Atos 27
Ẽwandam Iek (NOAE) vs ACF
1 Mag emperador aarchata Pabloou ich deepʉ̈ipi jaautarr aawai chadcha Italia durr Roma phöbörög deepʉ̈iju aphöbaadëjim aajem, mamta chi emperador sĩejerr aawai. Mag Pablo deepʉ̈yaagpaawai soldaaun Augusto dën anʉm eem capitán ãb Julio anʉmʉg jaaujim aajem, magua Pablo tagam presonaanpa ãba phë arramkhĩir. Mag i deepʉ̈i nʉm dʉ̈i mʉjã i daumaai majim.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Mag chadcha puerto Adramitio anʉm aram barco Asiaag mam anʉm aig bar wëjorr aawai mag ee marau waaidʉtkha phöbaadëjim. Mag maar wëtum dʉ̈i Macedonia durr phöbör Tesalónica anʉm eem woun Aristarco anʉmjã maar dʉ̈i majim.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Maigmua mag maar ërëubaadeeu ag noram phöbör Sidón anʉm barjim. Mam pabaimaa capitán Julioou bʉ̈ʉrjã Pablo chig aba, warag ich paarmua ʉdʉraa ich khapkhʉʉn aar mapinaa amau nem dee nʉmjã isegba aupiejeejim.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Mag Sidón naawia ërëubaadeeu, phũ maar khĩir garmuata wë sĩerr aawai, ökhar chi Chipre morr ëugar phũ chukag ee phʉʉrdʉ wëtjim.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Mag wëtumua waa Cilicia khĩirphee döjãrr thʉadʉdʉg, deeum durr Panfilia anʉm khĩirpheejã thʉadʉ dichwi, deeum phöbördam Mira anʉm jerag phẽeubaimajim. Mag phöbör, Licia durramʉu.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Mag phöbör jerag mag soldaaun pör chi capitanau phöbör Alejandría anʉm aram barco Italiaag mam anʉm oobaawai marag ag ee waaidʉtkhapijim, jũrr mag ee wëtaag.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Mag, chadcha döjãrr paaukhabaadëwi ich mag biekkha khëubaadëphʉmjã pömjã jẽedʉba, ökhar ẽkha khodjörrömuata khãai khapan pabaadëm ee phöbördam Nido anʉm khĩirphee barjim. Maimua deeu audʉtkhaau, agtha maar khĩir garmuata phũ wë thʉnarr aawai, sĩi warag döjãag khajapha dʉrbawi, Puerto Salmón anʉm khĩirphee dichwi, morr Creta anʉm ëugar phũ theeg magcha wëba sim ee phʉʉrdʉ wëtjim.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Mag phũ khurau pöd döjãrr maju khaba aawai dö igaau ökhar ẽkha wëtumua phöbör Lasea anʉm dakha deeum phöbördam Buenos Puertos anʉm barjim.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Sĩi mag phũ khaigbam gaaimua jẽedʉba aawai, ökhar khodjörrömua ya deeu noseg jaarjã dakpapakharr aawai, tag biekkhajujã khaba aadëjim. Pabloou ichdëu mag khaphʉ aadeewai mag barco ee chi thethemnaan wëtmaa arr khʉʉnag magjim:
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 —Keena, mua oowai ya mʉg noseg jaar dakpapakham ee warag maach wëtmʉn, döjãrr aadeewai maach khaigbaju. Magbaadeewai maach barco okhoowi ag ee nem warrumjã thum okhoobaadëm dʉ̈i ĩchab maach chi wounaanpa khãijã thum ödubjugui ajim amag.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Mamʉ Pabloou amachig mamagkhamjã, chi soldaaun pör capitán Julioou i iek asekasba, warag chi barco eem capitanau chi pap dʉ̈imua jajaaukhamta dʉ̈i ʉ̈khakha aajeejim.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Mamʉ mag maar narr aig noseg jaar paawai pöd barco barjopju khaba sĩerraawai khapanaam khʉʉnau warag aigmua ich ag Creta phʉram gaaipai deeum phöbör Fenice anʉmʉg wëtju aphöbaadëjim, jũrr maig nʉmua idëu noseg jaar dichpiwi döchʉumie nʉag. Mag Fenice phöbör bechag ee ierr sĩewai ed burrjem garmua phũ bëewaijã magcha nem theeg wëba aajem.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Mag, chadcha chi ancla jiir auwi ërëubaadëjim. Mamʉ mag wëtum ee, edau burrjem garmua phũdam thetheepai wëbaadeewai, amachdëu ig narrjö ich mag wë thʉnʉisijupii awi, warag mag morr Creta anʉm igaau döi dakha ërëubaadëjim.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Mamʉ mag wëtumua agtha khodjörröocha khaba nʉm ee, dëgölp phũ ãsiebaadëwi jũrr döi garmuata phũ theega döjãag phua thʉnʉisijim.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Mamʉ mag döi garmuata phũ theeg phua thʉnaawai parii döieg pʉ̈yaag chach ohookhamjã pödba, warag döjãagta maar barco arrmajim. Mag par döieg wëtju ẽkha nʉm pödba abaawai warag sĩi phʉʉrdʉ ũrr jöisiwi ʉdʉraa phũug maach sir arrpijim.