João 13
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs VC
1 Də tɩa tə nə wà pʋrɩ, sə ba də́ *Pakə cànà tə, Zwezi yà dí yáá ʋ yə̀ə́ də, ʋ máŋá yí. Ʋ yà yə̀ə́ də, ʋ mɛ, sə ʋ yá lʋʋ kʋ tə, sə ʋ pìí ʋ va ʋ nyɩna Yɩɩ con. Zwezi yà sóní ʋ kwa lɩ̀à tə, ba nə wulə lʋʋ kʋ tə wa, yá ʋ tə sóní ba zənzən, ʋ ja lɛ.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Zwezi də ʋ karbɩa tə yà jə̀ə́ duən nə, ba də́ wodiu. *Sɩtana mʋ̀ yà dí yáá, ʋ kə pubʋŋa Zwidasə Yisəkariyɔtə bɩcan wa, ʋ nə yɩ Simon bìú, sə ʋ pa Zwezi dʋŋa ja wá.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Zwezi yà yə̀ə́ də, ʋ yɩ ʋ nan ʋ nyɩna Yɩɩ con. Yá ʋ yɩ ʋ pìí ʋ vəli ʋ nyɩna Yɩɩ con. Ʋ yə̀ə́ də, ʋ nyɩna Yɩɩ ken wiən tə mɛ dɩ̀àn ʋ jɩɩn wa.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Ʋ dàń nyɩ́ ʋ zàn wodiu tə yuu, ʋ kʋ̀rɩ̀ gànʋ̀ tə, ʋ nə zʋa yuu wa, ʋ tún. Kʋ kwa nə, ʋ tì pʋ̀pɔ̀ɔ́, ʋ vwa ʋ tàŋá nə.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 Kʋ kwa nə, ʋ dàń twɛ nɩ́á ʋ kə tasaʋ wa, ʋ ga wulə ʋ sɩn ʋ karbɩa tə nɛɛ. Yá ʋ ja pʋ̀pɔ̀ɔ́ tə, kʋ nə vwə ʋ tàŋá nə, ʋ ma pupugə tə.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Ʋ dàń ma sɩn ba nɛɛ tə, ʋ va ʋ yí Simon Piyɛrə. Simon Piyɛrə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «N mʋ̀ *Yuu-Tiu, n bá sɩn à mʋ̀ nɛɛ tə!»
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Zwezi ma le wá, ʋ wʋ́: «Sɩ́ʋ́n nə n tə yə̀rì kʋ tə, à nə fwa tə də̀ń. Yá n wá nì kʋ də̀ń, máŋá don wa».
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Piyɛrə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Abada! N bá sɩn à mʋ̀ nɛɛ, mama!» Zwezi le wá, ʋ wʋ́: «Də à nə wà n nɛɛ tə sɩn, n bá ja tori à con».
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Simon Piyɛrə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Yuu-Tiu, kʋ kʋ́ʋ̀ tà à nɛɛ cɩcɩ nə, n wá sɩn, n dàń sɩn à jɩ̀àn tə, də à yuu tə mɛ».
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Zwezi le wá, ʋ wʋ́: «Lìù tə, ʋ nə swɛ nɩ́á, ʋ kʋ́ʋ̀ ba pɩ̀à, sə ba swɛ ʋ yɩra tə mama, də kʋ nə tà, ʋ nɛɛ ka sɩn. Ʋ yɩra tə mama ziən. Ʋ bɩcan yɩ nəpon Yɩɩ yáá con. Á bɩcan yɩ nəpon. Yá kʋ dàń nə tà á mama».
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 Ʋ yà yə̀ə́ lìù tə, ʋ nə wá ja wá, ʋ pa. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ ma swɩ̀n də, kʋ tà ba mama bɩcan nə ya nəpon Yɩɩ yáá con.
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Máŋá tə wa, Zwezi nə sɩn ba nɛɛ tə, ʋ zwɛ̀e, ʋ tì ʋ ganan tə, ʋ zʋ, ʋ ga pìí ʋ va ʋ jə̀ə́ ʋ bwálɩ́ nə wodiu tə bɩan nə. Ʋ dàń ga swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á yə̀ə́ kʋ tə, à nə fwa aba, tə də̀ń, naaa?
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 Á boŋə nə, á wʋ́: ‹karnyɩna›, nə à yə̀ə́ ‹Yuu-Tiu›. Kʋ yɩ cɩ́gá nə, á swɩ̀n. À yɩ karnyɩna, à ga yɩ Yuu-Tiu.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Də à mʋ̀ lìù tə, à nə yɩ Yuu-Tiu, à nə yɩ karnyɩna, à dàń nə sɩn á nɛɛ, á də tətə dàń mɛ, sə á sɩn duən nɛɛ.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 Kʋ tə à nə fwa tə, à fwa kʋ, sə kʋ ya nyɩnyɩga, kʋ pa aba, sə á də fwa kʋ duən yɩra, ndə à nə fwa kʋ á yɩra nətʋ.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: *Tʋtʋnbiu ba ʋ yuu tíú dwə. Tʋntʋnʋ tə, ba nə tʋn, də ma ba lìù tə, ʋ nə tʋn wá, dwə.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Sɩ́ʋ́n nə, á dàń yə̀ə́ kʋ yoo təntə mama. Á fwa kʋ tə, à nə swɩ̀n á con, yá á wá yà pupwən wa».
