Apocalipse 6
Ẽwandam Iek (NOAE) vs ARIB
1 Mag ẽsap pa gaai pʉʉrthʉ sim jëeu auwi, mʉ dakhĩraa mag Corderodamau chi ẽsap nacha khaar sĩerr thʉrrëupʉ̈iwi eeureu oobaadëjim. Magbarm ee mag sĩi ich paar sĩsidʉm eem ãbmua mʉrʉg, “Pidú, oobahur” a sĩejim.
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Irua mag oobahur abaawai mua oowai, cabaai bäpphä simta aig sĩejim. Mag cabaai ʉ̈r woun sĩerrau ich jua ee choophõ wai sĩejim. Mag simʉg pörsir deewi jũapi sĩubaawai, ichdëuta thumaam khʉʉn pödpʉ̈iwi, ichta emkhooikha öbërjim, ich garmua ich jua jʉmpiba sĩerraag. Ma, mʉg atag paawai ichdëuta mʉig eegarm khʉʉn ich jua jʉmpiba ichta chi pörkha sĩsiju. Pari ma chan chi Cordero khaba aawai ich mag chi pörkha sĩerrabaju.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Maimua chi Corderodamau deeu chi ẽsap auwia mag khaar sĩerr napemjö thʉrrëubapäaiwai, mag dau jayap ich paar sĩsidʉm eem ãb phak emkhöijö simua agjö, “Pidú, oobahur” ajim mʉrʉg.
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Mag irua oobahur abaawai deeum cabaai phuríi simta dʉnʉʉubaichëjim. Mag cabaai phur sim ʉ̈r woun sĩerr jua ee espaar joothʉ sĩuwi jua theega apijim, õor khõinaa thʉnarr meeukhapiwi wir aig chikham khëchamkhĩir. Magbaawai durrpierr juurhi theega sĩi wërbʉphöo aadëjim. Ma ajim sello numiim gayam mʉrʉg oopitarr.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Maimua sello thãrjupam thʉrrëuju mʉrʉg oopijim. Majã arjö chi Corderodamau thʉrrëubapäaiwai mag jayap narr ee ãb wounkha simta ich khapan seis wai sĩerrau warm khʉʉn dënjö, “Oobahur” ajim mʉrʉg. Magbaawai sĩi cabaai phʉis simta dʉnʉʉubaichëjim. Mag gaai woun bëetarrau ich jua ee lib chach wai bëejim.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Mag cabaai phʉis sim dʉnʉʉubaicheewai mag jayap ich paar sĩsidʉm eem ãbmua jãdau theega burrju igwi magjim: “Khãai ãb phidkhabarmuata trigo libdam thãrjuppai auju. Mamʉ nemkhau vino dʉ̈i awaag chan phatkhon chukhum” a sĩejim.
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Mag khur sello jayapam thʉrrëubaadëjim. Maimua Corderodamau mag sello jayapam thʉrrëubapäaiwai jũrr mag jĩmiejãu pöm sim ũrr jörrömjö simuata, “Pidú, oobahur” ajim mʉrʉg.
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Magbaa mua agʉg oowai cabaai uashãu khĩirkha sim gaai ãb wounjö simta mua oojim. Mag wounjö sim thʉ̈r “Chi Meem” a thʉ̈r sĩejim. Mag gar deeum urajim. Ma, i thʉ̈r “Khĩmie Durr” a thʉ̈r naajim. Makhʉʉnag jua theeg deewi mʉg durr peer jãrrchapaím amag jaaujim, esparau õor khëchnaa, jãdaúajã khëchnaa, bën theeg õor ee burrpiwi agʉmuajã khëchnaa, sĩi nem pabʉ̈ eem nem maach khoojemʉgjã õor khëchpʉ̈imkhĩir.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Mag khur chi Corderodamau chi cincoom sello thʉrrëubapäaiwai nasãdjö wau sim eegar mua oojim, Ẽwandam iek jaau durrum gaaimua khëchpʉ̈imarr khʉʉn.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Makhʉʉnau amach dau aphʉʉ juau khëchmarr jũrr Ẽwandamag am dʉ̈i agjö amkhĩir jaau durrumua thet mag naajim: “Ẽwandam, pʉchta thumaam khʉʉn khãai jua theeg ʉ̈rchanaa, pekaujã chukhu, pʉch iekhatarrjã chadcha khitʉm, ¿jãagwaita pua maar bag ãrtarr jũrr õor i agkhawi maar khëchtarr khʉʉn dʉ̈i ich agjöo ajuuta jãg sĩma?” anaajim irig.
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Amau magbaawai amag khajũa bäphä sĩsidʉm phëdeewi sĩi warag, “Pãar khodnaanjã pãach khëchtarrjö Cristo ipierraa i iek jaau durrum gaaimua khëchpʉ̈iwia pãach aig ãba paaukhachë nʉm ora, idëu bʉchkhun oo athat” ajim.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Maimua chi Corderodamau jũrr ya seim sello thʉrrëubapäaiwai ʉʉur theega duui dichdimamjã mua oojim. Magbaadeewai mʉg edau ãsdawam sĩi put phʉichjö phʉissi aadëjim; maagwai jũrr edau chi edaram, ajapcharan edau argma, bagjö phurii aadëjim.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Magbaadee ĩchab edjã ee phĩdag thʉnarrjã, sĩi phũ theeg wëbaadeewai nemjõ agtha khũguthu khitwe khʉi duubjemjö, mʉg jẽb gaai khʉi thʉnʉisijim.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Magbaadëm dʉ̈i ĩchab edaujãjã sĩi ẽsapjö pʉʉrsiirmamua chukkhu aadëjim. Magbaa thumaa durrsĩ sĩsidʉmjã amach narr aigmua chawag ërëubaadee ĩchab döjãrr morr sĩsidʉmjã ich agjö chawag ĩiudʉjierram.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Mʉg durr gayam reinaanjã mag oobaa, ãaur khʉʉn jẽb degjã ierr paaukhamaawai, ãaur khʉʉn durrbʉ̈ ee mokpör dapagkham eegarjã dubjierram, daumeerwai. Mamʉ makhʉʉn appaijã khabajim. Ich agjö daumerjierram ĩchab, chi daphʉm khʉʉn, soldaaun pörnaan, riknaan, chi jua thierrnaan, sĩi chikham chogkha par phidkha sĩsid arr khʉʉnpa; thumaam khʉʉn ich agjöo daumerjierram, jãphierr nʉm iekhau.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Mag daumer nʉmua durrsĩigta wounaanagamjö chaigpanaa, “Jãg pörkhau gaai oo simʉg maar oom ugua, maar ʉ̈r dʉrbagkhawi pãach eegar maar meer athat” anaajim.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 “¡Maar meer athat! Maar gaaita Cordero khĩir machag meeuju ed barbaichëm. Jãg sim, ¿khaíu i jua jʉmbarju?” anaajim, i ökgau.
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.