Hebreus 11
Ẽwandam Iek (NOAE) vs NAA
1 Mag Ẽwandam iek ʉ̈kha nʉmʉn, ichdëu maach dʉ̈i ajapha aju a simjã chadcha ich mag aju khaphʉ nʉmʉu, ichdëu jaau simjã agtha ooba nʉmta chadcha aju khaphʉ.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Ẽwandamau maach jöoin warrgarm khʉʉn ʉ̈u ajapha eeg oojeejim, ichdëu am dʉ̈i nem magju aawaijã chadcha ich magta aju awi amachdëu i iek ʉ̈khaajerr aawai.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Maguata ĩs maachdëujã agjö ʉ̈kha nʉm gaaimua maadëu khaphʉ nʉm, Ẽwandamauta mʉg durr, edaujã, phĩdag maimua tagam nem thum thʉnʉmjã chadcha ompaajim; ich iek gaai mag jaau sĩewai chadcharau. Ajapcharan bʉ̈ʉrjã nem chukhu arrta sĩi ichdëu ompaapi jaaubarmuapaita nem thum ompaajim anaabá.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Pãadë khĩir eyaa abat, jãga warrgar maach jöoinaujã chadcha Ẽwandam iek ʉ̈khaajeejĩ: Magua Abelau Ẽwandam iek ʉ̈kha sĩerr aawai Jöoirau ichig jaautarrjö i athee nemchaai thõonaa irig jëeujim. Magtarr Ẽwandamau oowai, Caín dën khãai ajapcha öbërjim aajem. Magbaa Ẽwandamau, “Pua mʉ athee nemchaai thõonaa mʉrʉg jëeubarmʉn nem ajaug khërʉm; pʉʉn chadcha woun ajaphamʉu. Muan jãgta khõsi chirʉmgui” ajim anaabá Abelag. Chadcha Abel nachgarwe meejieb mamʉ, ĩs ewag pawi oowai Ẽwandam iek ʉ̈khanaa magtarr gaaimua maachigjã ich dënjö ʉ̈khamkhĩirta magjim.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Enocjã ĩchab chadcha Ẽwandam iek ʉ̈khaajerr gaaimua Ẽwandamau i meepiba sĩi maach ëntër ich mʉg ich aar aujim anaabá. Magtarr aawai par jʉr nʉmjã baaubajierram aajem. Ich Ẽwandam iek phã sim gaai jaauwai, mag i arrju nawejã Ẽwandamau oowai i dau na ajapha khitaajeejim aajem.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Mamʉ maachta wajapha Ẽwandam iek ʉ̈khaba nʉm chan pöd i dau na ajapha khaba nʉm. Ẽwandamta dich dʉ̈i sĩepim khõsi chirʉmʉn, khaphʉ aju aai sim, í chadcha iiu sĩejeewai chadcha mag ich jʉr nʉm khʉʉnagjã irua ich khaugpinaa am dʉ̈i ajapha aajem.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Jöoi Noeeujã ĩchab Ẽwandamau ichig mʉg durr gayam khʉʉn döãdau öpʉ̈iju jaaubaawai ʉ̈khawi, maagwai chan agtha noseg khĩirjã khaugba aajerr ãba, chadcha ichig jaautarrjö barco pöm waubaadëjim aajem, ag ee ich chaain dʉ̈i peerdʉag. Tagam khʉʉn amach thãar theegau thum pekau ee thʉnʉm daar, mag ich appai ʉ̈khatarr gaaimuata, tagam khʉʉn thum ödubtarrjã, ichin ʉ̈u Ẽwandamau peerdʉ auwi ich aar auju ayaa apʉ̈ijim.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Abranaujã ĩchab Ẽwandam iek ʉ̈khaajerr aawai khãaim ãb ich thʉ̈rchëwi ichig mapi jaaubaawai, chadcha i ipierr petajim aajem. Mamʉ maagwaiwe chan agtha irig durrkhapiju durrjã jaauba nʉwe arr aawai, sĩi ich barjujã khaugbata petajim aajem, sĩi Ẽwandam iek ʉ̈khawi i ipierr.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Mag Ẽwandamau ichig jajaaukhamjö chadcha aju khĩirjunaata nʉrrarr aawai, ichig durr deeju atarr aar pawiajã nawe barimatarrta sĩi eeu bar simjö chi durr khʉʉn ee sĩi di khõmarii ëunaa magreu ahau aajem eepai sĩejeejim aajem. Ich magta i iewaa Isájã i yẽto Jacob dʉ̈i naajeejim anaabá, bʉ̈ʉrjã amach di chaar ëu auba, amagjã ich agjö Ẽwandamau durr jʉ̈apiju jaautarrtá.