Gálatas 2
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NTLH
1 Bɩna fugə də banɩa nii nə, à mʋ̀ də Barənabasə pìí nə va *Zwerizalɛmə. À jɩn Titə, də à kə lá, à ja va.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Yɩɩ yà bɩrɩ nə də, à mɛ, sə à va lá. Yá máŋá tə, nə dàń nə vəli nə yí lá, à mʋ̀ də *Kərisə lɩ̀à púlí yáá tɩ̀án tə nan kwa, nə na duən nə cɩcɩ. À dàń ma man sʋywáŋʋ́ tə də̀ń, à nə swɩ̀n à bɩrɩ lɩ̀à tə nə, ba nə tà *Zwifə-ba. À yà ba pɩ̀à, sə tʋtʋŋɩ tə, à nə tʋn, də tʋtʋŋɩ tə, à nə tʋŋa sɩ́ʋ́n nə, jì tʋtʋ.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Titə yà yɩ *Gərɛkə, ʋ mʋ̀ yà ga nə yɩ à twadon. Yá Kərisə lɩ̀à púlí yáá tɩ̀án tə wà wá kálʋ́, sə ba pa ʋ *gwəŋə wá.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Yá lɩ̀à duən də dàń yɩn lá nə, ba nə yɩ kʋnkʋn lɩ̀à, ba nə yɩ nə nubɩa Kərisə yɩrɩ. Ba mʋ̀ lɩ̀à təntə dàń sə̀gə̀, ba zʋ nə púlí tə wa, ba swɩ̀n də, Titə mɛ, sə ʋ pa ba gwəŋə wá. Ba mʋ̀ lɩ̀à təntə yɩ, ba zʋa nə púlí tə wa, sə ba ma na, nə nə twá də Zwezi-Kərisə, nə ma tɩ nə tɩ̀àn nətʋ. Ba pɩ̀à, sə nə tə pìí nə twá Yɩɩ *nii tə nə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə də dɩ̀àn.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Nə dàń nə wà sɛ̀e, nə twá lɩ̀à təntə pubʋŋa tə nə, máŋá mancɩn tətə. Nə mʋ̀ ba pɩ̀à, sə ba cʋ̀gʋ̀ Zwezi-Kərisə sʋywáŋʋ́ tə, kʋ nə yɩ cɩ́gá cɩcɩ. Nə pɩ̀à, sə nə cɩ̀ sʋywáŋʋ́ təntə də kʋ cɩ́gá tə nə, nə pa aba, ba dàn ká lwàń kʋ.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Máŋá tə, à nə tún à nii, à bɩrɩ Kərisə lɩ̀à púlə́ yáá tɩ̀án tə, ba wà swɩ̀n də, yoo mùrì Zwezi-Kərisə sʋywáŋʋ́ tə wa, à nə swɩ̀n à bɩrɩ lɩ̀à tə nə. À mʋ̀ con, à yə̀ə́ də, Yɩɩ ba lɩ̀à kúrí, ʋ ma kwanɩ ba duən. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, lɩ̀à təntə nə yɩ Kərisə lɩ̀à púlí tə yáá tɩ̀án, nə à yə̀ə́ ba nə tà yáá tɩ̀án, kʋ ba də̀ń jə kʋ pa à mʋ̀ nə.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Yá ba mʋ̀ lɩ̀à təntə dàń yəni də, kʋ yɩ Yɩɩ nə pɩn nə sʋywáŋʋ́ tə, à nə bɩrɩ lɩ̀à tə, ba nə tà Zwifə-ba, ndə ʋ nə dí yáá, ʋ pa nii Piyɛrə nə, sə ʋ va ʋ swɩ̀n kʋ, ʋ bɩrɩ Zwifə-ba nə.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Yɩɩ nə tʋn Piyɛrə pubʋŋa wa, sə ʋ va Zwifə-ba con. Ʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ tʋn à də pubʋŋa wa, sə à va lɩ̀à tə con, ba nə tà Zwifə-ba.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Lɩ̀à yà ywàŋá Zwakə də Sefasə də Zwan ndə dìə̀ tətəŋi baŋɩ nə Kərisə lɩ̀à púlí tə wa. Ba lɩ̀à batwa təntə dàń nɩ də, Yɩɩ cɩ́gá pɩn nə kʋ tʋtʋŋɩ təntə ʋ pubwanʋ tə yɩrɩ. Ba dàń jɩn à mʋ̀ də Barənabasə jɩɩn nə, ba zʋzʋgʋ, sə kʋ bɩrɩ də, nə mʋ̀ də ba mʋ̀ yɩ nimarʋ nədʋ lɩ̀à. Nə mʋ̀ dàń mɛ, sə nə va lɩ̀à tə con, ba nə tà Zwifə-ba, sə ba də ga va Zwifə-ba con.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Yoo nədʋ cɩcɩ nə ba lòrì nəba, sə nə fwa. Kʋ mʋ̀ nə yɩ, sə nə san ba Kərisə lɩ̀à púlə́ tə nə, tə nə yɩ zʋra. Yá mə kʋ mʋ̀ nə, à də yà pɩ̀à, sə à tʋn də yawala.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Kʋ kwa nə, Sefasə twi Antɩʋswə wa. À dàń ma caga ʋ nii nə lɩ̀à tə mama yáá con, yolwan tə yɩrɩ, ʋ nə fwa.