Atos 21

Ẽwandam Iek (NOAE) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mag Miletomua Efesopie jöoin chi pörnaan phëpʉawia döjãrr paaukhabaadeeu sĩi marau khajappha döjãrr morrdam Cos anʉmʉg ërëubaadëjim. Maigmua ag noram sĩi ich maigpaimua thʉadʉ deeum phʉram Rodas a thʉ̈r sim gaai barwia, mammua jũrr döieg phʉʉrpheeu, Pátara anʉm barjim.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Mag phöbör Pátara anʉm jerag barco ãb wëjöm marau ooimajim, Fenicia durr mam anʉm. Magbaawai marau ag ee waaidʉwia döjãrr paaukhabaadëjim.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Mag wëtumua khodjörröo awia döjãrr morr dʉ̈rrcha sim Chipre anʉm döjãrrmua oo dichjim. Ma, maar juawë gar thʉbajim. Mag wëtumua warag Siriaag wëtjim. Mamʉ mag maar wëtum barco eem nem ãaur Tiro phöbör ee pʉaju atarr aawai mam dubimajim.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Mag phöbör ee chi ʉ̈kha durrum khʉʉn aar wëtwi am dʉ̈i maar siete días naaimajim. Ich maig mag chi ʉ̈kha durrum khʉʉnag Ẽwandam Akharau jaaubaawai jũrr amachdëu Pabloog Jerusalenag mapiba jaaujim.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Mamʉ par mag mapiba jaau nʉm ãba, seman ãb dichdimam ee maar wëtaagpajim. Mag maar wëtum aadeewai Ẽwandam gaaimua maach khodkha nʉm khʉʉn thum amach ʉʉin dʉ̈i amach chaainpa phöbör igaau jër maar oopäain bëejim. Maig jër mosjã ee pachëwi, maach thum jĩepör phõbkhanaa, Ẽwandamag jëeujim.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Mag Ẽwandamag jëeuwia, thumaam khʉʉn dʉ̈i agdaujö ayoo ayoo naawi, marau maach wëtju barco ee waaidʉtkhabaadeewai amachjã ĩchab amach diig durr paaukhabaadëjim.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Maimua ya ãbmiecha tag phũas jẽmerbaju athee, mag maach narr phöbör Tiro anʉm aigmua jap ee paaukhawia, Tolemaidaag wëtwi, barwi, aig chi ʉ̈kha durrum khʉʉn dʉ̈i saludaawia, warag am aig khãaim ãb ëntër khëujim.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Noram aigmua ërëubaadeeu phöbör Cesarea anʉm barwia woun jöoi ãb maach peerdʉajem iek jaaumie Felipe anʉm di aar wëtjim. Warr ich mag Felipe, iglesia eem chi pörnaan juag oojem khʉʉn siete narr eem ajim.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Ich mag jöoirau chaain ʉʉin appai chi daupeen jayap wai sĩejim, Ẽwandam i jaaumien.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Mag Felipe di aig maar khãaidam khapancha khaba nʉm ee, Judea durrmua woun ãb agjö Ẽwandam i jaaumie Agabo anʉm bëejim.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Mag bëewia, maar dakhĩir Pablo ãi jʉ̈ajem auwia agua jũrr ich bʉ̈ dʉ̈i ich juapa jʉ̈pʉ̈inaa, —Ẽwandam Akharau mʉrʉg jaauwai mʉgta jʉ̈ auju aajemgui ajim chamʉg ãi jʉ̈ajem pap, Jerusalén phöbör ee judionaanau. Mag jʉ̈naa jũrr judionaan khaba, durr chaauram khʉʉnagta sĩi pʉr deeju aajemgui ajim Agaboou.
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Maach jʉ̈gʉucha mag ũrbaawai Cesareapien dʉ̈imua marau Pabloog Jerusalenag mapiba jaau naajim.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Mamʉ mag mapimapha nʉm ee, jũrr ich Pabloou marag magjim:
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Par mag jajaaukhamjã maach iek ʉ̈khaba abaawai warag ich magpai sĩuwia Ẽwandamagta marau, —Ẽwandam, pʉʉta maach Pör aawai pʉchdëu khap irig nem jaaubá anaajim.