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Pãrau khĩirjuawai, ¿jãgwi mag di chaarjã chukhu nʉmta warag Ẽwandam iekta ʉ̈kha naajĩ? Mʉig eegarm di khãaijã phöbör ajapcharam ee di thʉnʉm ee joobaanta Ẽwandamau amach arrju khaphʉ narr aawaima; ajapcharan ʉ̈gtharma. Mamaam phöbörön ich Ẽwandamauchata wauju aadëwi ichdëucha ëutarrau.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Chi Abrán ʉʉi Sara khahʉrrarraujã ĩchab athaba Ẽwandam iek ʉ̈kha sĩerr aawai, ich daupeer garjã pöd chaai ooba arrta, ya ũanaa khitʉm eeta Abranag chaai oo deejim aajem, ʉ̈u ichdëujã Ẽwandamau chaai deeju atarr ʉ̈khatarr aawai.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Magta chadcha jöoi Abrán ya jöoiraa khitʉm eeta chaaidam dau ãb paarpajim anaabá. Mag chaairau chaain ĩiubaadëmuata jöoi chaain khapaana thʉnʉisijim anʉm, ewag pawi. Jöoi chaain khapanan sĩi phũas igawam mosdau khapanagjönaa edjã ee phĩdag phuphup aadeejemjöta thʉnʉisijim anʉm, amach khapangau chi beerjujã khaugba.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Mag Ẽwandam iek ʉ̈khaajerr khʉʉn cha maadëu jaau nʉm khʉʉnan chadcha thum khëchjierram, mag Ẽwandamau amachig nem deeju jaautarrjã agtha auba durruwe. Mamʉ mag Ẽwandamau jaautarrjö chadcha aju ʉ̈kha narr aawai amau khaphʉ naajim, ya ʉ̈gthar paaukhabaimaawaita mʉig eegar deeju arr khãaijã atcha Ẽwandamau amachig deeju. Mag khĩirju phöbaadeewaita mʉig eegarwejã warag onee nʉm iekhau, “Mʉiguin maachin sĩi chikham durr gaaita wënʉrrʉm” aajeejim anʉm.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Amau mag iekhaajerran deeum durr gaaita durrkhaa chaar durrkhaimaju khĩirju narr aawaita maagjeejim; ajapcharan ʉ̈gtharchata naaimaju khĩirjuwiama.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Amau warrcha amach naajerr durrta khĩirjuajerr amuan, deeu Egiptoogta wëtkham, warrjã mammuata bëetarr khʉʉn aawai.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Mamʉ amau ig narran, mʉig eegarm khãaijã durr ajapcharamta ig naajim; ajapcharan ich Ẽwandam sim aram durrma, ʉ̈gthar. Maguata ich Ẽwandamaujã chigag chukhu amag, “Mʉʉta pãar Ẽwandamau; mʉch dʉ̈i joobamkhĩir durr ajaphamta mua pãar athee khĩir khaug wai chirʉmgui” ajim anaabá.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 — ausente —
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Mag sim aig Abranau khaphʉ sĩejim, Ẽwandam chadcha chi jua thierr aawai irua ich chaai thõopʉ̈itarr akhiinjã deeu phiriu awaag nem jua theeg sim. Maguata chadcha Ẽwandamau ichig jaautarrjö aagpajim anʉm, ich chaai dʉ̈i. Mamʉ mag ya irua thõogpam ee, Ẽwandamau oowai Abranau chadcha ich ipierraa sim oobaawai, ʉ̈u ʉdʉʉr chaai thõopibajim aajem. Maigta Abranau oowai i chaai chi thõm arrta ʉ̈u deeu monakha diig athaadëmjö ajim anʉm, mag ya thõopäaigpam eeta deeu ich Ẽwandamau jaaubaawai jua khʉapʉ̈itarr aawai.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Isaaujã Ẽwandamau ich ayag jaautarr chadcha ʉ̈kha sĩerr aawai ich chaain Jacob Esaú dʉ̈i paarpaawaijã am bendiciemamua chadcha Ẽwandamau am dʉ̈ijã ʉ̈u aju a jaaujim aajem amag.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Maimua Jacooujã Ẽwandamau ichig jaautarrjö aju ʉ̈kha sĩerr aawai, ya jöoi ich meegpamua ich bordón gaai mobʉ oo khërʉmua Ẽwandamag jëeumamua ich yẽtonaanjã ajapha bendicie pʉajim anaabá, am gaaimuata chadcha Ẽwandamau ichig jaautarrjö õor pöoma chi thethemnaanjã öbërmaju khap amkhĩir. Mag irua bendicietarr José chaain ajim aajem.