Atos 28
Ẽwandam Iek (NOAE) vs VC
1 Mag dö ee ö jʉjʉr nʉʉ awi durr paaukhaau, õrau marag jaauwai mag morr Malta a thʉ̈ʉrjem anaajim.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Mag maar durr paaukhabaadeewai mag morr gayam khʉʉn ö ajaug sĩi maar amachig baarpi auwi bʉ̈ʉrjã maar chig abajierram. Ante noseg chë sĩerrau maar jĩchkha narr aawai amachdëu õtdau örwi amach aig maar thʉ̈r aujierram, ẽt khãaimkhĩir.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Magbaawai Pabloou warag am juapierr õtdau uu apʉ̈yaag awi, papiu pochag bëewi, õt ee wërppʉ̈ichëjim. Mamʉ mag irua õt ee chi papiu wërpbapäaiwai nemkhõrta õt eemua phiphichag öbërwi sĩi i jua gaai jiir jopbaichëjim.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Chi durr khʉʉnau amach daúa mag nemkhõrta i jua gaai jiir jopbaichëm oobaawai amach appai, —Keena, pãadë oobat. Jãgan jãg wounan õor thõomieuwai. Maguata phũas eemua peerdʉtarrjã, agtha pʉaba, Ẽwandamau i dʉ̈i jãjãgkham. Ich iiuta juau i dʉ̈i jãg sĩebahaba anaajim.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Mamʉ mag ich jua gaai jiir jopbaicheewai sĩi warag õt ee jĩphëpʉ̈iwi, bʉ̈ʉrjã chig aba, khaaba arrjö ich mag sĩsijim.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Mag i jua gaai jiir jopchëtarr aawai amaun jua pöm örrbaadëjupii naajim, wa magbam khai sĩi chi meem khãijã dëgölp bäjä aimajupii naajim. Mamʉ amachdëu oowai magtarr aigmua ya dʉ̈rrʉ̈ʉ aadëmjã bʉ̈ʉrjã chig aba abaawai jũrr amachdëupai ũmaai, —Keena, jã chan õor parhoobam khabam. Jãan jãgan Ẽwandamta jãg nʉrrʉmwai aphöbaadëjim i igwia.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Mag Pablo jua gaai nemkhõr jiir jopchëtarr aigmua dakha mag morr gaai chi thethecharam jöoi Publio anʉm dën jẽb pöm thʉnaajim. Mag jöoirau maar ich di aar phë arrwi khãai thãrjup sĩi par maar jãog wai sĩejim.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Maagwai ich Publio aai mor mas sĩejim. Jöointa khʉʉu thʉnʉm dʉ̈i ĩchab bagpata jʉ̈ chë khërajim, jʉ̈khaa nʉmua. Magbaawai Pablo i aar mawia i kõit Ẽwandamag jëeumamua i ʉ̈r ich jua ausĩubaawai warre monaau sĩsijim.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Pabloou mag jöoi monaaubapʉ̈im tagam khʉʉnau ũrphöbaadeewai, tag deeum khamor machag paraa arr khʉʉnjã ich aig bëemarr khʉʉnan thum Pabloou monaaupʉ̈i maajeejim.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Mag mor mas sĩsid arr Pabloou monaautarr khʉʉnauta marau nemdam ig nʉmjã thumaa marag au dedee aajeejim. Maimua ya maar wëtaagpaawaijã barco ee marau nemdam igju thumaa khĩirjunaa phëdeejierram.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Maar maig nʉm ee ich mag Malta phʉram gaai ĩchab barco ãb sĩejim, edau khõrg thʉnʉm khurau pöd maju khaba aadeewai aig döchʉumie nʉ narr khʉʉn dën. Mag barco khẽu gaai amach ẽwandamnaan Cástor anʉm dʉ̈i ãb agjö Pólux anʉm khĩirkha wau sĩejim, pa dën. Ich ma, Alejandría phöböröm ajim, chi barco. Ya maar mag phʉram gaai ed thãrjup nʉm ee, mag barco mam aadeewai mag ee maar wëtjim.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Mag ërëubaadëwi, phöbör Siracusa anʉm barwi, khãai thãrjup naaimajim mag phöbör ee.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Maigmua dö igaau phʉʉrdʉ wëtumua jũrr phöbör Regio anʉm naaimajim. Ag noram döjãrr paaukhabaadeeu, ʉ̈u marmua badag phũ wë thʉnʉisierr aawai, khãai numiim ee deeum phöbör Puteoli anʉm barimajim.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Mag phöbör ee ĩchab maach Pör Jesús iek ʉ̈kha nʉm gaaimua maach khodkha durrum khʉʉnpa thʉnarr aawai amach aig maar thʉajim, amach dʉ̈i seman ãb naamkhĩir. Magbaawai chadcha am aig maar seman ãb naawi ocho diam gaaita Romaag wëtjim, jũrr bʉ̈ʉu, maach barco pʉawi.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Mamʉ Jesús gaaimua maach khodnaan Roma phöbör eem khʉʉnau ya maar amach aar wëtum ũr wai narr aawai ãaur khʉʉnau maar khĩirphee phöbördam Apio anʉm eem merrkau ee maar nʉ naajim. Maagwai tagam khʉʉnau jũrr dakhapai Las Tres Tabernas anʉm aig naajim, agjö maar nʉawai. Mag maach khĩirphee oon wëttarr khʉʉn dʉ̈i thẽubaimaawai Pabloou Ẽwandamag ʉ̈u ajim awi onee aadëjim.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Mag wëtumua ya Roma paaukhabaimaawai chi capitán am phë arrtarrau jũrr aiguim cuartel ee chi pörkha simʉg warre presonaan thum phëdeeimajim. Mamʉ Pabloog cárcel deg sĩepiba, sĩi ich di khĩetta soldaaun ãbpaimʉg oo paraa apijim.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Pabloou ich Roma bartarr khãai thãrjupnaa, judionaan chi thethem khʉʉn thum thʉ̈rkhʉʉipʉ̈ijim. Mag thʉ̈rkhʉʉipʉ̈iwi ãba naaicheewai amag magjim:
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Mag ya mʉ amach jua ee pabaadeewai makhʉʉnau wajapha mʉrʉg jëeumajierram, mag jëeumamua murua nem khaigba wautarr khãijã khaug athaawai mʉ thõopäaig. Mamʉ par mag wajapha jëeu buburrkhamjã, mʉ mag chadcha nem khaigbam wauba chirarr aawai, amach ap amuan mʉ pʉapʉ̈im ig naajimgui ajim.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Mamʉ mag nʉm ee maach meeunaupaita idëu mʉ pʉapʉ̈ipiba, warag mʉ thõopi jaaubaawai, mua maigpai mʉch thõopiba, warag emperadorragta mʉch thõopiju awiajã mʉ dʉ̈i ichdëu khap aju aai simgui ajim Pabloou ich jaaumamua. Mag jaaumamua, amau amach garmua mʉ dʉ̈i magjieb mamʉ, mʉch garmua chan mua bʉ̈ʉrjã maach khapeen judionaan ëugar nem khaigba jaaujujã chukhu chirʉmgui ajim.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Mua chadcha pãar thʉ̈rkhʉʉitarran, pãar dʉ̈i khĩircha oonaa iyʉ̈ʉmamua magʉm thum jawaagta pãar thʉ̈rkhʉʉipʉ̈ijimgui ajim. Magnaa, Ĩchab khaphʉ abat ajim keena: Pãrau mʉg mʉ caden jua paraa oo thẽu chirʉm oo nʉmʉn, jãan chadcha warrgarwe maach jöoinau nʉajerr woun chadcha bëewi ag iek ʉ̈kha chitʉm gaaimuata amau mʉ mʉg wai nʉmgui ajim Pablooupai ichdëu Cristo iek ʉ̈kha sĩerr jaaumamua.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Magbaawai mag judionaan chi thethemnaan aig narr khʉʉnau irig magjierram:
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Maraun pʉchdëuchata maachig ũrpim khõsi nʉm, khan iekta pua jaau chitʉ́, maachdëucha khap ũraag. Maumua marau ũurjemʉn, mag jãg Nazaretpierr igar ʉ̈kha nʉm khʉʉnan mag durrpierram khʉʉnau am ëugar khaigba iekhaajem anʉmta marau ũurjemgui ajierram irig.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Maimua amach garmua Pabloog deeu ũmaai i aig bëeju a jaautarr aawai, mag amach bëeju arr ed ãspa ëebaadee, õor khapan i jẽer sim di aig pos aichëjim. Mag ich aig õor pöm pierrwai edaupherr garwe jaaubaaderr khĩeb kheeurpamaa ajim, jãga Ẽwandamagta maadëu ʉdʉraa dich Pörkhapiju aai nʉ a jaau simua. Mag jaau simua Ẽwandamau ich iek Moiseeg phãpitarr gaaim iek jaaunaa ĩchab warrgar Ẽwandam i jaaumienau phã pʉarr gaaim iekpa jaaumamua Jesús igar ʉ̈khapi auju ẽkhaajeejim.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Ãaur khʉʉnaun mag irua jaaumam ʉ̈khajierram, mamʉ tagam khʉʉnau chan ʉ̈khabajierram.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Mag ö ãba khaba, ãaur khʉʉnau ʉ̈khanaa tagam khʉʉnau ʉ̈khaba aadëphʉm gaaimua, warag khĩeb ërëumaawai Pabloou amag magjim:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 “Jãkhʉʉnag mʉ iek jaaubamí” ajim ich Ẽwandamau. Maimua ichdëupai jaaumamua, “Muata amag mag jaaupʉ̈i chirʉm abá” ajim:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Pãran thãar theegta sĩsidʉm, sĩi kach ee thërp phʉʉikhanaa daujã phãarjʉ̈ sĩsidʉmjö naawai.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 ’Magtarr aawai mʉg pãachdëu ʉ̈khaba abarm gaaimua, warre khaphʉ abat ajim Pabloou: Ĩsmua atag Ẽwandamau judionaan khabam khʉʉnagta mʉg maach peerdʉajem iek jaaupi sim, amjã peerdʉju aai amkhĩir. Mag amachig jaaubaawai amaun chadcha ʉ̈khajugui ajim.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Mamʉ Pabloou mag iekhabarm judionaanau amach jʉ̈gʉucha ũrbaawai, amach wir aigpai sereu phöbaadëwi warag ërëubaadëjim.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Magtarr aigmua año numí ëntër Pablo ich mag phöbör ee sĩejim, ich di alquilaa autarr ee. Mag ya ich dikha wai sĩewai ich aig õor bëewaijã thumaa warag ierrag dubpiwi
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 amag jaaujeejim, jãga amaujã Ẽwandamagta ʉdʉraa amach Pörkhapiju aai nʉ. Mag jaaumam dʉ̈i ĩchab maach Pör Jesucristo iekjã thumaam khʉʉnag wajapha jaaujeejim. Mag irua nem jaau sim tag jaaupimaaugau awijã ni ãbmuajã irig magʉm aba aawai ichdëu jaaum aig jaaujeejim.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.