Apocalipse 6
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NVT
1 À ywàń, à na lìù tə, ʋ nə yɩ ndə *pabiə nə də ʋ lwàrɩ̀ sagɩ tə təntən mɔɔ tanpɔn tə. Kʋ máŋá tə wa, à nì də wiən banɩa tə wa won don swɩ̀n də kori, kʋ nə dáá, ndə dwà nə baa nə, kʋ wʋ́: «Bàá yəbə!»
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 À kʋ́ʋ̀ ywàń, də nə̀ń sɩsan nəpon. Lìù tə, ʋ nə dɩ̀gà ka yuu, yà jə tʋan. Ba pɩn wá dun yupuu, yá ʋ dàń nan də barɩ, sə ʋ ta ʋ də́.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Kʋ kwa nə, lìù tə, ʋ nə yɩ ndə pabiə nə tə, kʋ́ʋ̀ lwàrɩ̀ bələ nii mɔɔ tanpɔn tə. Yá à kʋ́ʋ̀ nì də wiən banɩa tə wa bələ nii nyiən tə də kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, kʋ wʋ́: «Bàá yəbə!»
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Yá sɩsan don, kʋ nə yɩ nəsɩan, ndə mən nə, twi kʋ nan. Lìù tə, ʋ nə dɩ̀gà kʋ yuu tə, nɩ cwəŋə, sə ʋ pa sìə́ dàn ká ya tɩa yuu wa, sə ləzoni kə sɩ̀án duən bɩan nə. Yá ba dàń pɩn wá lagʋrɩ sɩ̀ʋ́ nəfarʋ.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Kʋ kwa nə, lìù tə, ʋ nə yɩ ndə pabiə nə tə, kʋ́ʋ̀ lwàrɩ̀ batwa nii mɔɔ tanpɔn tə. À kʋ́ʋ̀ nì də wiən banɩa tə wa batwa nii nyiən tə də kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, kʋ wʋ́: «Bàá yəbə!» À ywàń də nə̀ń, sɩsan nəzonu ka twi ka nan. Lìù tə, ʋ nə dɩ̀gà kʋ yuu, yà jə səkəri ʋ jɩɩn wa.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Yá à nì sʋgʋ ndə kori nə, kʋ nə nan wiən banɩa tə tətəŋi wa, kʋ wʋ́: «Mɩna zʋŋa yɩ cɩnɩa səbikʋlʋ nədʋ. Yá mɩna yiri don zʋŋɩ batwa yɩ səbikʋlʋ nədʋ. Dàn ká súrí nʋga tə də swana tə mʋ̀ səbiu!»
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Kʋ kwa nə, lìù tə, ʋ nə yɩ ndə pabiə nə tə, kʋ́ʋ̀ lwàrɩ̀ banɩa nii mɔɔ tanpɔn tə. À kʋ́ʋ̀ nì də wiən banɩa tə talɩkwa nyiən tə, swɩ̀n, kʋ wʋ́: «Bàá yəbə!»
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 À ywàń də nə̀ń sɩsan, kʋ nə yɩ ndə pʋpɔ́ɔ́ nə. Lìù tə, ʋ nə dɩ̀gà kʋ yuu wa, yɩrɩ nə yɩ ‹tɩan›. Yá lìù tə, ba nə boŋə ‹tɩga bwálɩ́› yà nə kwen wá. Ba yà nɩ dɩ̀àn, sə ba gʋ tɩa ka tə ləzoni pwɩ̀ʋ́ banɩa vàn nədʋ. Ba jə dɩ̀àn, sə ba pa ləzoni gʋ duən, də lagʋrɩ sɩ̀ʋ́, də niən, də yayɩpwaran, də tɩa ka tə yuu wojankadirən gʋ lɩ̀à.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Kʋ kwa nə, pabiə tətə kʋ́ʋ̀ lwàrɩ̀ bonu nii mɔɔ tanpɔn tə. À kʋ́ʋ̀ nɩ *joŋi kúrí, yá lɩ̀à jə̀rí dàń tə́gə́ kʋ səpuni nə. Jə̀rí təntə yɩ lɩ̀à tə, ba nə ken sɩ̀ʋ́ ba bɩan nə, ba nə twá Yɩɩ sʋgʋ tə nə, ba ga swɩ̀n kʋ ba bɩrɩ tə yɩrɩ.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Ba mà nii, ba kə yɩɩ nə, ba wʋ́: «N yɩ nə *Yuu-Tiu Yɩɩ tə, ʋ nə ba man don jə, ʋ ga yɩ cɩ́gá tíú. Máŋá kʋkaa wa nə, n wá bʋ̀rɩ̀ lɩ̀à tə, ba nə gʋa nəba tɩa yuu wa bʋ̀rà, sə n kə ba càn wa, kʋ yɩrɩ?»
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Ba pɩn ganpon ba lìù mama nə, yá ba ga swɩ̀n ba con, ba wʋ́: «Á tə dàná mancɩn, á tə wà cé. Kʋ mɛ, sə ba tə gʋ á duən tə, ba nə yɩ á nubɩa *Kərisə yɩrɩ, də ba tə ba nə yɩ á tʋtʋnduən tə, ba súrí á nə».
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Kʋ kwa nə, à kʋ́ʋ̀ ywàń, pabiə nə tə kʋ́ʋ̀ lwàrɩ̀ bardʋ nii mɔɔ tanpɔn tə. Tɩa tə vɩvaga zənzən. Yɩcaʋ tə jigə nəzonu ndə ganzonu nə. Cànà tə də mama jigə nəsɩan ndə jana nə.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Yá kacɩlacɛ nan yɩɩ, tə twɩ tɩa, ndə voo nəfarʋ nə vʋvʋgʋ kapɩrʋ, kʋ bɩa ga twɩ nətʋ.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Lanworu tə pəpəni kʋ tɩ̀àn, ndə ba nə pəpəni sara nətʋ. Yá pɛɛn tə mama də tɩa tə mama, ka nə wulə tətəŋi wa, dàń zàn tə yipɛɛ nə.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Tɩa yuu pɛ̀egá tə, də ləzwənfaran tə, də pamana yun tɩ̀án tə, də jɩjə tɩ̀án tə, də lʋʋ ladɩra tə, də ywəŋə tə mama, də lɩ̀à tə nə tɩ ba tɩ̀àn tə dəri, ba sə̀gə̀ pɛɛn bʋran də pɩ̀ràn kwələn wa.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Yá ba dàń swɩ̀n pɛɛn tə də pɩ̀ràn tə con, ba wʋ́: «Á twɩa nə yuu wa, sə á sə̀gə̀ nəba, sə nə ya yɩŋʋnɩ, lìù tə yáá nə, ʋ nə jə̀ə́ padaʋ tə yuu. Á sə̀gə̀ nəba, sə pabiə tə, dàn ká cʋ̀gʋ̀ nəba də ʋ lɩŋa tə.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Kʋ yɩ cɩ́gá, ba lɩŋa dɩɩn nəfarʋ tə twi, yá lìù tə̀lə́ ʋ dàń nə wá wànɩ́ ʋ jon ʋ tɩ̀àn?»
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.