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Maagwai chi Joseeujã agjö Ẽwandamau ich tathöoinag, “Pãar mua phë arrwi deeum durrta durrkhapiju” a jaautarr khaphʉ sĩerr aawai, chadcha Ẽwandamau ich magta aju khĩirjuwi ya ich meegpamua, “Ẽwandamau pãach mʉig Egiptomua phë arrwai mʉ pa thum wa auwi pãach dʉ̈i athaadët” a jaaujim anʉm tagam khʉʉn israelnaan ich khodnaanag.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Moisés dënnaanaujã amach jöoinag Ẽwandamau mag jaautarr chadcha ʉ̈kha narr aawai, reíu israelnaanau chaain oomam thum khëchpi jaau sĩerr ãba, ya chi Moisedam thaaba khërsiewai amach chaai khõigwi, “Mʉg chaai jöoipa khërsiewai mʉgʉgta Ẽwandamau Egiptopien jua eemua deeum durr maach phë arrpiju” awi, ʉdʉʉr i thõopiba sĩi warag ed thãrjup ich mag meer wai nʉisijim anaabá, mag chaai gaaimua amachta khaigba ajujã ögkhaba.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Mag nawe Ẽwandamau ichdëu jaautarrjö aju ich chi Moiseeujã khaphʉ sĩerr aawai, iin chadcha Egiptoom rey khaauta bʉ̈rʉʉwe bãaupʉ̈ijieb mamʉ, í chan mag rey kha ag iewaa khabam ajim anʉm.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Rey dʉ̈i ãbam deg joobam khõchgau warag ich meeunta isegamjö abaawai Ẽwandam na khaigba aju khĩirjuwi, warag ichta ich meeun Ẽwandam õorkha thʉnʉm khʉʉn dʉ̈i ãba sĩi ich dau aphʉʉ apijuuta khĩirjubaadëjim anaabá. Ichdëu khaphʉ sĩejim, mag rey dʉ̈i mʉig eegar khũchpai nem ajapham thum paarpawiajã sĩi ich meebaadee deeu chukhu aju.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Irua khĩirjuawai Ẽwandamau maach meeun judionaan eemuata õor peerdʉ aumkhĩir pʉ̈iju arr aawai, chadcha ich mag amkhĩir ichpa dau aug wau nʉmta nem thum paarpa nʉm khãaijã ajapcha sĩejim, ich mag sim paarjã Ẽwandamau mʉg atag jũrr ich dʉ̈i ajapcha aju khaphʉ sĩerr aawai.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Mag, Moiseeu ichigta Egiptomua Ẽwandamau õor wai öbeerpiju khaphʉ sĩejim. Magua ichdëu ooba sĩejieb mamʉ, Ẽwandam ich dʉ̈i sim khap, reíu ich dʉ̈i meeukhajujã khĩirjuba, warag ichta Egiptomua majim aajem, Ẽwandamau chadcha ich õor phë arrpi nʉm ora.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Maimua ag khur nassi pawiata Moiseeu Ẽwandamau ichig jaautarr ʉ̈khawi, deeu Egipto bëewi ichdëu ich meeun phë arrju noram ovejadam thõonaa, ag bagau puertdi i gaai maach meeun dipierr bʉchkhun phuurkhapi jaaujim anaabá, mag edaar ich Ẽwandamau ich chog dipierr chaain chi nacharam khʉʉn khëchamkhĩir pʉ̈ibaawaijã mag phuur sĩsidʉm aiguim khʉʉn chig am ugua.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Mag chadcha Egiptopien jua eemua öbërdʉtkhatarr edjã Ẽwandamau ʉ̈u amach peerdʉ auju khaphʉ narr aawai phũas Chi Phur anʉm eejã maach jöoin sĩi durr jʉsarg eemjö thoom igar dʉrba dichjierram anʉm. Mag oowi chi Egiptopien am ẽudee ẽkha wëdurarr khʉʉnaujã agjö aju ẽkhajierrab mamʉ, deeu chi phũas ãbamʉg thẽrrdʉbaadee thumaa öjierram anaabá dö ee.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Ẽwandamau chadcha ichdëu jaaubarmjö aajem ʉ̈khawi maach jöoinau amachig jaautarrjö, Canaan durr barwi, phöbör Jericó aajerr igaau siete días phʉʉrdʉpi jaautarrjö phʉʉrdʉbaawai, ya ãbmiecharam gaai paawai chi phöbör igaau ʉ̈gthaa thuur phʉʉrdʉ sĩerr sĩi jẽkhʉt aphëgkha warre khʉiphöbaadëjim aajem.