Atos 22
Ẽwandam Iek (NOAE) vs NVT
1 —Keena khodamnaan, jöoinpa thum, mʉ iek ũrbat, mua mʉchdëupai mʉch khaigpër iekhaagpamgui ajim.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Pabloou amachig ebreonaan meúata mag iekhabaadëm ũrbaawai chará warag sĩi khĩuu ũrphöbaadëjim. Mag õor khĩu thʉnʉm ee, iekhamamua Pabloou mamagag majim:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Mʉʉn judío charau. Mʉ Cilicia durr thaabajimgui ajim, phöbör Tarso anʉm ee. Mamʉ mʉch erraawe mʉig Jerusalén bëewia ich mʉigpai jöoipa chirʉmgui ajim. Mʉ maestro Gamalielau mʉrʉg wajapha maach jöoin iita thumaa jaau bãaujimgui ajim. Magtarr aawai mʉch thãardamaucha Ẽwandam dau na nem ajapha waum khõsi waujuuta ẽkha chitaajemgui ajim, ich jãg pãrau aajemjö ĩchab.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Warran chadcha mua mʉg Jesús iek ʉ̈kha wënʉrrʉm khʉʉn pʉr auwi dau aphʉʉ wawaag am ẽudee ẽkhaajeejim. Mag pʉr auwi, ʉʉin awiajã, bʉ̈ʉrjã dau aug khaugba cárcel deg dubpʉ̈imaajeejimgui ajim, mʉchdëucha.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Mua maagjerr phadnaan pöröu khaphʉnaa ĩchab chi pörnaan i khãai jua eegpaim khʉʉnaujã khaphʉ nʉmgui ajim, amach paarmua mʉrʉg ẽsap wau deejerr aawai. Biek ãb amachdëucha mʉrʉg ẽsap wau deejierramgui ajim, Damasco phöbör ee maach khodnaan judionaan aar mag ẽsap dʉ̈i mawi, Jesús iek ʉ̈kha durrum khʉʉn pʉrkha authurwi, mʉig Jerusalén aipierrwai am gaai amachdëu ampierr aag.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Pabloou mag ichdëupai ich jajawagmamua, ’Mamʉ mag mʉchig ẽsap wau deebaawai ag dʉ̈i mamta, ya Damasco dakha edausĩejö nʉm ee dëgölp pagthʉm daujö edjã eemua phʉr jẽer athamua
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 warre mʉ jẽkhʉt barwerbpʉ̈ijimgui ajim. Mag jẽkhʉt chirʉmua ũurwai õor chukhu sim eemuata mʉ thʉ̈rcha thʉ̈rthʉ̈rnaa, “¿Khantheeta pua jãgcha jãg mʉ iek ʉ̈kha durrum khʉʉn khaibag wawaag am ẽudee ẽkha nʉrrʉ́ma?” a sĩejim mʉrʉg.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Mʉchig magbaawai jũrr mua irig, “Señor, ¿ma pʉ khaiuma?” a chirajim. Magbaawai mag õor chukhu sĩerr eemua mʉrʉg, “Mʉʉn Jesús, Nazaretpierrau a sĩejim. Pua jãg mʉ khapeen ẽudee ẽkha nʉrrʉm aig, mʉ ẽudeeta ẽkha nʉrrabahab” ajim.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Magbaawai mʉ dʉ̈i wënʉrrarr khʉʉn mag pagthʉm daujö pʉr jẽer atham oowia jãphierr nʉisijim. Mamʉ mag õor iekjö mʉrʉg iekhatarr chan pöd amachdëu khaugbajierram, khan ata iekha sĩejim khai.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Magbaawai mua maach Pör Jesuug, “Señor, ¿mua jãga aju aai chirʉ́?” a jëeujim, mʉchig mʉchdëu nem wauju jaaumkhĩir. Magbaa irua mʉrʉg, “Phiidʉwia warag pʉch maa arrag pet” ajim, “Damascoog. Jamta pʉchdëu nem wauju thum pʉrʉg khap jaaujugui” ajim mʉrʉg.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Mag arar wʉʉ jẽer atharrau warre mʉ dau khaugba pʉabjerr aawai mʉ khapeenau sĩi mʉ jua gaai pʉrnaata Damascoog mʉ bãyeu arrjierramgui ajim Pabloou, ichpai jaaumamua.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Magnaa, ’Mag phöbör ee sĩejimgui ajim, woun jöoi ãb Ananías anʉm. Mag jöoi Ẽwandam dau na agpierraanaa ĩchab Ẽwandamau Moiseeg ich iek phãpitarr gaai nem jaau sĩsidʉmjã ajapha ʉʉrkhaajerr aawai, judionaan thum mag Damasco phöbör ee naajerr khʉʉnau i ëugar ajapha ig iyʉ̈ʉ aajeejimgui ajim.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Mag jöoirau mʉ jẽer chirʉm di aig mʉ oon bëewi mʉ thʉ̈r thʉ̈rnaa mʉrʉg, “Ẽwandam gaaimua khodam, deeu dau wajapha eerdʉ chirsí” ajim. Mag chadcha irua magbarm bʉ̈rre mʉ dau eerdʉbaadeewai mua i khĩir eerpa chirsijimgui ajim.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Mag iekhamamua mag jöoirau mʉrʉg, “Maach jöoin ag Ẽwandamauta pʉ jʉr athamgui ajim, ichdëu nem waupim khõsimta pʉrʉg khaphʉ apinaa, ĩchab ãb bʉ̈ʉrjã khaibag chukhu khitʉm pʉch daúacha oonaa pʉch jʉ̈gʉucha ich iekjã ũrmkhĩir.