Atos 21
Ẽwandam Iek (NOAE) vs NVT
1 Mag Miletomua Efesopie jöoin chi pörnaan phëpʉawia döjãrr paaukhabaadeeu sĩi marau khajappha döjãrr morrdam Cos anʉmʉg ërëubaadëjim. Maigmua ag noram sĩi ich maigpaimua thʉadʉ deeum phʉram Rodas a thʉ̈r sim gaai barwia, mammua jũrr döieg phʉʉrpheeu, Pátara anʉm barjim.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Mag phöbör Pátara anʉm jerag barco ãb wëjöm marau ooimajim, Fenicia durr mam anʉm. Magbaawai marau ag ee waaidʉwia döjãrr paaukhabaadëjim.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Mag wëtumua khodjörröo awia döjãrr morr dʉ̈rrcha sim Chipre anʉm döjãrrmua oo dichjim. Ma, maar juawë gar thʉbajim. Mag wëtumua warag Siriaag wëtjim. Mamʉ mag maar wëtum barco eem nem ãaur Tiro phöbör ee pʉaju atarr aawai mam dubimajim.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Mag phöbör ee chi ʉ̈kha durrum khʉʉn aar wëtwi am dʉ̈i maar siete días naaimajim. Ich maig mag chi ʉ̈kha durrum khʉʉnag Ẽwandam Akharau jaaubaawai jũrr amachdëu Pabloog Jerusalenag mapiba jaaujim.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Mamʉ par mag mapiba jaau nʉm ãba, seman ãb dichdimam ee maar wëtaagpajim. Mag maar wëtum aadeewai Ẽwandam gaaimua maach khodkha nʉm khʉʉn thum amach ʉʉin dʉ̈i amach chaainpa phöbör igaau jër maar oopäain bëejim. Maig jër mosjã ee pachëwi, maach thum jĩepör phõbkhanaa, Ẽwandamag jëeujim.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Mag Ẽwandamag jëeuwia, thumaam khʉʉn dʉ̈i agdaujö ayoo ayoo naawi, marau maach wëtju barco ee waaidʉtkhabaadeewai amachjã ĩchab amach diig durr paaukhabaadëjim.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Maimua ya ãbmiecha tag phũas jẽmerbaju athee, mag maach narr phöbör Tiro anʉm aigmua jap ee paaukhawia, Tolemaidaag wëtwi, barwi, aig chi ʉ̈kha durrum khʉʉn dʉ̈i saludaawia, warag am aig khãaim ãb ëntër khëujim.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Noram aigmua ërëubaadeeu phöbör Cesarea anʉm barwia woun jöoi ãb maach peerdʉajem iek jaaumie Felipe anʉm di aar wëtjim. Warr ich mag Felipe, iglesia eem chi pörnaan juag oojem khʉʉn siete narr eem ajim.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Ich mag jöoirau chaain ʉʉin appai chi daupeen jayap wai sĩejim, Ẽwandam i jaaumien.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Mag Felipe di aig maar khãaidam khapancha khaba nʉm ee, Judea durrmua woun ãb agjö Ẽwandam i jaaumie Agabo anʉm bëejim.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Mag bëewia, maar dakhĩir Pablo ãi jʉ̈ajem auwia agua jũrr ich bʉ̈ dʉ̈i ich juapa jʉ̈pʉ̈inaa, —Ẽwandam Akharau mʉrʉg jaauwai mʉgta jʉ̈ auju aajemgui ajim chamʉg ãi jʉ̈ajem pap, Jerusalén phöbör ee judionaanau. Mag jʉ̈naa jũrr judionaan khaba, durr chaauram khʉʉnagta sĩi pʉr deeju aajemgui ajim Agaboou.
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Maach jʉ̈gʉucha mag ũrbaawai Cesareapien dʉ̈imua marau Pabloog Jerusalenag mapiba jaau naajim.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Mamʉ mag mapimapha nʉm ee, jũrr ich Pabloou marag magjim:
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Par mag jajaaukhamjã maach iek ʉ̈khaba abaawai warag ich magpai sĩuwia Ẽwandamagta marau, —Ẽwandam, pʉʉta maach Pör aawai pʉchdëu khap irig nem jaaubá anaajim.
