Apocalipse 6
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs VC
1 À ywàń, à na lìù tə, ʋ nə yɩ ndə *pabiə nə də ʋ lwàrɩ̀ sagɩ tə təntən mɔɔ tanpɔn tə. Kʋ máŋá tə wa, à nì də wiən banɩa tə wa won don swɩ̀n də kori, kʋ nə dáá, ndə dwà nə baa nə, kʋ wʋ́: «Bàá yəbə!»
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 À kʋ́ʋ̀ ywàń, də nə̀ń sɩsan nəpon. Lìù tə, ʋ nə dɩ̀gà ka yuu, yà jə tʋan. Ba pɩn wá dun yupuu, yá ʋ dàń nan də barɩ, sə ʋ ta ʋ də́.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 Kʋ kwa nə, lìù tə, ʋ nə yɩ ndə pabiə nə tə, kʋ́ʋ̀ lwàrɩ̀ bələ nii mɔɔ tanpɔn tə. Yá à kʋ́ʋ̀ nì də wiən banɩa tə wa bələ nii nyiən tə də kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, kʋ wʋ́: «Bàá yəbə!»
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 Yá sɩsan don, kʋ nə yɩ nəsɩan, ndə mən nə, twi kʋ nan. Lìù tə, ʋ nə dɩ̀gà kʋ yuu tə, nɩ cwəŋə, sə ʋ pa sìə́ dàn ká ya tɩa yuu wa, sə ləzoni kə sɩ̀án duən bɩan nə. Yá ba dàń pɩn wá lagʋrɩ sɩ̀ʋ́ nəfarʋ.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Kʋ kwa nə, lìù tə, ʋ nə yɩ ndə pabiə nə tə, kʋ́ʋ̀ lwàrɩ̀ batwa nii mɔɔ tanpɔn tə. À kʋ́ʋ̀ nì də wiən banɩa tə wa batwa nii nyiən tə də kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, kʋ wʋ́: «Bàá yəbə!» À ywàń də nə̀ń, sɩsan nəzonu ka twi ka nan. Lìù tə, ʋ nə dɩ̀gà kʋ yuu, yà jə səkəri ʋ jɩɩn wa.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Yá à nì sʋgʋ ndə kori nə, kʋ nə nan wiən banɩa tə tətəŋi wa, kʋ wʋ́: «Mɩna zʋŋa yɩ cɩnɩa səbikʋlʋ nədʋ. Yá mɩna yiri don zʋŋɩ batwa yɩ səbikʋlʋ nədʋ. Dàn ká súrí nʋga tə də swana tə mʋ̀ səbiu!»
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 Kʋ kwa nə, lìù tə, ʋ nə yɩ ndə pabiə nə tə, kʋ́ʋ̀ lwàrɩ̀ banɩa nii mɔɔ tanpɔn tə. À kʋ́ʋ̀ nì də wiən banɩa tə talɩkwa nyiən tə, swɩ̀n, kʋ wʋ́: «Bàá yəbə!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 À ywàń də nə̀ń sɩsan, kʋ nə yɩ ndə pʋpɔ́ɔ́ nə. Lìù tə, ʋ nə dɩ̀gà kʋ yuu wa, yɩrɩ nə yɩ ‹tɩan›. Yá lìù tə, ba nə boŋə ‹tɩga bwálɩ́› yà nə kwen wá. Ba yà nɩ dɩ̀àn, sə ba gʋ tɩa ka tə ləzoni pwɩ̀ʋ́ banɩa vàn nədʋ. Ba jə dɩ̀àn, sə ba pa ləzoni gʋ duən, də lagʋrɩ sɩ̀ʋ́, də niən, də yayɩpwaran, də tɩa ka tə yuu wojankadirən gʋ lɩ̀à.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 Kʋ kwa nə, pabiə tətə kʋ́ʋ̀ lwàrɩ̀ bonu nii mɔɔ tanpɔn tə. À kʋ́ʋ̀ nɩ *joŋi kúrí, yá lɩ̀à jə̀rí dàń tə́gə́ kʋ səpuni nə. Jə̀rí təntə yɩ lɩ̀à tə, ba nə ken sɩ̀ʋ́ ba bɩan nə, ba nə twá Yɩɩ sʋgʋ tə nə, ba ga swɩ̀n kʋ ba bɩrɩ tə yɩrɩ.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Ba mà nii, ba kə yɩɩ nə, ba wʋ́: «N yɩ nə *Yuu-Tiu Yɩɩ tə, ʋ nə ba man don jə, ʋ ga yɩ cɩ́gá tíú. Máŋá kʋkaa wa nə, n wá bʋ̀rɩ̀ lɩ̀à tə, ba nə gʋa nəba tɩa yuu wa bʋ̀rà, sə n kə ba càn wa, kʋ yɩrɩ?»
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Ba pɩn ganpon ba lìù mama nə, yá ba ga swɩ̀n ba con, ba wʋ́: «Á tə dàná mancɩn, á tə wà cé. Kʋ mɛ, sə ba tə gʋ á duən tə, ba nə yɩ á nubɩa *Kərisə yɩrɩ, də ba tə ba nə yɩ á tʋtʋnduən tə, ba súrí á nə».
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Kʋ kwa nə, à kʋ́ʋ̀ ywàń, pabiə nə tə kʋ́ʋ̀ lwàrɩ̀ bardʋ nii mɔɔ tanpɔn tə. Tɩa tə vɩvaga zənzən. Yɩcaʋ tə jigə nəzonu ndə ganzonu nə. Cànà tə də mama jigə nəsɩan ndə jana nə.
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 Yá kacɩlacɛ nan yɩɩ, tə twɩ tɩa, ndə voo nəfarʋ nə vʋvʋgʋ kapɩrʋ, kʋ bɩa ga twɩ nətʋ.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Lanworu tə pəpəni kʋ tɩ̀àn, ndə ba nə pəpəni sara nətʋ. Yá pɛɛn tə mama də tɩa tə mama, ka nə wulə tətəŋi wa, dàń zàn tə yipɛɛ nə.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Tɩa yuu pɛ̀egá tə, də ləzwənfaran tə, də pamana yun tɩ̀án tə, də jɩjə tɩ̀án tə, də lʋʋ ladɩra tə, də ywəŋə tə mama, də lɩ̀à tə nə tɩ ba tɩ̀àn tə dəri, ba sə̀gə̀ pɛɛn bʋran də pɩ̀ràn kwələn wa.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 Yá ba dàń swɩ̀n pɛɛn tə də pɩ̀ràn tə con, ba wʋ́: «Á twɩa nə yuu wa, sə á sə̀gə̀ nəba, sə nə ya yɩŋʋnɩ, lìù tə yáá nə, ʋ nə jə̀ə́ padaʋ tə yuu. Á sə̀gə̀ nəba, sə pabiə tə, dàn ká cʋ̀gʋ̀ nəba də ʋ lɩŋa tə.
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 Kʋ yɩ cɩ́gá, ba lɩŋa dɩɩn nəfarʋ tə twi, yá lìù tə̀lə́ ʋ dàń nə wá wànɩ́ ʋ jon ʋ tɩ̀àn?»
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.