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ya pua mag pʉch daúacha i oobaawai puata jũrr mʉg atagjã thumaam khʉʉnag i iek pʉchdëu ũrtarr jaaunaa ĩchab pʉch daúa ootarrjã jaau chitajugui” ajim.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Magnaa mʉrʉg, “¿Jãimua pʉ khani nʉ chirʉ́ma? ajim. Phiidʉwi, pʉch pör choopibá. Magnaa Ẽwandamau pʉch khaibag chugpaamkhĩir Jesucristoog jëeubá” ajim ich jöoi Ananiaau mʉrʉg.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Mag chadcha Ananiaau mʉchig jaautarrjö awi, mʉ deeu Jerusalenag mawia, Aai i jëeujem deg Ẽwandamag jëeu chirʉmta sĩi dëgölp mʉ dau eerthʉg athamjö abarm ee, Jesuuta mua oo athajimgui ajim Pabloou, ichpai jaaumamua.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Mag ich oopiwia mʉrʉg, “Mʉig Jerusalén chan par pua mʉ iek õrag jaauwiajã amau ʉ̈khabam. Mag khãai pʉchta jöpkharraapai mʉg phöbör eemua warag chawag petá” ajim.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Magbaawai mua irig, “Señor, thumaam khʉʉnau khakhapdö thʉnʉmgui” a chirajim, “mua Ẽwandam iek jaaujem dipierr mawia, pʉ iek ʉ̈kha durrum khʉʉn pʉrkhawia, cárcel deg phãarnaa am wʉmaajerr. Maagjerr ãbmuajã meraa khaba simgui” a chirajim. “Mʉchdëucha amach mag waaujerrta mua amag pʉ iek jaauwai, ¿amau ʉ̈khabaju?
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Esteban khararr pʉ iek jaau khitʉm gaaimua thõo naawaijã dʉ̈i aig chirarr aawai mʉch ipaarmua thõopi jaaunaa mag chi thõo narr khʉʉn khajũajã mʉchdëuta thʉa chirajim. Mʉ mag chitarrauta ĩs jũrr mʉch garmua amag pʉ iek jaauwai, ¿amau ʉ̈khabaju khai?” a chirajim irig mʉch garmua.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Magbaawai maach Pör Jesuu deeu pʉaba mʉrʉg, “Petá; ichiita deeum durr durr warp mua pʉ pʉ̈i chirʉmgui” ajim, “judionaan khabam khʉʉn ee.”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Warran mag iekhamam ʉ̈u khĩu i iek ũr naajim. Mamʉ ãbmiecha irua mag iekhabapʉ̈im ũrwia deeu sereu phöbaadeeuta, “Jãg wounan warreta thõopʉ̈iju aai sĩsim” khaphöbaadëjim.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Mag serereukhamjã pʉam igba, warag khĩir machgau amach khajũa mor gaai jũa nʉmta thʉrrëujujö, amachdëu wir aigpai ëudʉdʉtkham dʉ̈i jẽbpa thöinaa ʉ̈gthaag phöpʉ̈pʉ̈i khaawai,
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 chi comandanteeu warag Pablo cuartel ee ierrag arrpiwi wʉpi jaaujim. Pablo iek mag ich wʉbaadee, khan gaaimuata mag õor sereu thʉnʉmua i thõopi jaau nʉ a meerba jaaumkhĩir ajim aajem.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Mamʉ mag ierr arrwi, i jua jʉ̈khanaa, ya ich wʉag abaawai, aig capitán sĩerrag ich Pabloou, —¿Pãrau sĩi ich jãg Romapien pãachdëu wʉm aig wʉju aai nʉwi ajim anʉm, khan gaaimuata mʉ mʉg wai nʉ a khap aagjã bʉ̈ʉrjã jëeu oojã jëeu ooba?
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Pabloou ichig magbaawai chi capitanau ag bʉ̈rre mawia jũrr chi comandanteeg jaaujim anʉm:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Magbaawai chi comandante Pablo aig bëewi irig jëeumamua, —¿Chadcha pʉ Romapierrá? Pʉ Romapierr khai, mʉrʉg meerba jaaubá ajim anʉm.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Magbaa chi comandanteeu, —Mʉʉn Romapierr khaag phatkhon pöm phagwiata Romapierr khajimgui ajim anʉm irig.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Chi soldaaun mag i wʉju arr khʉʉnau mag ũrbaawai warre aigmua chawag ërëubaadëjim ajim. Mag nʉm dʉ̈i ĩchab chi comandantejã ichpata jãphierrbaadëjim anaabá, Pablo Romapierrkha simta ichdëu mag i jua jʉ̈khapinaa wʉpi jaautarr gaaimua jũrr ichta khaigba aju khĩirjuwi.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Judionaanau Pablo dʉ̈i mamagkham oowi chi comandanteeu khaphʉ am ig sĩejim aajem, khan gaaimuata amau i dʉ̈i mag naajĩ. Mag, warag chi caden Pablo jua gayam ẽerpʉ̈iwia chi phadnaan pörnaan thum Asamblea eem khʉʉnpa ich aig thʉ̈rkhʉʉipʉ̈ijim aajem. Maimua ag noram ya chadcha thum ãba biirdʉ thʉnʉisiewai chi Pablo dawag aibëewi am na dʉnʉʉupi sĩujim aajem.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.