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Magtarr khur khãaidam khapan khaba nʉm ee, marau maach nemdam khĩir khaugwia Jerusalenag durr paauhkhabaad.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Maar dʉ̈i wëtjim ãaur khʉʉn Cesareapien chi ʉ̈kha durrarr khʉʉn. Makhʉʉnau woun ãb Chiprepierr Mnasón anʉm ag di aarta maar phëbaadëjim, Jerusalén phöbör ee barwia ichdëu marag ich aig jẽermkhĩir di deeju a sĩerr aawai. Mag woun ag nawe maach Ẽwandam iek ʉ̈khawi sĩejim.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Mag durr paaukhabaadëwi ya Jerusalén paaukhabaimaawai, aig chi ʉ̈kha durrarr khʉʉnau sĩi maar amach aig baarpi auwia thum onee nʉisijim.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Mag maach bartarr noram Pabloou maar ich dʉ̈i phë arrjim Santiago oon. Mag Santiago di aig ĩchab iglesia eem chi pörnaanjã narr aawai
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pabloou amag saludaawia ökhar iyʉ̈ʉmamua amag jaaubaadëjim, jãga judionaan khabam khʉʉn eejã Ẽwandamau irig ich iek jaaupinaa ĩchab nem khĩir pogkhe waupimaajeejĩ.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Pabloou amachig mag ĩgkhamam ũrbaawai onee nʉm iekhau warag Ẽwandamagta, “Aay, ʉ̈ucha magbarm Ẽwandam” ajierram. Maimua jũrr amach garmua Pabloog, “Pʉdë maar iek ũrbarí, marau pʉrʉg jaaukhim” awi, —Pua pʉchdëujã khaphʉ chirʉmgui ajierram, judionaan ee õor pöoma thʉnʉm chi ʉ̈kha nʉm khʉʉn, mamʉ thum mag thʉnʉm khʉʉn iek ichiita amau ich mag Moiseeu phã pʉatarr iek pʉaba ʉʉrkha wënʉrraju aai nʉm aajem.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Maimua amag jaauwai, mag judionaan thum amach durr chaaur jooba nʉm khʉʉnag pua Moiseeu iek phã pʉarr gaai nem jaau sĩsidʉmjã ʉʉrkhapiba jaaujem aajemgui ajierram. Mag nʉm dʉ̈i ĩchab amag chaain mehëudamjã thʉabichpiba jaaunaa warag maach jöoin ijã isegpi jaaujem aajem.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Magnaa irig, ¿Jãgajuma maadëu ar chi mag khĩirju nʉm khʉʉnag, magʉm iek chad apim ugua? Amachdëu pʉ barbaichëm a ũrbaawai, ichiita jerrba ãba biirdʉnaa amau pʉrʉg mag iek ëudʉb khaba ëudʉjugui ajierram.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Chadcha pʉchta mag iekha chitʉm am ugua, jãg pua mʉgta abá, marau pʉrʉg khĩirjugdam deegpam: Mʉig õor jayap nʉmgui ajierram, Ẽwandam na ãba irigpai jëwaag i athee sʉrkhaju a iekha nʉm khʉʉn.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Jãg pʉ am dʉ̈i Aai i jëeujem deg mawia am dʉ̈i ãba pʉch khooipibá, Ẽwandam na wajapha chirsieg. Magnaa ĩchab pʉch pör khõipibarm paarjã phagpʉ̈inaa warm khʉʉn dën paarjã phagbapʉ̈i ajierram, am dënjã agjö khõipʉ̈imkhĩir. Õrau amach daúa pua magbarm oobaawai, jãgan sëukhaawaita õrau pʉ ëugar mag jaau naajim aju. Magbaawai ĩchab puajã amach dënjö Moiseeu jaau pʉatarr ʉʉrkha sim ajugui ajierram chi Pabloog wawimamua.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Magnaa, Ar judionaan khabam khʉʉn ĩchab maach Ẽwandam iek ʉ̈khatarr khʉʉnagjã ya marau ẽsap aaidʉpʉ̈ijimgui ajierram. Amag marau jaaupʉ̈itarr gaai, õrau amach juau nem parhoobamta Ẽwandamkha waunaa agʉg jëwaag nemchaain thõotarr modjã khöpiba, nem thõowia ag bag dën reyen wau sĩsidʉmjã khöpiba, ni nem sĩi bëgöne bag ãrba thõo sim modjã khöpiba jaaupʉ̈ijim. Mag nʉm dʉ̈i ĩchab dich õor khabam dʉ̈i chan oob bʉ̈ʉrjã khapes apiba jaaupʉ̈ijimgui ajierram, Pabloog ĩgkhamamua.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Warm khʉʉnau ichig mag jaaubaa chadcha Pabloou makhʉʉn jayapam khʉʉn dʉ̈i mawia, ag noram Ẽwandam na wajapha nʉisieg amach thum ãba amach khooipinaa, Aai i jëeujem deg dubjim, phadnaanag khan edta mag sʉrkha nʉm öbër ëebaadeewai ag paar nemchaaindam amach pipied khëchju aai nʉ a jawaag.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Mamʉ siete días mag sʉrkha naaju atarr aawai, ya sʉrkha öju dakpamam ee, judionaan Asia durrmua bëetarr khʉʉnau Pablo Aai i jëeujem deg sim oophöbaadëjim. Mag amachdëu oo athaawai pʉrphöbaadëwi warag ääakhamua sĩita õor phogueupʉ̈ijierram.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Mag õor phogueupʉ̈iwia warag, —¡Keena israelnaan, maar juag oobahuthʉ̈! aajeejim. Chamʉg wounauta durrpierr õor thumaam khʉʉnag maach jöoin i isegpi jaaunaa, Moiseeu phã pʉatarr iekjã asekaspiba jaau nʉrranaa, ĩchab mʉg Aai i jëeujem di igwiajã khaigba iekha nʉrraba aajeeb ajierram. Mag nʉrrʉmua ĩs ag ee judionaan khabam khʉʉn dubju khaba aajemta warag ierr phë wai sĩewai mʉg diin ya khaigba sĩsimgui ajierram. Deeu wajaug paapʉ̈ibam aig chan pöd ag ee Ẽwandamag jëeuju khaba simgui ajierram, ääakhamua.
