João 13
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NTLH
1 Də tɩa tə nə wà pʋrɩ, sə ba də́ *Pakə cànà tə, Zwezi yà dí yáá ʋ yə̀ə́ də, ʋ máŋá yí. Ʋ yà yə̀ə́ də, ʋ mɛ, sə ʋ yá lʋʋ kʋ tə, sə ʋ pìí ʋ va ʋ nyɩna Yɩɩ con. Zwezi yà sóní ʋ kwa lɩ̀à tə, ba nə wulə lʋʋ kʋ tə wa, yá ʋ tə sóní ba zənzən, ʋ ja lɛ.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Zwezi də ʋ karbɩa tə yà jə̀ə́ duən nə, ba də́ wodiu. *Sɩtana mʋ̀ yà dí yáá, ʋ kə pubʋŋa Zwidasə Yisəkariyɔtə bɩcan wa, ʋ nə yɩ Simon bìú, sə ʋ pa Zwezi dʋŋa ja wá.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Zwezi yà yə̀ə́ də, ʋ yɩ ʋ nan ʋ nyɩna Yɩɩ con. Yá ʋ yɩ ʋ pìí ʋ vəli ʋ nyɩna Yɩɩ con. Ʋ yə̀ə́ də, ʋ nyɩna Yɩɩ ken wiən tə mɛ dɩ̀àn ʋ jɩɩn wa.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Ʋ dàń nyɩ́ ʋ zàn wodiu tə yuu, ʋ kʋ̀rɩ̀ gànʋ̀ tə, ʋ nə zʋa yuu wa, ʋ tún. Kʋ kwa nə, ʋ tì pʋ̀pɔ̀ɔ́, ʋ vwa ʋ tàŋá nə.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Kʋ kwa nə, ʋ dàń twɛ nɩ́á ʋ kə tasaʋ wa, ʋ ga wulə ʋ sɩn ʋ karbɩa tə nɛɛ. Yá ʋ ja pʋ̀pɔ̀ɔ́ tə, kʋ nə vwə ʋ tàŋá nə, ʋ ma pupugə tə.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Ʋ dàń ma sɩn ba nɛɛ tə, ʋ va ʋ yí Simon Piyɛrə. Simon Piyɛrə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «N mʋ̀ *Yuu-Tiu, n bá sɩn à mʋ̀ nɛɛ tə!»
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Zwezi ma le wá, ʋ wʋ́: «Sɩ́ʋ́n nə n tə yə̀rì kʋ tə, à nə fwa tə də̀ń. Yá n wá nì kʋ də̀ń, máŋá don wa».
7 Jesus respondeu:
8 Piyɛrə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Abada! N bá sɩn à mʋ̀ nɛɛ, mama!» Zwezi le wá, ʋ wʋ́: «Də à nə wà n nɛɛ tə sɩn, n bá ja tori à con».
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Simon Piyɛrə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Yuu-Tiu, kʋ kʋ́ʋ̀ tà à nɛɛ cɩcɩ nə, n wá sɩn, n dàń sɩn à jɩ̀àn tə, də à yuu tə mɛ».
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Zwezi le wá, ʋ wʋ́: «Lìù tə, ʋ nə swɛ nɩ́á, ʋ kʋ́ʋ̀ ba pɩ̀à, sə ba swɛ ʋ yɩra tə mama, də kʋ nə tà, ʋ nɛɛ ka sɩn. Ʋ yɩra tə mama ziən. Ʋ bɩcan yɩ nəpon Yɩɩ yáá con. Á bɩcan yɩ nəpon. Yá kʋ dàń nə tà á mama».
10 Aí Jesus disse:
11 Ʋ yà yə̀ə́ lìù tə, ʋ nə wá ja wá, ʋ pa. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ ma swɩ̀n də, kʋ tà ba mama bɩcan nə ya nəpon Yɩɩ yáá con.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Máŋá tə wa, Zwezi nə sɩn ba nɛɛ tə, ʋ zwɛ̀e, ʋ tì ʋ ganan tə, ʋ zʋ, ʋ ga pìí ʋ va ʋ jə̀ə́ ʋ bwálɩ́ nə wodiu tə bɩan nə. Ʋ dàń ga swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á yə̀ə́ kʋ tə, à nə fwa aba, tə də̀ń, naaa?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Á boŋə nə, á wʋ́: ‹karnyɩna›, nə à yə̀ə́ ‹Yuu-Tiu›. Kʋ yɩ cɩ́gá nə, á swɩ̀n. À yɩ karnyɩna, à ga yɩ Yuu-Tiu.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Də à mʋ̀ lìù tə, à nə yɩ Yuu-Tiu, à nə yɩ karnyɩna, à dàń nə sɩn á nɛɛ, á də tətə dàń mɛ, sə á sɩn duən nɛɛ.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Kʋ tə à nə fwa tə, à fwa kʋ, sə kʋ ya nyɩnyɩga, kʋ pa aba, sə á də fwa kʋ duən yɩra, ndə à nə fwa kʋ á yɩra nətʋ.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: *Tʋtʋnbiu ba ʋ yuu tíú dwə. Tʋntʋnʋ tə, ba nə tʋn, də ma ba lìù tə, ʋ nə tʋn wá, dwə.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Sɩ́ʋ́n nə, á dàń yə̀ə́ kʋ yoo təntə mama. Á fwa kʋ tə, à nə swɩ̀n á con, yá á wá yà pupwən wa».
