João 13
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARIB
1 Də tɩa tə nə wà pʋrɩ, sə ba də́ *Pakə cànà tə, Zwezi yà dí yáá ʋ yə̀ə́ də, ʋ máŋá yí. Ʋ yà yə̀ə́ də, ʋ mɛ, sə ʋ yá lʋʋ kʋ tə, sə ʋ pìí ʋ va ʋ nyɩna Yɩɩ con. Zwezi yà sóní ʋ kwa lɩ̀à tə, ba nə wulə lʋʋ kʋ tə wa, yá ʋ tə sóní ba zənzən, ʋ ja lɛ.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Zwezi də ʋ karbɩa tə yà jə̀ə́ duən nə, ba də́ wodiu. *Sɩtana mʋ̀ yà dí yáá, ʋ kə pubʋŋa Zwidasə Yisəkariyɔtə bɩcan wa, ʋ nə yɩ Simon bìú, sə ʋ pa Zwezi dʋŋa ja wá.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Zwezi yà yə̀ə́ də, ʋ yɩ ʋ nan ʋ nyɩna Yɩɩ con. Yá ʋ yɩ ʋ pìí ʋ vəli ʋ nyɩna Yɩɩ con. Ʋ yə̀ə́ də, ʋ nyɩna Yɩɩ ken wiən tə mɛ dɩ̀àn ʋ jɩɩn wa.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 Ʋ dàń nyɩ́ ʋ zàn wodiu tə yuu, ʋ kʋ̀rɩ̀ gànʋ̀ tə, ʋ nə zʋa yuu wa, ʋ tún. Kʋ kwa nə, ʋ tì pʋ̀pɔ̀ɔ́, ʋ vwa ʋ tàŋá nə.
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Kʋ kwa nə, ʋ dàń twɛ nɩ́á ʋ kə tasaʋ wa, ʋ ga wulə ʋ sɩn ʋ karbɩa tə nɛɛ. Yá ʋ ja pʋ̀pɔ̀ɔ́ tə, kʋ nə vwə ʋ tàŋá nə, ʋ ma pupugə tə.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Ʋ dàń ma sɩn ba nɛɛ tə, ʋ va ʋ yí Simon Piyɛrə. Simon Piyɛrə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «N mʋ̀ *Yuu-Tiu, n bá sɩn à mʋ̀ nɛɛ tə!»
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Zwezi ma le wá, ʋ wʋ́: «Sɩ́ʋ́n nə n tə yə̀rì kʋ tə, à nə fwa tə də̀ń. Yá n wá nì kʋ də̀ń, máŋá don wa».
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Piyɛrə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Abada! N bá sɩn à mʋ̀ nɛɛ, mama!» Zwezi le wá, ʋ wʋ́: «Də à nə wà n nɛɛ tə sɩn, n bá ja tori à con».
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Simon Piyɛrə ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Yuu-Tiu, kʋ kʋ́ʋ̀ tà à nɛɛ cɩcɩ nə, n wá sɩn, n dàń sɩn à jɩ̀àn tə, də à yuu tə mɛ».
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Zwezi le wá, ʋ wʋ́: «Lìù tə, ʋ nə swɛ nɩ́á, ʋ kʋ́ʋ̀ ba pɩ̀à, sə ba swɛ ʋ yɩra tə mama, də kʋ nə tà, ʋ nɛɛ ka sɩn. Ʋ yɩra tə mama ziən. Ʋ bɩcan yɩ nəpon Yɩɩ yáá con. Á bɩcan yɩ nəpon. Yá kʋ dàń nə tà á mama».
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Ʋ yà yə̀ə́ lìù tə, ʋ nə wá ja wá, ʋ pa. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ ma swɩ̀n də, kʋ tà ba mama bɩcan nə ya nəpon Yɩɩ yáá con.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Máŋá tə wa, Zwezi nə sɩn ba nɛɛ tə, ʋ zwɛ̀e, ʋ tì ʋ ganan tə, ʋ zʋ, ʋ ga pìí ʋ va ʋ jə̀ə́ ʋ bwálɩ́ nə wodiu tə bɩan nə. Ʋ dàń ga swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á yə̀ə́ kʋ tə, à nə fwa aba, tə də̀ń, naaa?
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Á boŋə nə, á wʋ́: ‹karnyɩna›, nə à yə̀ə́ ‹Yuu-Tiu›. Kʋ yɩ cɩ́gá nə, á swɩ̀n. À yɩ karnyɩna, à ga yɩ Yuu-Tiu.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Də à mʋ̀ lìù tə, à nə yɩ Yuu-Tiu, à nə yɩ karnyɩna, à dàń nə sɩn á nɛɛ, á də tətə dàń mɛ, sə á sɩn duən nɛɛ.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Kʋ tə à nə fwa tə, à fwa kʋ, sə kʋ ya nyɩnyɩga, kʋ pa aba, sə á də fwa kʋ duən yɩra, ndə à nə fwa kʋ á yɩra nətʋ.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: *Tʋtʋnbiu ba ʋ yuu tíú dwə. Tʋntʋnʋ tə, ba nə tʋn, də ma ba lìù tə, ʋ nə tʋn wá, dwə.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Sɩ́ʋ́n nə, á dàń yə̀ə́ kʋ yoo təntə mama. Á fwa kʋ tə, à nə swɩ̀n á con, yá á wá yà pupwən wa».
