khëchpʉ̈iju arr khʉʉnjã ʉ̈u peerdʉwi, ĩchab ya pödba warm khʉʉn jua eegar pajöjöo narrjã deeu ʉ̈u jua theeg auwi, jũrr amachta emkhooin khaajeejim anʉm; mag nʉmua amach dʉ̈i wërbʉ nʉm khʉʉnaujã am ögkhawi warag amachta weetjeejim anaabá.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Ʉʉinaujã ĩchab amachdëu Ẽwandam iek ʉ̈kha narr gaaimua amach chaain chadcha mee narrjã deeu ũwaai amach daúa iiu phiidʉ nʉm oojierram aajem.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Ãaur khʉʉn sĩi am khĩirpaijã wau iekhanaa wʉjã wʉmaajeejim anʉm; ãaur khʉʉn cadenau jʉ̈naa caden paraajã cárcel deg ookhëkhëd aajeejim anʉm.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Ãaur khʉʉn mokou bar wai nʉmuajã thõopʉ̈imaajeejim anaabá; khar chará sĩi serruchoujã maach jãrrcha thʉʉmamua thõopäaijeejim anʉm; wa magbaju khai sĩi thuthuíu khãijã su khëchmaajeejim anaabá. Maimua ãaur khʉʉn amach khapeenjö mag am jua ee dau aphʉʉ amaaugau parhooba wënʉrraajeejim anʉm, amach ẽudee ẽkhaawai; khajũadam jũaju chukhu aadeewai oveja ëu wa chĩb ëu khãijã jũajeejim anʉm, dau aphʉʉ; mag nʉm dʉ̈i gaai machagjã aajeejim anʉm, mag amach dʉ̈i khaigba aawai mag parhooba wënʉrrʉmua.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Mag durrarr khʉʉnan, õor wäjäaun arr aawai, mʉg durr ãkhãrag sim gaai bʉ̈ thʉgbaju aai narrta mag parhooba amach barjujã khaugba wënʉrraajeejim anʉm, õor chukag ee pabʉ̈ eem magwe. Maguata jẽbdegjã naajeejim anaabá, dʉʉrwai.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Mag Ẽwandamau ichdëu warrgarwe jaautarrjö chadcha aju khaphʉ narr gaaimua ich iek ogdʉba ʉ̈kha nʉmjã ich Ẽwandamau oowai ʉ̈u sĩejim anaabá. Mag ichdëucha oowaijã ʉ̈u sĩejieb mamʉ, mʉig eegar wënʉrrʉwe chan mag Ẽwandamau maach jöoin dʉ̈i wauju jaautarr thumaa pöd amach daúacha ooba durrajim.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Mag amau ooba arran, Ẽwandamau Cristo pʉ̈ibarm gaaimuata ĩs mʉg maach ewagam khʉʉnpa ãba ajapcha paapʉ̈iwi ãba ich aar naaimaju ayaa apiju khĩirju wai sĩerr aawai ajim.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.