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Magtarr khur khãaidam khapan khaba nʉm ee, marau maach nemdam khĩir khaugwia Jerusalenag durr paauhkhabaad.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Maar dʉ̈i wëtjim ãaur khʉʉn Cesareapien chi ʉ̈kha durrarr khʉʉn. Makhʉʉnau woun ãb Chiprepierr Mnasón anʉm ag di aarta maar phëbaadëjim, Jerusalén phöbör ee barwia ichdëu marag ich aig jẽermkhĩir di deeju a sĩerr aawai. Mag woun ag nawe maach Ẽwandam iek ʉ̈khawi sĩejim.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Mag durr paaukhabaadëwi ya Jerusalén paaukhabaimaawai, aig chi ʉ̈kha durrarr khʉʉnau sĩi maar amach aig baarpi auwia thum onee nʉisijim.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Mag maach bartarr noram Pabloou maar ich dʉ̈i phë arrjim Santiago oon. Mag Santiago di aig ĩchab iglesia eem chi pörnaanjã narr aawai
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Pabloou amag saludaawia ökhar iyʉ̈ʉmamua amag jaaubaadëjim, jãga judionaan khabam khʉʉn eejã Ẽwandamau irig ich iek jaaupinaa ĩchab nem khĩir pogkhe waupimaajeejĩ.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Pabloou amachig mag ĩgkhamam ũrbaawai onee nʉm iekhau warag Ẽwandamagta, “Aay, ʉ̈ucha magbarm Ẽwandam” ajierram. Maimua jũrr amach garmua Pabloog, “Pʉdë maar iek ũrbarí, marau pʉrʉg jaaukhim” awi, —Pua pʉchdëujã khaphʉ chirʉmgui ajierram, judionaan ee õor pöoma thʉnʉm chi ʉ̈kha nʉm khʉʉn, mamʉ thum mag thʉnʉm khʉʉn iek ichiita amau ich mag Moiseeu phã pʉatarr iek pʉaba ʉʉrkha wënʉrraju aai nʉm aajem.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Maimua amag jaauwai, mag judionaan thum amach durr chaaur jooba nʉm khʉʉnag pua Moiseeu iek phã pʉarr gaai nem jaau sĩsidʉmjã ʉʉrkhapiba jaaujem aajemgui ajierram. Mag nʉm dʉ̈i ĩchab amag chaain mehëudamjã thʉabichpiba jaaunaa warag maach jöoin ijã isegpi jaaujem aajem.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Magnaa irig, ¿Jãgajuma maadëu ar chi mag khĩirju nʉm khʉʉnag, magʉm iek chad apim ugua? Amachdëu pʉ barbaichëm a ũrbaawai, ichiita jerrba ãba biirdʉnaa amau pʉrʉg mag iek ëudʉb khaba ëudʉjugui ajierram.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Chadcha pʉchta mag iekha chitʉm am ugua, jãg pua mʉgta abá, marau pʉrʉg khĩirjugdam deegpam: Mʉig õor jayap nʉmgui ajierram, Ẽwandam na ãba irigpai jëwaag i athee sʉrkhaju a iekha nʉm khʉʉn.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Jãg pʉ am dʉ̈i Aai i jëeujem deg mawia am dʉ̈i ãba pʉch khooipibá, Ẽwandam na wajapha chirsieg. Magnaa ĩchab pʉch pör khõipibarm paarjã phagpʉ̈inaa warm khʉʉn dën paarjã phagbapʉ̈i ajierram, am dënjã agjö khõipʉ̈imkhĩir. Õrau amach daúa pua magbarm oobaawai, jãgan sëukhaawaita õrau pʉ ëugar mag jaau naajim aju. Magbaawai ĩchab puajã amach dënjö Moiseeu jaau pʉatarr ʉʉrkha sim ajugui ajierram chi Pabloog wawimamua.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Magnaa, Ar judionaan khabam khʉʉn ĩchab maach Ẽwandam iek ʉ̈khatarr khʉʉnagjã ya marau ẽsap aaidʉpʉ̈ijimgui ajierram. Amag marau jaaupʉ̈itarr gaai, õrau amach juau nem parhoobamta Ẽwandamkha waunaa agʉg jëwaag nemchaain thõotarr modjã khöpiba, nem thõowia ag bag dën reyen wau sĩsidʉmjã khöpiba, ni nem sĩi bëgöne bag ãrba thõo sim modjã khöpiba jaaupʉ̈ijim. Mag nʉm dʉ̈i ĩchab dich õor khabam dʉ̈i chan oob bʉ̈ʉrjã khapes apiba jaaupʉ̈ijimgui ajierram, Pabloog ĩgkhamamua.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Warm khʉʉnau ichig mag jaaubaa chadcha Pabloou makhʉʉn jayapam khʉʉn dʉ̈i mawia, ag noram Ẽwandam na wajapha nʉisieg amach thum ãba amach khooipinaa, Aai i jëeujem deg dubjim, phadnaanag khan edta mag sʉrkha nʉm öbër ëebaadeewai ag paar nemchaaindam amach pipied khëchju aai nʉ a jawaag.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Mamʉ siete días mag sʉrkha naaju atarr aawai, ya sʉrkha öju dakpamam ee, judionaan Asia durrmua bëetarr khʉʉnau Pablo Aai i jëeujem deg sim oophöbaadëjim. Mag amachdëu oo athaawai pʉrphöbaadëwi warag ääakhamua sĩita õor phogueupʉ̈ijierram.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Mag õor phogueupʉ̈iwia warag, —¡Keena israelnaan, maar juag oobahuthʉ̈! aajeejim. Chamʉg wounauta durrpierr õor thumaam khʉʉnag maach jöoin i isegpi jaaunaa, Moiseeu phã pʉatarr iekjã asekaspiba jaau nʉrranaa, ĩchab mʉg Aai i jëeujem di igwiajã khaigba iekha nʉrraba aajeeb ajierram. Mag nʉrrʉmua ĩs ag ee judionaan khabam khʉʉn dubju khaba aajemta warag ierr phë wai sĩewai mʉg diin ya khaigba sĩsimgui ajierram. Deeu wajaug paapʉ̈ibam aig chan pöd ag ee Ẽwandamag jëeuju khaba simgui ajierram, ääakhamua.
