Romanos 9
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NTLH
1 À mʋ̀ də Zwezi-*Kərisə vwə duən nə, kʋ ga yɩ cɩ́gá nə, à wá swɩ̀n, à bá kʋnɩ kʋnkʋn. Yɩɩ-*Siŋu tə, kʋ nə wulə à pubʋŋa wa, bɩrɩ də, kʋ yɩ cɩ́gá.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 À pùə́ cʋ̀gʋ̀ zənzən, à yɩra ga wiri máŋá mama.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Cɩ́gá mama à tətə yà swə, sə Yɩɩ cʋ̀gʋ̀ à mʋ̀, sə ʋ ga pwɛ̀e à də Zwezi-Kərisə duən nə, də kʋ yà nə wá pa lɩ̀à tə, ba nə lʋrɩ à mʋ̀ də ba mʋ̀ mɛ dwíí nədʋ wa, ba ga yɩ à nubɩa tə boli ʋ yɩra.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Ba mʋ̀ nə yɩ *Yɩzərayɛlə lɩ̀à tə, Yɩɩ nə kúrí, sə ʋ pa ba jì ʋ bɩa. Ʋ bɩrɩ ba ʋ dun tə. Ʋ jɩn *nimarʋ də ba. Ʋ twá də *Moyizə ʋ pa ba ʋ *nii tə. Ʋ pɩn cwəŋə, sə ba tʋn ba pa wá. Ʋ kàn nikanan də ba.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Ba dwíí tə dəkuu yɩ kʋ nan nə nɩbara-ba dwíí tə wa. Mə ba mʋ̀ dwíí tə wa nə, ba lʋrɩ Zwezi-Kərisə ndə ba nə lʋrɩ ləzwənə nətʋ. Ʋ mʋ̀ Zwezi-Kərisə təntə nə yɩ Yɩɩ, ʋ ga wulə tə mama yuu wa. Nə pɩan dun mɛ wá máŋá də máŋá, kʋ nə ba zwɛ̀e. Amɩɩna!
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Kʋ tà à pɩ̀à, sə à bɩrɩ də, Yɩɩ nikanɩ tə dàń jigə tʋtʋ. Kʋ cɩ́gá wa nə, kʋ tà lɩ̀à tə mama *Yɩzərayɛlə lɩ̀à tə nə lʋrɩ, nə yɩ Yɩzərayɛlə lɩ̀à cɩ́gá cɩ́gá.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Yá kʋ ma tà lɩ̀à tə mama, ba nə lʋrɩ ba *Abərahamə dwíí tə wa, nə yɩ ʋ bɩa cɩ́gá cɩ́gá. Cɩ́gá, Yɩɩ swɩ̀n Abərahamə con, ʋ wʋ́: «N wá twá də *Yɩzakə n na dwíí, kʋ bon n yɩrɩ».
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Nə̀ń, kʋ yoo təntə də̀ń. Yɩɩ bɩa cɩ́gá cɩ́gá yɩ bɩa tə, kʋ nə twá də ʋ nikanɩ tə, ba ma lʋrɩ ba. Kʋ tà bɩa tə, bɛɛ də kan nə pə̀ń duən nə, ba ma lʋrɩ də ba tətə fɩra.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Á nəŋə kʋ tə, Yɩɩ nə swɩ̀n ʋ nikanɩ tə wa. Ʋ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Kʋ máŋá təntə tətə wa nə wá kʋ bà kʋ yí, à wá pìí à bà, də Sara lʋrɩ bìú».
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Yá kʋ tà kʋ cɩcɩ. Rebeka də lʋrɩ yɩywɛɛ bələ nə nɩbɛɛ Yɩzakə nə.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 — ausente —
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Bɛ̀eɛ̀e nə nə kʋ́ʋ̀ wá swɩ̀n? Kʋ pɩ̀à kʋ bɩrɩ də, kʋnkʋn yìə̀n wulə Yɩɩ də con, naaa? Abada! Kʋ tà nətʋ!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Yɩɩ swɩ̀n *Moyizə con, ʋ wʋ́: «À wá dəri lìù tə yinəgə zənzən, à nə pɩ̀à, sə à dəri ʋ yinəgə zənzən. À ga wá ya zəni à pa lìù tə nə, à nə pɩ̀à, sə à ya zəni à pa wá».
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Kʋ nətʋ dàń bɩrɩ də, Yɩɩ fɩra tə ba ləzoni fɩra nə twá. Tə ma kʋ́ʋ̀ ba ba kajaŋa də nə twá. Tə yɩ tə twá də ʋ mʋ̀ Yɩɩ tətə, ʋ nə dəri yinəgə zənzən.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Kʋ pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa də, Yɩɩ swɩ̀n *Farawon con, ʋ wʋ́: «N yɩ à sɩnɩ à tún mʋ́ pɩ̀ʋ́, sə máŋá tə, n nə vɩga à nii, sə à bɩrɩ mʋ́ à dɩ̀àn tə, sə à yɩrɩ zʋ lʋʋ mama wa».