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Mag phöbör ee sĩejim aajem ĩchab ʉʉi ãb chi durpathierrmie arr Rahab a thʉ̈r sim. Mag ʉʉirau maach Ẽwandam igwi maach Ẽwandamta thumaam khʉʉn khãaijã chadcha chi jua thierriu a khaphʉnaa i iekjã ʉ̈kha sĩejim aajem. Magua maach jöoin eem khʉʉn Josueu pʉ̈iwi mag chi phöbör khʉiju na oothurtarr khʉʉnjã ʉ̈u ich di aig barpiwi am peerdʉ aujim aajem. Mag am peerdʉ autarr aawaita tagam khʉʉnau Ẽwandam jua theeg simjã ʉ̈khaba arr gaaimua thum khëchpʉ̈itarr ee, chi Rahab chan thõoba ʉ̈u Ẽwandamau peerdʉ aujim aajem.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 ¿Mag tag khaita mua pãrag jaaubarkhiin? Agtha jaauju pöoma thʉnʉm: Gedeón, Barac, Sansón, Jefté, David, Samuel maimua tagam khʉʉn ijö Ẽwandam i õrag jaaujerr khʉʉn pöoma thʉnʉm, jãga amaujã Ẽwandam iek ʉ̈kha nʉmua nem waaujeejĩ; mamʉ makhʉʉn thum jaaukhiin da jaaupʉ̈ibaju.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Amau chadcha Ẽwandam gaai ʉ̈khaajerr aawai deeum durram khʉʉn dʉ̈i wërbʉawaijã amachdëuta pöodjeejim aajem; amachdëu durr jʉ̈a nʉm ee õor dʉ̈i nem agchata aajeejim; mag amachdëu ʉ̈khaajerr gaaimua Ẽwandamau amachig deeju arrjã chadcha aujierram; león phãarkha thʉnʉm ee barkhʉʉinaa
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 orno uu wëjöm ee phãartarrjã bʉ̈ʉrjã chig aba ʉ̈u öbërjierram aajem; chikhamnau thuthuíu khëchpʉ̈iju arr khʉʉnjã ʉ̈u peerdʉwi, ĩchab ya pödba warm khʉʉn jua eegar pajöjöo narrjã deeu ʉ̈u jua theeg auwi, jũrr amachta emkhooin khaajeejim anʉm; mag nʉmua amach dʉ̈i wërbʉ nʉm khʉʉnaujã am ögkhawi warag amachta weetjeejim anaabá.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Ʉʉinaujã ĩchab amachdëu Ẽwandam iek ʉ̈kha narr gaaimua amach chaain chadcha mee narrjã deeu ũwaai amach daúa iiu phiidʉ nʉm oojierram aajem.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Ãaur khʉʉn sĩi am khĩirpaijã wau iekhanaa wʉjã wʉmaajeejim anʉm; ãaur khʉʉn cadenau jʉ̈naa caden paraajã cárcel deg ookhëkhëd aajeejim anʉm.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Ãaur khʉʉn mokou bar wai nʉmuajã thõopʉ̈imaajeejim anaabá; khar chará sĩi serruchoujã maach jãrrcha thʉʉmamua thõopäaijeejim anʉm; wa magbaju khai sĩi thuthuíu khãijã su khëchmaajeejim anaabá. Maimua ãaur khʉʉn amach khapeenjö mag am jua ee dau aphʉʉ amaaugau parhooba wënʉrraajeejim anʉm, amach ẽudee ẽkhaawai; khajũadam jũaju chukhu aadeewai oveja ëu wa chĩb ëu khãijã jũajeejim anʉm, dau aphʉʉ; mag nʉm dʉ̈i gaai machagjã aajeejim anʉm, mag amach dʉ̈i khaigba aawai mag parhooba wënʉrrʉmua.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Mag durrarr khʉʉnan, õor wäjäaun arr aawai, mʉg durr ãkhãrag sim gaai bʉ̈ thʉgbaju aai narrta mag parhooba amach barjujã khaugba wënʉrraajeejim anʉm, õor chukag ee pabʉ̈ eem magwe. Maguata jẽbdegjã naajeejim anaabá, dʉʉrwai.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Mag Ẽwandamau ichdëu warrgarwe jaautarrjö chadcha aju khaphʉ narr gaaimua ich iek ogdʉba ʉ̈kha nʉmjã ich Ẽwandamau oowai ʉ̈u sĩejim anaabá. Mag ichdëucha oowaijã ʉ̈u sĩejieb mamʉ, mʉig eegar wënʉrrʉwe chan mag Ẽwandamau maach jöoin dʉ̈i wauju jaautarr thumaa pöd amach daúacha ooba durrajim.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Mag amau ooba arran, Ẽwandamau Cristo pʉ̈ibarm gaaimuata ĩs mʉg maach ewagam khʉʉnpa ãba ajapcha paapʉ̈iwi ãba ich aar naaimaju ayaa apiju khĩirju wai sĩerr aawai ajim.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.