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Mag sĩi phʉʉrdʉ khodjörrömua Creta döjãag deeum phʉramdam Cauda anʉm ëugar paaukhabaadeewai ʉ̈u chi phũjã magcha nem theeg wëba aadëjim. Mag agtha khĩir garmua wë sim aawai ökhar ẽkha wëtumua maach barco khu gaai botedam jʉ̈ wai jörrarrjã ẽkha nʉʉ awi ʉ̈u barco ee ëudʉ aujim.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Mag chi botedam barco ee ëudʉ auwi, chi barco bi agdaujö ubʉ khakhẽgamkhĩir, ag eegar kabchʉ dubpʉ̈inaa thet ãbamʉg khẽu khõorjʉ̈ sĩujierram, thorrphëwi sĩi eeuram ugua. Maimua chi barcopienau mospör sʉkag ʉ̈r amach jʉʉuwimaju khĩirjuwi, warag vel thum eeg burrkhapʉ̈inaa, ich mag sĩi phʉʉrdʉ khodjöisijim, phũupai maach sir arrmkhĩir.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Maimua ag noram pamjã bʉ̈ʉrjã phũas thumbaa khaugba, amachdëu oowai warag phũasdau dap aadeewai barco ũpdʉmkhĩir ag eem nem dö ee barkhʉʉi phöbaadëjim.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Maimua khãai thãrjup pamjã ich mag thumbaba aawai maachdëucha marau dʉ̈i am juapierr chi barco dëncha nem thʉnarrjã ãaurag barwërppʉ̈ijim.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Döjãrr mamagkhamua khãai khapan pamjã bʉ̈ʉrjã marau edau khĩir oojöjöojã khaba, ni edaar paawai phĩdag khĩirdamjã ooba aawai, ya marau maach peerdʉjujã khĩirjuba naajim.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Mamʉ mag khodjörrömua khãai khapan aaijã thach khöba narr aawai Pabloou am jãrr dʉnʉʉunaa, —Keena, mua jaau chirarr ipierr Cretamua öbërba arr amuan, wajapcha akhamgui ajim. Jãgtarr akhiin maach mʉg dau aug wauwi maach nemdamjã okhoobakham.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Maach mʉg aphʉʉ khodjörrab mamʉ, oob khĩirjumiet ajim. Maach barcoon chadcha joothũpwia okhooju, mamʉ maach chi wounaan chan ni ãbjã chig abamgui ajim.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 ¿Khan jãgwi mua khaphʉ mag chirʉ́? Mua mag chirʉmʉn mʉgaugui ajim: Mʉ mʉg chitʉm aig ãba Ẽwandamau nem khõsimta wau chitʉm, ichta mʉ Pör aawai. Mag gaaimua edaar ich chog mʉ aig pʉ̈iwia, bëewia, mʉ thʉ̈rcha thʉ̈rthʉ̈rnaa,
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 mʉrʉg khĩirjupibajimgui ajim, ichiita emperador dʉ̈i khĩircha iekhab khaba iekhaju chiraawai. Mag gaaimua Ẽwandamau mʉ peerdʉ atham dʉ̈i ĩchab pãar thum mʉ dʉ̈i ãba khodjörröm khʉʉnjã peerdʉ auju a jaaujimgui ajim, chi Ẽwandam chogau mʉchigcha.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Magtarr aawai onee abat keena; mua khaphʉ chirʉmgui ajim, chadcha Ẽwandamau ich chogag jaaupibaawai mʉchig jaautarrjö ich mag aju.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Oob khĩirjumiet; maachin ichiita jerrba parhoobam morr gaai phũu sir werbajugui ajim Pabloou thumaam khʉʉnag.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Mag döijã ooba khodjörrömua seman numiim ee, phũu barpʉ̈iwi, jũrr deeum phũas Adriático anʉm ee nʉmta, edacha aadëm ee, chi marinernaanau ya döi dakpamam khaugaa aphöbaadëjim.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Mag döi dakha nʉmjöo abaawai, dö naug khap aag awi chach oowai, veinte brazas sĩejim. Maimua khũchpai khodjörröo awi deeu chach oowai quince brazaspai aadëjim, chi naug.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Magbaawai eeu dëgölp mokpör jojoodög ʉ̈r khãijã maach jʉʉu jopimaju khĩirjuwi ancla jayap khu gar jʉ̈khanaa dubbapäaiwai ʉ̈u makhʉʉnau chi barco wai jöisijim. Mag döjãrrpai khodwëjömua jöpkharraajãta ãspapim khõsi aajeejim.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Mag nʉm ee chi marinernaanau ãspaju nawe botedam ee dʉrju khĩirju phöbaadëwi, chi botedam dö ee jiir burrpʉ̈iwi, amach khaugpimaaugau, sëukha deeum anclata jũrr khẽugar dö ee barpʉ̈yaag ẽkha nʉmjöo naajim.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Mamʉ Pabloou mag am dʉraag ẽkha nʉm ichdëu khaug athaawai chi soldaaunag jaauwi, chi capitanagjã, —Jãkhʉʉn marinernaanta inanaa barco ee naaba chadcha dʉrmidmʉn, pãar chan pöd peerdʉbamgui ajim.
