João 13
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NVT
1 Də tɩa tə nə wà pʋrɩ, sə ba də́ *Pakə cànà tə, Zwezi yà dí yáá ʋ yə̀ə́ də, ʋ máŋá yí. Ʋ yà yə̀ə́ də, ʋ mɛ, sə ʋ yá lʋʋ kʋ tə, sə ʋ pìí ʋ va ʋ nyɩna Yɩɩ con. Zwezi yà sóní ʋ kwa lɩ̀à tə, ba nə wulə lʋʋ kʋ tə wa, yá ʋ tə sóní ba zənzən, ʋ ja lɛ.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Zwezi də ʋ karbɩa tə yà jə̀ə́ duən nə, ba də́ wodiu. *Sɩtana mʋ̀ yà dí yáá, ʋ kə pubʋŋa Zwidasə Yisəkariyɔtə bɩcan wa, ʋ nə yɩ Simon bìú, sə ʋ pa Zwezi dʋŋa ja wá.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Zwezi yà yə̀ə́ də, ʋ yɩ ʋ nan ʋ nyɩna Yɩɩ con. Yá ʋ yɩ ʋ pìí ʋ vəli ʋ nyɩna Yɩɩ con. Ʋ yə̀ə́ də, ʋ nyɩna Yɩɩ ken wiən tə mɛ dɩ̀àn ʋ jɩɩn wa.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Ʋ dàń nyɩ́ ʋ zàn wodiu tə yuu, ʋ kʋ̀rɩ̀ gànʋ̀ tə, ʋ nə zʋa yuu wa, ʋ tún. Kʋ kwa nə, ʋ tì pʋ̀pɔ̀ɔ́, ʋ vwa ʋ tàŋá nə.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Kʋ kwa nə, ʋ dàń twɛ nɩ́á ʋ kə tasaʋ wa, ʋ ga wulə ʋ sɩn ʋ karbɩa tə nɛɛ. Yá ʋ ja pʋ̀pɔ̀ɔ́ tə, kʋ nə vwə ʋ tàŋá nə, ʋ ma pupugə tə.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Ʋ dàń ma sɩn ba nɛɛ tə, ʋ va ʋ yí Simon Piyɛrə. Simon Piyɛrə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «N mʋ̀ *Yuu-Tiu, n bá sɩn à mʋ̀ nɛɛ tə!»
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Zwezi ma le wá, ʋ wʋ́: «Sɩ́ʋ́n nə n tə yə̀rì kʋ tə, à nə fwa tə də̀ń. Yá n wá nì kʋ də̀ń, máŋá don wa».
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Piyɛrə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Abada! N bá sɩn à mʋ̀ nɛɛ, mama!» Zwezi le wá, ʋ wʋ́: «Də à nə wà n nɛɛ tə sɩn, n bá ja tori à con».
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Simon Piyɛrə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Yuu-Tiu, kʋ kʋ́ʋ̀ tà à nɛɛ cɩcɩ nə, n wá sɩn, n dàń sɩn à jɩ̀àn tə, də à yuu tə mɛ».
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Zwezi le wá, ʋ wʋ́: «Lìù tə, ʋ nə swɛ nɩ́á, ʋ kʋ́ʋ̀ ba pɩ̀à, sə ba swɛ ʋ yɩra tə mama, də kʋ nə tà, ʋ nɛɛ ka sɩn. Ʋ yɩra tə mama ziən. Ʋ bɩcan yɩ nəpon Yɩɩ yáá con. Á bɩcan yɩ nəpon. Yá kʋ dàń nə tà á mama».
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Ʋ yà yə̀ə́ lìù tə, ʋ nə wá ja wá, ʋ pa. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ ma swɩ̀n də, kʋ tà ba mama bɩcan nə ya nəpon Yɩɩ yáá con.
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Máŋá tə wa, Zwezi nə sɩn ba nɛɛ tə, ʋ zwɛ̀e, ʋ tì ʋ ganan tə, ʋ zʋ, ʋ ga pìí ʋ va ʋ jə̀ə́ ʋ bwálɩ́ nə wodiu tə bɩan nə. Ʋ dàń ga swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á yə̀ə́ kʋ tə, à nə fwa aba, tə də̀ń, naaa?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Á boŋə nə, á wʋ́: ‹karnyɩna›, nə à yə̀ə́ ‹Yuu-Tiu›. Kʋ yɩ cɩ́gá nə, á swɩ̀n. À yɩ karnyɩna, à ga yɩ Yuu-Tiu.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Də à mʋ̀ lìù tə, à nə yɩ Yuu-Tiu, à nə yɩ karnyɩna, à dàń nə sɩn á nɛɛ, á də tətə dàń mɛ, sə á sɩn duən nɛɛ.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Kʋ tə à nə fwa tə, à fwa kʋ, sə kʋ ya nyɩnyɩga, kʋ pa aba, sə á də fwa kʋ duən yɩra, ndə à nə fwa kʋ á yɩra nətʋ.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: *Tʋtʋnbiu ba ʋ yuu tíú dwə. Tʋntʋnʋ tə, ba nə tʋn, də ma ba lìù tə, ʋ nə tʋn wá, dwə.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Sɩ́ʋ́n nə, á dàń yə̀ə́ kʋ yoo təntə mama. Á fwa kʋ tə, à nə swɩ̀n á con, yá á wá yà pupwən wa».