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 «Kʋ tà á mama yoo nə à swɩ̀n, à yə̀ə́ lɩ̀à tə, à nə kúrí. Kʋ tə nə pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa, nii mɛ, sə kʋ sú. Kʋ swɩ̀n, kʋ wʋ́: ‹Lìù tə, à mʋ̀ də wa nə wulə, nə də́ wodiu tə duən nə, kʋ tíú vəvəri ʋ zɩga à nə›.
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 À swɩ̀n kʋ yoo təntə á con də, kʋ máŋá tə wà yí. À pɩ̀à, kʋ nə yí, máŋá tə wa, sə á pa cɩ́gá də, à mʋ̀ nə yɩ lìù tə, à nə wulə, wuuu.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Lìù tə, ʋ nə sɛ̀e lìù tə, à nə tʋn, kʋ tíú sɛ̀e à tətə. Yá lìù ʋ nə sɛ̀e nə, kʋ tíú sɛ̀e lìù tə, ʋ nə tʋn nə».
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Zwezi nə swɩ̀n tə sʋ̀ràn təntə kwa nə, ʋ bɩcan gugurə, ʋ ga swɩ̀n yoo kʋ tə, ʋ bɩrɩ ba, ʋ wʋ́: «Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Á wa lìù don wá ja nə, ʋ pa».
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Karbɩa tə jə̀ə́, ba ywàń duən yɛɛ wa, də ba bwe ba tɩ̀àn, sə ba jə́n, kʋ yɩ wàà yoo nə Zwezi swɩ̀n.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Karbɩa tə wa karbiu tə, Zwezi yà nə swə tə, yà nə jə̀ə́ ʋ dà Zwezi nə.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Simon Piyɛrə dàń ma gwɛn wá, sə ʋ bwe Zwezi ʋ jə́n kʋ yɩ wàà nə, ʋ swɩ̀n.
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Karbiu təntə ma guni ʋ kə Zwezi con, ʋ ga bwe wá, ʋ wʋ́: «*Yuu-Tiu, kʋ tíú nə yɩ wàà?»
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Zwezi le, ʋ wʋ́: «Kʋ tíú nə yɩ lìù tə, à nə wá kuli dipɛn kɩkaʋ zʋŋa tə wa, à lɩ à pa wá». Zwezi dàń ma tì dipɛn, ʋ kuli zʋŋa tə wa, ʋ lɩ ʋ pa Zwidasə Yisəkariyɔtə nə, ʋ nə yɩ Simon bìú.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Máŋá tə, Zwidasə nə jon dipɛn kɩkaʋ tə, də *Sɩtana zʋa ʋ bɩcan wa. Zwezi ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Kʋ tə, n nə pɩ̀à, sə n fwa tə, fwa kʋ lala!»
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Lɩ̀à tə, ba yà nə jə̀ə́ wodiu tə bɩan nə ladʋa tətə yà wà kʋ tə, Zwezi nə swɩ̀n ʋ con, tə də̀ń lwarɩ.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Kʋ yɩ cɩ́gá, Zwidasə yà nə jə ba səbiu lɔ̀ɔ̀ tə. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ba wa lɩ̀à duən bʋŋa də, kʋ yɩ ndə Zwezi tʋn wá, sə ʋ va ʋ yə̀ cànà tə zɩla, nə à yə̀ə́, sə ʋ pa won zʋra tə nə.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Zwidasə nə jon dipɛn kɩkaʋ tə, mə ʋ ka nan də nə. Kʋ máŋá tə wa, də tɩa yí.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Zwidasə nə nan tə, kwa nə, Zwezi swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Sɩ́ʋ́n nə, *Ləzwənə-Biu tə dàń wá na dun. Yá Yɩɩ wá twá wá, ʋ bɩrɩ ʋ dun tə.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Yɩɩ twá də wá, ʋ bɩrɩ ʋ dun tə, yá ʋ wá pa ʋ na dun tə, tə nə wulə ʋ mʋ̀ Yɩɩ con. Ʋ wá pa à na tə dun təntə, sɩ́ʋ́n sɩ́ʋ́n.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 À bɩa-ba, à dàń yɩ à wulə də aba máŋá mancɩn wa. Kʋ kwa nə, á wá pɩ̀à nə. Sɩ́ʋ́n nə, à dàń swɩ̀n á də con, ndə à nə swɩ̀n *Zwifə-ba con də, bwálɩ́ tə, à nə vəli, á wàrɩ̀ lá, á vəli.
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 À pɩn aba *nii yìə̀n nədʋn: Á swənə duən. Kʋ mɛ, sə á sóní duən, ndə à nə sóní aba nətʋ.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Də á nə swə duən, mə kʋ wá twá nətʋ, lɩ̀à mama ma lwarɩ də, á ya à mʋ̀ karbɩa».
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Kʋ kwa nə, Simon Piyɛrə bwe Zwezi, ʋ wʋ́: «*Yuu-Tiu, yə̀n nə n vələ?» Zwezi ma le wá, ʋ wʋ́: «Bwálɩ́ tə, à nə vələ, n wàrɩ̀ à nə n twá, n vəli lá sɩ́ʋ́n. Máŋá don wa nə, n wá twá à nə n va».
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Piyɛrə ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Yuu-Tiu, bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, à ma wàrɩ̀ n nə à twá, à vəli lá, sɩ́ʋ́n? À ken à sírí, sə à tɩ n yɩrɩ».
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Zwezi le wá, ʋ wʋ́: «N ken n sírí cɩ́gá mama, sə n tɩ à yɩrɩ? Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ n con: N wá swɩ̀n də, n yə̀rì nə, nɛɛ batwa, də cəbɩʋ tə wà kwi».
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.