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Mag judionaan khabam khʉʉnpata Aai i jëeujem deg ierr thʉnʉnʉmkharran, amachdëu ich Pablo magju na woun Efesopierr Trófimo aajerr dʉ̈i ãba nʉrrʉm ootarr aawaita mag edjã Pabloou mam ierr Aai i jëeujem deg ich dʉ̈i wai simpii narr gaaimuata mamag khajierram.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Mag ääakham ũrbaawai sĩi õor pöm khaphig bëe thʉnʉisijim. Maimua khapanaam khʉʉnau Pablo pʉrphöbaadëwi, jũrram khʉʉnau dawag ethetherrg wai öbërwi, ag bʉ̈rre Aai i jëeujem dën chi puertdi phãarkha sĩujim.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Mag dawag arrwi, khapanaam khʉʉnau aawai, ya Pablo thõopäaig ẽkha nʉm ee, Roma durram soldaaun pöm thʉnarr eem chi comandanteeu ũr athajim, mag phöbör eem õor thumta kaaijã ee thʉnʉm anʉm.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Magbaawai ag bʉ̈rre capitannaan soldaaun dʉ̈i thʉ̈rkha auwi mag am poposkham aar khaphig phöbaadëjim. Mag wëtwi warm khʉʉnau mag comandante ich soldaaun dʉ̈i pochag urum oo athaawai jũrram khʉʉnau Pablo photpʉ̈pʉ̈ikharrjã tag dichbajierram.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Mag barimawia, chi comandanteeu Pablo pʉr aupiwia, warre caden numiimua jʉ̈ sĩupijim. Maimua aig narr khʉʉnag, —¿Jã jamaam woun agá, maimua khani ichdëu jãg sĩejĩ? a jëeujim ajapha khap aag.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Mamʉ mag sĩi irua khajapha jëeutarrta, deeu eeupemjö sereubaadëwi sĩi ääakhamua jũrr chikhaman ichaaur jaaupʉ̈pʉ̈i khaawai chi comandanteeu pöd ʉ̈khajujã khaugba aadëjim. Mag, sĩi warag ich soldaaunag chi Pablo cuartel ee arrpijim.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Mag soldaaunau Pablo arrumua ya chi cuartel aiguim döig bʉ̈khʉrr pabaimaawai warag sĩi chaaijö jua ee jiir arrjierram, õrau amachig bãyeu aujujö aadëp aawai.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Mag thʉnʉmʉn am ẽudee serereug wëtumua warreta Pablo thõopi jajaau aajeejim.
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Mag arrumua ya ich cuartel ee wai dubaagpam oobaawai ich Pabloou mag soldaaun pör chi comandanteeg griegonaan meúa jëeujim, jöpcha i dʉ̈i iyʉ̈ʉ aag. Chi comandanteeu ũurwai Pabloou ichig griegonaan meúata iekhabarm ũrbaawai irig, —Ãa, puan magan maar meujã iekhaajeebma ajim.
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 ¿Pʉ Egiptopierr khabá, pua khabajĩ ar na biek ãb gobierno dʉ̈i wërbʉag chumanaan pöm cuatro mil pʉch daumaai jʉr auwi õor barba aajem chʉʉi phë arrtarr? ajim irig.
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Magbaa Pabloou, —Mʉ chan Egiptopierr khabam. Mʉʉn judioougui ajim, Cilicia durr phöbör Tarso aajem ee thaabatarr. Mʉ mag sĩi phöbör parhoobam eemjã khabam. Mamʉ pua khõs akhiin, idëu mʉrʉg iekhapikham, mua õrag iekham khõsi chirʉmgui ajim.
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Mag chadcha chi comandanteeu Pabloog, “Pʉ iekhaju aai chirʉm” abaawai, Pabloou ajapha döig dag gaai dʉnʉʉunaa õor khĩupamkhĩir juau jaaubaawai, khĩu paaukhabaadee, jũrr ebreonaan meúa amag magjim:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.