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Magbaawai soldaaunau chi kabchʉ thʉrrbapäaiwai sĩi khĩchag ee parhooba phũu sir arrwi chi botedam ich mag okhoobaadëjim.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Maimua ãspa urum dën ya edau aardʉdʉ khabaadeewai Pabloou ich khapeenag thach khömkhĩir am wawimamua magjim:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Maagwai mua pãrag thach khöbat a chirʉmgui ajim keena. Magba aawaita jãg warag pãach kha thũu pamabahab. Oob döjãrr pãach dau aphʉʉ aju chan khĩirjumiet. Maachin thumaa chig aba peerdʉjugui ajim.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Pabloou mag iekhapet awi, pan jua ee auwi, thumaam khʉʉn dakhĩir Ẽwandamag jëeuwi, khõor khöbaadëjim.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Mag Pabloou amach dakhĩir khöbaadëm oowi dʉ̈i khõchkha khöphöbaadëjim, tagam khʉʉnaujã.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Aragan mag barco ee khodjörrarr khʉʉn thum maar doscientos setenta y seis naajim, chi khapanag.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Maimua mag amachdëu khömpierr khöwi ag ee trigo wai jörrarrjã dö ee barkhʉʉipʉ̈ijierram, chi barco ũpdʉmkhĩir.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Mag döjãrrpai jʉ̈ ëewi ãspabaadeewai döi oo aujierrab mamʉ, marinernaanau pöd mag durr khaug aubajierram. Mamʉ bechag ee ierr mos bäau sim oo athaawai agʉg wëtju aphöbaadëjim, jũrr mam barco wai jopimaag.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Mag chadcha wëtju aphöbaadëwi, amach anclaagjã ooba, sĩi warag chi kabchʉpa dö ee ich mag thʉrrp pʉajierram. Magnaa chi barco pheerjem timonjã khũgdʉtkhanaa, khẽugarcharam veldam deeu waaur auwia, mag moshi bäau khërʉmʉg ãdeg phöbaadëjim.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Mamʉ mag ãdeg wëtwi waa döjãrr mospör sʉkag ʉ̈r khẽúa mosjã ee thoodʉ jʉʉu jopbaimajim, pöd phʉʉrphëjujã khaba. Mag döjãagta khu ʉa wëjöm aawai oo nʉm dau eyaa phũasau bobojokhamua chi barco khu thorrchëchëu khabaadëjim.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Ya mag oobaadeewai, presonaan dö ee dʉrbagkha wëtwi phẽeubagkhabaimaawai warag dʉrju khĩirjuwi, chi soldaaunau warre khëchpʉ̈iju ẽkha phöbaadëjim, ãbjã peerdʉpiba.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Mamʉ amau magbaawai chi capitán Julioou Pablo peerdʉ aum khõsi sĩerr aawai amag ʉdʉʉr presonaan khëchpiba, sĩi warag chi iparaam khʉʉnag dö ee dʉrbagkhapi jaaujim, amachta nacha dö igaau phẽeubagkhawi durrag waaidʉtkhamkhĩir.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Maagwai chi imeraam khʉʉnag jũrr tabal gaai wa chi barco perás phũasau ogreu wërpmam gaai khãijã pʉrnaa ökhar wëtpi jaaujim, mag wëtumua ĩchab dö igaau phẽeubagkhamkhĩir. Mag, chadcha ʉ̈u maach thumaa maar monakha dö igaau phẽeubagkhawi peerdʉtkhajim.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.