Apocalipse 6
Ẽwandam Iek (NOAE) vs NVT
1 Mag ẽsap pa gaai pʉʉrthʉ sim jëeu auwi, mʉ dakhĩraa mag Corderodamau chi ẽsap nacha khaar sĩerr thʉrrëupʉ̈iwi eeureu oobaadëjim. Magbarm ee mag sĩi ich paar sĩsidʉm eem ãbmua mʉrʉg, “Pidú, oobahur” a sĩejim.
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Irua mag oobahur abaawai mua oowai, cabaai bäpphä simta aig sĩejim. Mag cabaai ʉ̈r woun sĩerrau ich jua ee choophõ wai sĩejim. Mag simʉg pörsir deewi jũapi sĩubaawai, ichdëuta thumaam khʉʉn pödpʉ̈iwi, ichta emkhooikha öbërjim, ich garmua ich jua jʉmpiba sĩerraag. Ma, mʉg atag paawai ichdëuta mʉig eegarm khʉʉn ich jua jʉmpiba ichta chi pörkha sĩsiju. Pari ma chan chi Cordero khaba aawai ich mag chi pörkha sĩerrabaju.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Maimua chi Corderodamau deeu chi ẽsap auwia mag khaar sĩerr napemjö thʉrrëubapäaiwai, mag dau jayap ich paar sĩsidʉm eem ãb phak emkhöijö simua agjö, “Pidú, oobahur” ajim mʉrʉg.
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Mag irua oobahur abaawai deeum cabaai phuríi simta dʉnʉʉubaichëjim. Mag cabaai phur sim ʉ̈r woun sĩerr jua ee espaar joothʉ sĩuwi jua theega apijim, õor khõinaa thʉnarr meeukhapiwi wir aig chikham khëchamkhĩir. Magbaawai durrpierr juurhi theega sĩi wërbʉphöo aadëjim. Ma ajim sello numiim gayam mʉrʉg oopitarr.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Maimua sello thãrjupam thʉrrëuju mʉrʉg oopijim. Majã arjö chi Corderodamau thʉrrëubapäaiwai mag jayap narr ee ãb wounkha simta ich khapan seis wai sĩerrau warm khʉʉn dënjö, “Oobahur” ajim mʉrʉg. Magbaawai sĩi cabaai phʉis simta dʉnʉʉubaichëjim. Mag gaai woun bëetarrau ich jua ee lib chach wai bëejim.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Mag cabaai phʉis sim dʉnʉʉubaicheewai mag jayap ich paar sĩsidʉm eem ãbmua jãdau theega burrju igwi magjim: “Khãai ãb phidkhabarmuata trigo libdam thãrjuppai auju. Mamʉ nemkhau vino dʉ̈i awaag chan phatkhon chukhum” a sĩejim.
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Mag khur sello jayapam thʉrrëubaadëjim. Maimua Corderodamau mag sello jayapam thʉrrëubapäaiwai jũrr mag jĩmiejãu pöm sim ũrr jörrömjö simuata, “Pidú, oobahur” ajim mʉrʉg.
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Magbaa mua agʉg oowai cabaai uashãu khĩirkha sim gaai ãb wounjö simta mua oojim. Mag wounjö sim thʉ̈r “Chi Meem” a thʉ̈r sĩejim. Mag gar deeum urajim. Ma, i thʉ̈r “Khĩmie Durr” a thʉ̈r naajim. Makhʉʉnag jua theeg deewi mʉg durr peer jãrrchapaím amag jaaujim, esparau õor khëchnaa, jãdaúajã khëchnaa, bën theeg õor ee burrpiwi agʉmuajã khëchnaa, sĩi nem pabʉ̈ eem nem maach khoojemʉgjã õor khëchpʉ̈imkhĩir.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Mag khur chi Corderodamau chi cincoom sello thʉrrëubapäaiwai nasãdjö wau sim eegar mua oojim, Ẽwandam iek jaau durrum gaaimua khëchpʉ̈imarr khʉʉn.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Makhʉʉnau amach dau aphʉʉ juau khëchmarr jũrr Ẽwandamag am dʉ̈i agjö amkhĩir jaau durrumua thet mag naajim: “Ẽwandam, pʉchta thumaam khʉʉn khãai jua theeg ʉ̈rchanaa, pekaujã chukhu, pʉch iekhatarrjã chadcha khitʉm, ¿jãagwaita pua maar bag ãrtarr jũrr õor i agkhawi maar khëchtarr khʉʉn dʉ̈i ich agjöo ajuuta jãg sĩma?” anaajim irig.
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Amau magbaawai amag khajũa bäphä sĩsidʉm phëdeewi sĩi warag, “Pãar khodnaanjã pãach khëchtarrjö Cristo ipierraa i iek jaau durrum gaaimua khëchpʉ̈iwia pãach aig ãba paaukhachë nʉm ora, idëu bʉchkhun oo athat” ajim.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Maimua chi Corderodamau jũrr ya seim sello thʉrrëubapäaiwai ʉʉur theega duui dichdimamjã mua oojim. Magbaadeewai mʉg edau ãsdawam sĩi put phʉichjö phʉissi aadëjim; maagwai jũrr edau chi edaram, ajapcharan edau argma, bagjö phurii aadëjim.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Magbaadee ĩchab edjã ee phĩdag thʉnarrjã, sĩi phũ theeg wëbaadeewai nemjõ agtha khũguthu khitwe khʉi duubjemjö, mʉg jẽb gaai khʉi thʉnʉisijim.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Magbaadëm dʉ̈i ĩchab edaujãjã sĩi ẽsapjö pʉʉrsiirmamua chukkhu aadëjim. Magbaa thumaa durrsĩ sĩsidʉmjã amach narr aigmua chawag ërëubaadee ĩchab döjãrr morr sĩsidʉmjã ich agjö chawag ĩiudʉjierram.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Mʉg durr gayam reinaanjã mag oobaa, ãaur khʉʉn jẽb degjã ierr paaukhamaawai, ãaur khʉʉn durrbʉ̈ ee mokpör dapagkham eegarjã dubjierram, daumeerwai. Mamʉ makhʉʉn appaijã khabajim. Ich agjö daumerjierram ĩchab, chi daphʉm khʉʉn, soldaaun pörnaan, riknaan, chi jua thierrnaan, sĩi chikham chogkha par phidkha sĩsid arr khʉʉnpa; thumaam khʉʉn ich agjöo daumerjierram, jãphierr nʉm iekhau.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Mag daumer nʉmua durrsĩigta wounaanagamjö chaigpanaa, “Jãg pörkhau gaai oo simʉg maar oom ugua, maar ʉ̈r dʉrbagkhawi pãach eegar maar meer athat” anaajim.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 “¡Maar meer athat! Maar gaaita Cordero khĩir machag meeuju ed barbaichëm. Jãg sim, ¿khaíu i jua jʉmbarju?” anaajim, i ökgau.
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.