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 «Kʋ tà á mama yoo nə à swɩ̀n, à yə̀ə́ lɩ̀à tə, à nə kúrí. Kʋ tə nə pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa, nii mɛ, sə kʋ sú. Kʋ swɩ̀n, kʋ wʋ́: ‹Lìù tə, à mʋ̀ də wa nə wulə, nə də́ wodiu tə duən nə, kʋ tíú vəvəri ʋ zɩga à nə›.
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 À swɩ̀n kʋ yoo təntə á con də, kʋ máŋá tə wà yí. À pɩ̀à, kʋ nə yí, máŋá tə wa, sə á pa cɩ́gá də, à mʋ̀ nə yɩ lìù tə, à nə wulə, wuuu.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Lìù tə, ʋ nə sɛ̀e lìù tə, à nə tʋn, kʋ tíú sɛ̀e à tətə. Yá lìù ʋ nə sɛ̀e nə, kʋ tíú sɛ̀e lìù tə, ʋ nə tʋn nə».
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Zwezi nə swɩ̀n tə sʋ̀ràn təntə kwa nə, ʋ bɩcan gugurə, ʋ ga swɩ̀n yoo kʋ tə, ʋ bɩrɩ ba, ʋ wʋ́: «Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Á wa lìù don wá ja nə, ʋ pa».
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Karbɩa tə jə̀ə́, ba ywàń duən yɛɛ wa, də ba bwe ba tɩ̀àn, sə ba jə́n, kʋ yɩ wàà yoo nə Zwezi swɩ̀n.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Karbɩa tə wa karbiu tə, Zwezi yà nə swə tə, yà nə jə̀ə́ ʋ dà Zwezi nə.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Simon Piyɛrə dàń ma gwɛn wá, sə ʋ bwe Zwezi ʋ jə́n kʋ yɩ wàà nə, ʋ swɩ̀n.
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Karbiu təntə ma guni ʋ kə Zwezi con, ʋ ga bwe wá, ʋ wʋ́: «*Yuu-Tiu, kʋ tíú nə yɩ wàà?»
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Zwezi le, ʋ wʋ́: «Kʋ tíú nə yɩ lìù tə, à nə wá kuli dipɛn kɩkaʋ zʋŋa tə wa, à lɩ à pa wá». Zwezi dàń ma tì dipɛn, ʋ kuli zʋŋa tə wa, ʋ lɩ ʋ pa Zwidasə Yisəkariyɔtə nə, ʋ nə yɩ Simon bìú.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Máŋá tə, Zwidasə nə jon dipɛn kɩkaʋ tə, də *Sɩtana zʋa ʋ bɩcan wa. Zwezi ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Kʋ tə, n nə pɩ̀à, sə n fwa tə, fwa kʋ lala!»
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Lɩ̀à tə, ba yà nə jə̀ə́ wodiu tə bɩan nə ladʋa tətə yà wà kʋ tə, Zwezi nə swɩ̀n ʋ con, tə də̀ń lwarɩ.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Kʋ yɩ cɩ́gá, Zwidasə yà nə jə ba səbiu lɔ̀ɔ̀ tə. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ba wa lɩ̀à duən bʋŋa də, kʋ yɩ ndə Zwezi tʋn wá, sə ʋ va ʋ yə̀ cànà tə zɩla, nə à yə̀ə́, sə ʋ pa won zʋra tə nə.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Zwidasə nə jon dipɛn kɩkaʋ tə, mə ʋ ka nan də nə. Kʋ máŋá tə wa, də tɩa yí.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Zwidasə nə nan tə, kwa nə, Zwezi swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Sɩ́ʋ́n nə, *Ləzwənə-Biu tə dàń wá na dun. Yá Yɩɩ wá twá wá, ʋ bɩrɩ ʋ dun tə.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Yɩɩ twá də wá, ʋ bɩrɩ ʋ dun tə, yá ʋ wá pa ʋ na dun tə, tə nə wulə ʋ mʋ̀ Yɩɩ con. Ʋ wá pa à na tə dun təntə, sɩ́ʋ́n sɩ́ʋ́n.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 À bɩa-ba, à dàń yɩ à wulə də aba máŋá mancɩn wa. Kʋ kwa nə, á wá pɩ̀à nə. Sɩ́ʋ́n nə, à dàń swɩ̀n á də con, ndə à nə swɩ̀n *Zwifə-ba con də, bwálɩ́ tə, à nə vəli, á wàrɩ̀ lá, á vəli.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 À pɩn aba *nii yìə̀n nədʋn: Á swənə duən. Kʋ mɛ, sə á sóní duən, ndə à nə sóní aba nətʋ.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Də á nə swə duən, mə kʋ wá twá nətʋ, lɩ̀à mama ma lwarɩ də, á ya à mʋ̀ karbɩa».
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Kʋ kwa nə, Simon Piyɛrə bwe Zwezi, ʋ wʋ́: «*Yuu-Tiu, yə̀n nə n vələ?» Zwezi ma le wá, ʋ wʋ́: «Bwálɩ́ tə, à nə vələ, n wàrɩ̀ à nə n twá, n vəli lá sɩ́ʋ́n. Máŋá don wa nə, n wá twá à nə n va».
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Piyɛrə ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Yuu-Tiu, bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, à ma wàrɩ̀ n nə à twá, à vəli lá, sɩ́ʋ́n? À ken à sírí, sə à tɩ n yɩrɩ».
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Zwezi le wá, ʋ wʋ́: «N ken n sírí cɩ́gá mama, sə n tɩ à yɩrɩ? Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ n con: N wá swɩ̀n də, n yə̀rì nə, nɛɛ batwa, də cəbɩʋ tə wà kwi».
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.