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 «Kʋ tà á mama yoo nə à swɩ̀n, à yə̀ə́ lɩ̀à tə, à nə kúrí. Kʋ tə nə pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa, nii mɛ, sə kʋ sú. Kʋ swɩ̀n, kʋ wʋ́: ‹Lìù tə, à mʋ̀ də wa nə wulə, nə də́ wodiu tə duən nə, kʋ tíú vəvəri ʋ zɩga à nə›.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 À swɩ̀n kʋ yoo təntə á con də, kʋ máŋá tə wà yí. À pɩ̀à, kʋ nə yí, máŋá tə wa, sə á pa cɩ́gá də, à mʋ̀ nə yɩ lìù tə, à nə wulə, wuuu.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Lìù tə, ʋ nə sɛ̀e lìù tə, à nə tʋn, kʋ tíú sɛ̀e à tətə. Yá lìù ʋ nə sɛ̀e nə, kʋ tíú sɛ̀e lìù tə, ʋ nə tʋn nə».
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Zwezi nə swɩ̀n tə sʋ̀ràn təntə kwa nə, ʋ bɩcan gugurə, ʋ ga swɩ̀n yoo kʋ tə, ʋ bɩrɩ ba, ʋ wʋ́: «Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Á wa lìù don wá ja nə, ʋ pa».
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Karbɩa tə jə̀ə́, ba ywàń duən yɛɛ wa, də ba bwe ba tɩ̀àn, sə ba jə́n, kʋ yɩ wàà yoo nə Zwezi swɩ̀n.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Karbɩa tə wa karbiu tə, Zwezi yà nə swə tə, yà nə jə̀ə́ ʋ dà Zwezi nə.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Simon Piyɛrə dàń ma gwɛn wá, sə ʋ bwe Zwezi ʋ jə́n kʋ yɩ wàà nə, ʋ swɩ̀n.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Karbiu təntə ma guni ʋ kə Zwezi con, ʋ ga bwe wá, ʋ wʋ́: «*Yuu-Tiu, kʋ tíú nə yɩ wàà?»
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Zwezi le, ʋ wʋ́: «Kʋ tíú nə yɩ lìù tə, à nə wá kuli dipɛn kɩkaʋ zʋŋa tə wa, à lɩ à pa wá». Zwezi dàń ma tì dipɛn, ʋ kuli zʋŋa tə wa, ʋ lɩ ʋ pa Zwidasə Yisəkariyɔtə nə, ʋ nə yɩ Simon bìú.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Máŋá tə, Zwidasə nə jon dipɛn kɩkaʋ tə, də *Sɩtana zʋa ʋ bɩcan wa. Zwezi ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Kʋ tə, n nə pɩ̀à, sə n fwa tə, fwa kʋ lala!»
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Lɩ̀à tə, ba yà nə jə̀ə́ wodiu tə bɩan nə ladʋa tətə yà wà kʋ tə, Zwezi nə swɩ̀n ʋ con, tə də̀ń lwarɩ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Kʋ yɩ cɩ́gá, Zwidasə yà nə jə ba səbiu lɔ̀ɔ̀ tə. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ba wa lɩ̀à duən bʋŋa də, kʋ yɩ ndə Zwezi tʋn wá, sə ʋ va ʋ yə̀ cànà tə zɩla, nə à yə̀ə́, sə ʋ pa won zʋra tə nə.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Zwidasə nə jon dipɛn kɩkaʋ tə, mə ʋ ka nan də nə. Kʋ máŋá tə wa, də tɩa yí.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Zwidasə nə nan tə, kwa nə, Zwezi swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Sɩ́ʋ́n nə, *Ləzwənə-Biu tə dàń wá na dun. Yá Yɩɩ wá twá wá, ʋ bɩrɩ ʋ dun tə.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Yɩɩ twá də wá, ʋ bɩrɩ ʋ dun tə, yá ʋ wá pa ʋ na dun tə, tə nə wulə ʋ mʋ̀ Yɩɩ con. Ʋ wá pa à na tə dun təntə, sɩ́ʋ́n sɩ́ʋ́n.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 À bɩa-ba, à dàń yɩ à wulə də aba máŋá mancɩn wa. Kʋ kwa nə, á wá pɩ̀à nə. Sɩ́ʋ́n nə, à dàń swɩ̀n á də con, ndə à nə swɩ̀n *Zwifə-ba con də, bwálɩ́ tə, à nə vəli, á wàrɩ̀ lá, á vəli.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 À pɩn aba *nii yìə̀n nədʋn: Á swənə duən. Kʋ mɛ, sə á sóní duən, ndə à nə sóní aba nətʋ.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Də á nə swə duən, mə kʋ wá twá nətʋ, lɩ̀à mama ma lwarɩ də, á ya à mʋ̀ karbɩa».
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Kʋ kwa nə, Simon Piyɛrə bwe Zwezi, ʋ wʋ́: «*Yuu-Tiu, yə̀n nə n vələ?» Zwezi ma le wá, ʋ wʋ́: «Bwálɩ́ tə, à nə vələ, n wàrɩ̀ à nə n twá, n vəli lá sɩ́ʋ́n. Máŋá don wa nə, n wá twá à nə n va».
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Piyɛrə ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Yuu-Tiu, bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, à ma wàrɩ̀ n nə à twá, à vəli lá, sɩ́ʋ́n? À ken à sírí, sə à tɩ n yɩrɩ».
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Zwezi le wá, ʋ wʋ́: «N ken n sírí cɩ́gá mama, sə n tɩ à yɩrɩ? Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ n con: N wá swɩ̀n də, n yə̀rì nə, nɛɛ batwa, də cəbɩʋ tə wà kwi».
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.