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Kʋ yɩ cɩ́gá, máŋá don yɩn lá, Sefasə də *Kərisə lɩ̀à tə, ba nə tà *Zwifə-ba, yà də́ wodiu duən nə. Yá máŋá tə wa, lɩ̀à duən nə nan Zwakə con, ba bà Sefasə con, ʋ dàń lɩ ʋ tɩ̀àn Kərisə lɩ̀à tə, ba nə tà Zwifə-ba yɩra, ʋ kʋ́ʋ̀ ba wodiu də́ də ba, ʋ yà nə dəri Zwifə-ba fən, ba yà nə kálɩ́, sə bɛɛ mama *gwəŋə tə yɩrɩ.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Kərisə lɩ̀à tə duən tə mama, ba nə yɩn lá, ba nə yɩ Zwifə-ba, də jigə níə́ bələ tɩ̀án ndə Sefasə nə. Barənabasə də tətə jigə níə́ bələ tíú, ndə ba nə.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 À dàń nə nɩ də, ba tə̀lə́ Zwezi-Kərisə sʋywáŋʋ́ tə cɩ́gá tə wa, à swɩ̀n Sefasə con lɩ̀à tə mama yáá con, à wʋ́: «N yɩ Zwifə, yá n yà ja n tɩ̀àn, n ma fwa ndə lìù tə nə, ʋ nə tà Zwifə yəbə. N wà n tɩ̀àn ma fwa ndə Zwifə nə. Bɛ̀eɛ̀e dàń nə pɩn, sɩ́ʋ́n nə, n dàń ma pɩ̀à, sə n kálʋ́ lɩ̀à tə, ba nə tà Zwifə-ba, n pa, ba ya ndə Zwifə-ba nə?»
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Nə mʋ̀ yɩ *Zwifə-ba nə lʋrɩ nəba, nə tà dwíə́ tə, ba nə yə̀rì Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Də kʋ nətʋ mɛ, nə tə yə̀ə́ də, lìù mɛ, sə ʋ kə ʋ waa Zwezi-*Kərisə nə, sə ʋ ma ya cɩ́gá tíú Yɩɩ yáá con. Kʋ tà lìù tə, ʋ nə twá Yɩɩ nii tə nə, ʋ nə pɩn Moyizə nə, nə wá ya cɩ́gá tíú Yɩɩ yáá con. Nə də tətə yɩ nə ken nə waa Zwezi-Kərisə nə, sə Yɩɩ wànɩ́ ʋ jələ nəba ndə lɩ̀à tə nə, ba nə yɩ cɩ́gá tɩ̀án ʋ mʋ̀ Yɩɩ yáá con. Lìù mama wàrɩ̀ Yɩɩ nii tə, ʋ nə pɩn Moyizə nə, ʋ zìlí, sə kʋ pɩn, Yɩɩ jələ wá ndə cɩ́gá tíú nə ʋ yáá con.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Nə mʋ̀ Zwifə-ba pɩ̀à, sə nə ya cɩ́gá tɩ̀án Yɩɩ yáá con, nə nə ken nə waa Zwezi-Kərisə nə yɩrɩ. Yá Yɩɩ dàń nə twá kʋ nətʋ wa, ʋ bɩrɩ nəba də, nə yɩ cʋna lɩ̀à, ba nə ba Yɩɩ nii tə, ʋ nə pɩn Moyizə nə twá, kʋ nətʋ pɩ̀à kʋ bɩrɩ bɛ̀eɛ̀e? Kʋ pɩ̀à kʋ bɩrɩ də, kʋ yɩ Zwezi-Kərisə nə ken nəba cʋna tə wa naaa? Abada! Kʋ tà nətʋ!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Də à mʋ̀ nə pìí à twá Yɩɩ nii tə nə, ʋ nə pɩn Moyizə nə, à yà nə vɩga, sə à twá kʋ nə, kʋ bɩrɩ də, à tʋŋa cʋna Yɩɩ yáá con.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Yɩɩ nii tə tətə, ʋ nə pɩn Moyizə nə, pɩn à tɩ. Yá Yɩɩ nii təntə kʋ́ʋ̀ ba dɩ̀àn jə à yuu wa, kʋ nətʋ dàń ga wá pa, à ya mɩɩ wa, à pa Yɩɩ nə.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 À dàń yɩ ndə ba paa à mʋ̀ də Zwezi-Kərisə mɛ dagarʋ tə yuu wa. Yá kʋ kʋ́ʋ̀ tà à tətə nə wulə, kʋ dàń yɩ Zwezi-Kərisə mɩɩ tə nə wulə à waa. À mɩɩ tə, à dàń nə jə wulə lʋʋ wa, kʋ yɩ à ken à waa Yɩɩ-Biu tə nə, à ma wulə. Ʋ mʋ̀ nə sóní nə, ʋ ga sɛ̀e, ʋ tɩ à yuu yɩrɩ.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 À ba pɩ̀à, sə Yɩɩ pubwanʋ tə, ʋ nə fwa à yɩra, ya ndə tʋtʋ nə. Də lìù nə wàá Yɩɩ nii tə nə, ʋ nə pɩn Moyizə nə, ʋ twá, kʋ pɩn Yɩɩ jələ wá ndə lìù tə nə, ʋ nə yɩ cɩ́gá tíú ʋ mʋ̀ Yɩɩ yáá con, Zwezi-Kərisə yɩ ʋ tɩga tʋtʋ.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.