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Mag judionaan khabam khʉʉnpata Aai i jëeujem deg ierr thʉnʉnʉmkharran, amachdëu ich Pablo magju na woun Efesopierr Trófimo aajerr dʉ̈i ãba nʉrrʉm ootarr aawaita mag edjã Pabloou mam ierr Aai i jëeujem deg ich dʉ̈i wai simpii narr gaaimuata mamag khajierram.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Mag ääakham ũrbaawai sĩi õor pöm khaphig bëe thʉnʉisijim. Maimua khapanaam khʉʉnau Pablo pʉrphöbaadëwi, jũrram khʉʉnau dawag ethetherrg wai öbërwi, ag bʉ̈rre Aai i jëeujem dën chi puertdi phãarkha sĩujim.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Mag dawag arrwi, khapanaam khʉʉnau aawai, ya Pablo thõopäaig ẽkha nʉm ee, Roma durram soldaaun pöm thʉnarr eem chi comandanteeu ũr athajim, mag phöbör eem õor thumta kaaijã ee thʉnʉm anʉm.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Magbaawai ag bʉ̈rre capitannaan soldaaun dʉ̈i thʉ̈rkha auwi mag am poposkham aar khaphig phöbaadëjim. Mag wëtwi warm khʉʉnau mag comandante ich soldaaun dʉ̈i pochag urum oo athaawai jũrram khʉʉnau Pablo photpʉ̈pʉ̈ikharrjã tag dichbajierram.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Mag barimawia, chi comandanteeu Pablo pʉr aupiwia, warre caden numiimua jʉ̈ sĩupijim. Maimua aig narr khʉʉnag, —¿Jã jamaam woun agá, maimua khani ichdëu jãg sĩejĩ? a jëeujim ajapha khap aag.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Mamʉ mag sĩi irua khajapha jëeutarrta, deeu eeupemjö sereubaadëwi sĩi ääakhamua jũrr chikhaman ichaaur jaaupʉ̈pʉ̈i khaawai chi comandanteeu pöd ʉ̈khajujã khaugba aadëjim. Mag, sĩi warag ich soldaaunag chi Pablo cuartel ee arrpijim.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Mag soldaaunau Pablo arrumua ya chi cuartel aiguim döig bʉ̈khʉrr pabaimaawai warag sĩi chaaijö jua ee jiir arrjierram, õrau amachig bãyeu aujujö aadëp aawai.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Mag thʉnʉmʉn am ẽudee serereug wëtumua warreta Pablo thõopi jajaau aajeejim.
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Mag arrumua ya ich cuartel ee wai dubaagpam oobaawai ich Pabloou mag soldaaun pör chi comandanteeg griegonaan meúa jëeujim, jöpcha i dʉ̈i iyʉ̈ʉ aag. Chi comandanteeu ũurwai Pabloou ichig griegonaan meúata iekhabarm ũrbaawai irig, —Ãa, puan magan maar meujã iekhaajeebma ajim.
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 ¿Pʉ Egiptopierr khabá, pua khabajĩ ar na biek ãb gobierno dʉ̈i wërbʉag chumanaan pöm cuatro mil pʉch daumaai jʉr auwi õor barba aajem chʉʉi phë arrtarr? ajim irig.
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Magbaa Pabloou, —Mʉ chan Egiptopierr khabam. Mʉʉn judioougui ajim, Cilicia durr phöbör Tarso aajem ee thaabatarr. Mʉ mag sĩi phöbör parhoobam eemjã khabam. Mamʉ pua khõs akhiin, idëu mʉrʉg iekhapikham, mua õrag iekham khõsi chirʉmgui ajim.
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Mag chadcha chi comandanteeu Pabloog, “Pʉ iekhaju aai chirʉm” abaawai, Pabloou ajapha döig dag gaai dʉnʉʉunaa õor khĩupamkhĩir juau jaaubaawai, khĩu paaukhabaadee, jũrr ebreonaan meúa amag magjim:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.