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Kʋ bɩrɩ nəba də, Yɩɩ yàá dəri lìù tə yinəgə zənzən, ʋ nə pɩ̀à, sə ʋ dəri kʋ tíú yinəgə zənzən. Yá ʋ yàá pa lìù don də vɩ ʋ mʋ̀ Yɩɩ nii, kʋ ga yɩ Yɩɩ tətə nə pɩ̀à kʋ nətʋ.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Kʋ wàá kʋ pɩn lìù bwe nə, ʋ wʋ́: «Də kʋ nə yɩ nətʋ, bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, Yɩɩ yàá caga lɩ̀à duən nii nə, ba nə fwa cʋna yɩrɩ? Lìù tə̀lə́ ʋ nə wàá yoo ʋ fwa, də kʋ nə tà kʋ tə, Yɩɩ nə pɩ̀à». Yá à mʋ̀ wá le kʋ tíú, à wʋ́:
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 «N mʋ̀ dàń nə yɩ wàà, ʋ ma dɩ tʋ́tʋ̀ná nətʋ də Yɩɩ?» Lìù nə ma wùrú, wùrú tə wàá kʋ tíú con kʋ swɩ̀n, kʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, n ma nə nətən?»
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Lìù tə, ʋ nə ma wùrú tə, jə cwəŋə, sə ʋ fwa kʋ tə, ʋ nə pɩ̀à də dɔɔ tə. Ʋ wàá dɔɔ tə ʋ pwɛ̀e bələ, ʋ tì kʋ vàn don, ʋ ma fwa wùrú nəzəŋu, ba nə lɩ ba tún, ba ma tʋŋa dun tʋtʋnan. Ʋ ga tì kʋ don tə, ʋ ma fwa wùrú, ba nə ma tʋŋa dɩɩn mama.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Yɩɩ yà pɩ̀à ʋ bɩrɩ də, ʋ lɩŋa zaŋa, ʋ ga jə dɩ̀àn də. Yá ʋ jɩn pɩ́nʋ́ zənzən də lɩ̀à tə, ʋ lɩŋa tə nə zaŋa ba yuu wa, ʋ yà nə mɛ, sə ʋ cʋ̀gʋ̀ ba ʋ pa, ba jén ʋ yáá con mɩ́ámɩ́án.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Kʋ máŋá nədʋ təntə wa, Yɩɩ yà pɩ̀à, sə lɩ̀à tə lwarɩ ʋ dun tə nə dáá zənzən nətʋ. Ʋ dəri lɩ̀à duən yinəgə zənzən, ʋ ga dí yáá ʋ tanɩ ba ʋ tún, sə ba twá ba ya ʋ dun təntə wa.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Nə mʋ̀ nə yɩ ba lɩ̀à təntə. Nə mama yɩ lɩ̀à tə, Yɩɩ nə kúrí, sə nə ya ʋ lɩ̀à. Kʋ tà *Zwifə-ba dwíí tə cɩcɩ nə, ʋ kúrí, ʋ kúrí dwíə́ tə duən tə də.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Kʋ yɩ ndə kʋ nə pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nʋ̀ Oze sagɩ tə wa, kʋ wʋ́:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Yá bwálɩ́ tə nə, ba yà nə swɩ̀n ba con də, ba tà à mʋ̀ Yɩɩ lɩ̀à, ba dàń wá bon ba, Yɩɩ tə, ʋ nə wulə mɩɩ wa, bɩa».
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Yɩɩ nii sʋ̀sʋ̀nʋ̀ *Ezayi də swɩ̀n *Yɩzərayɛlə dwíí tə yoo, ʋ bɩrɩ, ʋ wʋ́:
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Kʋ tə Yɩɩ nə swɩ̀n də, ʋ wá fwa tɩa yuu wa, ʋ bá dán ʋ ma tʋn kʋ, ʋ zwɛ̀e».
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ezayi tə kʋ́ʋ̀ dí yáá, ʋ swɩ̀n, ʋ wʋ́:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Bɛ̀eɛ̀e nə nə kʋ́ʋ̀ wá swɩ̀n? Lɩ̀à tə, ba nə tà Zwifə-ba mʋ̀ yà ba ba tɩ̀àn kálʋ́, sə ba ya cɩ́gá tɩ̀án Yɩɩ yáá con. Yá sɩ́ʋ́n nə, ba jigə cɩ́gá tɩ̀án Yɩɩ yáá con, ba nə keni ba waa Zwezi-Kərisə nə yɩrɩ.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Yá Yɩzərayɛlə lɩ̀à tə mʋ̀ yà yɩ ba kálʋ́ ba tɩ̀àn, sə ba twá Yɩɩ *nii tə nə, sə ba ma ya cɩ́gá tɩ̀án Yɩɩ yáá con. Yá ba wà wànɩ́ ba twá Yɩɩ nii tə nə, ndə kʋ nə mɛ nətʋ, ba va ba yí kʋ yígúrə́.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Bɛ̀eɛ̀e dàń nə pɩn, ba wà cɩ́gá tɩ̀án jì Yɩɩ yáá con? Yɩzərayɛlə lɩ̀à yà pɩ̀à ba twá ba tʋtʋnan nə, ba ma jì cɩ́gá tɩ̀án Yɩɩ yáá con, yá ba ga kʋ́ʋ̀ wà ba waa ken Yɩɩ nə. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ba vɩ lìù tə, Yɩɩ nə tʋn, ndə lɩ̀à nə bwɩn ba tɩ̀àn kapan tə nə, ba tʋ.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Kʋ pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa, kʋ wʋ́:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.