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 «Kʋ tà á mama yoo nə à swɩ̀n, à yə̀ə́ lɩ̀à tə, à nə kúrí. Kʋ tə nə pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa, nii mɛ, sə kʋ sú. Kʋ swɩ̀n, kʋ wʋ́: ‹Lìù tə, à mʋ̀ də wa nə wulə, nə də́ wodiu tə duən nə, kʋ tíú vəvəri ʋ zɩga à nə›.
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 À swɩ̀n kʋ yoo təntə á con də, kʋ máŋá tə wà yí. À pɩ̀à, kʋ nə yí, máŋá tə wa, sə á pa cɩ́gá də, à mʋ̀ nə yɩ lìù tə, à nə wulə, wuuu.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Lìù tə, ʋ nə sɛ̀e lìù tə, à nə tʋn, kʋ tíú sɛ̀e à tətə. Yá lìù ʋ nə sɛ̀e nə, kʋ tíú sɛ̀e lìù tə, ʋ nə tʋn nə».
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Zwezi nə swɩ̀n tə sʋ̀ràn təntə kwa nə, ʋ bɩcan gugurə, ʋ ga swɩ̀n yoo kʋ tə, ʋ bɩrɩ ba, ʋ wʋ́: «Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Á wa lìù don wá ja nə, ʋ pa».
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Karbɩa tə jə̀ə́, ba ywàń duən yɛɛ wa, də ba bwe ba tɩ̀àn, sə ba jə́n, kʋ yɩ wàà yoo nə Zwezi swɩ̀n.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Karbɩa tə wa karbiu tə, Zwezi yà nə swə tə, yà nə jə̀ə́ ʋ dà Zwezi nə.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Simon Piyɛrə dàń ma gwɛn wá, sə ʋ bwe Zwezi ʋ jə́n kʋ yɩ wàà nə, ʋ swɩ̀n.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Karbiu təntə ma guni ʋ kə Zwezi con, ʋ ga bwe wá, ʋ wʋ́: «*Yuu-Tiu, kʋ tíú nə yɩ wàà?»
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Zwezi le, ʋ wʋ́: «Kʋ tíú nə yɩ lìù tə, à nə wá kuli dipɛn kɩkaʋ zʋŋa tə wa, à lɩ à pa wá». Zwezi dàń ma tì dipɛn, ʋ kuli zʋŋa tə wa, ʋ lɩ ʋ pa Zwidasə Yisəkariyɔtə nə, ʋ nə yɩ Simon bìú.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Máŋá tə, Zwidasə nə jon dipɛn kɩkaʋ tə, də *Sɩtana zʋa ʋ bɩcan wa. Zwezi ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Kʋ tə, n nə pɩ̀à, sə n fwa tə, fwa kʋ lala!»
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Lɩ̀à tə, ba yà nə jə̀ə́ wodiu tə bɩan nə ladʋa tətə yà wà kʋ tə, Zwezi nə swɩ̀n ʋ con, tə də̀ń lwarɩ.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Kʋ yɩ cɩ́gá, Zwidasə yà nə jə ba səbiu lɔ̀ɔ̀ tə. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ba wa lɩ̀à duən bʋŋa də, kʋ yɩ ndə Zwezi tʋn wá, sə ʋ va ʋ yə̀ cànà tə zɩla, nə à yə̀ə́, sə ʋ pa won zʋra tə nə.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Zwidasə nə jon dipɛn kɩkaʋ tə, mə ʋ ka nan də nə. Kʋ máŋá tə wa, də tɩa yí.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Zwidasə nə nan tə, kwa nə, Zwezi swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Sɩ́ʋ́n nə, *Ləzwənə-Biu tə dàń wá na dun. Yá Yɩɩ wá twá wá, ʋ bɩrɩ ʋ dun tə.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 Yɩɩ twá də wá, ʋ bɩrɩ ʋ dun tə, yá ʋ wá pa ʋ na dun tə, tə nə wulə ʋ mʋ̀ Yɩɩ con. Ʋ wá pa à na tə dun təntə, sɩ́ʋ́n sɩ́ʋ́n.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 À bɩa-ba, à dàń yɩ à wulə də aba máŋá mancɩn wa. Kʋ kwa nə, á wá pɩ̀à nə. Sɩ́ʋ́n nə, à dàń swɩ̀n á də con, ndə à nə swɩ̀n *Zwifə-ba con də, bwálɩ́ tə, à nə vəli, á wàrɩ̀ lá, á vəli.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 À pɩn aba *nii yìə̀n nədʋn: Á swənə duən. Kʋ mɛ, sə á sóní duən, ndə à nə sóní aba nətʋ.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Də á nə swə duən, mə kʋ wá twá nətʋ, lɩ̀à mama ma lwarɩ də, á ya à mʋ̀ karbɩa».
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Kʋ kwa nə, Simon Piyɛrə bwe Zwezi, ʋ wʋ́: «*Yuu-Tiu, yə̀n nə n vələ?» Zwezi ma le wá, ʋ wʋ́: «Bwálɩ́ tə, à nə vələ, n wàrɩ̀ à nə n twá, n vəli lá sɩ́ʋ́n. Máŋá don wa nə, n wá twá à nə n va».
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Piyɛrə ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Yuu-Tiu, bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, à ma wàrɩ̀ n nə à twá, à vəli lá, sɩ́ʋ́n? À ken à sírí, sə à tɩ n yɩrɩ».
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Zwezi le wá, ʋ wʋ́: «N ken n sírí cɩ́gá mama, sə n tɩ à yɩrɩ? Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ n con: N wá swɩ̀n də, n yə̀rì nə, nɛɛ batwa, də cəbɩʋ tə wà kwi».
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.