Apocalipse 6
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARIB
1 À ywàń, à na lìù tə, ʋ nə yɩ ndə *pabiə nə də ʋ lwàrɩ̀ sagɩ tə təntən mɔɔ tanpɔn tə. Kʋ máŋá tə wa, à nì də wiən banɩa tə wa won don swɩ̀n də kori, kʋ nə dáá, ndə dwà nə baa nə, kʋ wʋ́: «Bàá yəbə!»
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 À kʋ́ʋ̀ ywàń, də nə̀ń sɩsan nəpon. Lìù tə, ʋ nə dɩ̀gà ka yuu, yà jə tʋan. Ba pɩn wá dun yupuu, yá ʋ dàń nan də barɩ, sə ʋ ta ʋ də́.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Kʋ kwa nə, lìù tə, ʋ nə yɩ ndə pabiə nə tə, kʋ́ʋ̀ lwàrɩ̀ bələ nii mɔɔ tanpɔn tə. Yá à kʋ́ʋ̀ nì də wiən banɩa tə wa bələ nii nyiən tə də kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, kʋ wʋ́: «Bàá yəbə!»
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Yá sɩsan don, kʋ nə yɩ nəsɩan, ndə mən nə, twi kʋ nan. Lìù tə, ʋ nə dɩ̀gà kʋ yuu tə, nɩ cwəŋə, sə ʋ pa sìə́ dàn ká ya tɩa yuu wa, sə ləzoni kə sɩ̀án duən bɩan nə. Yá ba dàń pɩn wá lagʋrɩ sɩ̀ʋ́ nəfarʋ.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Kʋ kwa nə, lìù tə, ʋ nə yɩ ndə pabiə nə tə, kʋ́ʋ̀ lwàrɩ̀ batwa nii mɔɔ tanpɔn tə. À kʋ́ʋ̀ nì də wiən banɩa tə wa batwa nii nyiən tə də kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, kʋ wʋ́: «Bàá yəbə!» À ywàń də nə̀ń, sɩsan nəzonu ka twi ka nan. Lìù tə, ʋ nə dɩ̀gà kʋ yuu, yà jə səkəri ʋ jɩɩn wa.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Yá à nì sʋgʋ ndə kori nə, kʋ nə nan wiən banɩa tə tətəŋi wa, kʋ wʋ́: «Mɩna zʋŋa yɩ cɩnɩa səbikʋlʋ nədʋ. Yá mɩna yiri don zʋŋɩ batwa yɩ səbikʋlʋ nədʋ. Dàn ká súrí nʋga tə də swana tə mʋ̀ səbiu!»
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Kʋ kwa nə, lìù tə, ʋ nə yɩ ndə pabiə nə tə, kʋ́ʋ̀ lwàrɩ̀ banɩa nii mɔɔ tanpɔn tə. À kʋ́ʋ̀ nì də wiən banɩa tə talɩkwa nyiən tə, swɩ̀n, kʋ wʋ́: «Bàá yəbə!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 À ywàń də nə̀ń sɩsan, kʋ nə yɩ ndə pʋpɔ́ɔ́ nə. Lìù tə, ʋ nə dɩ̀gà kʋ yuu wa, yɩrɩ nə yɩ ‹tɩan›. Yá lìù tə, ba nə boŋə ‹tɩga bwálɩ́› yà nə kwen wá. Ba yà nɩ dɩ̀àn, sə ba gʋ tɩa ka tə ləzoni pwɩ̀ʋ́ banɩa vàn nədʋ. Ba jə dɩ̀àn, sə ba pa ləzoni gʋ duən, də lagʋrɩ sɩ̀ʋ́, də niən, də yayɩpwaran, də tɩa ka tə yuu wojankadirən gʋ lɩ̀à.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Kʋ kwa nə, pabiə tətə kʋ́ʋ̀ lwàrɩ̀ bonu nii mɔɔ tanpɔn tə. À kʋ́ʋ̀ nɩ *joŋi kúrí, yá lɩ̀à jə̀rí dàń tə́gə́ kʋ səpuni nə. Jə̀rí təntə yɩ lɩ̀à tə, ba nə ken sɩ̀ʋ́ ba bɩan nə, ba nə twá Yɩɩ sʋgʋ tə nə, ba ga swɩ̀n kʋ ba bɩrɩ tə yɩrɩ.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Ba mà nii, ba kə yɩɩ nə, ba wʋ́: «N yɩ nə *Yuu-Tiu Yɩɩ tə, ʋ nə ba man don jə, ʋ ga yɩ cɩ́gá tíú. Máŋá kʋkaa wa nə, n wá bʋ̀rɩ̀ lɩ̀à tə, ba nə gʋa nəba tɩa yuu wa bʋ̀rà, sə n kə ba càn wa, kʋ yɩrɩ?»
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Ba pɩn ganpon ba lìù mama nə, yá ba ga swɩ̀n ba con, ba wʋ́: «Á tə dàná mancɩn, á tə wà cé. Kʋ mɛ, sə ba tə gʋ á duən tə, ba nə yɩ á nubɩa *Kərisə yɩrɩ, də ba tə ba nə yɩ á tʋtʋnduən tə, ba súrí á nə».
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Kʋ kwa nə, à kʋ́ʋ̀ ywàń, pabiə nə tə kʋ́ʋ̀ lwàrɩ̀ bardʋ nii mɔɔ tanpɔn tə. Tɩa tə vɩvaga zənzən. Yɩcaʋ tə jigə nəzonu ndə ganzonu nə. Cànà tə də mama jigə nəsɩan ndə jana nə.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Yá kacɩlacɛ nan yɩɩ, tə twɩ tɩa, ndə voo nəfarʋ nə vʋvʋgʋ kapɩrʋ, kʋ bɩa ga twɩ nətʋ.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Lanworu tə pəpəni kʋ tɩ̀àn, ndə ba nə pəpəni sara nətʋ. Yá pɛɛn tə mama də tɩa tə mama, ka nə wulə tətəŋi wa, dàń zàn tə yipɛɛ nə.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Tɩa yuu pɛ̀egá tə, də ləzwənfaran tə, də pamana yun tɩ̀án tə, də jɩjə tɩ̀án tə, də lʋʋ ladɩra tə, də ywəŋə tə mama, də lɩ̀à tə nə tɩ ba tɩ̀àn tə dəri, ba sə̀gə̀ pɛɛn bʋran də pɩ̀ràn kwələn wa.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Yá ba dàń swɩ̀n pɛɛn tə də pɩ̀ràn tə con, ba wʋ́: «Á twɩa nə yuu wa, sə á sə̀gə̀ nəba, sə nə ya yɩŋʋnɩ, lìù tə yáá nə, ʋ nə jə̀ə́ padaʋ tə yuu. Á sə̀gə̀ nəba, sə pabiə tə, dàn ká cʋ̀gʋ̀ nəba də ʋ lɩŋa tə.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Kʋ yɩ cɩ́gá, ba lɩŋa dɩɩn nəfarʋ tə twi, yá lìù tə̀lə́ ʋ dàń nə wá wànɩ́ ʋ jon ʋ tɩ̀àn?»
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.